Η 25η Μαρτίου αποτελεί έναν μοναδικό σταθμό στην ιστορία και την πίστη μας, καθώς την ημέρα αυτή η χαρά της θρησκείας συναντά την ελπίδα της ελευθερίας. Εννέα μήνες πριν από τα Χριστούγεννα, τιμούμε τη στιγμή που ο Αρχάγγελος Γαβριήλ μετέφερε στην Παναγία το χαρμόσυνο μήνυμα ότι θα φέρει στον κόσμο τον Σωτήρα. Είναι η αρχή ενός θείου σχεδίου που σκοπό είχε να λυτρώσει τον άνθρωπο από το σκοτάδι και να του χαρίσει ξανά το φως της ζωής.
Αυτή η πνευματική αναγέννηση συνδέθηκε άρρηκτα στη συνείδηση του λαού μας με την εθνική μας παλιγγενεσία. Όπως ο Ευαγγελισμός σήμανε την απελευθέρωση της ψυχής, έτσι και η έναρξη της Επανάστασης του 1821 σήμανε το τέλος της μακρόχρονης σκλαβιάς και τον ξεσηκωμό ενάντια στον τύραννο. Για κάθε Έλληνα, η πίστη και η πατρίδα έγιναν ένα, θυμίζοντάς μας πως η ελευθερία είναι ένα ιερό δώρο που απαιτεί σεβασμό και αφοσίωση. Γιορτάζουμε λοιπόν μαζί την πνευματική σωτηρία και την εθνική μας ανεξαρτησία, κρατώντας ζωντανή τη βαριά κληρονομιά που μας ενώνει.
Στην ιστορία των λαών είναι μερικές ημερομηνίες που μένουν χαραγμένες με χρυσά μεγάλα γράμματα.
Μια τέτοια ημερομηνία στην Ιστορία του Έθνους μας, του Ελληνικού Έθνους, είναι και η 25η Μαρτίου.
Τη μέρα αυτή στις τιμούμε και γιορτάζουμε τον ξεσηκωμό των υπόδουλων Ελλήνων κατά του Τούρκου δυνάστη για ελευθερία και αυτοδιάθεση. Εκ των πραγμάτων είναι η πιο σημαντική ημερομηνία στην ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας, ως αφετηρία της εθνικής παλιγγενεσίας.
Την Πέμπτη 24 Μαρτίου πραγματοποιήθηκαν σε κάθε τμήμα εκδηλώσεις και δραστηριότητες για να τιμήσουμε τους ήρωες του 1821!
Στη συνέχεια , παρουσία όλων των τμημάτων στην αυλή του σχολείου μας, αφού διαβάστηκαν τα μηνύματα της Υπουργού Παιδείας κας Κεραμέως Ν., καθώς και της Διευθύντριας Εκπαίδευσης κας Καραγιώργου Α. , έγινε τελετή Παράδοσης της Σημαίας στα παιδιά της ΣΤ2 που είχαν εκλεγεί, τραγουδήθηκε ο Εθνικός μας Ύμνος και έγινε Έπαρση Της Σημαίας.
Χρόνια πολλά Ελλάδα!
Διαβάστε παρακάτω το μήνυμα της Υπουργού Παιδείας κας Κεραμέως Νίκης
21 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού / «Η εκπαίδευση ως μέσον μείωσης της ξενοφοβίας. Ένας κόσμος που χωράει πολλούς….
Η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων εορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου. Καθιερώθηκε το 1966 από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών σε ανάμνηση ενός τραγικού συμβάντος, που συγκλόνισε την παγκόσμια κοινή γνώμη.
Στις 21 Μαρτίου του 1960 η αστυνομία της ρατσιστικής Νοτίου Αφρικής πυροβόλησε εν ψυχρώ κατά μιας διαδήλωσης φοιτητών στην πόλη Σάρπβιλ, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 70 άνθρωποι. Οι νεαροί διαδηλωτές διαμαρτύρονταν ειρηνικά κατά των νόμων του Απαρτχάιντ, που είχε επιβάλλει το καθεστώς της λευκής μειοψηφίας στη χώρα, εφαρμόζοντας τη θεωρία της ανισότητας ανάμεσα στις φυλές.
Ήταν μια πολύ ορθή και αναγκαία απόφαση η οποία ωστόσο άργησε αρκετά να καθιερωθεί και αφού πρώτα είχαν συμβεί τα μύρια όσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη Ναζιστική Γερμανία, στην Αφρική επί αποικιοκρατίας αλλά και σ΄ όλο τον υπόλοιπο κόσμο όπου η μισαλλοδοξία είχε χωρίσει τους ανθρώπους σε «καλούς» και «κακούς», «δικούς μας» και «άλλους», σε «χρήσιμους» και «άχρηστους» , σε «σωστούς» και «λάθος» ανάλογα με το χρώμα του δέρματος, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις, τις κάθε λογής προτιμήσεις και τη διαφορετικότητά τους.
Και μπορεί η καθιέρωση αυτής της Παγκόσμιας Ημέρας να έκανε πολλούς να συνειδητοποιήσουν τι σημαίνει «ρατσισμός» αλλά δεν τον εμπόδισε κι όλας να επεκταθεί και να συνεχίσει να ταλαιπωρεί και να διχάζει. Και μπορεί στις Ηνωμένες Πολιτείες να απέκτησαν μέχρι και μαύρο Πρόεδρο, τον Ομπάμα αλλά και στην άκρως ρατσιστική Νότια Αφρική τον Μαντέλα και την Ροδεσία να αλλάξει το όνομά της σε Ζιμπάμπουε και να αποκτήσει μαύρο πρόεδρο, τον Μουγκάμπε αλλά ο ρατσισμός δεν εξαλείφθηκε. Μπορεί ο Χίτλερ να δολοφόνησε εκατομμύρια Εβραίους αλλά ο αντισημιτισμός δεν πέθανε.
Ο ΟΗΕ μάς καλεί αυτή τη μέρα να ενώσουμε τις φωνές μας αυτή τη μέρα. Στόχος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών είναι η υπεράσπιση και η στήριξη σε ανθρώπους που υπόκεινται σε ρατσισμό, σε φυλετικές διακρίσεις, στην εξάλειψη της ξενοφοβίας αλλά και της μισαλλοδοξίας
Γράφτηκαν και λέχθηκαν πολλά για τον ερχομό προσφύγων που φιλοξενήθηκαν και φιλοξενούνται ακόμη στον τόπο μας.
Άνθρωποι από γειτονικές χώρες που διάλεξαν -μάλλον αναγκάστηκαν- να διαβούν τις φουρτουνιασμένες θάλασσες του Αιγαίου, όχι για τουρισμό μα για να γλυτώσουν από τα νύχια μιας άδικης μοίρας και την απειλή του εμφύλιου θανάτου. «Στον τόπο μας! δίπλα μας, σιμά στις αυλές μας!… ξένοι, αλλοεθνείς και αλλόθρησκοι ίσως»…
Με τέτοια λόγια γέμισαν φόβο οι ιστοσελίδες ενώ τρανοί συμπολίτες μας, με περίσκεψη -αλλά χωρίς αιδώ- πασχίζουν να μας πείσουν πως εμείς, ειδικά εμείς οι κάτοικοι του τόπου αυτού, δεν διαθέτουμε μια θέση στη χώρα μας, μα και στην καρδιά μας για ένα τσούρμο κατατρεγμένους και φοβισμένους συνανθρώπους μας.
