Αλήθεια τι παράξενη αίσθηση θα είναι να αντικρίζει κανείς τη Γη από τη Σελήνη!Τα συναισθήματα που δημιουργούνται είναι πολύ έντονα. Ένα σφίξιμο στην καρδιά, για το άγνωστο που περιβάλλει το Σύμπαν, “σοφά” τα λόγια των πρώτων αστροναυτών: “Εκπληκτική θέα”, “Απερίγραπτη μελαγχολία”.
Πολλά ερωτήματα γεννιούνται στο μυαλό μας: “Είμαστε άραγε μόνοι στο Σύμπαν;” “Από πού ήρθαμε;” “Πώς βρεθήκαμε στη Γη;” “Ποιο θα ναι το μέλλον μας;” “Πόσο μικροί είμαστε απέναντι στην απεραντοσύνη του Σύμπαντος;”
Το 2003 το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble πήρε εικόνες από το διάστημα που θεωρήθηκαν ιστορικές, δείχνοντάς μας τη θέση μας μέσα στο διαστημικό χωροχρόνο.
Ο Άρης είναι ο 4ος κατά σειρά πλανήτης του ηλιακού συστήματος και βρίσκεται σε απόσταση περίπου 228.000.000 km από τον Ήλιο και 56.000.000 έως 400.000.000 km από τη Γη. Η ύπαρξη του είναι γνωστή από την αρχαιότητα και το κόκκινο χρώμα του ενέπνευσε τους αρχαίους Έλληνες στο να του δώσουν το όνομα του θεού του πολέμου.
Λέγεται και κόκκινος πλανήτης εξαιτίας του χρώματος που παρουσιάζει όταν τον παρατηρούμε με οπτικό τηλεσκόπιο.
Περιβάλλεται από μια λεπτή ατμόσφαιρα που επιτρέπει την παρατήρηση της επιφάνειάς του.Ο Άρης έχει διάμετρο 6800 km περίπου, περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του σε 1 περίπου γήινη ημέρα και περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο σε 1.9 γήινα χρόνια. Η μέση επιφανειακή του θερμοκρασία είναι -87 βαθμοί Κελσίου περίπου, αλλά η θερμοκρασία μπορεί να φτάσει και τους 17 βαθμούς. Η ατμόσφαιρα του αποτελείται κυρίως από Διοξείδιο του Άνθρακα (95%), Άζωτο, Αργό και ελάχιστο νερό, αρκετό όμως για να δημιουργεί λίγα νέφη.
Η ομοιότητα του με τη Γη έδωσε βάση αφενός σε μια εκτεταμένη συζήτηση για την ύπαρξη ζωής σε αυτόν, αφετέρου σε σκέψεις μελλοντικής αποίκισής του.
Δεν έχει εξακριβωθεί όμως ως σήμερα ότι υπάρχει ζωή στον Άρη. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι με κατάλληλες συνθήκες να δημιουργηθεί νερό, ατμόσφαιρα και κατάλληλη θερμοκρασία, ώστε να είναι πιθανή μια μετοίκηση του ανθρώπου όταν η Γη κινδυνεύσει να καταστραφεί. Ίσως κάποτε ο Άρης να γίνει ένας πλανήτης φιλικός στους ανθρώπους και (ποιος ξέρει) να αποτελέσει και τόπο διακοπών για τις μελλοντικές γενιές!!
«Μπορείς να δεις πάρα πολλά από το διάστημα »λέει ο αστροναύτης Εντ Λου , ο επιστήμονας της Αποστολής Επτά πάνω στο σταθμό.
Με ποιον τρόπο μπορούμε κι εμείς να δούμε εικόνες σαν κι αυτές που αντικρίζουν οι αστροναύτες;
Ψάχνοντας περιοδικά και ειδικά βιβλία που αναφέρονται στο διάστημα και φωτογραφίες που τις βρίσκουμε από το διαδίκτυο.
