Πάντοτε οι πραγματικά έξυπνοι άνθρωποι ήταν και είναι καλοί άνθρωποι, προσφέραν στους ανθρώπους και δεν ήταν ποτέ ούτε εκμεταλλευτές, ουτε σαδιστές, ούτε αχάριστοι από τον Σωκράτη, Πλάτωνα, Αριστοτέλη μέχρι τις μέρες μας.
Κάποιοι τέτοιοι άνθρωποι βρέθηκαν στον δρόμο μας και άλλαξαν τη ζωή μας ή άλλαξαν την κοινωνία, άλλαξαν την Ιστορία , άλλαξαν το μέλλον προς το καλύτερο.
Δυστυχώς φτάνει να έρθει ένας ηλίθιος για να πνίξει τους λαούς στον φόβο, στην πείνα, στο μίσος, στο αίμα, στη δυστυχία.
Οι άνθρωποι με μειωμένη αντίληψη γίνονται κακοί γιατί δεν αντιλαμβάνονται την ανθρώπινη αξία, ούτε την διαφορετικότητα, ούτε την ανωτερότητα των άλλων, αλλά τα βλέπουν όλα ευθεία και χωρίς αναστολές, χωρίς σκέψη, χωρίς αντίληψη, αποξηραμένοι συναισθηματικά, γίνονται αχόρταγοι, αδίστακτοι, βασανιστές των απέναντι, των μειοψηφιών και των περίφανων ανθρωπων!
Το μυαλό τους, σαν παραμορφωτικός φακός , δικαιολογεί μέσα τους την κάθε απαράδεκτη ενέργειά τους και τρελαίνονται που δεν μπορούν να παρασύρουν όλους, στη δίνη του μίσους τους για τους ανθρώπους που δεν μπορούν να φτασουν.
Το μέλλον όμως γεννιέται με αντισώματα του παρελθόντος και γιαυτό πάντα καταστρέφει Δυναστείες, Αυτοκρατορίες και όλες τις φόβίες του χθες!
Υ.Γ1: Αν ευεργετήσεις ομως έξυπνο άνθρωπο, θα βρεις απρόσμενα μεγάλο κερδος στο μέλλον! Είναι σαν να πασάρεις σε γκολτζίδες … στο τέλος θα έχεις δεκάδες ασίστ!
Υ.Γ2Υ.Γ2:Το Βασανιστήριο του <<Αυτοκράτορα των Μετρίων>> Σαλιέρι, αρχιμουσικού στην αυλή του Αυτοκράτορα ήταν:
<<Η Επίγνωση της αξίας του Μότσαρτ >>
Οι υπόλοιποι αυλικοί (όπως ο Αυτοκράτορας) είναι μέτριοι, αλλά ευτυχισμένοι μέσα στην άγνοιά τους. Δεν καταλαβαίνουν τη διαφορά ανάμεσα σε έναν καλό συνθέτη και μια ιδιοφυΐα.
Η κατάρα του Σαλιέρι:
Ο Σαλιέρι έχει αρκετό ταλέντο για να αναγνωρίζει το τέλειο, αλλά όχι αρκετό για να το δημιουργήσει. Είναι παγιδευμένος στο ενδιάμεσο: πολύ ψηλά για να αναπαυθεί στην άγνοια, πολύ χαμηλά για να φτάσει το θείο. Η επίγνωση της μετριότητας όμως, ως ανθρώπινη κατάσταση είναι αφόρητη!
