Η Γ΄ τάξη , συνδέθηκε διαδικτυακά με την Ωνάσειο Βιβλιοθήκη, και συμμετείχε στο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα :Ζωγραφήγηση: “Ταξιδεύοντας με τα σύμβολα και τους μύθους της Χάρτας του Ρήγα”! Η συμμετοχή αυτή πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά, μέσω της πλατφόρμας ZOOM και οι μαθητές το απόλαυσαν!
ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ
ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ!!!
Η Χάρτα του Ρήγα έγινε αφορμή για ένα διασκεδαστικό παιχνίδι γρίφων, αποκρυπτογράφησης, ζωγραφικής και ιστορίας. Ανακάλυψαν τα μυστικά ενός χάρτη που συνέβαλε με τον τρόπο του να ξεκινήσει η Επανάσταση του 1821.
Ο Ρήγας Βελεστινλής, αυτός που έγραψε τον «Θούριο» ύμνο και προετοίμασε τους Έλληνες για την Επανάσταση του 1821, κατάφερε έξυπνα να «κρύψει» το όνειρό του για μια Ελλάδα ανεξάρτητη μέσα σε έναν χάρτη.
Με αφορμή ένα σπάνιο αντίτυπο της Χάρτας της Ελλάδος που βρίσκεται στην Ωνάσειο Βιβλιοθήκη, οι μαθητές και οι μαθήτριες έλυσαν γρίφους και αποκρυπτογράφησαν τα μηνύματα που ήθελε να μεταφέρει ο Ρήγας στους υπόδουλους Έλληνες.
Ταξίδεψαν μέσα στον χάρτη, ακολουθώντας μια διαδρομή γεμάτη άγνωστες ιστορίες νομισμάτων, αρχαίων μνημείων, ιστορικών μαχών, μυθικών ηρώων, βασιλιάδων και φιλοσόφων, και εμπνεύστηκαν για να δημιουργήσουν τα δικά τους –γεμάτα νόημα– σύμβολα.
Στο τέλος δημιούργησαν τους δικούς τους προσωπικούς χάρτες που περιέχει τα ενδιαφέροντα στη ζωή τους καθώς και τα όνειρά τους για το μέλλον!
Η παιδική έκδοση «Ο μικρός Ρήγας και τα μυστικά σύμβολα της Χάρτας» μας μεταφέρει στον ελλαδικό χώρο πριν από περίπου 250 χρόνια. Εκείνη την εποχή, πριν ξεσπάσει η Επανάσταση του 1821, δεν υπήρχε ελληνικό κράτος, παρά μόνο σκλαβιά.
Ένα μικρό παιδί, ο Ρήγας, τολμά να σκεφτεί ελεύθερα και συγκρίνει τον αρχαίο πολιτισμό και τη δόξα της πατρίδας του, της Ελλάδας, με την άθλια κατάσταση στην οποία αυτή έχει περιέλθει. Αποφασίζει λοιπόν να αναλάβει δράση. Μέσα από ένα φανταστικό ταξίδι, παρέα με ένα αγιοπούλι, θα περιηγηθεί σε αρχαίους τόπους, θα γνωρίσει μυθικούς ήρωες, θα παρακολουθήσει αρχαία δρώμενα, θα παρευρεθεί σε ιστορικές μάχες και, γεμάτος έμπνευση και πάθος, θα προσπαθήσει να μεταφέρει το μήνυμα της ελευθερίας και της δικαιοσύνης σε όλους τους λαούς.
Για να πετύχει τον στόχο του, συλλαμβάνει την ιδέα να κατασκευάσει μια μεγάλη Χάρτα με μυστικά σύμβολα. Άραγε, θα καταφέρει να ξυπνήσει το λιοντάρι που κρύβεται μέσα στην ψυχή των υπόδουλων Ελλήνων;
Απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 8-12 ετών, γονείς, εκπαιδευτικούς…
Πλήθος διακοσμητικών στοιχείων, παραστάσεων και συμβολισμών συνοδεύει τον τίτλο: Η Ακρόπολη, το άγαλμα της Αθηνάς, ο κολοσσός της Ρόδου, σκηνές ιπποδρομιών, αρματοδρομίας και πάλης, ο Δίας, σκηνή θυσίας ταύρου, η Αργώ, παράσταση του μύθου της Πύρρας και του Δευκαλίωνος (γονέων του Έλληνος) οι οποίοι πετούσαν πίσω πέτρες που γινόντουσαν γυναίκες και άνδρες… Ο τίτλος εντάσσεται σε ένα μνημειακής μορφής πλαίσιο. Άνωθεν του πλαισίου η θεά Επιστήμη κρατά δάφνη και κηρύκειο. Δίπλα στο δεξί της πόδι βρίσκεται ανοικτό βιβλίο με γεωμετρικά σχήματα και στο αριστερό ένα άλλο με κείμενο από τον Όμηρο. Στο κάτω τμήμα του πλαισίου υπάρχει παράσταση πάλης ανάμεσα στον Ηρακλή που κρατά ξύλινο ρόπαλο και έφιππο Αμαζόνα με σιδερένιο διπλό πέλεκυ. Σημαντικό στοιχείο αποτελεί το «ρόπαλο του Ηρακλέως» (σύμβολο της ελληνικής πνευματικής δύναμης και αρετής) το οποίο εμφανίζεται σε πολλά εκδοτικά έργα του Ρήγα.
Ακόμα και μέσα στην ίδια την Χάρτα ο Ρήγας παραθέτει το ρόπαλο σε διάφορα σημεία, όπως επίσης στην αρχή του πάνω περιθωρίου (10ο φύλλο) όπου καταγράφει 114 ονόματα μεγάλων αρχαίων Ελλήνων Με την Χάρτα ο Ρήγας ήθελε να δείξει στους υπόδουλους Έλληνες και τον Ελληνισμό «τί έχασε, τί έχει, τι του πρέπει». Να δείξει τις ρίζες του, από πού κατάγεται και τι μέλλον του αξίζει. Γι΄αυτό στην Χάρτα χαράχθηκε η ιστορία και η δόξα των Ελλήνων. Στόχος του Ρήγα ήταν η προβολή της μεγάλης Ελληνικής κληρονομιάς να εξυψώσει το ηθικό του Λαού, να αφυπνίσει την Εθνική Συνείδηση και να οδηγήσει στην Επανάσταση.
Στοχεύοντας στην Επανάσταση παράλληλα συνέγραψε τον Θούριο («Ορμητικό Πατριωτικό Ύμνο πρώτο, εις τον ήχο»). Μελοποιημένος το 1970 από τον Χρήστο Λεοντή ο Θούριος φτάνει μέχρι τις μέρες μας με την φωνή του Νίκου Ξυλούρη:
«Ως πότε παλικάρια να ζούμε στα στενά, Μονάχοι σα λιοντάρια, σταις ράχαις στα βουνά … Να φεύγωμ΄απ΄τον κόσμο για την πικρή σκλαβιά … Καλλιο ΄ναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνοι σκλαβιά & φυλακή…» Το 1797 η Χάρτα τυπώθηκε στην Βιέννη σε 1.220 αντίτυπα. Τα 624 στάλθηκαν στην Σμύρνη, 300 στο Βουκουρέστι και τα υπόλοιπα πουλήθηκαν σε Έλληνες της Βιέννης, βάσει του πρακτικού των καταθέσεων του Ρήγα και των συντρόφων του μετά την σύλληψή τους από την αυστριακή αστυνομία, τον Δεκέμβρη της ίδιας χρονιάς.
Γεννημένος το 1757 στο Βελεστίνο της Μαγνησίας, ο Ρήγας ήταν 40 χρονών όταν συνελήφθη. Μαζί του ήταν και 7 σύντροφοί του. Ο Ευστράτιος Αργέντης, 31 ετών έμπορος από τη Χίο, ο Δημήτριος Νικολίδης, γιατρός από τα Ιωάννινα, ετών 32, ο Αντώνιος Κορωνιός έμπορος και λόγιος από τη Χίο, ετών 27, ο Ιωάννης Καρατζάς, λόγιος από την Λευκωσία της Κύπρου 31 ετών, ο Θεοχάρης Γεωργίου Τουρούντζιας, έμπορος από τη Σιάτιστα, ετών 22, ο Ιωάννης Εμμανουήλ, φοιτητής ιατρικής, από την Καστοριά, ετών 24 και ο αδελφός του Παναγιώτης Εμμανουήλ, υπάλληλος του Αργέντη, 22 ετών.
Αρχές καλοκαιριού του 1798, μετά από 40 μέρες φυλάκισης και βασανιστηρίων στον Πύργο Νεμπόϊζα του Βελιγραδίου, οι Τούρκοι τους στραγγάλισαν και τους έριξαν στον Σάββα, παραπόταμο του Δούναβη.
Η Διακήρυξη Σουμάν, που παρουσιάστηκε από τον Γάλλο υπουργό Εξωτερικών Ρομπέρ Σουμάν στις 9 Μαΐου 1950, πρότεινε τη δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, τα μέλη της οποίας θα διαχειρίζονταν από κοινού την παραγωγή άνθρακα και χάλυβα.
Η ΕΚΑΧ, της οποίας ιδρυτικά μέλη ήταν η Γαλλία, η Δυτική Γερμανία, η Ιταλία, οι Κάτω Χώρες, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο, ήταν ο πρώτος από μια σειρά υπερεθνικών ευρωπαϊκών θεσμών που τελικά μετεξελίχθηκαν στη σημερινή “Ευρωπαϊκή Ένωση”.
Η Γ΄τάξη του σχολείου μας, συμμετείχε και φέτος- για 9η συνεχόμενη χρονιά- στο 12ο Φεστιβάλ Ψηφιακής Δημιουργίας.
Το Μαθητικό Φεστιβάλ Ψηφιακής Δημιουργίας είναι μια εκπαιδευτική εκδήλωση η οποία δίνει τη δυνατότητα στους μαθητές να δημιουργήσουν και να παρουσιάσουν ψηφιακά έργα που αναπτύσσουν στο σχολείο τους.
Τα ψηφιακά έργα είναι μια μοντέρνα μέθοδος δημιουργίας και η συμμετοχή του σχολείου μας στο μαθητικό φεστιβάλ ψηφιακής δημιουργίας είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για τους μαθητές να εκφραστούν και να επιδείξουν τις ικανότητες τους.
Η τεχνολογία παίζει έναν όλο και πιο σημαντικό ρόλο στην εκπαίδευση και η δημιουργία ψηφιακού περιεχομένου είναι μια εξαιρετική ευκαιρία για τους μαθητές να εκφραστούν και να ενταχθούν στην ψηφιακή κοινότητα.
Οι ψηφιακές δημιουργίες μπορούν να περιλαμβάνουν όλα τα είδη των μέσων, από βίντεο και φωτογραφίες έως ζωγραφιές και ηχογραφήσεις. Αυτό που είναι σημαντικό είναι η δημιουργικότητα και η έκφραση της ατομικής φαντασίας και δημιουργικότητας των μαθητών.