Από την επίσημη ιστοσελίδα της ΝΑΣΑ (NASA) που διαθέτει πλούσιο φωτογραφικό υλικό από τις αποστολές της στο διάστημα και από τους δορυφόρους της ΚΛΙΚ—–>>NASA
Από το google earth, που έχουν πρόσφατα τραβηχτεί από δορυφόρους και εστιάζοντας μπορούμε να δούμε ακόμα και το σπίτι μας. Λήψη του Google Earth 6 από ΕΔΩ—–>>>Google Earth 6.
Τέλος μπορούμε να δούμε Βίντεο που καταγράφουν εικόνες από το διάστημα..
Ένας ελληνικής καταγωγής Ρώσος κοσμοναύτης….Φιοντόρ Νικολάγιεβιτς Γιουρτσίχιν
Γεννήθηκε στο Βατούμι της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Αζαρίας. Τελειώνοντας το σχολείο στο Βατούμι το 1976, ο Γιουρτσίχιν ξεκίνησε σπουδές στο Αεροπορικό Ινστιτούτο της Μόσχας. Το 1983 αποφοίτησε ως Μηχανολόγος με ειδικότητα στα διαστημικά οχήματα. Από το 1983 έως το 1997 εργάστηκε για την Ρωσική Εταιρεία Διαστήματος Energia
Τον Οκτώβριο του 2002 ο Γιουρτσίχιν συμμετείχε ως μέλος του πληρώματος του Διαστημικού Λεωφορείου “Ατλαντίς” στην αποστολή STS-112. Παρέμεινε στο διάστημα επί 10 μέρες, 19 ώρες και 58 λεπτά.
Στις 7 Μαΐου 2006 επιλέχτηκε για την αποστολή Soyuz TMA-10 και στις 7 Απριλίου 2007 ξεκίνησε με προορισμό τον διεθνή διαστημικό σταθμό ISS, όπου παρέμεινε επί 196 μέρες.
Οι γονείς του Γιουρτσίχιν διαμένουν μόνιμα στη Σίνδο (Έδρα του Δήμου Εχεδώρου) Θεσσαλονίκης και είχαν πολλά χρόνια να συναντηθούν με τον γιο τους που κατοικεί με την οικογένειά του στη Ρωσία. Ο Δήμαρχος Εχεδώρου και το Δημοτικό Συμβούλιο, μέσα σε κλίμα συγκίνησης και υπερηφάνειας ανακήρυξε τον κοσμοναύτη κ. Θεόδωρο Γιουρτσίχιν Επίτιμο Δημότη του Δήμου Εχεδώρου.
Την 9η Ιουλίου 2008 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας, σε ειδική τελετή στο Προεδρικό Μέγαρο, απένειμε τα διάσημα του Τάγματος Αριστείας του Φοίνικος στον ποντιακής καταγωγής πιλότο – αστροναύτη της Ρωσικής Ομοσπονδίας κ. Θεόδωρο Γιουρτσίχιν. Βραβεύσεις έχει δεχθεί από πολλούς φορείς, συλλόγους, πολιτικούς αλλά και απλούς πολίτες.
Τα παιδιά έχουν ανάγκη να κινούνται, να εκτονώνουν την ενέργεια τους και τι πιο καλό…από την άθληση!
Οι αθλητικές δραστηριότητες εκτός σχολείου έλκουν παιδιά και γονείς. Ο οργανωμένος αθλητισμός για παιδά κατακτά ολοένα και περισσότερους φίλους . Αποδεδειγμένα βοηθά στην ομαλή σωματική ανάπτυξη ,την υγεία αλλά και την ψυχική ισορροπία του παιδιού.Το παιδί έχει την ευκαιρία να γνωρίσει διάφορα αθλήματα και να επιλέξει αυτό που του αρέσει. Αν χρειάζεται περισσότερο από μια απλή ενθάρρυνση, αυτό σημαίνει ότι δεν είναι έτοιμο ακόμη να συμμετάσχει και πρέπει να περιμένουμε. Ο χρόνος του πρέπει να μοιράζεται ισότιμα ανάμεσα στις σχολικές υποχρεώσεις, το άθλημα και το ελεύθερο παιχνίδι, που κατ’ εξοχήν προάγει τη δημιουργικότητα και τον αυθορμητισμό. Στο Δημοτικό, το παιδί μπορεί να συμμετάσχει ενεργά σε οργανωμένες αθλητικές δραστηριότητες, όχι όμως με στόχο τον πρωταθλητισμό».
