giannisTs blog

Της Μαίρης Αδαµοπούλου
Ελληνες στο «µέτωπο» της εξόρυξης άνθρακα που την εποχή εκείνη ήταν η σηµαντικότερη πηγή ενέργειας της γερµανικής οικονοµίας. Όταν έβγαιναν από τα έγκατα της γης συχνά ήταν τόσο µουντζουρωµένοι που δεν µπορούσαν να αναγνωρίσουν ο ένας τον άλλο
Η ελπίδα, η κούραση, η προσπάθεια των ελλήνων µεταναστών στη Γερµανία της δεκαετίας του ’60 αποτυπώνονται σε 39 φωτογραφικά καρέ
«Μου είπε ένας: Μην είσαι χαζός. Ελα στη Γερµανία να βγάλεις λεφτά. Εσύ θα πατάς τα κουµπιά και οι µηχανές θα δουλεύουν από µόνες τους. Προερχόµασταν από απλές οικογένειες και φανταζόµασταν ένα λαµπρό µέλλον. Την απόφασή µας τη γιορτάσαµε µε ολονύκτιο γλέντι», θυµάται ο Χρήστος Πλιάκας, ένας από τους χιλιάδες Ελληνες που έφυγαν από τα καπνοχώραφα της Βόρειας Ελλάδας αναζητώντας καλύτερη τύχη στη Γερµανία της δεκαετίας του ’60.

Μισό αιώνα µετά το Ινστιτούτο Γκαίτε «θυµάται» τη συµπλήρωση 50 ετών από την υπογραφή του γερµανοελληνικού Συµφώνου Προσέλκυσης Εργατών. Και διοργανώνει έκθεση 39 φωτογραφιών – την επιµελείται ο δρ Μανουήλ Γκόγκος – που ιχνηλατούν τη διαδροµή των Ελλήνων από τη Βόρεια Ελλάδα µέχρι τα λιµάνια και τους σιδηροδροµικούς σταθµούς, τα παραπήγµατα και τα εργοστάσια σωλήνων και τσιγαρόχαρτων από τη δεκαετία του ‘60 έως και τα µέσα της δεκαετίας του ’70.

«Δεν είχα ταξιδέψει ποτέ πριν. Κι έρχεται η µητέρα µου στο καράβι, στο λιµάνι του Πειραιά και ο Καζαντζίδης τραγουδούσε ένα τραγούδι, “Μανούλα εγώ θα φύγω στα ξένα, µην κλαις για µένα” κι η µάνα µου έκλαιγε κι έκλαιγε», θυµάται η Ζωή Β. «Και µετά, όταν φτάσαµε στο Μόναχο, φορούσα ένα µπεζ φόρεµα µε µαύρους λεκέδες. Εκεί, µας έδωσαν µια σακούλα µε µπισκότα κι ένας τύπος φώναζε από το µεγάφωνο: “Ελάτε, ελάτε”. Μας οδήγησε κάτω, στις σκάλες κι εγώ είπα στους υπόλοιπους: “Και τώρα, παιδιά, θα πάµε στον φούρνο”, επηρεασµένη από όσα είχε ακούσει για το Γ’ Ράιχ». Συνθήκες δύσκολες έως απάνθρωπες, αλλά άνθρωποι που δεν έχαναν το κουράγιο τους ποζάρουν στα φωτογραφικά καρέ. «Μπαίναµε σε οµάδες στο ασανσέρ και αυτό το γιγάντιο σιδερένιο κλουβί ορµούσε µε µεγάλη ταχύτητα στα βάθη της γης. “Ξέχνα τον ήλιο, για µας υπάρχουν πλέον µόνο τα βάθη της γης, η σκόνη και η υγρασία”, είπα στον φίλο µου. Οταν βγήκαµε, ήµαστε εξαντληµένοι από την κούραση, αλλά και ευχαριστηµένοι που επιστρέψαµε στο φως, στη ζωή. Κατάµαυροι από το κάρβουνο δεν µπορούσαµε να αναγνωρίσουµε ο ένας τον άλλο», µαρτυρεί ο Σωτήρης Περετζούκας που εργαζόταν στα ανθρακωρυχεία του Ααχεν.