Μέσα από την παρουσίαση των δημιουργιών τους, οι μαθητές μπορούν να αναπτύξουν τις ικανότητες τους στη δημιουργία περιεχομένου και να μοιραστούν τη δουλειά τους με άλλους. Επίσης, μπορούν να αντλήσουν από τα σχόλια και τις αντιδράσεις των συμμαθητών και του κοινού για να βελτιώσουν και να αναπτύξουν τις δημιουργίες τους.
Η τεχνολογία και η ψηφιακή δημιουργία είναι ένας σημαντικός τομέας στη σύγχρονη κοινωνία, και η ικανότητα να δημιουργούν με τη χρήση τεχνολογίας είναι κάτι που μπορεί να ανοίξει πολλές δυνατότητες για τους μαθητές στο μέλλον.
Οι μαθητές μας ,είχαν μια θετική εμπειρία και ελπίζουμε η εμπειρία αυτή να τους ενθαρρύνει να συνεχίσουν να αναπτύσσουν τις ψηφιακές τους δεξιότητες και να εξερευνούν τον κόσμο της τεχνολογίας και της δημιουργίας.
Η κ. Τρελλοπούλου Αμαλία, παιδίατρος της 11ης Τ.ΟΜ.Υ Φιλιππούπολης Λάρισας , 5ης ΥΠΕ Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας πραγματοποίησε πρόγραμμα πρόληψης, εγκεκριμένο από το ΥΠΑΙΘ με θέμα “ΓΝΩΡΙΖΩ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ” , στους μαθητές της ΣΤ΄τάξης.
Το να γνωρίζουν τα παιδιά το σώμα τους είναι πολύ σημαντικό για την υγεία και την ευεξία τους. Με την κατάλληλη γνώση του σώματός τους, μπορείτε να ανιχνευτούν πρόωρα προβλήματα υγείας και να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα πρόληψης και αγωγής.
27 φωτογραφίες από εργαλεία των παππούδων μας που δεν υπάρχουν πλέον και ξυπνούν αναμνήσεις
Εργαλεία: Πολλά έχουν αλλάξει από την εποχή που έζησαν ο παππούς και η γιαγιά μας. Όλα τα τότε εργαλεία έχουν αντικατασταθεί με σύγχρονα.
Τότε σε εκείνα τα χρόνια έπρεπε το κάθε σπίτι, η κάθε οικογένεια να έχει τα δικά της εργαλεία για το σπίτι και τον αγρό. Τα οποία ήταν απαραίτητα για όλες τις καθημερινές ασχολίες. Ας κάνουμε ένα ταξίδι στον χρόνο και ας θυμηθούμε κάποια από αυτά τα εργαλεία.
Όσοι τα έχουν προλάβει, είναι βέβαιο ότι θα τα ξαναφέρουν στη μνήμη τους με νοσταλγία..
1. Λύχνος
Ο λύχνος στο λυχνοστάτη. Ο λύχνος αποτελούσε το φωτιστικό καθημερινής χρήσης στο χωριό, ενώ το επισημότερο ήταν η λάμπα πετρελαίου. Σε δύσκολες καιρικές συνθήκες χρήσιμο φωτιστικό ήτανε το φανάρι, ενώ σε ειδικές συνθήκες, χρησιμοποιούσαν πυροφάνι.
2. Λάμπα πετρελαίου
Ο επίσημος φωτισμός τα χρόνια του 1950-60 γινόταν με τέτοιες λάμπες. Τα δυο ακραία μοντέλα είχαν ειδική προέκταση, από όπου μπορούσε να κρεμιέται στον τοίχο. Η λάμπες αυτής της τεχνολογίας έχουν, όπως και οι σημερινές αντίστοιχες, μια περιστρεφόμενη βίδα, που ανεβοκατεβάζει το φιτίλι, αυξομειώνοντας αντίστοιχα το φωτισμό. Και μιας και εκείνα τα χρόνια, οι πηγές μηχανικού θορύβου ήτανε ανύπαρκτες, ο ρομαντισμός στη σιγαλιά της νύχτας επέτρεπε τις γνωστές μεν, εγκαταλελειμμένες δε, καντάδες. Έλεγε λοιπόν ο ερωτοχτυπημένος νεαρός, περνώντας το βράδυ από το στενό της κοπελιάς του, τη μαντινάδα:
“Ψηλώσετε τη λάμπα σας, να φέγγω να περάσω // γιατείμαι ξενοχωργιανός , το δρόμο να μη χάσω”
3. Λούξι
Το λούξι το χρησιμοποιούσαν λόγω κόστους περισσότερο στα καφενεία και λιγότερο στα σπίτια. Στη βάση του υπήρχε μια κλειστή δεξαμενή που χώραγε περίπου 1 λίτρο φωτιστικό πετρέλαιο με μια αντλία-τρόμπα πίεσης. Με ένα μεταλλικό σωλήνα το πετρέλαιο πήγαινε πάνω σε μια έξοδο που υπήρχε ένα πλέγμα άκαυτου αμιάντου, αφού όμως περνούσε από την ήδη αναμμένη φλόγα. Αποτέλεσμα ήταν το πετρέλαιο υπό πίεση να εξαερώνεται, να περνά μέσα από τον αμίαντο σαν λεπτό νέφος, που αμέσως καιγότανε με μια λαμπρή φλόγα, με έντονη φωτεινότητα.
4. Φενέρι
Το λαδοφάναρο ήτανε εργαλείο πρώτης ανάγκης στα νοικοκυριά. Κατασκευασμένο από τσίγκο για να μη σκουριάζει παρείχε σχετική ασφάλεια από τη μια για να μη ανάψει φωτιά στο στάβλο, στον αχυρώνα, στο κατώι – αποθήκη, και από την άλλη να μην το σβήνει ο αέρας. Όταν δεν φυσούσε αέρας το χρησιμοποιούσαν όσοι βγαίνανε να μαζέψουν σαλιγκάρια αλλά και όσοι ήθελαν να ποτίσουν τους κήπους τους.
5. Γεράνι
Όπου δεν ανέβαινε το τρεχούμενο νερό, αλλά η στάθμη του ήταν 1-5 μέτρα πιο κάτω από τον κήπο, χρησιμοποιούσαν διάφορες τεχνικές. Μια τεχνική ήταν το γεράνι, γνωστό από την Αίγυπτο και τη Μεσοποταμία. Στην πραγματικότητα ήταν ένας μοχλός που βοηθούσε να τραβάνε 15-30 λίτρα νερό σε κάθε κίνηση, από το χαμηλό σημείο, συνήθως πηγάδι, και να το αδειάζουν στις αυλακιές του κήπου.
6. Σκαλίδα
Μαζί με το σκαπέτι (τσαπα) η σκαλίδα ήτανε το υπ αριθ 2 χρειαζούμενο του γεωργού. Από τη μιά γεροδεμένο τσαπί, και από την άλλη τσεκούρι έτοιμο να κόψει σκληρές ρίζες, καλάμια, θυμάρια, σχοίνους, ακόμη και να σκάψει σκληρά εδάφη, όπου δεν γινότανε με την τσάπα.
7. Χειρόμυλος
Ο χειρόμυλος, τα παλιά χρόνια, ήταν δείγμα νοικοκυροσύνης! Τα σπίτια που είχαν και χειρόμυλο, μαζί με άλλες απαραίτητες συσκευές, όπως ο αργαλειός, είχαν “το καθετί” τους, ό,τι χρειάζονταν για την ένδυση και την καθημερινή διατροφή της οικογένειας.
Ο χειρόμυλος αποτελείται από δύο στρογγυλές επίπεδες πέτρες, η μία πάνω στην άλλη. Η κάτω πέτρα έχει ένα σίδερο στη μέση. Το σίδερο αυτό ενώνει τις δύο πέτρες, καθώς περνάει από την κάτω πέτρα στην πάνω, ενώ στην άκρη της πάνω πέτρας υπάρχει μια χειρολαβή, την οποία κρατάει η νοικοκυρά για να γυρίζει το μύλο.
Από την τρύπα στην πάνω πέτρα, οι νοικοκυρές έριχναν λίγο – λίγο τον καρπό, ο οποίος με τις στροφές της πέτρας κομματιαζόταν και έπεφτε έξω από τις πέτρες, έτοιμος πια για χρήση. Ο χειροκίνητος μύλος προοριζόταν για οικιακή χρήση. Φανταστείτε τον κόπο και τον χρόνο που θα χρειαζόταν να καταβάλλει μια νοικοκυρά για να αλέσει μεγάλες ποσότητες καρπών;
8. Χειρόχτενα
Ένα από τα βασικά εργαλεία της νοικοκυράς. Η προετοιμασία του μαλλιού μετά το κούρεμα των ζώων απαιτούσε να δουλευτεί με τα χειρόκτενα, ώστε να μπορεί κατά τη νηματοποίηση με τη βοήθεια της ρόκας και του αρδαχτιού να φτιαχτεί ισόπαχη κλωστή.
9. Μιτόχτενα
Εκτός από τα χειρόκτενα, υπηρχαν και τα ΜΙΤΟΧΤΕΝΑ. Τα μιτόχτενα είναι εξάρτημα του αργαλειού, και στοχο έχουν να καθοδηγούν και να διασταυρώνουν το στιμόνι κατά τη διάρκεια της ύφανσης. Αυτή η διασταύρωση γίνεται με τη βοήθεια των πατητήρων από την ανυφαντού. Το μιτοχτένιασμα ήταν μια περίπλοκη για τους αδαείς εργασία, κατά την οποία μια-μια κλωστή του επιμήκη άξονα ενός υφαντού περνιόταν σε αντίστοιχη θέση στο μιτόχτενο, και μετά μεταφερόταν στον αργαλειό, ώστε να αρχίσει η ύφανση, ξόμπλια κλπ. από την υφάντρα.
10. Ρόκα, Αδράχτι, Σφοντύλι
Το γνέσιμο γινόταν με τρία κλωστικά εργαλεία: Τη ρόκα, το αδράχτι και το σφοντύλι.
Η ρόκα. Ήταν ένα απλό εργαλείο με το οποίο οι γιαγιάδες μας έφτιαχναν το νήμα για το ρουχισμό του σπιτιού, που δεν άλλαξε στη μορφή του και δεν εγκαταλείφθηκε για χιλιετίες, παρά μόνο πριν από πενήντα χρόνια.
Πάνω στη ρόκα στερέωναν τις τουλούπες για να τις γνέσουν.
Μια ξύλινη διχάλα με συνολικό μήκος γύρω στους ογδόντα πόντους ήταν στην απλούστερη μορφή της η ρόκα. Οι μερακλήδες όμως έφτιαχναν περίτεχνες ρόκες από ελατάκια, λυγιές και άλλα ξύλα, που γύριζαν εύκολα. Διάλεγαν λοιπόν το ξύλο, ίσαμε δυο-τρία δάχτυλα χοντρό και το έκοβαν σε ένα σταυρό. Τα πραχάλια, τα κλωνάρια δηλαδή που εκφύονταν από το σταυρό, τα γύριζαν με προσοχή σε σχήμα κύκλου και με διάμετρο γύρω στους τριάντα πόντους για να μπαίνει εκεί η «τουλούπα», το ξασμένο μαλλί με άλλα λόγια.