Επικαλούνται, άλλωστε με μεγάλη ρητορική ικανότητα, «ακλόνητα» επιχειρήματα για του λόγου το αληθές, πως σίγουρα φόβος μεγάλος και αφανέρωτοι κίνδυνοι εγκυμονούν σε όποιον τόπο ανοίξει την αγκαλιά του στις πονεμένες αυτές ψυχές και στα βασανισμένα από πείνα, δίψα και τρόμο κορμιά τους…
Ο ρατσισμός έχει απλώσει εδώ και αιώνες τα πλοκάμια του, αλλάζοντας μορφές, πατρίδες, κοινωνίες, κράτη και οικογένειες.Πολλές φορές λειτουργεί σαν άλλοθι για στυγνές πολιτικές. Είναι δύσκολο να καταπολεμηθεί. Η αυτογνωσία και η εκπαίδευση στην αναγνωρισή του είναι ίσως το μόνο όπλο που διαθέτουμε σαν άνθρωποι. Μπορεί να μην φαίνεται, αλλά ίσως είναι και το πλέον αποτελεσματικό για τον περιορισμό αυτού του φαινομένου.
Μήπως, εμείς, οι άνθρωποι της Εκπαίδευσης έχουμε να πούμε κάτι για όλα αυτά;
Έχουμε δει τα τελευταία χρόνια μαθητές από άλλες πατρίδες να μοιράζονται το ίδιο θρανίο με ελληνόπουλα, αφού έμαθαν τη γλώσσα και τον τρόπο ζωής μας, και που στα διαλείμματα το ίδιο χαμόγελο με τα δικά μας παιδιά σημαδεύει το πρόσωπό τους.
Στίχοι: Κίτρινο, μαύρο ή μελαψό Έχω ένα χρώμα και τι μ’ αυτό; Μήπως και τ’ άνθη τα ευωδιαστά Χρώμα ένα έχουν και μια θωριά; Μες στης μανούλας την αγκαλιά Το γάλα πήρα και τη μιλιά Μήπως στο λόγκο και τα πουλιά Γλυκολαλούνε με μια λαλιά Σαν το λουλούδι, σαν το πουλί Σαν κάθε πλάσμα σ’ αυτή τη γη Για λίγη αγάπη, λίγη χαρά Διψά η καρδιά μου και λαχταρά. Τα χέρια ανοίγω και την καρδιά Σ’ όλα του κόσμου τ’ άλλα παιδιά! Ελάτε αδέλφια κι εμπρός μαζί Να λάμψει ο κόσμος σαν την αυγή.
Έχουμε δει παιδιά μεταναστών και προσφύγων να πρωτεύουν στα γράμματα και στο ήθος, που με επιμέλεια και όρεξη κατακτούν πρωτιές…
Στα βιβλία μας, τα κείμενα μιλούν για το νέο πρόσωπο της χώρας μας μετά τον ερχομό των μεταναστών και προσφύγων, από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού οι μαθητές μας γράφουν στην ορθογραφία «ξένος – φίλος», μέχρι και στην τελευταία τάξη του Λυκείου η παρουσία του «άλλου» του διαφορετικού, γίνεται παιδαγωγικός στόχος. Και σιγά σιγά παίρνει την μορφή του διδακτικού βιώματος … Σε ένα σχολείο που από παλιά κατάφερε να χωρέσει τις περιπέτειες της Ελλάδας, άλλοτε ως Προσφυγιά μετά το 1922, άλλοτε ως ορφάνια από τη μετανάστευση στην Αμερική, Αυστραλία και Γερμανία, όπως κι αργότερα στα χρόνια της χούντας τα παιδιά των κυνηγημένων έβρισκαν ανοιχτή την αγκαλιά του δασκάλου…
Μα αλήθεια τι άλλο θα μπορούσε να συμβεί, σε μια χώρα που οι παππούδες μας ήταν πρόσφυγες, οι πατεράδες μας μετανάστες και τα παιδιά μας σήμερα πάλι μετανάστες;
Στα σχολειά μας, διδάσκουμε την πανάρχαια αρετή της φιλοξενίας, τότε που οι πρόγονοί μας δώσανε στον θεό τους τον Δία το όνομα Ξένιος, αναγνωρίζοντας στην θεότητα το μεγαλείο της απλόχερης φιλοξενίας ως βασικό συστατικό της ανθρώπινης φύσης.
Διδάσκουμε πάλι και διηγούμαστε σκηνές φιλοξενίας μέσα από τα κείμενα του Ομήρου, από τα κείμενα της Αγίας Γραφής και στήνουμε μπροστά στα μάτια των παιδιών μέσα στις τάξεις μας το εκστατικό όραμα του μινωικού κόσμου, τότε που τα καλοτάξιδα καράβια έσκιζαν τις θάλασσες της Μεσογείου από τη Φοινίκη μέχρι την Κύπρο, από την Παλαιστίνη μέχρι τη Σικελία κουβαλώντας υφάσματα, αρώματα, λογής-λογής κοσμήματα και σεντέφια, ιδέες και μουσικές, χρώματα και φυλές σε ένα ατέλειωτο καμβά πολιτισμών υφασμένο με τις αποχρώσεις της ανθρώπινης διαφορετικότητας, στοιχείο που αποτελεί και την πηγή κάθε δημιουργικότητας…
Τα ίδια λέμε και για τα χρόνια εκείνα που βυζαντινοί και βενετσιάνοι άρχοντες έμαθαν να διαβάζουν τις γραφές των φυλών της αχανούς αυτοκρατορίας, που μοιράζονταν γλώσσες κι ιδέες, τραγούδια και τεχνουργήματα φερμένα από άλλους κόσμους μακρινούς μα οικείους αφού η ανταλλαγή, οδήγησε σε ένα αντάμωμα πολιτισμών.
Κι είναι ακριβώς τότε που μεγαλούργησε αυτός ο τόπος, όταν ακριβώς έμαθε να μοιράζεται, να δανείζεται και να δανείζει, να κληρονομεί κι να ενσωματώνει στοιχεία και δομικά υλικά από άλλες κουλτούρες.
Κι όλα αυτά γίνονται δυνατά μόνον χάρις στην επικοινωνία, την ανοιχτή ανταλλαγή, και συναλλαγή που προϋποθέτει ο τόπος μας γεμάτος νησιά, ακτές και θάλασσες. Όπου κάθε λιμάνι, κάθε ξεχασμένη αρχαία πόλη σήμερα, έσφυζε από ζωή ανοιχτή σε επισκέπτες, έποικους και μέτοικους από άλλες πατρίδες.
Τέτοια κι άλλα πολλά λέμε στα παιδιά μας στα σχολεία, καλιεργώντας με τέχνη την βαθιά πεποίθηση της ανθρωπότητας, (όπως αυτή διαμορφώθηκε μέσα από τα χρόνια της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού), πως οι λαοί μεγαλουργούν όταν είναι ανοιχτοί σε επιρροές. Όταν αφήνονται να δίνουν και να παίρνουν, όταν μαθαίνουν να χαίρονται την διαφορετικότητά τους μέσα στο μεγάλο ψηφιδωτό των πολιτισμών.
Έτσι και σήμερα, γνωρίζουμε πως η πρόκληση των καιρών είναι και θα γίνει ευκαιρία κατανόησης, αλληλοσεβασμού, για το «άλλο», το διαφορετικό στη συνείδηση των μαθητών/τριών μας. Οι παρακάτω ταινίες θα ευαισθητοποιήσουν τα παιδιά στις έννοιες του ρατσισμού και της ξενοφοβίας και θα τα μάθουν ότι το διαφορετικό δεν απειλεί, αλλά εμπλουτίζει τη ζωή μας!