Οι φωτογραφίες που προέρχονται από το αρχείο του Κέντρου Τεκµηρίωσης και Μουσείου Μετανάστευσης στη Γερµανία, δεν αποτυπώνουν µόνο τα δύσκολα. Στέκονται και στα πρώτα σπίτια, τις εκδροµές, τις γιορτές στα ελληνικά εστιατόρια, χωρίς να λείπουν βέβαια και οι στιγµές κοινωνικού αγώνα µε απεργίες και πορείες.
Η έκθεση «Οικεία ξενιτιά» εγκαινιάζεται στο Ινστιτούτο Γκαίτε (Οµήρου 14-16, τηλ. 210-
3661.000) την Παρασκευή. Εως 18 Δεκεµβρίου

online εκπαιδευτικό παιχνίδι μέσω Facebook

Όλοι μας γνωρίζουμε ότι η μελλοντική ενεργειακή μας πολιτική πρέπει να είναι διαφορετική από τη σημερινή. Νέες και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας πρέπει να αντικαταστήσουν τα ορυκτά καύσιμα, η ενέργεια θα πρέπει να χρησιμοποιείται πιο αποδοτικά, και το μέλλον θα πρέπει να είναι χαμηλών εκπομπών άνθρακα. Στις 3 Φεβρουαρίου 2010, η Ολλανδική Εταιρεία ανάπτυξης ηλεκτρονικών παιχνιδιών «Paladin Studios» λάνσαρε το παιχνίδι EnerCities. Πρόκειται για ένα online παιχνίδι στο οποίο οι παίκτες αντιμετωπίζουν την πρόκληση να οικοδομήσουν μια βιώσιμη πόλη.

violence on tvΗ ατιμώρητη βία και η ανεύθυνη σεξουαλική συμπεριφορά, έτσι όπως κατά κόρον προβάλλονται στην τηλεόραση και ειδικά στο διαδίκτυο, αποτελούν την καλύτερη συναισθηματική ανοσία, τόσο των παιδιών, όσο και των ενηλίκων απέναντι στη φρίκη της πραγματικότητας. «Αν πια δεν μας φοβίζει η όψη του τέρατος είναι γιατί έχουμε αρχίσει να του μοιάζουμε»: Χιλιάδες έρευνες έχουν αποδείξει ότι οι διαρκής έκθεση σε τέτοιες σκηνές αναισθητοποιεί τα συλλογικά αντανακλαστικά, περιορίζει τους ηθικούς και κοινωνικούς κώδικες και μετατρέπει σε φυσιολογικές, πράξεις κολάσιμες και αποτρόπαιες.

Τα πορίσματα διατρανώνουν ότι παιδιά και ενήλικες επηρεάζονται εξίσου, ακόμα κι αν εκτίθενται σε λίγα βίαια ή σεξουαλικώς ακραία ερεθίσματα. Η τάση για μίμηση είναι καταλυτική. Η αποκλίνουσα πράξη καθίσταται παραδειγματική, αποτελεί μια γοητευτική εναλλακτική, ειδικά σε κοινωνίες που ταλανίζονται από τον ευδαιμονισμό, τον καταναλωτισμό, την ελευθεριότητα και τα οικονομικά προβλήματα. Η άσκηση βίας είτε ως εκτόνωση είτε ως προμελετημένη ενέργεια επιφέρει άμεση ενίσχυση (είναι ευκολότερο να αποκτήσεις το αντικείμενο του πόθου αν το αρπάξεις, παρά αν μοχθήσεις για την κατοχή του), ενώ οι διεστραμμένες σεξουαλικές επιλογές προσδίδουν ταυτότητα, διαμορφώνουν την ιεραρχία και την αποδοχή στις εφηβικές ομάδες και ελκύουν τα παιδιά περισσότερο από ένα βαρετό, μη εμπνευσμένο μάθημα στο σχολείο.

Ακόμα και η αποσπασματική θέαση τέτοιων σκηνών εξάπτει τη φαντασία, αυξάνει την προδιάθεση για βίαιη αντίδραση και συσχετίζεται απόλυτα με μετέπειτα οικογενειακή βία, βιασμούς, δύσκολη ικανοποίηση από το φυσιολογικό σεξ, συγκρότηση συμμοριών και παραβατική συμπεριφορά. Και τα δυο μαζί επί δεκαετίες ήταν η πιο ενδεδειγμένη συνταγή για την εισπρακτική αποτελεσματικότητα μιας ταινίας και πρόσφατα βρήκαν πρόθυμους διευκολυντές στη μεσημεριανή και παιδική ζώνη του τηλεοπτικού προγράμματος, με εκατοντάδες ανεύθυνους τηλε-αστέρες να αντλούν την επιτυχία τους από την ένταση των σεξουαλικών ιδιαιτεροτήτων τους ή τη δυνατότητα να ποδοπατούν τα κοινωνικά πρότυπα.
TV scene of violence scary