Οι ροκάδες, δηλαδή αυτοί που έφτιαχναν ρόκες, αλλά και μαγκούρες για τους γέρους και ζέβλες και κρικέλια για τα αλέτρια, τα ξύλα τα ζέσταιναν στη φωτιά για να μαλακώσουν. Στη συνέχεια τα γύριζαν προσεκτικά και με υπομονή και τα έδεναν εκεί που έπρεπε με σύρμα για να «κάτσουν». Για κάμποσες μέρες τα ξύλα αυτά, όπως τα είχαν γυρίσει, τα άφηναν δεμένα για να μη φύγουν από τα σκαριά τους και τα σουλούπια τους. Μετά τα έλυναν και τα γυρίσματα έμεναν στη θέση τους. Επάνω στο στέλεχος έφτιαχναν διάφορα σκαλίσματα – κεντίδια. Χάραζαν το όνομά τους, ολόκληρο ή τα αρχικά, τη χρονολογία κ.ά..
Είναι επίσης γνωστό και το δημοτικό τραγούδι που μιλάει για τη ρόκα.
«Πάρε Μαριώ μ` τη ρόκα σου, Ωχ, κι έλα τη φράχτη-φράχτη Βάσανα πω` χει η αγάπη! Πάρε, Μαριώ μ` τη ρόκα σου Ωχ, κι εγώ τον ταμπουρά μου Βάσανα πω `χει η καρδιά μου.»
Το αδράχτι, ήταν κατασκευασμένο από ξύλο και έμοιαζε με λαμπάδα. Στο επάνω άκρο είχε ένα λεπτό άγκιστρο, για να αγκιστρώνεται το νήμα και στο κάτω μέρος προσαρμοζόταν το σφοντύλι.
Το σφοντύλι ήταν ένα στρογγυλό και πλακουδερό ξύλο με διάμετρο γύρω στους έξι πόντους,που με το βάρος του έδινε τη δυνατότητα στο αδράχτι να γυρίζει γρήγορα και να στρίβει το μαλλί.
11. Θρινάκι
Ειδικό φτυάρι, ξύλινο με δόντια, για να μαζεύει σε σωρό τα στάχυα που ήτανε απλωμένα στο αλώνι, αλλά και να μην καταστρέφει τον πάτο του αλωνιού, που ήτανε χωμάτινος-επίπεδος για να μαζεύεται από αυτόν το σιτάρι.
12. Τσούκος
Ο τσούκος ήταν το προϊόν ενός φυτού, που σήμερα το χρησιμοποιούμε σαν διακοσμητικό. Παλιότερα, στο λαιμό άνοιγαν μια τρύπα, καθάριζαν τα σπόρια που είχε το φυτό για να διασπαρεί και να διατηρήσει την αναπαραγωγή του, το γέμιζαν μερικές μέρες με νερό και μετά το χρησιμοποιούσαν για τη μεταφορά κρασιού. Η χωρητικότητα του ήταν από 2 μέχρι 5 οκάδες. Παραλλαγή του τσούκου, ήταν το επίσης φυτικής προέλευσης ΦΛΑΣΚΙ, που είχε σχήμα σφαίρας, που την είχανε συμπιέσει στους δυο πόλους.
13. Γκαζιέρα
Γκαζιέρες και καμινέτα. Το μαγείρεμα γινόταν με γκαζιέρες που έκαιγαν πετρέλαιο ή βενζίνη (σπανιότερα). Ήταν πολύπλοκα εργαλεία που οι νοικοκυρές ήταν απόλυτα εξοικειωμένες μαζί τους. Τρομπάριζαν αέρα μέσα στο δοχείο του καυσίμου, ώστε αυτό να ανεβαίνει στον καυστήρα. Συχνά βούλωναν και υπήρχαν ειδικά βελονάκια για το ξεβούλωμά τους. Υπήρχαν και οι φουφούδες, μιά κατασκευή παρόμοια με το μαγκάλι, αλλά με σχάρα, για να τοποθετείται η κατσαρόλα. Ο καφές ή τα αφεψήματα ψήνονταν στα καμινέτα που έκαιγαν μπλε οινόπνευμα. Το γκαζάκι δεν υπήρχε τότε και μόνο τα σχετικά πλούσια νοικοκυριά είχαν σύνδεση με το φωταέριο.
Πολυτέλεια ήταν και οι στόφες, οι κουζίνες με ξύλα που διέθεταν και φούρνο. Τα φουρνιστά τα έστελναν στο γειτονικό φούρνο που δούλευε σε φοβερούς ρυθμούς τις Κυριακές, που ο κόσμος έτρωγε κρέας ψητό, με μακαρόνια, κριθαράκι ή πατάτες.
14. Σίδερο
Το “βαποράκι”. Πριν αποκτήσουν σύνδεση με το ηλεκτρικό δίκτυο (πολλές περιοχές συνδέθηκαν τη δεκαετία του 1970) δεν είχαν άλλο τρόπο να σιδερώνουν τα ρούχα οι νοικοκυρές, από το βαποράκι. Τα ξυλοκάρβουνα “χώνευαν” στο εσωτερικό του σκεύους και θέρμαιναν την πλάκα.
15. Χαβάνι
Το γουδί. Υπήρχε ξύλινο αλλά και μπρούτζινο. Το μπρούτζινο στα πιτσιρίκια άρεσε να το χρησιμοποιούν σαν καμπάνα, μιας και το μεταλλικό κράμα της κατασκευής του, παρόμοιο με της καμπάνας είχε αρκετά μελωδικό ήχο. Άλλωστε τα ακούσματα εκείνης της εποχής ήταν τα φυσικά και μόνο ακούσματα, χωρίς άλλες πηγές μουσικών ήχων. Όταν η νοικοκυρά ήθελε να τρίψει μαστίχα, κανέλα ή καρύδια, τα παιδιά ήταν πάντα πρόθυμα να τη βοηθήσουν, κατακτυπώντας το χαβάνι.
16. Κόσκινο
Ένα από τα απαραίτητα εργαλεία περασμένων δεκαετιών για να καθαρίζει η νοικοκυρά το σιτάρι και το κριθάρι. Μετά βέβαια ακολουθούσε το καθάρισμα με το χέρι…
Άλλο παρόμοιο εργαλείο ήταν η κνισάρα με ψιλή ή χοντρή σίτα. Η χρήση της ήτανε για να κοσκινίζουμε το αλεύρι και να το διαχωρίσουμε από το πίτουρο.
17. Κόφα
Η κόφα ήτανε ένα εργαλείο απαραίτητο τόσο στις φάμπρικες όσο και στο τρύγος. Η παραδοσιακή κόφα πλεκότανε πολύ σπάνια από βίτσες από λυγιά (=λυγαριά), είτε, το συνηθισμένο, από σφάκες (σφάκα είναι η πικροδάφνη εξαιτίας της πικρής της γεύσης). Κάθε κλαδί σφάκας, 1 μέχρι 1,5 μέτρα μακρύ, σχιζότανε σε δυο μισά, και πλεκότανε η κόφα.
18. Καμπανός
Σχεδόν απαραίτητο εργαλείο, μαζί με την παλάντζα (ή πλάστιγγα, παρακάτω) σε όσους είχαν και πουλούσαν την πραμάτεια τους (κηπευτικά και φρούτα) για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Πηγαίνοντας οι πραματευτές στα γύρο χωριά, όφειλαν να ζυγίσουν παρουσία του πελάτη τα πωλούμενα και ανταλλασσόμενα είδη. Ο καμπανός είχε ένα κινητό βόλι, που ισορροπούσε το ζυγό στον βαθμονομημένο σε οκάδες άξονα με το βάρος του ζυγιζόμενου αντικειμένου. Όταν στα μέσα της δεκαετίας του 1950 καθιερώθηκε το κιλό στη θέση της οκάς, σαν μονάδα μέτρησης βάρους στις συναλλαγές, ο άξονας βαθμονομήθηκε από τους σιδεράδες σε κιλά. Στην αγορά των Μοιρών ήταν συχνοί οι αγορανομικοί έλεγχοι των χρηστών των καμπανών, εάν ήταν σωστά βαθμονομημένοι.
19. Παρασύρα
Χαράς το πράμα, θα μου πεις… Έλα όμως που εκείνα τα χρόνια, ούτε ηλεκτρικές σκούπες υπήρχανε αλλά ούτε και ρεύμα. Δυο ειδών ήταν οι παρασύρες, δηλαδή οι σκούπες. Οι «καλές» για το σπίτι και οι «κακές» για το στάβλο ή το κοτέτσι. Άλλη ήταν και η παρασύρα για την αυλή. Πιο παλιά δεν έβαζαν και ξύλο και οι γυναίκες έσκυβαν για να σκουπίσουν, μετά «εκσυγχρονίστηκαν» και αυτές για να μην … κοψομεσιάζεται η γυναίκα!
Τις παρασύρες τις έφτιαχναν από χόρτα που έβρισκαν στα ποτάμια και τα ρυάκια τις βρούλιες ή ρούλιες ή βούρλες. Το χόρτο ήτανε κίτρινου χρώματος παρά το γεγονός ότι ανά περιοχή έχει διαφορετικό όνομα. Η κ. Ευανθία πάντως μας το είπε βρούλιες ή ρούλιες.
Έπαιρναν λοιπόν τις βρούλιες τις έκαναν δεματάκια, τις κοπανίζανε με την κοπανίδα, τις γύριζαν και τις έπλεκαν.
20. Μουστρουχίνα
Η μουστρουχίνα ήταν μια ιδιοκατασκευή είτε από βέργες είτε καλύτερα από σύρμα, ένα είδος φίμωτρου, των αιγοπροβατοειδών και βοοειδών για την ακίνδυνη διέλευση δίπλα από κήπους. Δουλειά λοιπόν του νοικοκύρη που μετέφερε πρωί βράδυ τα λιγοστά ζώα του στο στάβλο ή στο κτήμα για βοσκή, να τα μουστρουχώσει και να ξεμουστρουχώσει σε κάθε μετακίνηση.