Η Ivine και το μαξιλάρι – «Unfairy Tales»
Κάποιες ιστορίες δεν είναι για παιδιά. Το ταξίδι της Ivine από τη Συρία είναι μια τέτοια ιστορία. Μια ιστορία που κανένα παιδί δεν πρέπει να φανταστεί, πόσο μάλλον να βιώσει. Για τη 14χρονη Ivine, ο πόλεμος στη Συρία έχει κοστίσει πολύ ακριβά στην οικογένειά της, στα όνειρά της. “Είχα εφιάλτες με αυτές τις καταστάσεις και έκλαιγα, και το μαξιλάρι μου ήταν μούσκεμα από τα δάκρυά μου.” λέει. Δίνουμε ζωή στην ιστορία της
Ο Mustafa κάνει ένα περίπατο – «Unfairy Tales»
Αναρωτηθήκατε ποτέ πως νοιώθει ένα παιδί όταν εξαναγκάζεται να εγκαταλείψει το σπίτι του; Αφήνοντας πίσω αγαπημένα πρόσωπα και ανεκτίμητα αντικείμενα είναι ένας τραυματικός αποχωρισμός. Αυτή είναι η ιστορία του Mustafa.
Στη Ζυμαροχώρα
Όταν τα ζυμαράκια πρωτοσυνάντησαν τις σοκολάτες, ανησύχησαν τόσο που δεν μπορούσαν να πιστέψουν πόσο πολύ θα ταίριαζαν μαζί!
Ένα Τρίγωνο στη Χώρα των Κύκλων
Μια μελωδική ιστορία που αποδεικνύει, ότι το πιο ωραίο τραγούδι είναι αυτό που αποτελείται από πολλές νότες και πολλά μουσικά όργανα!
Swing of Change
Ένας ρατσιστής μπαρμπέρης προσπαθεί να παίξει ένα στρατιωτικό εμβατήριο με την τρομπέτα του, όμως η τρομπέτα του έχει άλλη άποψη
Το Παράξενο Φρούτο
Το animation παρουσιάζει την ειρηνική καθημερινότητα ενός πατέρα και του γιου του που διακόπτεται από ένα άγνωστο αγόρι, διαφορετικού χρώματος. Το βίντεο σκηνοθέτησαν οι Shimi Asresay και Hili Noy και έχει κερδίσει αμέτρητα βραβεία, μεταξύ των οποίων τη μαθητική διάκριση, στο 9ο Αnimfest της Αθήνας.
Ενα Παραμύθι για τον Ρατσισμό
Τζαφάρ
Μια ξεκάθαρη εικόνα για το πώς οι γονείς μεταφέρουν ρατσιστικές αντιλήψεις στα παιδιά…
Εδώ και κάποια χρόνια στα σχολεία μας ξεδιπλώνονται και υλοποιούνται δεκάδες προγράμματα άτυπης εκπαίδευσης με θέμα τα έθιμα, τη μορφή και τον πλούτο άλλων φυλών που μοιράζονται την πατρίδα μας σε μια προσπάθεια να βρούμε τον κοινό μας βηματισμό, την κοινή μας γλώσσα.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο ερχομός ανθρώπων που έχουν ανάγκη -προσωρινά έστω- από μια πατρίδα, μιαν ήρεμη ανάπαυλα για να συνεχίσουν το ταξίδι τους προς τη «γη της επαγγελίας» (όπως φαντάζει στο νου τους η Ευρώπη)δεν αποτελεί καμμιά απειλή για τον τόπο μας. Αντίθετα, θα προσφέρει δυνατότητες σε έναν στίβο όπου δεν έχει θέση ο ανταγωνισμός αλλά οι πιο ευγενικές αρετές του λαού μας, η φιλοξενία, η αλληλεγγύη, η έμπνευση, η δημιουργική αφομοίωση αξιών και προτύπων άλλων ανθρώπων. Μόνο ως πλούτο και ευκαιρία μπορούμε να δούμε αυτήν την συγκυρία στην οποία άλλωστε πολλές φορές βρέθηκαν οι κοντινοί και μακρινοί πρόγονοί μας και που έχει διαμορφώσει την ιδιαιτερότητα του ελληνισμού μέσα στους αιώνες.
Αξιοποιήστε την παραπάνω ταινία σε συνδιασμό με το φύλλο εργασίας ¨Εγώ η προκατάληψη»:
Εκπαιδευτικό Υλικό για το Ρατσισμό και τη Διαφορετικότητα από την ιστοσελίδα «ΤΗΣ ΨΥΧήΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΙόΤΗΣ«
«Καλημέρα Ισάμ», συγχώρεσε την απανθρωπιά μας…διαβάστε το άρθρο της Maria Panagiotaki
Ας δούμε παρακάτω το συγκλονιστικό ντοκυμαντέρ μικρού μήκους «4.1 miles»της Δάφνης Ματζιαράκη, της Ελληνίδας φοιτήτριας δημοσιογραφίας στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϋ της Καλιφόρνιας.
Η ταινία γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στη Λέσβο και παρουσιάζει το πέρασμα των προσφύγων από το Αιγαίο, με κεντρικό ήρωα έναν λιμενικό. «4,1 μίλια» είναι η απόσταση που χωρίζει τις ακτές της Λέσβου από τα τουρκικά παράλια.
Όποιος μπορεί να βάλει τις λέξεις σε σειρά, ας έλθει να μάς κάνει μάθημα. Εδώ; Μόνο αδυναμίες. Σκόρπια, μετέωρα λόγια και συναισθήματα ανταριασμένα. Ίδιο πέλαγος. Απόγνωση, απελπισία, συγκίνηση βαθιά, αγωνία, συμπόνοια, ανθρωπιά και μαζί τιμή και περηφάνια για κείνους τους ελάχιστους συνανθρώπους μας που… σώζουν την τιμή της ανθρωπότητας. Μες στην αθλιότητα και τη μικροψυχία των καιρών, μες σε εποχές κοινωνικής σκλήρυνσης, κρατάνε όρθια τη καρδιά και ανοιχτή τη σκέψη. Στον άνθρωπο. Ένας τόπος -ο δικός μας- με τον πολιτισμικό πλούτο που τον διακρίνει δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από την επαφή με άλλες ιδέες-αντιλήψεις, αντίθετα μάλιστα δοκιμάζεται σε μία πολυδιάστατη πραγματικότητα γεμάτη χρώματα και ευκαιρίες, μια πραγματικότητα που ταιριάζει σε σύγχρονους, ελεύθερους ανθρώπους του 21ου αιώνα που αναγνωρίζει τις προκλήσεις των καιρών και σφυρηλατεί τις μελλοντικές λύσεις τους. Μ’ αυτά στο νου μας, εμείς στις δομές της δημόσιας εκπαίδευσης ανοίγουμε την αγκαλιά μας στους ανθρώπους που η μοίρα τους έφερε στην γειτονιά μας…
Με την παραπάνω δυνατή εικόνα του φωτογράφου Γιάννη Μπεχράκη, με τον Σύριο πρόσφυγα να αγκαλιάζει σφιχτά το παιδί του και να το φιλά μες στην καταιγίδα,ας κλείσουμε αυτό το άρθρο επισημαίνοντας πως το σχολείο είναι ένα ασφαλές μέρος όπου η ανηλικότητα προστατευεται από βία, διακρίσεις, εκφοβισμούς. Αυτή, η κοινή μας πατρίδα, τα παιδικά μας χρόνια, που ο πατέρας της φωτογραφίας τυλίγει δυνατά, τρυφερά, να βρούν τόπο και τρόπο να εκφραστούν μες στα σχολεία.
Τα σχολεία μας έχουν πολλά να προσφέρουν στους καλοδεχούμενους συνανθρώπους μας.Η πλειονότητα της εκπαιδευτικής κοινότητας ξέρει να τιμά την προσφυγιά. Με λόγο, διάλογο και συναίσθημα.
