Κόρη – Μαμάκια
Στη σύγχρονη εποχή το φαινόμενο της κόρης -μαμάκιας έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις.
Παλιότερα αυτό το παρακολουθούσαμε στις ασπρόμαυρες κωμικές ταινίες με τις χαρακτηριστικές φυσιογνωμίες κόρης-μαμάς και γελούσαμε.
Δυστυχώς σήμερα οι ρόλοι μεταφέρθηκαν στις ζωές μας, καθώς μπήκαν στον κόσμο μας και μπορεί πολύ εύκολα να το παρατηρήσει ο καθένας μας δίπλα του ή απέναντί του, αρκεί να ρίξει μία ποιό βαθειά ματιά.
Αν και κάποιες φορές η κόρη ακολουθεί το ρεύμα της εποχής, ντύνεται μοντέρνα, σπουδάζει , εργάζεται, αποκτά οικονομική αυτοδυναμία, δεν απελευθερώνεται όμως.
Η μάμη της γίνεται Μήδεια της ελεύθερης βούλησής της, δεν την αφήνει να πάρει ανάσα, λες και απολαμβάνει την δυστυχία της και θεωρεί την ευτυχία της κόρης της, απειλή της δικής της αυτοκρατορίας .
Γιαυτό κάθε λεπτό στο ακουστικό της, πρωί, μεσημέρι , βράδυ, συνεχώς.
Κάθε μέρα κάνει την άρρωστη, την στενοχωρημένη, την απελπισμένη,
δεν της δίνει λεπτό να ανασάνει , να ζήσει ανεξάρτητη, να αποδεσμευτεί, να απολαύσει την ζωή της, να απεγκλωβισθεί από τα δεσμά της και να πετάξει με τα δικά της φτερά .
Δεν την αφήνει να στηριχθεί στα πόδια της και της ρυθμίζει το σήμερα, το αύριο, το μέλλον της .
Είναι κτητική και δεν αφήνει την κόρη της να αποφασίζει για τη ζωή της αφού επιμένει να εμπλέκεται συνεχώς και να θέλει να ελέγχει ακόμα και τους άντρες που μοιράζονται τη ζωή μαζί της.
Η μάμη μίας κόρης-μαμάκιας δεν εγκαταλείπει ποτέ το σχέδιό της ακόμα και αν η κόρη της φύγει από το σπίτι για να ζήσει μόνη της, ακόμη και αν αποκτήσει την αγάπη, τη στοργή και τη ευτυχία, η μάμη δεν πτοείται.
Σίγουρα θα επιστρατεύσει πολλά ύπουλα κόλπα προκειμένου να τραβήξει την προσοχή της και να πνίξει οποιαδήποτε νέα σχέση της την κάνει ευτυχισμένη.
Μπορεί όσο ειναι παιδί, η προστατευτικότητα της μαμάς να προφυλάσσει την κόρη , με τα χρόνια όμως μεταβάλλεται, γίνεται κορσές, εμμονή, καταπίεση και η μάμη δεν θέλει να αντιληφθεί ότι η κόρη μεγάλωσε και πρέπει να φύγει μακριά της για να κτίσει τη δική της οικογένεια δίχως επιρροές και ελέγχους, συνεχίζει όμως με μανία να ελέγχει να πάντα, τα ερωτικά, τα εργασιακά, τα οικονομικά, ακόμη και τι ρούχα θα φορέσει , τι θα φάει ή πως θα χτενιστεί.
Είναι αναμφισβήτητο ότι ο κορη-μαμάκιας ζει τη ζωή της μαμάς της, χωρίς ποτέ να καταφέρει να ανεξαρτοποιηθεί, να ορίσει τη ζωή της και να κάνει πραγματικά την δική της ανεξάρτητη οικογένεια.
Η μάμη συνεχώς ισοπεδώνει τα θέλω της κόρης της και προσπαθεί πάντα να της θυμίζει ότι είναι το μοναδικό στήριγμά της και για ότι κάνει να παίρνει την έγκρισή της, γιατί έχει ένστικτο, γνωρίζει τη γλώσσα του σώματος, ξέρει να ψυχολογεί, μπορεί να ερμηνεύει τα όνειρα …
χωρίς να νοιάζεται αν κάνει καλό ή κακό στην κόρη της,
αν γνωρίζει το θέμα για το οποίο θέλει να τη συμβουλέψει
και ούτε αν καθημερινά χαράζει μόνο δάκρυα στα μάτια και στην καρδιά της και της προσφέρει μόνο την δυστυχία.
Χωρίς να την νοιάζει ό,τι όταν εκείνη ‘φύγει’ η κόρη της θα καταντήσει ένα άβουλο άτομο και αδύναμο πλάσμα χωρίς δική της οικογένεια, χωρίς αγκαλιά, παρέα με τη μοναξιά και τις αναμνήσεις που θα της θυμίζουν μόνο καταπίεση και τον ψυχολογικό βιασμό που τόσα χρόνια βίωνε μαζί της.
Γεγονός λοιπόν είναι ότι μία κόρη μαμάκιας μπορεί να μοιράσει τη ζωή της μόνο με τη μαμά της!
Μπορεί να ελίσσεται, να φαίνεται ανεξάρτητη , ηγέτης στη δουλειά και δυνατή στη ζωή, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν μπορεί να επιβληθεί στο πιο κοντινό της άτομο που της βάζει τρικλοποδιές σε κάθε της βήμα, θέτοντας μόνο όρια στην ευτυχία της και τις επιλογές της.
Είναι ένας άτολμος άνθρωπος που μόνο με ψέματα μπορεί να φανταστεί τη ζωή της και θα καταλήξει να ζήσει με το ένστικτο, τη γλώσσα του σώματος και τις φοβίες της μάμης της γιατί δεν θα τολμήσει ποτέ να ζητήσει από τη μαμά της λίγο χώρο, ούτε για αυτή ούτε για τον έρωτά της και ούτε θα κάνει όνειρα χωρίς την άδειά της.
Επειδή κανένας αληθινός άντρας δεν μπορεί να αντέξει και να ανεχτεί ένα τέτοιο είδος γυναίκας οφείλει να μην δεχτεί να γίνει ο μπαμπάς νούμερο δύο για τον κόρη μαμάκια που έχει δίπλα τους.
Με άπειρη υπομονή , επιμονή και χρόνο ίσως καταφέρει να τραβήξει την προσοχή της και να κερδίσει λίγο χώρο ελπίζοντας μόνο ότι η καλή νεράιδα θα αγγίξει με το μαγικό ραβδάκι την κόρη μαμάκια μετατρέποντάς την σε μία ικανή, δυνατή και ανεξάρτητη γυναίκα που θα αρπάξει τη ζωή με τα χέρια της και θα την κατακτήσει χωρις να να της χαριστεί τίποτα.
Θα γίνει μια αληθινή γυναίκα για τον άντρα της που τόσο αγαπά και το λιμάνι της ευτυχίας, που η ζωή τόσο απλόχερα της πρόσφερε, θα γίνει το εφαλτήριο της νέας της πορείας.
Υ.Γ: Γράφοντας ένα άρθρο για τη ζωή σε ένα χαρτί ανακαλύπτεις μετά από χρόνια ότι έχει τυλιχτεί σε αυτό το χαρτί και η δικιά σου ζωή!