21. Σκάφη
Το “πλυντήριο”. Ξύλινη ή από λαμαρίνα. Μέσα, διάφορα βοηθητικά εργαλεία. Μπουγάδα με το χέρι και πράσινο ή άσπρο σαπούνι (δεν υπήρχαν άλλα απορρυπαντικά). Από τις σκληρότερες δουλειές της νοικοκυράς που δεν είχε “δούλες” (έτσι έλεγαν τις οικιακές βοηθούς) ούτε “παραδουλεύτρες”. Συχνά η σκάφη χρησίμευε και ως μπανιέρα, μια και τα περισσότερα σπίτια δεν διέθεταν τις σημερινές λουτρικές εγκαταστάσεις και το μπάνιο δεν ήταν και καθημερινή συνήθεια. Κάθε Σάββατο και αν…
22. Το φανάρι
Ο πρόγονος του ψυγείου πάγου, το φανάρι έμοιαζε με το φανάρι που χρησιμοποιούσαν στα καΐκια, και όχι μόνο. Οι σίτες εμπόδιζαν τα έντομα να πλησιάσουν τα φαγητά και ο διερχόμενος αέρας δημιουργούσε κάπως καλύτερες συνθήκες διατήρησης, από τον στάσιμο αέρα του ντουλαπιού. Ο χρόνος διατήρησης δεν πρέπει να ξεπερνούσε τις μερικές ώρες, άντε ένα 24ωρο!
23. Ψυγείο πάγου
Το ψυγείο πάγου ήταν η επανάσταση! Παγοποιεία υπήρχαν πολλά (λίγα υπάρχουν ακόμη, αλλά για άλλους σκοπούς) σε όλη τη χώρα. Οι διανομείς γύριζαν με ένα φορτηγάκι ή καροτσάκι που έσπρωχναν με τα χέρια και άφηναν συνήθως ένα τέταρτο της κολώνας (τόσο χωρούσε). Το νερό έβγαινε παγωμένο από το ντεποζιτάκι που υπήρχε στο εσωτερικό τους, αλλά η θερμοκρασία στο θάλαμο δεν πρέπει να ήταν χαμηλότερη από 10-12 βαθμούς C, στη καλύτερη περίπτωση.
24. Αιγινήτικο κανάτι
Εναλλακτικός τρόπος ψύξης του νερού. Πριν ακόμη την εμφάνιση του ψυγείου πάγου (αλλά και μετά) ήταν σε χρήση το Αιγινήτικο κανάτι, για να δίνει δροσερό νερό. Η μέθοδος βασίζεται στην αρχή της φυσικής, ότι όταν ένα υγρό εξατμίζεται, απορροφά θερμότητα. Τα κανάτια ήταν από πορώδες υλικό (πηλό) που επέτρεπε μια μικρή ποσότητα νερού να βγαίνει στην εξωτερική επιφάνεια του κανατιού. Έτσι, το κανάτι “ίδρωνε” και το τοποθετούσαν σε σημεία με ρεύμα αέρα (συνήθως στα πρεβάζια των παραθύρων). Ο αέρας προκαλούσε εξάτμιση και η εξάτμιση έριχνε τη θερμοκρασία στο εσωτερικό του και το νερό απλώς δρόσιζε κάπως, ώστε να πίνεται.
25. Μαγκάλι
Η θέρμανση του φτωχού… Μη φανταστείτε πως το μέσο σπίτι διέθετε κεντρική θέρμανση. Βέβαια και στα σημερινά που τη διαθέτουν, διακοσμητική είναι, αφού το πετρέλαιο έχει γίνει χρυσάφι! Πάντως η θέρμανση με μαγκάλι ήταν φτηνή, αλλά χωρίς μεγάλη εμβέλεια. Στη μέση του δωματίου έμπαινε το μαγκάλι με τα ξυλοκάρβουνα για αρχή και τον “πυρήνα” (μιά σκόνη από τα κουκούτσια της ελιάς). Δημιουργούσε χόβολη μέσα στην οποία έψηναν καφέ και επάνω από το μαγκάλι έψηναν κανά κοψίδι ή φέτες ψωμί. Συχνά τα “αχώνευτα” ξυλοκάρβουνα καίγονταν ελλιπώς, με αποτέλεσμα την έκλυση CO (μονοξειδίου του άνθρακα) που σκότωνε ολόκληρες οικογένειες!
Βέβαια υπήρχαν και οι ξυλόσομπες, οι σόμπες με κάρβουνα, καθώς και οι σόμπες πετρελαίου, αργότερα αυτές. Κεντρική θέρμανση διέθεταν τα πλουσιόσπιτα, αλλά καύσιμη ύλη ήταν το ξύλο ή το κάρβουνο και κάποιος (συνήθως το υπηρετικό προσωπικό) έπρεπε να κατεβαίνει κάθε τόσο στο υπόγειο, να τροφοδοτεί τη φωτιά. Υπήρχαν κι άλλες διαφορές στις ευκολίες, αλλά δεν έχει νόημα να μιλάμε π.χ. για ηλεκτρονικά και μέσα διασκέδασης, γιατί αυτά ήταν πολυτέλειες!
26. Σοφράς
Πολλές φορές ο σοφράς, ένα κυκλικό τραπέζι 30 εκατοστά ύψους, χρησίμευε για τραπέζι φαγητού στα μικρά παιδιά της οικογένειας. Η πιο συνηθισμένη όμως χρήση του ήταν η παρασκευή του ψωμιού κατά το ζύμωμα, και στην συνέχεια το κρέμασμα του από ένα καρφί στον τοίχο ώστε να διατηρείται σχετικά καθαρός για το πλάσιμο του ψωμιού.
27. Πυργιά
Το Χωνί. Πολλοί θα πούνε : Χαράς το πράμα! . Έλα όμως που, εκείνα τα χρόνια ήταν πολύ γνωστή η παροιμία: “τα εργαλεία κάνουν το μάστορα!” Φανταστείτε λοιπόν νά ‘χεις να βάλεις από ένα στενό στόμιο 400 οκάδες μούστο σε ένα βαρέλι, με ένα κουβά! Απλά ο μισός μούστος θα χυνόταν έξω!
Λαμβάνοντας υπόψη την με αρ. πρωτ. 20923/Δ2/23-02-2020 Υ.Α. «Λειτουργία Μουσικών Σχολείων» (Β΄ 878), σας ενημερώνουμε ότι στην Α΄ τάξη των Μουσικών Σχολείων (Γυμνασίων) εγγράφονται μαθητές απόφοιτοι Δημοτικών Σχολείων, εφόσον επιτύχουν σε εξετάσεις που διενεργούνται για την επιλογή μαθητών που θα φοιτήσουν στην Α΄ τάξη των Μουσικών Σχολείων (Γυμνασίων).
Οι ενδιαφερόμενοι μπορείτε να ανοίξετε τα παρακάτω έγγραφα:
Οι μαθητές της Α΄και Β΄τάξης, παρακολούθησαν την παράσταση “ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΤΟΥ ΑΙΣΩΠΟΥ ” από τον Δημοτικό Κουκλοθίασο, στον Μύλο.
Οι μύθοι του Αισώπου, χιλιάδες χρόνια μετά την εποχή τους παραμένουν επίκαιροι, αποτελώντας τον σπόρο για μια σοφία διαχρονική, γνώση και φρόνηση….
Εμείς φυτεύουμε τον σπόρο των μύθων του Αισώπου στα παιδιά μας και τα εμπιστευόμαστε μέχρι να ανθίσει μέσα τους ο καρπός του σπόρου της δικής τους ζωής, ανάμεσα στους ανθρώπους, αλλά και στα ζώα.
Άγιε μου Γιώργη, αφέντη μου και χρυσοκαβαλλάρη, αρματωμένε με σπαθί και με χρυσό κοντάρι· άγγελος είσαι στη θωριά κι άγιος στη θεότη· παρακαλώ βοήθα με, άγιε στρατιώτη, να λυτρωθώ από θεριό και Δράκοντα μεγάλο….
Ο Αϊ-Γιώργης είναι όπως το λέει και το δημοτικό τραγούδι, ο ήρωας του παραμυθιού που σκοτώνει το θηρίο. Ποιο είναι το θηρίο; Είναι ο δράκοντας της ζέστης, που βγάνει φλόγες απ’ το στόμα του. Αυτός ο δράκοντας κρατάει το νερό της πολιτείας – έτσι λέει το παραμύθι – και δεν το αφήνει να τρέξει, εξόν κι αν του κάνουνε θυσία τη βασιλοπούλα, αν του τη δώσουνε να τη φάει. Ο Αϊ-Γιώργης σκοτώνει το δράκοντα και σώζει τη βασιλοπούλα. Η βασιλοπούλα σύμβολο της Εκκλησίας, της Νύμφης του Χριστού που δέχεται τα πυρά του Όφεως και των εντεταλμένων οπαδών του. Ο δράκος, συμβολίζει τον αρχέκακο Όφι, το διάβολο, το κακό και την πονηριά.( « Και εβλήθη ο δράκων, ό όφις ό μέγας ό αρχαίος, ό καλούμενος Διάβολος και ό Σατανάς, ό πλανών την οικουμένη όλην, εβλήθη εις την γην, και οι άγγελοι αυτού μετ’ αυτού εβλήθησαν», Αποκ. ΙΒ΄9). Η πάλη ανάμεσα στον Άγιο και το δράκο συμβολίζει την καθημερινή πάλη απέναντι στο φόβο εσωτερικό ή και εξωτερικό, σα δράκος για να σταματήσει κάθε προσπάθειά μας. Ο φόβος απέναντι στο δράκο είναι η έλλειψη πίστης και η άγνοια. Αν εξαλειφθούν αυτά κανένας δράκοντας δεν θα έχει υπόσταση.
Ο Άγιος Γεώργιος (280/285 – 23 Απριλίου 303), αποκαλούμενος από την Ορθόδοξη Εκκλησία Μεγαλομάρτυς και Τροπαιοφόρος, είναι από τους δημοφιλέστερους αγίους σε ολόκληρο το χριστιανικό κόσμο.
H ζωή του ανθρώπου με τις μέλισσες
Πόσο συνδεδεμένη είναι η ζωή του ανθρώπου με τις μέλισσες & τι προκλήσεις αντιμετωπίζουν οι πληθυσμοί των μελισσών σήμερα;
«Μπορείτε να φανταστείτε το καλοκαίρι σας χωρίς καρπούζι; Γενικά, χωρίς φρούτα και λαχανικά; Όχι, βέβαια! Γνωρίζετε άραγε ότι αυτό το αυτονόητο απειλείται σοβαρά λόγω της μείωσης του πληθυσμού των μελισσών; Οι ρινόκεροι, οι πολικές αρκούδες και οι τίγρεις μπορεί να είναι το επίκεντρο των περισσότερωνn πρωτοσέλιδων για την απώλεια ειδών, αλλά γνωρίζετε ότι πολλά έντομα, φυτά και μικροσκοπικές μορφές ζωής αντιμετωπίζουν επίσης εξαφάνιση;
Σύμφωνα με την Greenpeace, από τα 100 είδη καλλιεργειών, τα οποία παράγουν το 90% της παγκόσμιας τροφής, 71 επικονιάζονται από τις μέλισσες. Χωρίς αυτά, εκατομμύρια άνθρωποι και ζώα θα υπέφεραν από στέρηση τροφής. Στην Ευρώπη μόνο, πάνω από 4.000 είδη λαχανικών μεγαλώνουν χάρη στην ακούραστη δουλειά των μελισσών.
ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ “Η μέλισσα”
Ένα σωστά δομημένο πρότζεκτ για μικρές ηλικίες που μπορείτε να το μελετήσετε πατώντας στην παρακάτω εικόνα
Η θαυμαστή κοινωνία των μελισσών και η σπουδαιότητά της Γιατί χρειαζόμαστε τις μέλισσες; Αφού τσιμπάνε…
Λίγοι γνωρίζουν πόσο συνδεδεμένη είναι η ζωή μας με τις μέλισσες. Κατά την αναζήτηση της τροφής τους, οι μέλισσες μεταφέρουν γύρη από λουλούδι σε λουλούδι και με αυτό τον τρόπο τα επικονιάζουν. Τί θα πει επικονίαση; Θα πει πώς τα γονιμοποιούν, προκαλούν, δηλαδή, την καρποφορία τους. Κι έτσι, μπορούμε εμείς να έχουμε πρόσβαση στα πιο θρεπτικά φρούτα και λαχανικά. Χωρίς τις μέλισσες η ζωή μας θα ήταν πολύ διαφορετική καθώς η επιβίωσή μας εξαρτάται από τη δική τους άμεσα και έμμεσα. Άμεσα λόγω της ίδιας της παραγωγής της τροφής και έμμεσα λόγω της παγκόσμιας οικονομικής δραστηριότητας, της υγείας των οικοσυστημάτων και άρα και της δική μας που εξαρτάται από αυτήν.
Πατήστε στην παρακάτω εικόνα
Ένα σύντομο ντοκιμαντέρ από την Apitec, για τον κύκλο ζωής της μέλισσας και την σπουδαιότητά της.
Ο μαγικός κόσμος των μελισσών σε ένα βίντεο για μικρά παιδιά…
Μέλισσες- Ο μαγικός κόσμος των ζώων
Από τη συλλογή ντοκιμαντέρ για τα ζώα, για μικρά παιδιά (και όχι μόνο),
από τη Disney
Οπτικοποίηση του λαϊκού παραμυθιού Μέλισσα, Σκαντζόχοιρος, χελώνα και αράχνη
Ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη από τη συλλογή “Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας”.
Όταν η μέλισσα ήταν άνθρωπος!!!
Υπάρχει ένας λαϊκός μύθος που μιλάει για την μέλισσα, και τις καλές πράξεις που αυτή ανέκαθεν έπραττε.
Πατήστε στην παρακάτω εικόνα για να διαβάσετε τον μύθο
Παροιμίες γύρω από το μέλι
Πατήστε στην παρακάτω εικόνα
Επισκεφτείτε το Μουσείο Μέλισσας
Επισκεφθείτε το Μουσείο Μέλισσας, το μοναδικό στην Ελλάδα και δείτε από κοντά τον θαυμαστό κόσμο των μελισσών στις διαφανείς κυψέλες παρατήρησης, την παράδοση και την ιστορία της Μελισσοκομίας στη Ρόδο, πώς παίρνουμε το μέλι (από τη μέλισσα στο τραπέζι μας). Μάθετε τα πάντα για τη μέλισσα και τα πολύτιμα προϊόντα της: μέλι, γύρη, κερί, πρόπολη και τον βασιλικό πολτό. Αλληλεπιδράστε με τα ψηφιακά εκθέματα και τα εκπαιδευτικά μας παιχνίδια. Περπατήστε στον μελισσόκηπο και γνωρίστε τα βότανα και άνθη της Ρόδου που επισκέπτονται οι μέλισσες
Ο κόσμος των μελισσών: Το θαύμα της φύσης
Μέλισσα: το ωφελιμότερο είδος του ζωϊκού βασιλείου για τον άνθρωπο. Η εκμετάλλευση της μέλισσας από τον άνθρωπο χρονολογείται από την πιο πρώιμη αρχαιότητα. Στους Αιγυπτιακούς παπύρους πριν από 3500 χρόνια αναφέρεται το μέλι ως θεραπευτικό μέσο. Στο βιβλίο της ζωής των αρχαίων Ινδών αναφέρεται ότι η ζωή παρατείνεται, όταν στην καθημερινή δίαιτα υπάρχει το γάλα και το μέλι. Το νέκταρ αποτελούσε την τροφή των αθάνατων Ολύμπιων θεών. Με μέλι ανατράφηκε ο Δίας από τη νύμφη Μέλισσα. Ο πατέρας της ιατρικής Ιπποκράτης το συνιστούσε για τη θεραπεία πολλών ασθενειών, το ίδιο και ο Αριστοτέλης που πίστευε ότι το μέλι παρατείνει τη ζωή.
Ο κόσμος των μελισσών είναι ο κόσμος της συνεργασίας, της εργατικότητας και της ομαδικότητας. Θα μάθουμε, λοιπόν, πώς ζουν αυτά τα όμορφα έντομα, πως εργάζονται για να μας δώσουν το μέλι άλλα και τα μυστικά της καθημερινής τους ζωής. Οι μέλισσες είναι κοινωνικά έντομα, όπως τα μυρμήγκια, οι σφήκες, οι τερμίτες. Τα μέλη δηλαδή του ίδιου είδους παρουσιάζουν διαφορετικές «ομάδες» με ξεχωριστά καθήκοντα και ρόλους μέσα στην κυψέλη. Έτσι, στις μέλισσες έχουμε τρεις διαφορετικές ομάδες: τις εργάτριες, τους κηφήνες και τη βασίλισσα.
Επισκεφθείτε την παρακάτω διαδραστική εικόνα
Μπορείτε να μάθετε πολλά για την θαυμαστή κοινωνία των μελισσών στην παρακάτω διαδραστική εικόνα δείτε τα βίντεο και τα άρθρα για την μέλισσα
και παίξτε παιχνίδια κατανόησης!!!
BEE MOVIE (2007) / «Η ιστορία μιας μέλισσας»
Παιδική ταινία
Ο Μπάρι, μια μέλισσα-εργάτης, εγκλωβισμένος σε μια βαρετή δουλειά, να φτιάχνει μέλι, μηνύει τους ανθρώπους, όταν μαθαίνει ότι ανέκαθεν έκλεβαν το νέκταρ των μελισσών.
Εμπνευστής της 25ης ταινίας της DreamWorks Animation ήταν ο Αμερικανός κωμικός Τζέρι Σάινφελντ, ο οποίος συμμετείχε στην παραγωγή της και στη συγγραφή του σεναρίου, ενώ ερμήνευσε και τον πρωταγωνιστικό χαρακτήρα. Αν και τα άφθονα βίαια περιστατικά της ταινίας Η Ταινία μιας Μέλισσας (2007) δεν είναι έντονα μα περιορίζονται στη σωματική κωμωδία, σημειώνονται κάποια σεξουαλικά υπονοούμενα και τοποθέτηση προϊόντων. Η ταινία εξερευνά με σάτιρα και σαρκασμό ενήλικα θέματα όπως η εργασιακή απογοήτευση.
Σύνοψη της ταινίας
Ο Μπάρι, η μέλισσα, μόλις αποφοίτησε από το κολέγιο και ετοιμάζεται να ακολουθήσει το κλασικό επάγγελμα κάθε μέλισσας: την παραγωγή μελιού. Ο Μπάρι, όμως, ως ανήσυχο πνεύμα, θέλει να βγει έξω από την κυψέλη και να ζήσει ελεύθερος.
Τελικά θα καταφέρει να βρεθεί στον κόσμο των ανθρώπων, όπου γνωρίζεται με μια ανθοπώλισσα, τη Βανέσα, που του σώζει τη ζωή. Όταν όμως ο Μπάρι, κάνοντας παρέα με τη Βανέσα, συνειδητοποιεί ότι οι άνθρωποι κλέβουν το μέλι από τις μέλισσες, που με τόσο κόπο παρασκευάζουν, αποφασίζει να τους τρέξει στα δικαστήρια.
Τα κινούμενα σχέδια της Dreamworks απογειώνονται προς το τέλος, όταν ο Μπάρι αντιλαμβάνεται πως χωρίς επικονίαση πεθαίνουν τα λουλούδια, και προσπαθεί να σώσει την πρασινάδα του κόσμου τούτου με αεροπλανικά, με αποτέλεσμα να έλθει και η ποθούμενη πτητική ενέργεια στην ταινία.
Δείτε την ταινία πατώντας στην παρακάτω εικόνα
Ανάλυση της ταινίας
Η ιστορία δεν εστιάζει ξεκάθαρα σε κάποιο κινηματογραφικό είδος καθώς ξεκινά ως μια συμβατική περιπέτεια με ζώα, εξελίσσεται σε ρομαντική κωμωδία, μετέπειτα σε δικαστικό δράμα και αργότερα σε περιβαλλοντική παραβολή, μέχρι το τέλος όπου επιστρέφει στην περιπέτεια. Τα επεισόδια κυμαίνονται από κωμικά έως παράλογα, και αν και τα περισσότερα είναι πολύ απλοϊκά για να διασκεδάσουν τους ενήλικους θεατές, κάποια άλλα έχουν πολλά λόγια για να διατηρήσουν την προσοχή των παιδιών.
Οι μέλισσες της ταινίας συνομιλούν με τους ανθρώπους, φορούν ρούχα και χρησιμοποιούν εργαλεία και μηχανήματα. Όμως, αν και ακόμα και τα μικρότερα παιδιά θα μπορέσουν να διακρίνουν σε αυτά τα στοιχεία τη φαντασία από την πραγματικότητα, υπάρχουν σοβαρές αστοχίες που θα τα μπερδέψουν. Κάθε πτυχή της ύπαρξης των μελισσών διακατέχεται από μια καλλιτεχνική ελευθερία (ή απερισκεψία) που ενδέχεται να δημιουργήσει στα παιδιά στρεβλές αντιλήψεις σχετικά με τα έντομα και τη φύση γενικότερα.
Αν και πρόκειται για ιδιαίτερα ανάλαφρη κωμωδία φαντασίας και όχι μάθημα επιστημών, είναι αιφνιδιαστικό το πως σχεδόν τα πάντα σχετικά με τις μέλισσες είναι λανθασμένα, από τον σχεδιασμό τους έως και τη βιολογία, τον τρόπο ζωής και την οργάνωση των κοινωνιών τους. Αντίθετα με την ταινία, στην πραγματικότητα οι αρσενικές μέλισσες δεν έχουν κεντρί, δεν βγαίνουν έξω από την κυψέλη και δεν συνεισφέρουν στη διαδικασία παραγωγής μελιού, η οποία γίνεται εξ ολοκλήρου από τα θηλυκά του είδους. Όμως τα λάθη δεν περιορίζονται στις μέλισσες. Τα κουνούπια στην πραγματικότητα τρέφονται με νέκταρ και όχι με αίμα, το οποίο αναζητούν μόνο τα θηλυκά ως πηγή πρωτεΐνης και σιδήρου για τα αυγά τους. Μεταξύ άλλων, ένα λανθασμένο στοιχείο που αποτελεί και ουσιαστικό κομμάτι της πλοκής είναι η επικονίαση των λουλουδιών. Η ταινία εμφανίζει τις μέλισσες να χρησιμοποιούν γύρη από ένα μόνο είδος λουλουδιού για να επικονιάσουν πολλά διαφορετικά είδη φυτών, τα οποία εσφαλμένα παρουσιάζονται μαραμένα. Ωστόσο, η αποτυχία γονιμοποίησης των λουλουδιών δεν τα οδηγεί σε μαρασμό.