«Δεν είναι μόνο αριθμοί»… Είναι άνθρωποι!» (12-18 ετών)
Πολύ χρήσιμο εκπαιδευτικό υλικό της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες που απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων, σχολικούς συμβούλους, στελέχη της εκπαίδευσης, εμψυχωτές ομάδων κ.α. και είναι ιδιαίτερα ευέλικτο ώστε να προσαρμόζεται ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες και τις ανάγκες κάθε τάξης και διδακτικού αντικειμένου (γλώσσα, ιστορία, γεωγραφία, καλλιτεχνικά κτλ.).
Ξεχωρίζει το εκπαιδευτικό υλικό «Δεν είναι μόνο αριθμοί» (για εφήβους 12-18 ετών) που δημιουργήθηκε από την Ύπατη Αρμοστεία και τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης με στόχο να ενημερώσει εκπαιδευτικούς και μαθητές γύρω από βασικά ζητήματα που αφορούν τη μετανάστευση και το άσυλο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Καθώς οι ευρωπαϊκές κοινωνίες γίνονται περισσότερο πολυπολιτισμικές, πρέπει να επισημάνουμε τις πολλές αιτίες για τις οποίες οι άνθρωποι επιλέγουν ή αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους. Το υλικό αυτό μέσα από προσωπικές μαρτυρίες μεταναστών και προσφύγων και ένα εύχρηστο εγχειρίδιο δασκάλου προτείνει δημιουργικές δραστηριότητες, καλώντας τους νέους να κατανοήσουν ότι πίσω από κάθε ανώνυμη στατιστική υπάρχει ένας άνθρωπος και μια προσωπική ιστορία.
Δραστηριότητες εκμάθησης και δημιουργικές ασκήσεις που σχετίζονται με το DVD
και ε δ ώ μπορείτε να βρείτε το έντυπο αξιολόγησης.
Βιωματικό Παιχνίδι «Περάσματα» (12-18 ετών)
Το γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Ελλάδα σε συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς (Γ.Γ.Ν.Γ.) υλοποίησε το πρόγραμμα ευαισθητοποίησης μαθητών και νέων σε θέματα προσφύγων, το οποίο περιλαμβάνει τη διοργάνωση του παιχνιδιού «Περάσματα» για σχολεία και ομάδες νέων άνω των 13 ετών.}
Τα «Περάσματα» είναι ένα βιωματικό παιχνίδι της Ύπατης Αρμοστείας, το οποίο βασίζεται στη μέθοδο της προσομοίωσης, επιτρέποντας στους συμμετέχοντες να βιώσουν πιο αποτελεσματικά μια μακρινή κατάσταση μέσα από τη διαδικασία της δραματοποίησης και αναπαράστασης της πραγματικότητας. Το παιχνίδι «Περάσματα» καλεί τους συμμετέχοντες να…
Βιώσουν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες εγκαταλείποντας την πατρίδα τους για ένα αβέβαιο μέλλον
Συνειδητοποιήσουν τις αιτίες και τις συνέπειες του ξεριζωμού αλλά και την αλληλουχία γεγονότων που οδηγούν τους πρόσφυγες σε άλλη χώρα
Να υιοθετήσουν μια στάση αποδοχής των προσφύγων και να σκεφθούν πιθανές λύσεις στα προβλήματά τους, ιδιαίτερα σε σχέση με την ένταξή τους στη χώρα ασύλου
Κινητοποιηθούν ώστε να ευαισθητοποιήσουν με τη σειρά τους και τον κοινωνικό τους περίγυρο (φίλοι, οικογένεια, τοπική κοινότητα) υπέρ των προσφύγων
Όσον αφορά την υλοποίηση του παιχνιδιού, χρειάζεται ένας υπαίθριος ή ενιαίος κλειστός χώρος περί τα 500 τ.μ. για μία ομάδα έως 25 ατόμων. Η διοργάνωση του παιχνιδιού για ομάδα μεγαλύτερη των 25 συμμετεχόντων είναι δυνατή, κατόπιν σχετικής συνεννόησης με το Γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας. Η διάρκεια του παιχνιδιού περιλαμβάνει μια σύντομη και μια εκτενή εκδοχή, μέχρι 2 ή 4 ώρες αντίστοιχα, ανάλογα με τον αριθμό συμμετεχόντων, τις ανάγκες της συγκεκριμένης ομάδας και τις προδιαγραφές του χώρου.
Την Πέμπτη 17 Μαρτίου,οι μαθητές της Α΄τάξης παρακολούθησαν την παράσταση : «ΜΗΝ ΚΡΑΤΑΣ ΜΥΣΤΙΚΟ»
Μια δημιουργία που επιμελήθηκε το καλλιτεχνικό εργαστήρι «ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΠΟΡΤΑ»
Περίληψη του έργου:
Στη χώρα των παραμυθιών υπήρχαν δυο συνοικίες, η συνοικία της ουράς και η συνοικία της μουσούδας. Εκεί ξεχώριζαν δυο όμορφα σπίτια. Το πέτρινο σπίτι στο οποίο ζούσε η Κ.Ντακ με τον γιο της τον Κουάκη (παπάκι) και τον σκύλο τους τον κ.Γαβ-Γουβ και το ξύλινο σπίτι όπου ζούσε η κ. Ποντικίδου με τον γιο της τον Μουίκ (ποντικάκι) και την γάτα τους την κ.Νιαρ-Νιαρ. Δίπλα στις συνοικίες ήταν το δάσος με τα τέσσερα χαλιά. Στο πράσινο χαλί ζούσαν οι πράσινες σαύρες, στο κόκκινο χαλί ζούσαν οι πασχαλίτσες, στο άσπρο χαλί ζούσαν οι άσπρες πεταλούδες και στο μωβ χαλί ζούσαν οι μέλισσες. Μέσα στο δάσος υπήρχε ένα παράξενο δέντρο όπου ήταν το σχολείο με δασκάλα την κ.Κουκουβάγια και διευθυντή τον κ.Κόρακα. Κάθε πρωί περνούσε το σχολικό, μια τεράστια σαρανταποδαρούσα, μεταφέροντας τους μαθητές στο σχολείο τους . Εκεί όμως ο μικρός μας φίλος ο Κουάκη δυστυχώς ζούσε άσχημες στιγμές. Κάποιοι συμμαθητές του, οι Βελονάκιδες (σκαντζόχοιροι) τον τρομοκρατούσαν, απειλώντας τον και κλέβοντας του το πρωινό του. Η μικρή καρδιά του Κουάκη ήταν γεμάτη με φόβο και δεν τολμούσε να πει σε κανέναν τί του συμβαίνει. Από την αλλαγή στην συμπεριφορά του η μαμά του αντιλαμβάνεται πως κάτι δεν πάει καλά. Μαμά και δασκάλα καταστρώνουν σχέδιο και ανακαλύπτουν την κακή συμπεριφορά των Βελονάκιδων και ο διευθυντής αναλαμβάνει την τιμωρία τους .Ο μικρός Κουάκη είδε πως μόλις έμαθαν η μαμά και η δασκάλα το τί συμβαίνει, το πρόβλημα λύθηκε και με χαρά μας φωνάζει: «ΜΗΝ ΚΡΑΤΑΣ ΜΥΣΤΙΚΟ».
«Αποκατάσταση Δασών: Μια πορεία προς την ανάκαμψη και την ευημερία»
Η Παγκόσμια Ημέρα Δασών καθιερώθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών το 2012 και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου.Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) επέλεξε την πρώτη ημέρα της άνοιξης, η οποία συμπίπτει και με την έναρξη της εαρινής ισημερίας, ως «Παγκόσμια Ημέρα Δασοπονίας», με στόχο την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της παγκόσμιας κοινότητας για την αξία των δασικών οικοσυστημάτων. Η 21η Μαρτίου, πρώτη ημέρα της άνοιξης, επιλέχθηκε για να φέρει τον άνθρωπο πιο κοντά στο δάσος που καλύπτει το 25% της επιφάνειας της Γης, να του κεντρίσει το ενδιαφέρον να μάθει περισσότερα για τις λειτουργίες του, αλλά και για την ανάγκη προστασίας του, που είναι ζωτικής σημασίας για την ανθρώπινη επιβίωση.