Ο μηχανισμός αποδοχής της βίας και η ρητορική της ωμής σεξουαλικής πρόκλησης έχει επίσης γίνει αντικείμενο μελέτης: Η καθημερινή έκθεση σε αυτές ενεργοποιεί στον εγκέφαλο μνήμες ή ήδη διαμορφωμένα βίαια σενάρια και γνωστικά σχήματα, προκαλεί άμεση διέγερση και ανάγκη για ικανοποίηση με αποτέλεσμα την αυτόματη και διαρκή μάθηση, την ερμηνεία των φαινομένων μέσω της βίας ή της λιμπιδικής ενόρμησης και την αναστολή των κοινωνικών περιορισμών. Τελικά τα παιδιά ή οι ενήλικες αποστασιοποιούνται από τη βιαιότητα, αποπροσωποποιούνται και αδυνατούν να διακρίνουν το κακό σε αυτήν. Όσο μεγαλύτερη η ταύτιση με το βίαιο ή σεξουαλικά άτεγκτο δράστη και όσο πιο πλημμελής η ικανότητα της οικογένειας ή του σχολείου για έλεγχο, τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος εσωτερίκευσης της υπό παρακολούθηση συμπεριφοράς, ειδικά εάν ο προς μίμηση ήρωας είναι ελκυστικός και υπεράνω νόμων. Η πολύωρη θέαση παρόμοιων σκηνών πολλαπλασιάζει τους κινδύνους και εγκαθιδρύει γρηγορότερα τα απεχθή πρότυπα.

Όσο πιο διαδραστική είναι η ενασχόληση με τα βίαια ή σεξουαλικώς μη οριοθετημένα ερεθίσματα, τόσο η μακροχρόνια αρνητική επίπτωση αυξάνεται, επειδή η ηδονή που αντλείται είναι μεγαλύτερη. Τα διαδικτυακά video games, τα στιγμιότυπα απροκάλυπτης πραγματικής βίας ή σεξ που κατακλύζουν το ίντερνετ (snuff) απενεργοποιούν τα κοινωνικά αντανακλαστικά και τον αυτοέλεγχο του χρήστη, ο οποίος δείχνει λιγότερη συμπάθεια για τα θύματα ή τείνει να δικαιολογεί τις ακρότητες του θύτη. Έφηβοι που παρακολούθησαν σκηνές από πραγματικούς βιασμούς στο διαδίκτυο απέδωσαν την ευθύνη στη γυναίκα που βιάστηκε, χαρακτήρισαν ως φαιδρό ή εξόχως διεγερτικό το περιστατικό και φαντασίωσαν βιασμούς, στους οποίους πρωταγωνιστούσαν οι ίδιοι.
TV scene of violence scary

Οι ταινίες πραγματικής βίας έχουν ακόμα ένα χαρακτηριστικό, που τις καθιστά ελκυστικότερες. Είναι κατεξοχήν παράνομες και επομένως, αυτός που τις κατέχει, αισθάνεται μυημένος σε μια underground ιδιότυπη κουλτούρα, διαμορφώνει την ταυτότητά του μέσα από αυτές και ανήκει σε έναν κύκλο ξεχωριστών ανθρώπων. Παρόμοια αποτελέσματα έχει και η θέαση αληθινών θανάτων στην οθόνη: την υποβάθμιση της ανθρώπινης ζωής ως αξίας, την απώλεια της αξιοπρέπειας και την άρνηση των κοινωνικών κανόνων. Όσο ο θεατής εξοικειώνεται με τους θανάτους των άλλων, τόσο επιβεβαιώνει τη δική του ύπαρξη και το θρίαμβό του επειδή εξακολουθεί να επιβιώνει.
εκ της Ομάδας Ανάπτυξης MyAegean

Παράλληλα, ενσωματώνεται στα τέλη ο ειδικός φόρος μεγάλου κυβισμού.

Σύμφωνα με την κυβέρνηση, οι αλλαγές αυτές προκαλούν μείωση των τελών κυκλοφορίας για 3,2 εκατομμύρια κατόχους αυτοκινήτων.