Μεταξύ των θετικών στοιχείων είναι ο τρόπος με τον οποίο η Βανέσα προστατεύει τον Μπάρι, ακόμα και πριν μάθει ότι εκείνος μπορεί να μιλήσει, τονίζοντας την αξία της ζωής κάθε πλάσματος. Η ιστορία προωθεί την κατανόηση της συμβιωτικής σχέσης μεταξύ των μελισσών και των ανθρώπων. Σημαντική είναι η ιδέα ότι η διατάραξη της ισορροπίας της φύσης μπορεί να έχει καταστροφικά αποτελέσματα.
Στις 22 Απριλίου κάθε χρόνο γιορτάζεται η «Ημέρα της Γης», με στόχο την κινητοποίηση ανθρώπων, κυβερνήσεων, επιχειρήσεων και οργανισμών για έναν πλανήτη καθαρό. Η έμπνευση του θεσμού αποδίδεται στον ακτιβιστή Τζον ΜακΚόννελλ το 1969 σε ένα Συνέδριο της UNESCO στο Σαν Φρανσίσκο. Εκδηλώσεις έλαβαν χώρα για πρώτη φορά στο Σαν Φρανσίσκο και άλλες πόλεις στις 21 Μαρτίου 1970, ημέρα της εαρινής ισημερίας στο Βόρειο Ημισφαίριο. Ωστόσο, τα Ηνωμένα Έθνη όρισαν τις 22 Απριλίου 2009 ως «Διεθνή Ημέρα της Μητέρας Γης» την 22η Απριλίου, η οποία θα υφίσταται και θα γιορτάζεται σύμφωνα με τον προγραμματισμό του Ο.Η.Ε. τουλάχιστον μέχρι το 2025.
53 χρόνια έχουν περάσει από τη μέρα που γιορτάστηκε για πρώτη φορά τότε από 20 εκατομμύρια Αμερικανούς, σηματοδοτώντας τη αφετηρία του περιβαλλοντικού κινήματος. Ωστόσο, με τα χρόνια, η «Ημέρα της Γης» ξεφεύγει από το αμερικάνικο πλαίσιο, όπου αποδεικνύεται αρκετά δημοφιλής, και εξαπλώνεται σε ολόκληρο τον κόσμο.
Περιβαλλοντικές οργανώσεις σε όλον τον πλανήτη οργανώνουν στις 22 Απριλίου, εκδηλώσεις, για να διαδώσουν το μήνυμα ότι η Γη κινδυνεύει με αργό θάνατο. Ο εορτασμός συντονίζεται παγκοσμίως από το Δίκτυο Ημέρας της Γης (Earth Day Network) και εορτάζεται σε περισσότερες από 193 χώρες .
Σήμερα, περισσότεροι από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλη τη Γη συμμετέχουν κάθε χρόνο στους εορτασμούς της Παγκόσμιας Ημέρας Γης στις 22 Απριλίου.
Τα Ηνωμένα Έθνη όρισαν τις 22 Απριλίου ως «Διεθνή Ημέρα της Μητέρας Γης», μόλις το 2009, μετά από πρωτοβουλία του προέδρου της Βολιβίας Ίβο Μοράλες.
Στόχος της Παγκόσμιας Ημέρας της Γης 2021 είναι η κινητοποίηση και ευαισθητοποίηση πολιτών, κυβερνήσεων, επιχειρήσεων, για έναν καθαρό και πιο υγιή πλανήτη. Με αυτό τον τρόπο οι άνθρωποι στέλνουν το μήνυμα στις κυβερνήσεις και στους συνανθρώπους τους ότι η μάχη υπέρ του περιβάλλοντος είναι αναγκαία, καθώς το μέλλον της Γης συνδέεται με το μέλλον της ανθρωπότητας.
Ωστόσο, η μέρα αυτή δεν είναι μόνο αφορμή εορτασμών, αλλά πλέον κυρίως ευαισθητοποίησης. Κι αυτό διότι πλέον τα χρονικά όρια στενεύουν…
Οι κίνδυνοι της υπερθέρμανσης του πλανήτη δεν αφορούν μόνο σε εμάς, αλλά απειλούν άμεσα πολλά είδη φυτών και φυσικά ζώων, τα οποία ήδη εξαφανίζονται με ταχύτατους ρυθμούς. Θέλοντας να εστιάσει κάπου άλλου εκτός από τα ανησυχητικά νούμερα της εξαφάνισης και των φαινομένων, το Pew Research Center διεξήγαγε μια έρευνα για να προσδιορίσει τη στάση και τις ανησυχίες των κατοίκων της γης σε σχέση με την υπερθέρμανση του πλανήτη και τους κινδύνους της κλιματικής αλλαγής.
γη 1
Η Μητέρα Γη μας προτρέπει ξεκάθαρα σε άμεση δράση. Η φύση υποφέρει. Οι ωκεανοί γεμίζουν με πλαστικό και γίνονται πιο όξινοι. Η υπερβολική ζέστη, οι πυρκαγιές και οι πλημμύρες έχουν επηρεάσει εκατομμύρια ανθρώπους. Ακόμη και αυτές τις μέρες, εξακολουθούμε να προσπαθούμε να συνέλθουμε, ύστερα από τον COVID-19, μια παγκόσμια πανδημία υγείας, η οποία συνδέεται με την υγεία του οικοσυστήματος μας. Η κλιματική αλλαγή, οι ανθρωπογενείς αλλαγές στη φύση καθώς και εγκλήματα που διαταράσσουν τη βιοποικιλότητα, όπως η αποψίλωση των δασών, η αλλαγή χρήσης γης, η εσφαλμένη εντατικοποίηση της γεωργίας και της κτηνοτροφίας ή το αυξανόμενο παράνομο εμπόριο άγριας ζωής, μπορούν να επιταχύνουν την ταχύτητα της καταστροφής του πλανήτη.
ΔΙΕΘΝΗΣ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΓΗΣ / εκπαιδευτικό υλικό
Ποια είναι όμως τα πιο σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα
που αντιμετωπίζει η Γη;
Η αλήθεια είναι πως η Γη έχει πολλά “ανοιχτά μέτωπα”, καθώς δεν είναι μόνο ένα το πρόβλημα που αντιμετωπίζει φέρνοντας επιπτώσεις ακόμη και στην καθημερινότητά μας. Ενδεικτικά αναφέρονται παρακάτω μερικά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το περιβάλλον:
Το φαινόμενο του θερμοκηπίου
Η τρύπα του όζοντος
Η ατμοσφαιρική ρύπανση
Η ρύπανση των υδάτων
Η καταστροφή των δασών
Τα απόβλητα
Η μείωση της βιοποικιλόητητας
Τα απειλούμενα προς εξαφάνιση είδη
Τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα
Η όξινη βροχή
Το φωτοχημικό νέφος
Η παγκόσμια θέρμανση
Η κλιματική αλλαγή
Η πλανητική σκίαση
Earth Day
Διαβάστε παρακάτω κάποια λόγια «φόρο τιμής» για τη Γη:
1. «Κοίταξε βαθιά στη φύση και τότε, θα καταλάβεις τα πάντα καλύτερα» Albert Einstein
2. «Προάστια ονομάζεται το μέρος, που οι μπουλντόζες ξεριζώνουν τα δέντρα και μετά, δίνουν το όνομά τους σε έναν δρόμο» Bill Vaughan
3. «Έχουμε γνωρίσει τον εχθρό κι αυτός είμαστε εμείς» Walt Kelly
4. «Μόνο όταν το τελευταίο δέντρο πεθάνει, ο τελευταίος ποταμός δηλητηριαστεί, το τελευταίο ψάρι πιαστεί, θα καταλάβουμε, ότι δεν μπορούμε να τραφούμε με λεφτά» Cree Indian proverb
5. «Πιστεύω στον Θεό, μόνο που τον ονομάζω Φύση» Frank Lloyd Wright
6. «Η γεωργία φαίνεται εύκολη δουλειά, όταν άροτρό σου είναι ένα μολύβι κι όταν βρίσκεται μίλια μακριά από τα χωράφια» Dwight D. Eisenhower
7. «Σε κάθε περίπατο με τη φύση, καθένας παίρνει πολύ περισσότερα από όσα έψαχνε» John Muir
8. «Η Γη είναι το μόνο, που όλοι έχουμε κοινό» Wendell Berry
9. «Αυτό είναι το θέμα με τη Μητέρα Φύση, δεν την ενδιαφέρει σε ποια οικονομική τάξη ανήκεις» Whoopi Goldberg
10. «Σήμερα ψήλωσα, επειδή περπάτησα με τα δέντρα» Karle Wilson Baker
Τι είναι οι περιβαλλοντικοί πρόσφυγες;
Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης Παγκόσμιας Ημέρας αξίζει να αναφερθούμε στους περιβαλλοντικούς πρόσφυγες. Ο συγκεκριμένος όρος εμφανίστηκε το 1985 και διατυπώθηκε από τον El-Hinnawi στο πλαίσιο μίας έκθεσης του Περιβαλλοντικού Προγράμματος των Ηνωμένων Έθνών (UNEP). Ο ίδιος όρισε τους περιβαλλοντικούς ανθρώπους ως αυτούς «που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την παραδοσιακή τους κατοικία, προσωρινά ή μόνιμα, εξαιτίας μιας σημειούμενης περιβαλλοντικής διατάραξης (φυσικής ή/και προκαλούμενης από τον άνθρωπο), η οποία θέτει σε κίνδυνο την ύπαρξή τους ή/και έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής τους».
Έτσι, προσπάθησε να αποδώσει τα χαρακτηριστικά ενός πρόσφυγα, ο οποίος εγκαταλείπει την πατρίδα του λόγω άλλων αιτιών (π.χ. πόλεμος), στους ανθρώπους που φεύγουν από την πατρίδα τους, επειδή τους αναγκάζουν ουσιαστικά προβλήματα που σχετίζονται με περιβαλλοντικά ζητήματα.
Τότε, η UNEP χώρισε τους περιβαλλοντικούς πρόσφυγες σε 3 κατηγορίες.
Η πρώτη κατηγορία περιλαμβάνει τους ανθρώπους που μετατοπίζονται προσωρινά εξαιτίας μίας προσωρινής περιβαλλοντικής πίεσης (π.χ. πλημμύρες, ξηρασίες).
Η δεύτερη περιέχει όλους, όσοι μετατοπίζονται μόνιμα από μία περιοχή μέσα στα όρια της χώρας τους εξαιτίας μίας μόνιμης περιβαλλοντικής διατάραξης (π.χ. κατασκευή φραγμάτων, ορυχείων).