Ιδιαίτερα στις μέρες μας, με τις αρνητικές εξελίξεις στα περιβαλλοντικά θέματα, όπως οι κλιματικές αλλαγές, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η ερημοποίηση της γης, οι απειλές στη βιοποικιλλότητα και η εκτεταμένη υλοτόμηση των τροπικών δασών.
Η “Διεθνής Ημέρα των Δασών”, προσπαθεί κάθε χρόνο να εκπαιδεύσει τους ανθρώπους για την χρησιμότητα των δασών, να τους κάνει να συνειδητοποιήσουν ότι δεν είναι απαραίτητο να καταστρέφονται τα δάση για να παράγονται περισσότερα τρόφιμα, και να κατανοήσουμε τους μυριάδες τρόπους με τους οποίους τα δάση συμβάλλουν στην επισιτιστική ασφάλεια και άλλες βασικές ανθρώπινες ανάγκες.
”ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΜΕΝΕΙ ΕΔΩ”;
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: ”ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ”
ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΤΟ ΔΑΣΟΣ “ΦΙΛΟΣ ΚΑΙ ΣΥΜΜΑΧΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ”
Μαθαίνουμε από το διαδίκτυο το τραγούδι «Το δέντρο»
Στίχοι :
Το δέντρο που φυτέψαμε στου κήπου τη γωνιά
μεγάλωσε κι απάνω του φωλιάζουνε πουλιά
Παπαρούνες, κρίνα, πανσέδες, γιασεμιά
μαργαρίτες, ρόδα, ανθίζουν στα κλαριά…
Μας κοροϊδεύει αυτός, κι αντί για τα πουλιά
μας αραδιάζει λουλούδια με φτερά !!
Το δέντρο που φυτέψαμε στου κήπου τη γωνιά
μεγάλωσε κι απάνω του φωλιάζουνε πουλιά
Καλαμάρια, μύδια, τσιπούρες και σαργοί καραβίδες,
στρείδια, γαρίδες κι αστακοί…
Μα πού τα βρήκε αυτός, τόσα θαλασσινά
και μες στον κήπο θα φτιάξει κακαβιά !!
Το δέντρο που φυτέψαμε στου κήπου τη γωνιά
μεγάλωσε κι απάνω του φωλιάζουνε πουλιά
Αλεπούδες, τίγρεις, λιοντάρια τρομερά
αντιλόπες, ζέβρες, αρκούδες κι ερπετά…
Τα άγρια ζωα τα πήρε για πουλιά,
κι έφτιαξε ζούγκλα στου κήπου τη γωνιά !!
Ραταρα ρατατα ρατατα ραραρα
Το δέντρο που φυτέψαμε στου κήπου τη γωνιά
μεγάλωσε κι απάνω του φωλιάζουνε πουλιά
Χελιδόνια, αηδόνια, σπουργίτια κι αετοί
πελαργοί, κοτσύφια και τσαλαπετεινοί…
Ναι, τώρα μάλιστα, μας μίλησε σωστά
και κελαϊδούνε στο δέντρο τα πουλιά !!!
Ραταρα ρατατα ρατατα ραραρα
Το θέμα της φετινής Παγκόσμιας Ημέρας Δασών είναι: «Αποκατάσταση Δασών: Μια πορεία προς την ανάκαμψη και την ευημερία» και εντάσσεται στην προσπάθεια του ΟΗΕ για την αποκατάσταση του οικοσυστήματος μέσα σε μια δεκαετία (2021 – 2030), η οποία αποτελεί μία ουσιαστική έκκληση στην ανθρωπότητα για την προστασία και την αναβίωση των οικοσυστημάτων σε όλο τον κόσμο.
🎈🏞Το δάσος που αγαπάμε και προσέχουμε!🌎
https://www.youtube.com/watch?v=ryEmAkssI18
Υγιή δάση σημαίνουν υγιείς ανθρώπους.
Τα δάση παρέχουν σημαντικά οφέλη για την ανθρώπινη υγεία παγκόσμια, όπως καθαρό αέρα και νερό, θρεπτικά τρόφιμα και χώρους αναψυχής. Στις αναπτυγμένες χώρες, έως και το 25% όλων των φαρμακευτικών ουσιών είναι φυτικής προέλευσης, ενώ στις αναπτυσσόμενες το ποσοστό τους ανέρχεται στο 80%.
Τα δασικά τρόφιμα συμβάλλουν στην υγιεινή διατροφή.
Οι αυτόχθονες κοινότητες καταναλώνουν συνήθως περισσότερους από 100 διαφορετικούς τύπους άγριων τροφίμων, πολλοί από τους οποίους συλλέγονται σε δάση. Σύμφωνα με μελέτη που πραγματοποιήθηκε στην Αφρική, η διατροφική ποικιλία των παιδιών που εκτίθενται σε δάση είναι τουλάχιστον 25% υψηλότερη από εκείνη των υπόλοιπων παιδιών. Αντιθέτως, η καταστροφή των δασών σχετίζεται με αρνητικές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία. Σχεδόν μία στις τρεις εξάρσεις των αναδυόμενων μολυσματικών ασθενειών συνδέεται με αλλαγές στις χρήσεις γης, όπως αποψιλώσεις δασών.
Η αποκατάσταση των δασών θα βελτιώσει το περιβάλλον μας.
Ο πλανήτης μας «χάνει» κάθε χρόνο 10 εκατομμύρια εκτάρια δάσους – περίπου το μέγεθος της Ισλανδίας – και η υποβάθμιση της γης επηρεάζει σχεδόν 2 δισεκατομμύρια εκτάρια, μια περιοχή μεγαλύτερη από τη Νότια Αμερική. Η απώλεια και η υποβάθμιση των δασών ευθύνεται για την εκπομπή μεγάλων ποσοτήτων αερίων του θερμοκηπίου, ενώ τουλάχιστον το 8% των δασικών φυτών και το 5% των δασικών ζώων διατρέχουν εξαιρετικά υψηλό κίνδυνο εξαφάνισης. Η αποκατάσταση και η βιώσιμη διαχείριση των δασών είναι η «απάντηση» για την ταυτόχρονη αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και της απώλειας της βιοποικιλότητας, εξασφαλίζοντας παράλληλα αγαθά και υπηρεσίες που απαιτούνται για τη βιώσιμη ανάπτυξη.
Η βιώσιμη δασοκομία μπορεί να δημιουργήσει εκατομμύρια πράσινες θέσεις εργασίας.
Τα δάση παρέχουν περισσότερες από 86 εκατομμύρια πράσινες θέσεις εργασίας και υποστηρίζουν τη διαβίωση πολλών περισσότερων ανθρώπων. Από την παραγωγή χαρτιού έως την κατασκευή μεγάλων κτηρίων, η ξυλεία που προέρχεται από βιώσιμα διαχειριζόμενα δάση αποτελεί την πρώτη ύλη για έναν μεγάλο αριθμό διαφορετικών βιομηχανιών. Οι επενδύσεις στην αποκατάσταση των δασών, δημιουργώντας περισσότερες ευκαιρίες απασχόλησης, θα βοηθήσουν τις οικονομίες παγκόσμια να ανακάμψουν από την πανδημία.
Η μεγάλης κλίμακας αποκατάσταση υποβαθμισμένων εκτάσεων είναι δυνατή.