Δεν ξεχνάμε βέβαια ιδίως εμείς οι μεγαλύτεροι την μαγεία της αλάνας …του παιχνιδιού που στήναμε γρήγορα γρήγορα με την πάνω γειτονιά ..
Το μάθημά μας μιλά για το Μαραθώνιο της Ρώμης κατά την Ολυμπιάδα του 1960.Εκεί διακρίθηκε ένας μεγάλος αθλητής μεγάλων αποστάσεων (μαραθωνοδρόμος) ο Αιθίοπας Αμπέμπε Μπικίλα (κάνε κλίκ στο όνομά του για να μάθεις γι΄ αυτόν)
Δες το παρακάτω βίντεο
Στο Μαραθώνιο της Ρώμης διακρίνεται το γεγονός των γυμνών ποδιών του Μπικίλα (τρέχει χωρίς αθλητικά παπούτσια)
Σήμερα ο αθλητισμός επικρατεί σε παγκόσμιο επίπεδο και συγκινεί όχι μόνο όσους ασχολούνται, αθλούνται ή εργάζονται γι΄ αυτόν αλλά και τις πλατιές μάζες του κόσμου, που με μεγάλο ενδιαφέρον παρακολουθούν τους εκάστοτε αθλητικούς αγώνες και τις επιδόσεις των αθλητών.
Ο Θεαγένης ήταν γιος ενός ιερέα στο ναό του Ηρακλή, στη Θάσο.Έγινε διάσημος σε ηλικία εννέα χρονών. Τότε λέγεται ότι έκλεψε το χάλκινο άγαλμα ενός θεού από τη βάση του και το κουβάλησε σπίτι του. Μερικοί στη Θάσο εξοργίστηκαν τόσο από αυτή του την πράξη, που ήθελαν να τιμωρηθεί με θάνατο, αλλά στο τέλος η τιμωρία του ήταν να κουβαλήσει το άγαλμα πίσω στη θέση του, πράγμα που κι έκανε.Ο Θεαγένης έγινε ολυμπιονίκης τόσο στην πυγμαχία όσο και στο παγκράτιο. Νίκησε επίσης σε αναρίθμητους άλλους αγώνες σε όλη την Ελλάδα κατακτώντας μεγάλη δόξα για τον ίδιο και την πατρίδα του τη Θάσο.
Λεωνίδας ο Ρόδιος (δρομέας)
Ο Λεωνίδας έγινε διάσημος και τελικά θεοποιήθηκε για τις νίκες του στο στάδιο, το δίαυλο και τον οπλίτη δρόμο. Ο Λεωνίδας νίκησε και στα τρία αγωνίσματα σε τέσσερις διαδοχικές Ολυμπιάδες. Αυτό είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό γιατί και τα τρία αγωνίσματα ήταν αγωνίσματα δρόμου. Ήταν πιο δύσκολο να διατηρήσεις την αντοχή και την ταχύτητά σου σ’ ένα τέτοιο χρονικό διάστημα, παρά να διατηρήσεις τη δύναμη που απαιτούν τα βαριά αγωνίσματα. Γι’ αυτό το λόγο, τα κατορθώματα του Λεωνίδα έγιναν πιο γνωστά από εκείνα άλλων, που νίκησαν σε συνεχόμενες Ολυμπιάδες στα βαριά αθλήματα.