Αναλυτικά, η ανακοίνωση της κυβέρνησης έχει ως εξής: ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ…

Ελάχιστοι το έχουν ακουστά, όλοι όμως έχουν ακούσει τις ηχογραφήσεις του. Το πρόγραμμα Auto-Tune χρησιμοποιείται σήμερα ευρέως στα στούντιο ηχογράφησης, είτε για τις «ρομποτικές» φωνές που έχουν γίνει μόδα, είτε για να διορθώνει αυτόματα τα φάλτσα των ερμηνευτών.

«Ειλικρινά, συμβαίνει σχεδόν σε όλες τις φωνητικές ερμηνείες που ακούτε στο ραδιόφωνο» υπερηφανεύεται o Μάρκο Άλπερτ, αντιπρόεδρος μάρκετινγκ στην εταιρεία Antares Audio Technologies που δημιούργησε το Auto-Tune.

Χάρη στο λογισμικό, οι τραγουδιστές μπορούν να διορθώνουν τα φάλτσα τους στον υπολογιστή, αντί να ηχογραφούν ξανά τις νότες που έκαναν λάθος.

Οι συνεχείς επαναλήψεις που χρειαζόταν παλιότερα στην ηχογράφηση προκαλούσαν κόπωση και έκαναν το αποτέλεσμα να φαίνεται συναισθηματικά επίπεδο, υποστηρίζει ο Άλπερτ:

«Παλιά οι τραγουδιστές έπρεπε να λένε το τραγούδι ξανά και ξανά, και μέχρι τότε είχαν χάσει το συναισθηματικό περιεχόμενο της ερμηνείας. Το Auto-Tune χρησιμοποιείται συχνότερα όταν ο τραγουδιστής έχει δώσει μια άψογη ερμηνεία από συναισθηματική άποψη αλλά έχει προβλήματα συχνότητας εδώ κι εκεί» είπε στο LiveScience.com.

Το Auto-Tune είναι απόγονος ενός προγράμματος που δημιούργησε ο γεωφυσικός Άντι Χίντελμπραντ για εντελώς διαφορετική χρήση: βοηθούσε την πετρελαϊκή βιομηχανία Exxon να εξετάζει το υπέδαφος χρησιμοποιώντας ηχητικά κύματα.

Το λογισμικό είναι σχεδιασμένο να διορθώνει τη συχνότητα ανεβάζοντας ή κατεβάζοντας τον ήχο της φωνής στο πλησιέστερο πραγματικό ημιτόνιο.

Η επέμβαση αυτή γίνεται αρκετά ομαλά έτσι ώστε το ανθρώπινο αφτί να μην αντιλαμβάνεται ότι έχει γίνει διόρθωση.

Στην πραγματικότητα, όμως, το Auto-Tune χρησιμοποιείται συχνά και για απότομες, υπερβολικές διορθώσεις, οι οποίες δίνουν εσκεμμένα στη φωνή μια πειραγμένη, «ρομποτική» χρειά.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το τραγούδι με το οποίο ξεκίνησε η καριέρα του Auto-Tune, το Believe που τραγούδησε η Cher το 1998. Τη μόδα συνεχίζουν σήμερα άλλοι σταρ όπως η Lady Gaga και ο Τ-Pains.

Υπάρχουν όμως και μουσικοί που επικρίνουν το πρόγραμμα για την τεχνητή τελειότητα που προσφέρει: Η Κριστίνα Αγκιλέρα, μεταξύ άλλων, είχε χρησιμοποιήσει το Auto-Tune παλαιότερα, αλλά τώρα το επικρίνει. Μάλιστα τον Αύγουστο του 2009 είχε εμφανιστεί με μπλουζάκι που έγραφε «Το Auto-Tune είναι για κότες». Στο ίδιο στρατόπεδο έχει περάσει και ο ράπερ Jay-Z, ο οποίος κυκλοφόρησε πέρυσι ένα κομμάτι με τίτλο «D.O.A (Death of Auto-Tune).

Όμως, παρά τις κατηγορίες ότι ευτελίζει τη μουσική, το Auto-Tune φαίνεται ότι ήρθε για να μείνει, και έχει ήδη αφήσει το σημάδι του στη μαζική κουλτούρα.

Τον περασμένο μήνα, για παράδειγμα, το ερασιτεχνικό συγκρότημα Gregory Brothers χρησιμοποίησε το πρόγραμμα για να μετατρέψει σε τραγούδι ένα βιντεοσκοπημένο απόσπασμα από δελτίο ειδήσεων.

http://www.tovima.gr/