Το «Μεγάλο Πράσινο Τείχος για τη Σαχάρα και το Σαχέλ», μια πρωτοβουλία για την αντιμετώπιση της ερημοποίησης που ξεκίνησε το 2007 με επικεφαλής την Αφρικανική Ένωση, αποτελεί το πιο φιλόδοξο εγχείρημα για την προσαρμογή και τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής σε παγκόσμιο επίπεδο. Πρασινίζοντας τοπία σε μία ζώνη 8.000 χλμ. που εκτείνεται κατά πλάτος της Αφρικής, η πρωτοβουλία αποσκοπεί στην αποκατάσταση 100 εκατομμυρίων εκταρίων υποβαθμισμένης γης, στη δέσμευση 250 εκατομμυρίων τόνων άνθρακα και στη δημιουργία 10 εκατομμυρίων πράσινων θέσεων εργασίας έως το 2030. Η εφαρμογή ανάλογων δράσεων αποκατάστασης σε μεγάλες εκτάσεις υποβαθμισμένης γης διαφορετικών περιοχών, με την αξιοποίηση ειδών της τοπικής χλωρίδας, θα μπορούσε να συμβάλει καθοριστικά στην ανάκτηση της παραγωγικότητάς τους.
Κάθε δέντρο έχει αξία.
Μικρής κλίμακας έργα φύτευσης και αποκατάστασης του φυσικού τοπίου μπορούν να επιφέρουν σημαντικές αλλαγές. Το πρασίνισμα των πόλεων καθαρίζει τον αέρα, δημιουργεί πιο όμορφους χώρους και προσφέρει τεράστια οφέλη για την ψυχική και σωματική υγεία των κατοίκων τους. Εκτιμάται ότι η οικονομική αξία των οφελών που παρέχουν τα δέντρα στις μεγάλες πόλεις, συμβάλλοντας στον περιορισμό της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, στην ψύξη των κτηρίων κ.ά., ανέρχεται σε 0,5 δισεκατομμύριο δολάρια ΗΠΑ ή και περισσότερο κάθε χρόνο.
Σκοπός της άσκησης είναι η ομαδοποίηση των παραγόντων από τους οποίους κινδυνεύουν τα δάση, ανάλογα με το αν πρόκειται για ανθρώπινες ενέργειες από λάθος, ανθρώπινες ενέργειες από πρόθεση ή φυσικές αιτίες, και η δημιουργία των κατάλληλων συνδέσεων.
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΤΡΟΠΙΚΩΝ ΔΑΣΩΝ
Το τροπικό δάσος (κοινώς ζούγκλα) είναι μια δασική έκταση αποτελούμενη από ψηλά, πλατύφυλλα, αειθαλή δέντρα, που απαντάται συνήθως στις υγρές περιοχές γύρω σπό τον Ισημερινό και είναι ζωτικής σημασίας για την επιβίωση του ανθρώπου. Από τα τροπικά δάση εξαρτάται το 20% του οξυγόνου που αναπνέουμε και για το γλυκό νερό που πίνουμε. Απορροφούν το διοξείδιο του άνθρακα, σταθεροποιούν τα κλιματικά πρότυπα και φιλοξενούν τα μισά φυτικά και ζωικά είδη του κόσμου.
Ωστόσο, κάθε λεπτό, χάνονται εκτάσεις τροπικών δασών που ισοδυναμούν με 40 ποδοσφαιρικά γήπεδα, με αποτέλεσμα να απειλείται η βιοποικιλότητα του πλανήτη Γη και να τίθεται σε κίνδυνο η υγεία των ανθρώπων. Η αποψίλωση των δασών προκαλεί το 15% των παγκόσμιων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα που επιταχύνουν την κλιματική αλλαγή, περισσότερο από όλα τα αυτοκίνητα των ΗΠΑ και της Κίνας μαζί. Οι φυσικές λύσεις για το κλίμα, όπως η προστασία και η αποκατάσταση των δασών, θα μπορούσαν να αντιστρέψουν τις παγκόσμιες εκπομπές κατά το ένα τρίτο.
Σύμφωνα με την Rainforest Partnership, «η Παγκόσμια Ημέρα για τα Τροπικά Δάση είναι μια ευκαιρία να γιορτάζουμε κάθε χρόνο αυτό το πολύτιμο φυσικό πόρο και να αναλάβουμε δράση για τη διαφύλαξή του.
Η δέσμευση και η ενδυνάμωση των ανθρώπων για τη βιώσιμη χρήση των δασών αποτελεί ένα ουσιαστικό βήμα για την επίτευξη μιας θετικής αλλαγής.
Ένα υγιές περιβάλλον προϋποθέτει τη συμμετοχή των άμεσα ενδιαφερομένων, των τοπικών κοινωνιών, στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων, έτσι ώστε να μπορούν να ορίζουν και να διαχειρίζονται καλύτερα το περιβάλλον από το οποίο εξαρτώνται. Η ενδυνάμωση των κοινοτήτων συμβάλλει στην προώθηση τοπικών λύσεων και ενθαρρύνει τη συμμετοχή τους στην αποκατάσταση των οικοσυστημάτων. Έχουμε την επιλογή να «ξαναχτίσουμε» δασικά τοπία παραγωγικά και με ισότιμη πρόσβαση στα αγαθά και τις υπηρεσίες τους για όλους, να αποτρέψουμε τους κινδύνους που ενέχει η καταστροφή τους για τα οικοσυστήματα και τους ανθρώπους.
Μπορούμε να ανακάμψουμε από την πλανητική υγειονομική και οικονομική κρίση. Ας αποκαταστήσουμε τον πλανήτη αυτή τη δεκαετία.
Η επένδυση στην αποκατάσταση των οικοσυστημάτων θα ευνοήσει τα άτομα, τις κοινότητες και το περιβάλλον. Ο Στόχος της «Δεκαετίας του ΟΗΕ για την Αποκατάσταση του Οικοσυστήματος 2021-2030» αφορά στην πρόληψη, αναστολή και αναστροφή της υποβάθμισης των οικοσυστημάτων παγκόσμια. Στο πλαίσιο του στόχου, προωθείται η αποκατάσταση των υποβαθμισμένων δασικών τοπίων σε ευρεία κλίμακα, ο εμπλουτισμός τους με δέντρα ξανά, η ενίσχυση της οικολογικής ανθεκτικότητας και παραγωγικότητάς τους. Με κατάλληλο σχεδιασμό, η αποκατάσταση των δασών αποτελεί μία λύση βασισμένη στη φύση, μία επιλογή πρωταρχικής σημασίας για την οικοδόμηση ενός καλύτερου μέλλοντος, του μέλλοντος που επιθυμούμε.
1. Τα δάση καλύπτουν το ένα τρίτο της έκτασης γης παγκόσμια και στην καρδιά τους
φιλοξενούν περισσότερα από τα μισά χερσαία είδη φυτών και ζώων.
2. Το ένα τέταρτο της ποσότητας των σύγχρονων φαρμάκων προέρχεται από φυτά των τροπικών δασών και ανάμεσα σε αυτά προσμετρώνται τα δύο τρίτα όλων των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται κατά του καρκίνου. Αν κανείς θελήσει να μεταφράσει σε οικονομικά μεγέθη τη συμβολή των φαρμακευτικών αυτών φυτών στην υγεία των ανθρώπων, τότε έρχεται αντιμέτωπος με το καταπληκτικό νούμερο των εκατόν οκτώ δισεκατομμυρίων δολαρίων τον χρόνο.