Η τρίτη περιλαμβάνει εκείνα τα άτομα ή ομάδες που εγκαθίστανται κάπου αλλού προσωρινά ή μόνιμα, εξαιτίας μίας σταδιακής υποβάθμισης του περιβάλλοντος, (π.χ. ερημοποίηση, άνοδος θαλάσσιας στάθμης). Επίσης, συμπεριλαμβάνει ανθρώπους που μετακινούνται λόγω ανθρωπογενών καταστροφών (π.χ. Τσερνόμπιλ) και σε μία συμπληρωματική, αλλά μικρότερη κατηγορία, περιέλαβε τους ανθρώπους που αναγκάστηκαν να μετατοπιστούν λόγω της καταστροφής που προκλήθηκε από κάποια πολεμική σύγκρουση (Εl-Hinnawi 1985).
Οι αιτίες που “γεννούν” περιβαλλοντικούς πρόσφυγες ανάγονται σε τρία είδη περιβαλλοντικών αλλαγών:
τις καταστροφές
τις υποβαθμίσεις
τις απαλλοτριώσεις
Ενδεικτικά θα αναφέρουμε μερικά παραδείγματα ανθρώπων που υπάγονται στην κατηγορία των περιβαλλοντικών προσφύγων. Πιο συγκεκριμένα, σε αυτή την κατηγορία ανήκουν, δυστυχώς, οι άνθρωποι που έμειναν άστεγοι λόγω της πλημμύρας του Indus ποταμού στην πόλη Sukkurτου Πακιστάν, αλλά και όσοι αναγκάστηκαν να αλλάξουν τόπο κατοικίας μετά το καταστροφικό χτύπημα του τυφώνα Κατρίνα στο Waveland των Η.Π.Α. Φυσικά, αυτά είναι 2 από τα πολλά παραδείγματα, τα οποία μάλλον θα αυξηθούν, αν οι κυβερνήσεις παγκοσμίως δε λάβουν αυστηρότερα μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος.
Δείτε το εντυπωσιακό timelapse του Google Earth για το πώς άλλαξε ο πλανήτης μας τα τελευταία 37 χρόνια.
Με το κορυφαίο ψηφιακό εργαλείο Timelapse, το Google Earth παρουσιάζει τον πλανήτη Γη όχι μόνο όπως είναι σήμερα, αλλά και πώς άλλαξε κατά την πάροδο των τελευταίων 37 ετών.
Με εικόνες από τη NASA και τη Google, βλέπουμε στο παρακάτω βίντεο πόσο έχουν αλλάξει τοπία σε πόλεις, αλλά και σε θάλασσες και δάση. Σύμφωνα με τη Google, “πολλοί αντιμετωπίζουν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής ως κάτι αόριστο και μακρινό, όπως το λιώσιμο των πάγων και η συρρίκνωση των παγετώνων.
Στο σύντομο βίντεο που ακολουθεί, ο χρήστης μπορεί να δει τις υπερ-κατασκευές στο Ντουμπάι να αναδύονται μέσα από τη θάλασσα ή τον παγετώνα Κολούμπια στην Αλάσκα να λιώνει και να εξαφανίζεται.
Όμως, με το Timelapse στο Google Earth έχουμε μια πιο καθαρή εικόνα του μεταβαλλόμενου πλανήτη μας -μια εικόνα που δείχνει όχι μόνο τα προβλήματα, αλλά και τις λύσεις, καθώς και την μαγευτική ομορφιά των φυσικών φαινομένων σε βάθος δεκαετιών”.
Σημειώνουμε ότι για τη λειτουργία Timelapse, χρειάστηκε να ενσωματωθούν 24 εκατομμύρια δορυφορικές φωτογραφίες, από τα τελευταία 37 χρόνια, προκειμένου να δημιουργηθεί μια διαδραστική εμπειρία τεσσάρων διαστάσεων.
Το timelapse, εκτός από τη δυνατότητα εστίασης σε οποιοδήποτε σημείο της Γης, εστιάζει σε συγκεκριμένες “ιστορίες”, οι οποίες χωρίζονται σε 5 ενότητες: Τα δάση αλλάζουν, Εύθραυστη Ομορφιά, Ενεργειακές Πηγές, Θέρμανση του Πλανήτη και Αστική Εξάπλωση.
Η πρόσβαση στο timelapse είναι πολύ απλή, αφού γίνεται είτε μέσω της ειδικής εφαρμογής για φορητές συσκευές, είτε μέσω της ιστοσελίδας του Google Earth.
Η Ρεμπέκα Μουρ, διευθύντρια των Google Earth και Earth Engine & Outreach εξηγεί:
“Τα τελευταία 15 χρόνια, δισεκατομμύρια άνθρωποι έχουν στραφεί στο Google Earth για να απολαύσουν συναρπαστικές όψεις του πλανήτη μας από αμέτρητες διαφορετικές γωνίες. Έτσι, μπορεί κι εσείς να έχετε βρεθεί κάποια στιγμή στην κορυφή του Έβερεστ ή να έχετε πετάξει πάνω από την πόλη όπου γεννηθήκατε. Γιατί, από τότε που παρουσιάσαμε το Google Earth, εστιάζουμε στη δημιουργία ενός τρισδιάστατου αντίγραφου του κόσμου, που αντικατοπτρίζει τον πλανήτη μας με μοναδική λεπτομέρεια, τονίζοντας τα στοιχεία του που μας προτρέπουν να δημιουργήσουμε μια θετική αλλαγή.”
Μια σύντομη ιστορία του κόσμου μας
Κοιτώντας τον ουρανό, έχεις ποτέ αναρωτηθεί πώς φτάσαμε εδώ στο σήμερα; Τι και γιατί συνέβη, ώστε να υπάρχουμε;
Ο ιστορικός David Christian σε ένα TED talk του, καταφέρνει να μας απαντήσει το μεγάλο αυτό ερώτημα σε λιγότερο από δεκαοκτώ λεπτά.
Φαντάσου τη Γη μας. Μια σφαίρα που, μέσα στο συγκριτικά μικρό της σύστημα, μας φιλοξενεί. Η επιστήμη μάς λέει πως η σφαίρα μας, όπως και οτιδήποτε άλλο γνωρίζουμε πως υπάρχει, κυριαρχείται από τον δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής, ή αλλιώς τον νόμο της εντροπίας. Αυτός, με πολύ απλά λόγια εκφράζει πως η γενική τάση των πάντων είναι η μετάβαση από την τάξη και την δομή, στην έλλειψή τους. Δηλαδή, το σύμπαν ακολουθεί μια πορεία συνεχώς αυξανόμενης αταξίας και αποδιοργάνωσης, όχι το αντίθετο.
Με μια γρήγορη ματιά τριγύρω μας ωστόσο, μόνο τυχαία δεν μοιάζουν τα πράγματα. Οτιδήποτε γνωρίζουμε και δημιουργούμε είναι κάθε φορά χωρίς προηγούμενο συγκλονιστικά περίπλοκο. Αρκεί να αναλογιστούμε πως στην σφαίρα μας συνυπάρχουμε πάνω από επτά δισεκατομμύρια άνθρωποι, που ταξιδεύουν, δικτυώνονται και εμπορεύονται ακατάπαυστα. Η εικόνα αυτή από μόνη της πλέκει έναν άκρως περίτεχνο ιστό από συνδέσεις και κινήσεις. Πώς όμως το εντροπικό αυτό σύμπαν καταφέρνει να δημιουργεί περιπλοκότητα; Η απάντηση είναι πώς υπάρχει η δυνατότητα του περίπλοκου˙ είναι όμως αφάνταστα δύσκολη στο να επιτευχθεί. Η πολυπλοκότητα λοιπόν, μπορεί να ευδοκιμήσει πιθανολογικά μόνο σε πολύ αυστηρά ορισμένες συνθήκες. Όταν αυτές εμφανιστούν βέβαια, δίνεται έδαφος για την δημιουργία περεταίρω περιπλοκότητας, κάθε στάδιο της οποίας φέρνει κάτι εντελώς νέο, σαν από το πουθενά στο σύμπαν μας. Κάθε κατώφλι πολυπλοκότητας, ανεβάζει την πιθανολογική δυσκολία του, κάνοντάς την πιο εύθραυστη και ευάλωτη. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Στην αρχή:
Όλα αρχίζουν κάπου στα 13,7 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, όταν ξαφνικά από το τίποτα υπήρξαν τα πάντα. Το πρώτο κεφάλαιο της ιστορίας αρχίζει δικαίως με την μεγάλη έκρηξη, όπου από το πρώτο δευτερόλεπτο κιόλας διαχύθηκε με ασύλληπτη ταχύτητα, ενέργεια σε μορφή ηλεκτρομαγνητισμού και βαρύτητας. Τα τελευταία αποτέλεσαν την πρώτη ύλη για σωματίδια όπως τα πρωτόνια και τα ηλεκτρόνια. Αν μπορούσαμε να δούμε το τότε σύμπαν, θα αντικρίζαμε ένα μεγάλο, απλό και αχανές σύννεφο από υδρογόνο και ήλιο, έναν κοσμικό χυλό χωρίς δομή. Οι απειροελάχιστες αλλαγές θερμοκρασίας ανά περιοχές στο σύννεφο αυτό, ήταν η αφορμή για την μετάβαση στο δεύτερο κατώφλι πολυπλοκότητας, περίπου διακόσια εκατομμύρια χρόνια αργότερα.
Τι συνέβη λοιπόν; Η βαρύτητα άρχισε να συσσωρεύεται και διέσπασε το ενιαίο νέφος σε δισεκατομμύρια μικρότερα. Αυτά, το καθένα με την σειρά τους, ανέβασαν θερμοκρασίες στον πυρήνα τους από την συμπύκνωση βαρύτητας, με αποτέλεσμα να εκτονώσουν ενέργεια μέχρι που ΜΠΑΜ! Και έτσι δημιουργήθηκαν τα αστέρια. Αστέρια που εμφανίστηκαν ξαφνικά και παντού στο σύμπαν, κάνοντάς το πολύ πιο περίπλοκο.
Τα αστέρια γνωρίζουμε πως όπως γεννιούνται, έτσι και πεθαίνουν. Πιο συγκεκριμένα, όταν πεθαίνει ένα αστέρι, φτάνει τόσο υψηλές θερμοκρασίες, ώστε τα πρωτόνια να μπορούν να συγχωνεύονται με νέους τρόπους, πράξη που έχει δημιουργήσει όλα τα στοιχεία στον σύγχρονο περιοδικό πίνακα. Για παράδειγμα, οτιδήποτε χρυσό έχεις, έχει σφυρηλατηθεί σε μια σουπερνόβα. Έτσι, το σύμπαν έγινε χημικά περίπλοκο και μπορεί πλέον να πλάθει νέα πράγματα. Ωστόσο, το επόμενο ορόσημο στην ιστορία μας ήταν το εξής: τα νεοδημιούργητα αυτά στοιχεία, αλληλοεπιδρώντας και στροβιλίζοντας γύρω από νέα αστέρια, σχημάτισαν σωματίδια, σκόνη, βράχια, αστεροειδής και τελικά πλανήτες και φεγγάρια. Κάπως έτσι γεννήθηκε και το ηλιακό μας σύστημα, τεσσεράμισι δισεκατομμύρια χρόνια πριν.