Μίλων ο Κροτωνιάτης (παλαιστής)
Ο Μίλων νίκησε την πρώτη του Ολυμπιάδα στην πάλη παίδων. Αργότερα είχε πέντε νίκες στην πάλη ανδρών.Υπάρχουν πολλές ιστορίες για τους άθλους του, όπως όταν κουβάλησε μια αγελάδα στους ώμους ή συγκράτησε την κεντρική κολόνα μιας αίθουσας ενώ έπεφτε για να προλάβουν να ξεφύγουν όλοι. Όταν μια γειτονική πόλη κήρυξε πόλεμο στον Κρότωνα, ο Μίλων λέγεται ότι βγήκε μπροστά και συνάντησε τους εχθρούς μ’ ένα ρόπαλο, ακολουθούμενος από τους κατοίκους της πόλης. Σκότωσαν πολλούς και έτρεψαν τους υπόλοιπους σε φυγή. Ο Μίλων έζησε μια δοξασμένη ζωή αλλά το τέλος του ήταν τραγικό. Μια μέρα στο δάσος είδε έναν κορμό δέντρου που μόλις είχε κοπεί, με σφήνες μπηγμένες μέσα του με σκοπό να τον ανοίξουν. Τότε αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τα χέρια του για να τον ανοίξει, αλλά καθώς προσπαθούσε, οι σφήνες πετάχτηκαν και τα χέρια του παγιδεύτηκαν μέσα στον κορμό. Δεν τα κατάφερε να απελευθερωθεί και όταν ήρθε η νύχτα τον σκότωσαν τα άγρια ζώα.
Διαγόρας ο Ρόδιος (πυγμάχος)
Ο Διαγόρας ήταν διάσημος για τις πολλές του νίκες ως πυγμάχος. Περισσότερο απ’ αυτό όμως ήταν διάσημος για το ύφος της πυγμαχίας του. Ο Διαγόρας ποτέ δεν απέφευγε ένα χτύπημα και τηρούσε πάντα σχολαστικά τους κανόνες. Οι θεατές τρελαίνονταν γι’ αυτό τον ευθύ, γενναίο τρόπο με τον οποίο πυγμαχούσε. Έγινε γνωστός ως άνθρωπος με χάρη και αξιοπρέπεια. Τα παιδιά και ταεγγόνια του έγιναν κι αυτά ολυμπιονίκες. Στην 83η Ολυμπιάδα, ο Διαγόρας ήταν εκεί για να δει τον έναν γιο του να γίνεται ολυμπιονίκης στην πυγμαχία και τον άλλο στο παγκράτιο.
Αστύλος από τον Κρότωνα (σταδιοδρόμος)
Ο Παυσανίας αναφέρει ότι ο Αστύλος ήταν νικητής σε τρεις συνεχόμενες Ολυμπιάδες, από το 488 έως το 480 π.Χ., στα αγωνίσματα του σταδίου και του διαύλου. Ο ανδριάντας του βρισκόταν στην Άλτη και ήταν έργο του Πυθαγόρα από το Ρήγιο, ενώ ο ποιητής Σιμωνίδης τον απαθανάτισε σε επίγραμμα. Παρά τη φήμη του, η μοίρα του ήταν τραγική. Όταν δέχτηκε να αγωνιστεί στις Ολυμπιάδες του 484 και 480 π.Χ. ως πολίτης των Συρακουσών, για να τιμήσει τον τύραννο Ιέρωνα, οι συμπολίτες του Κροτωνιάτες τον έδιωξαν από την πόλη, μετέτρεψαν το σπίτι του σε δεσμωτήριο και οι συγγενείς του τον εγκατέλειψαν.
Ηρόδωρος από τα Μέγαρα (σαλπιγκτής)
Ο Αθήναιος παραπέμπει στο συγγραφέα Αμάραντο από την Αλεξάνδρεια για να δώσει την περιγραφή του διασημότερου σαλπιγκτή της Αρχαιότητας. Λέγεται ότι ο Ηρόδωρος ήταν ογκώδης και κατανάλωνε 7 κιλά περίπου ψωμί, άλλα τόσα κρέας και 6 λίτρα κρασί, ενώ κοιμόταν σε δορά λιονταριού.Κέρδισε σε δέκα συνεχείς Ολυμπιάδες με πρώτη το 328 π.Χ. και τελευταία το 292 π.Χ., καλύπτοντας διάστημα σχεδόν 40 χρόνων. Το 303 π.Χ. βοήθησε το Δημήτριο Α’ τον Πολιορκητή να κυριεύσει το Άργος, σαλπίζοντας με δύο σάλπιγγες ταυτόχρονα και εμψυχώνοντας με αυτόν τον τρόπο τους στρατιώτες να πολεμήσουν με περισσότερη ορμή.