3. Τα δάση προσφέρουν σε αφθονία τροφή υψηλής θρεπτικής αξίας. Καρποί, φρούτα, σπόροι ακόμη και… έντομα (θεωρούνται η πρωτεϊνούχα τροφή του μέλλοντος που θα αντικαταστήσει το κρέας) πλούσια σε πρωτεΐνη και σημαντικά μέταλλα, όπως είναι το ασβέστιο και ο σίδηρος. Αυτά τα φυσικά προϊόντα βοηθούν όχι μόνο τις κοινότητες των ανθρώπων που ζουν σε δάση ή εξαρτώνται άμεσα από αυτά, αλλά και εκατομμύρια άλλους να παραμείνουν υγιείς.
4. Τα δέντρα στα δάση λειτουργούν ως φυσικές δεξαμενές νερού, αναδιανέμοντας το 95% του νερού, που απορροφούν, εκεί όπου είναι περισσότερο αναγκαίο. Αποτρέπουν τη διάβρωση των εδαφών, καθώς συγκρατούν το νερό είτε με το ριζικό τους σύστημα είτε με την υπέργεια βλάστηση και, μέσω φυσικών διαδικασιών, σε σύντομο χρόνο, το επαναπροωθούν πίσω στην ατμόσφαιρα, δημιουργώντας έτσι φυσικό δροσισμό στην περιοχή.
5. Τα δέντρα λειτουργούν σαν ένας τεράστιος απορροφητήρας άνθρακα, αφού τα δάση που υπάρχουν σε όλο τον κόσμο απορροφούν, βάσει εκτιμήσεων, 2,1 γιγατόνους διοξείδιο του άνθρακα τον χρόνο, πράγμα που σημαίνει ότι μας απαλλάσσουν από 2,1 δισεκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα. Για αυτή τους την ικανότητα και μόνο, αποτελούν το κυριότερο όπλο ενάντια στην κλιματική αλλαγή, αφού παίζουν τον ρόλο του ισορροπιστή στον παγκόσμιο κύκλο παραγωγής άνθρακα.
6. Σχεδόν εννιακόσια εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες, ασχολούνται ή εμπλέκονται με την παραγωγή ξυλοκάρβουνου ή ξυλάνθρακα. Περίπου 2,4 δισεκατομμύρια άνθρωποι σε παγκόσμιο επίπεδο, δηλαδή ένας στους τρεις, χρησιμοποιούν ξύλα για να ετοιμάσουν το γεύμα τους, αναδεικνύοντας έτσι την ενέργεια που προέρχεται από ξύλα στον κυριότερο παράγοντα εξασφάλισης της επισιτιστικής ασφάλειας και διατροφής. Η παραγωγή ενέργειας που προέρχεται από προϊόντα ξυλείας, κατέχει σήμερα το 40% της παγκόσμιας παραγωγής ανανεώσιμης ενέργειας -ποσοστό που αντιστοιχεί στο σύνολο των ποσοστών της ηλιακής, υδροηλεκτρικής και από ανεμογεννήτριες παροχή ενέργειας. Το ποσοστό αναμένεται να εμφανίσει ακόμη μεγαλύτερη άνοδο, καθώς η ζήτηση για βιοενέργεια συνεχώς αυξάνεται.
7.Ο άνθρωπος στάθηκε ανέκαθεν απέναντι στα δάση φίλος και εχθρός, προστάτης και εκμεταλλευτής.
Ο άνθρωπος με αφορμή διάφορες ανάγκες ή από άλλες αιτίες, με τις διάφορες καταστρεπτικές του επεμβάσεις υποβάθμιζε και περιόριζε συνεχώς τα δάση.
Η φύση όμως αντιστέκεται. Τα δάση αγωνίζονται να διατηρηθούν και ο αγώνας συνεχίζεται. Ο κίνδυνος καταστροφής των δασών μας συνεχίζεται κυρίως από τις πυρκαγιές. Κάθε καλοκαίρι χιλιάδες στρέμματα πολύτιμων δασών μας καίγονται.
environmental protection 326923 640 opt
Ο κόσμος μας σήμερα γίνεται αυτόπτης μάρτυρας της απώλειας, ετήσια, 3,3 εκατομμυρίων εκταρίων δασικής γης, απώλεια γης που αντιστοιχεί σε μέγεθος μιας χώρας όπως η Μολδαβία.
Αιτίες των πυρκαγιών
Οι περισσότερες πυρκαγιές οφείλονται σε ανθρώπινες δραστηριότητες είτε από αμέλεια είτε από εμπρησμό.
Οι πιο πολλές πυρκαγιές από αμέλεια οφείλονται σε :
Πέταμα αναμμένων τσιγάρων και σπίρτων
Άναμμα απρόσεκτα και εγκατάλειψη εστιών φωτιάς μέσα ή κοντά στα δάση
Καθάρισμα χωραφιών (κάψιμο καλαμιών , χόρτων κ.λ.π.)
Κάψιμο βοσκοτόπων
Κάψιμο σκουπιδιών
Σπινθήρες μηχανημάτων κ.λ.π.
Με τις πυρκαγιές :
Υποβαθμίζεται το περιβάλλον, οι οικολογικές συνθήκες χειροτερεύουν και μπορεί να μη δημιουργηθεί και πάλι το δάσος οπότε διαταράσσεται επικίνδυνα η βιολογική ισορροπία.
Τα εδάφη διαβρώνονται από τις βροχές και παρασύρονται προς τη θάλασσα .
Δημιουργούνται χείμαρροι και ενισχύονται οι πλημμύρες.
Δε συγκρατούνται τα νερά των βροχών, δεν εμπλουτίζονται τα υπόγεια νερά , οι πηγές , τα ποτάμια με αποτέλεσμα τη λειψυδρία.
Στερούμαστε την πολύτιμη ξυλεία κα τα άλλα δασικά προϊόντα για πολλά χρόνια μέχρι να ξαναγίνει το δάσος –αν ξαναγίνει- όπως ήταν πριν καεί.
Δημιουργούνται προβλήματα κοινωνικά , υγείας , εργασίας , αναψυχής κ.λ.π.
Επιβαρύνεται η οικονομία με τις τεράστιες δαπάνες κατάσβεσης και τις ανυπολόγιστες επίσης δαπάνες αποκατάστασης των ζημιών.
Πατήστε στην παρακάτω εικόνα για να διαβάσετε περισσότερα
environmental protection 326923 640 opt 1
Παρ’ όλη την καταστροφή, περισσότερες από είκοσι αναπτυσσόμενες χώρες καλυτέρευσαν το επίπεδο της επισιτιστικής τους ασφάλειας, καθώς κατάφεραν να διατηρήσουν ανέπαφες ή ακόμα και να αυξήσουν τις δασικές τους εκτάσεις. Μέσω αυτού του γεγονότος, αυτόματα γίνεται αντιληπτό ότι δεν χρειάζεται να κόβουμε τα δέντρα, να αποψιλώνουμε τα δάση και να μετατρέπουμε τη γη από δασική σε αγροτική για να μειώσουμε την πείνα που μαστίζει εκατομμύρια ανθρώπους. Ακριβώς το αντίθετο. Χρειαζόμαστε τα δάση και η διαχείρισή τους πρέπει να γίνεται με βιώσιμο τρόπο, έτσι ώστε να παραμένουν υγιή και να μπορούν να παρέχουν την ποικιλία αγαθών και υπηρεσιών που προσφέρουν. Γιατί τα υγιή δασικά οικοσυστήματα μπορούν να υποστηρίξουν ακόμη και την αγροτική, κτηνοτροφική, αλλά και την αλιευτική δραστηριότητα.
8. Η βιώσιμη διαχείριση των δασών μάς παρέχει την πρωτογενή πρώτη ύλη για το χαρτί, το οποίο είναι ανανεώσιμο και ένα από τα περισσότερο ανακυκλωμένα υλικά στον κόσμο. Περίπου 55% ή αλλιώς 225 εκατομμύρια τόνοι όλων των ειδών ινών που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή χαρτιού, στις μέρες μας, προέρχονται από ανακτημένο χαρτί, δηλαδή από χαρτί που έφτασε στην ανακύκλωση και ξαναμπήκε -μετά την επεξεργασία του- στη γραμμή παραγωγής.
9. Το δέντρο Hevea brasiliensis, που φύεται στα τροπικά δάση του Αμαζονίου, είναι μια εξαιρετική πηγή φυσικού καουτσούκ. Κάνοντας μια τομή ακριβείας στον φλοιό του δένδρου, που ονομάζεται «tapping», μπορούμε να συγκομίσουμε το λάτεξ, χωρίς να τραυματίσουμε ανεπανόρθωτα το δέντρο.
Η εκπαίδευση είναι το πιο ισχυρό όπλο
που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για
να αλλάξετε τον κόσμο.
“Nelson Mandela”
☼ Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα έθνος, είναι να διαγράψεις τη μνήμη του.
Να καταστρέψεις τα βιβλία του, την κουλτούρα του, την ιστορία του.
Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία, να κατασκευάσει μια νέα παιδεία, να επινοήσει μια νέα ιστορία…
Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός για να αρχίσει αυτό το έθνος να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν.
Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του θα το ξεχάσει ακόμα πιο γρήγορα.
Μίλαν Κούντερα (Το βιβλίο του γέλιου και της λήθης)
Αυτός που γνωρίζει, και γνωρίζει ότι γνωρίζει, είναι ένας σοφός άνθρωπος.
Αναζητήστε τον.
Αυτός που γνωρίζει, και δε γνωρίζει ότι γνωρίζει, κοιμάται.
Ξυπνήστε τον.
Αυτός που δε γνωρίζει, και γνωρίζει ότι δε γνωρίζει, είναι ένα παιδί.
Διδάξτε τον.
Αλλά εκείνος που δεν γνωρίζει και δε γνωρίζει ότι δε γνωρίζει είναι ένας ανόητος.
Αποφύγετέ τον
ΚΟΜΦΟΥΚΙΟΣ.
”Φοβόμαστε τα πάντα. Φοβόμαστε τους ανθρώπους. Το παρόν, το μέλλον μας. Το παρελθόν φοβόμαστε. Τα σκεφτόμαστε και φοβόμαστε. Για μας. Για το πώς μας βλέπουν. Φοβόμαστε για το τι θα συμβεί. Οτι δεν θα τα καταφέρουμε. Οτι δεν μας αγαπούν. Οτι δεν είμαστε άξιοι. Όλο φοβίες. Κι έρχεται μια λέξη και τα σβήνει όλα: ΑΓΑΠΗ.”
Kατά την εαρινή ισημερία, η ημέρα και η νύχτα έχουν περίπου την ίδια διάρκεια
Η εαρινή ισημερία για το έτος 2022 (η ημέρα και η νύχτα έχουν περίπου την ίδια διάρκεια) θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 20 Μαρτίου 2022 στο βόρειο ημισφαίριο. Αντίστροφα, στο νότιο ημισφαίριο θα ξεκινήσει το φθινόπωρο. Η μέρα θα μεγαλώσει κι επίσημα θα ξεκινήσει η άνοιξη στη χώρα μας κι όχι μόνο.
Τι είναι η εαρινή ισημερία
Αστρονομικό φαινόμενο, κατά το οποίο η ημέρα και η νύχτα έχουν περίπου την ίδια διάρκεια. Συμπίπτει πάντα με την 20η ή 21η Μαρτίου (20 Μαρτίου 2021) για το βόρειο ημισφαίριο και τις 22 ή 23 Σεπτεμβρίου για το νότιο ημισφαίριο.
Εαρινή ισημερία ονομάζεται στο βόρειο ημισφαίριο, όπου ανήκει και η χώρα μας και σηματοδοτεί ως εκ της ονομασίας της την πρώτη ημέρα της άνοιξης, μιας από τις τέσσερις εποχές του έτους. Στη συνέχεια, η ημέρα μεγαλώνει και η νύχτα μικραίνει, ώσπου η ημέρα να φθάσει στο ζενίθ της κατά το θερινό ηλιοστάσιο της 21ης Ιουνίου.
Αντίθετα, στο νότιο ημισφαίριο η ισημερία του Μαρτίου σηματοδοτεί την έναρξη του φθινοπώρου, γι’ αυτό καλείται φθινοπωρινή. Στη συνέχεια, η νύχτα μεγαλώνει και η ημέρα μικραίνει, ώσπου η νύχτα να φθάσει στο ζενίθ της κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο της 21ης Ιουνίου.
Ολοκληρώθηκαν σήμερα τα μαθήματα κολύμβησης ,στα οποία πήραν μέρος οι μαθητές της Γ ΄τάξης.
Μετά το τελευταίο μάθημα , τούς δόθηκαν αναμνηστικά διπλώματα.
Σκοπός των προγραμμάτων ήταν η προώθηση του αθλήματος της κολύμβησης, η σωστή σωματική εκγύμναση καθώς και η κατάλληλη διαχείριση του υγρού περιβάλλοντος από τους αθλούμενους.
Τα τμήματα λειτούργησαν σύμφωνα με τις εκάστοτε διευκρινιστικές οδηγίες άθλησης της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού για την αντιμετώπιση της πανδημίας covid-19.
Οι αιτήσεις για την εγγραφή των μαθητών/τριών που φοιτούν για πρώτη φορά στην Α ́ τάξη του δημοτικού σχολείου, για το σχολικό έτος 2022-2023, θα πραγματοποιηθούν από 1 έως 20 Μαρτίου 2022.
Κατά το σχολικό έτος 2022-2023 στην Α’ Τάξη του Δημοτικού Σχολείου θα φοιτήσουν οι μαθητές/τριες που γεννήθηκαν από 1-1-2016 έως και 31-12-2016.
Πραγματοποιήθηκε σήμερα , στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου μας, ενδοσχολική επιμόρφωση με θέμα “Επίλυση Συγκρούσεων-Κλειδί η Επικοινωνία”
Την επιμορφωτική συνάντηση διοργάνωσε και ανέπτυξε η Διευθύντρια κα Μαρία Κουκώλη.
Ποιες είναι οι στρατηγικές επίλυσης των συγκρούσεων; Είναι η σωστή επικοινωνία το Κλειδί;
Η εκπαίδευση στις δεξιότητες επικοινωνίας και επίλυσης συγκρούσεων προϋποθέτει θετική στάση απέναντι στα πράγματα και προσπάθεια για βελτίωση από όλες τις πλευρές!
Οι μαθητές της ΣΤ’ Τάξης του σχολείου μας συμμετείχαν στον 6ο Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό Ψηφιακής Δημιουργίας για την Οδική Ασφάλεια με θέμα: «Οδική Ασφάλεια Παντού και Πάντα!». Οι μαθητές μας εργάστηκαν πάνω στην πολύ σημαντική αξία της Οδικής Ασφάλειας, αναδεικνύοντας τη σημασία της σωστής συμπεριφοράς και της προσοχής στον δρόμο. Μέσα από τη συμμετοχή τους, είχαν την ευκαιρία:
Να ευαισθητοποιηθούν σε θέματα Οδικής Ασφάλειας.
Να συνεργαστούν και να ανταλλάξουν ιδέες.
Να χρησιμοποιήσουν ψηφιακά εργαλεία για να εκφράσουν τη δημιουργικότητά τους.
Συγχαρητήρια στους μαθητές μας για την εξαιρετική προσπάθεια και τη συμμετοχή τους σε αυτόν τον τόσο σημαντικό διαγωνισμό!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.