Στο μετέπειτα:
Εδώ η κατάσταση γίνεται πιο σύνθετη. Το επόμενο κεφάλαιο της ιστορίας μας εισάγει οντότητες σημαντικά πιο εύθραυστες και ευάλωτες. Οντότητες όμως πολύ πιο δημιουργικές και ικανές να αναπαράγουν πολυπλοκότητα. Μιλάμε βέβαια για τους ζωντανούς οργανισμούς. Σε λόγια του ομιλητή μας, δεν είμαστε παρά ένα πακέτο από χημικές ουσίες. Η χημεία όμως, προϋποθέτει τη σωστή ποσότητα ενέργειας, ποικιλία χημικών στοιχείων και υγρά, όπως το νερό. Το υγρό συγκεκριμένα χρειάζεται διότι επιτρέπει στα άτομα να κινούνται και να δημιουργούν μόρια. Σταθήκαμε αρκετά τυχεροί, ώστε η Γη μας να πληροί σχεδόν τέλεια τις προϋποθέσεις αυτές.
Έτσι, με τη δημιουργία του μορίου του DNA, η πληροφορία (ή συνταγή αν θέλετε) της δημιουργίας των ζωντανών οργανισμών διαδίδεται. Ωστόσο, το συναρπαστικό χαρακτηριστικό του μορίου αυτού, είναι η ατέλειά του˙ σε κάθε δισεκατομμυριοστό σκαλοπάτι του κάνει σφάλμα, πράγμα που δείχνει ότι εξελίσσεται, χτίζοντας μεγαλύτερη ποικιλία και περιπλοκότητα. Από μονοκύτταρους, σε πολυκύτταρους οργανισμούς η γραμμή της εξέλιξης έφτασε μέχρι τους δεινόσαυρους που 65 εκατομμύρια χρόνια πριν, εξαφανίστηκαν από το χτύπημα ενός αστεροειδή. Το γεγονός αυτό, ευτυχώς για εμάς, άνοιξε τον δρόμο της ανάπτυξης των θηλαστικών, παρακλάδι της οποίας είμαστε οι άνθρωποι.
Η ύπαρξή μας λοιπόν, οφείλεται κατά μεγάλο βαθμό στην τυχαία σύγκρουση του αστεροειδή με τη Γη μας. Παρ’ όλα αυτά ο ομιλητής μας κρίνει το ανθρώπινο είδος ύψιστης σημασίας ορόσημο στην ιστορία που αφηγούμαστε. Γιατί όμως; Υπογραμμίζει πως σε αντίθεση με το μόριο του DNA, ο ανθρώπινος εγκέφαλος μαθαίνει γρήγορα, σε πραγματικό χρόνο. Ακόμα και αν η πληροφορία του εγκεφάλου χαθεί με τον θάνατό του, η ικανότητα της ομιλίας μας μπορεί και την διατηρεί. Έχουμε αναπτύξει ένα τόσο περίπλοκο και λεπτομερές σύστημα επικοινωνίας, που επιτρέπει στην πληροφορία να επιβιώνει και να διαιωνίζεται ανεξάρτητα από τον θνητό άνθρωπο. Στις τελευταίες αυτές προτάσεις κρύβεται η απάντηση στο γιατί είμαστε δημιουργικοί, γιατί έχουμε ισχύ και γιατί έχουμε ιστορία. Προσθέτουμε επίσης, ότι είμαστε το μόνο είδος που έχει κατορθώσει αυτού του είδους τη συλλογική μάθηση˙ παρατηρώντας το περιβάλλον μας, μαζεύουμε πληροφορίες αναγκαίες για την επιβίωσή μας. Κάπως έτσι καταφέραμε και πολλαπλασιαστήκαμε, χτίσαμε πυκνές αλληλεξαρτώμενες κοινωνίες, ταξιδέψαμε και παγκοσμιοποιηθήκαμε.
Στο τώρα:
Φτάνοντας αισίως στο σήμερα, τα 7 δισεκατομμύρια άτομα στον πλανήτη μας μοιάζουμε να σχηματίζουμε έναν κοινό παγκόσμιο εγκέφαλο. Έναν που συνεχώς μαθαίνει, εμπλουτίζεται και που εξηγεί την συγκλονιστική πολυπλοκότητα που βλέπουμε γύρω μας. Η ιστορία μας είναι η πιο πραγματική και ταυτόχρονα μαγική που μπορεί κάποιος να πει και, με έκπληξη βλέπουμε πως ο άνθρωπος έχει ήδη παίξει καθοριστικό ρόλο στην πορεία της.
Το ηθικό της δίδαγμα: να μας τονίσει την πολυπλοκότητα και ευθραυστότητά μας μέσα στο αχανές σύμπαν μας, αλλά και να αναδείξει τη δύναμη της συλλογικής μας μάθησης.
Όταν καταφέρουμε να εκμεταλλευόμαστε τις ευκαιρίες που μας δίνονται και να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες, τότε κάθε κατώφλι αλλαγής που έρχεται θα μας βρει προετοιμασμένους.
Δείτε το TED talk εδώ:
Τα οικοσυστήματα υποστηρίζουν όλη τη ζωή στη Γη. Όσο πιο υγιή είναι τα οικοσυστήματα μας, τόσο πιο υγιής είναι ο πλανήτης – και οι άνθρωποι του. Η αποκατάσταση των κατεστραμμένων οικοσυστημάτων μας θα βοηθήσει στον τερματισμό της φτώχειας, στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και στην πρόληψη της μαζικής εξαφάνισης. Αλλά θα τα καταφέρουμε μόνο αν όλοι παίξουν ρόλο. Για αυτή τη Διεθνή Ημέρα της Μητέρας Γης, ας υπενθυμίσουμε στον εαυτό μας – περισσότερο από ποτέ – ότι χρειαζόμαστε μια στροφή προς μια πιο βιώσιμη οικονομία που λειτουργεί τόσο για τους ανθρώπους όσο και για τον πλανήτη. Ας προωθήσουμε την αρμονία με τη φύση και τη Γη.
Κλιματική αλλαγή – Ο μεγάλος κίνδυνος της εποχής μας
Κύριο χαρακτηριστικό του 21ου αιώνα είναι η αλματώδης άνοδος της τεχνολογίας και οι σοβαρές αλλαγές σε όλους τους τομείς των επιστημών και της ζωής του ανθρώπου. Άλλες από αυτές είναι θετικές –αναφέρονται, για παράδειγμα, οι αλλαγές που σημειώνονται στην ιατρική και στην εξερεύνηση του διαστήματος– ενώ άλλες είναι επικίνδυνες και απειλούν τη ζωή και το μέλλον του ανθρώπου.
Μια τέτοια αλλαγή είναι η κλιματική αλλαγή, η οποία σηματοδοτεί μια νέα εποχή, όπου θα κριθεί η τύχη ολόκληρου του πλανήτη. Οι εξελίξεις στον τομέα αυτό είναι τόσο γρήγορες και τόσο επικίνδυνες, ώστε οι ειδικοί προειδοποιούν για ανυπολόγιστες καταστροφές, αν η παγκόσμια κοινότητα δεν πάρει έγκαιρα σοβαρά μέτρα. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΟΗΕ, αν μέχρι το 2030, για παράδειγμα, δεν έχει μειωθεί η παραγωγή των αερίων του θερμοκηπίου κατά 45% και αν το 2050 δεν έχει διακοπεί 100% η παραγωγή τους, τότε όλα θα έχουν τελειώσει. Οι καταστροφές θα είναι ανυπολόγιστες και δεν θα υπάρχει δυνατότητα επιστροφής.
klimatikh allagh xristakis
Τι είναι η κλιματική αλλαγή
Με τον όρο κλιματική αλλαγή εννοούμε την αλλαγή του κλίματος και των μετεωρολογικών συνθηκών, που παρατηρούνται σε ολόκληρο τον πλανήτη και σε βάθος χρόνου (UNFCC, 1992, άρθρο 1, παρ. 3). Οι αλλαγές αυτές οφείλονται σε φυσικά αίτια, καθώς και σε ανθρώπινες δραστηριότητες και επηρεάζουν σημαντικά το κλίμα1 όλων των χωρών του πλανήτη, σε βάθος χρόνου και σε διαφορετικό βαθμό, ανάλογα με τη γεωγραφική τους θέση και το επίπεδο ανάπτυξής τους.
Η κλιματική αλλαγή δεν είναι φαινόμενο των τελευταίων ετών. Και πριν από εκατομμύρια χρόνια είχαμε εναλλαγές ψυχρών εποχών και θερμών περιόδων. Ωστόσο, η κλιματική αλλαγή που συμβαίνει σήμερα είναι διαφορετική από εκείνη που συνέβαινε τα παλιά χρόνια, επειδή προκαλείται από τον ίδιο τον άνθρωπο, εμφανίζει μεγάλη ένταση, γρήγορους ρυθμούς και επηρεάζει αρνητικά όλους τους τομείς της καθημερινότητας.
Παράγοντες που προκαλούν την κλιματική αλλαγή
Οι παράγοντες που προκαλούν την κλιματική αλλαγή είναι πολλοί και μερικοί από αυτούς αλληλοεξαρτώμενοι. Άλλοι είναι φυσικοί (π.χ. οι μεταβολές της ηλιακής δραστηριότητας, οι ηφαιστειακές εκρήξεις κ.ά.) και άλλοι είναι παράγοντες που προκαλεί ο ίδιος ο άνθρωπος.
Οι σημαντικότεροι είναι δύο: το φαινόμενο του θερμοκηπίου και η μόλυνση της ατμόσφαιρας.
Το φαινόμενο του θερμοκηπίου είναι γνωστό από πολύ παλιά και μελετάται συστηματικά από το 1896. Τι είναι το φαινόμενο του θερμοκηπίου: Η ηλιακή ακτινοβολία απορροφάται κατά μεγάλο μέρος από την ατμόσφαιρα, τους ωκεανούς και τη γη. Η ακτινοβολία που απορροφάται από τη γη αυξάνει τη θερμότητά της και την κάνει να είναι κατοικήσιμη. Ένα μέρος της θερμότητας της γης αντανακλάται στην ατμόσφαιρα και μαζί με τα αέρια που υπάρχουν στην ατμόσφαιρα, όπως είναι το διοξείδιο του άνθρακα, το όζον κ.λπ. (αέρια του θερμοκηπίου), επιστρέφουν πίσω στη γη. Όταν αυτά, λόγω και των δραστηριοτήτων του ανθρώπου, αυξάνονται πέρα από κάποια όρια, γίνονται επικίνδυνα για τη ζωή.
Οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής
Η κλιματική αλλαγή προβλέπεται ότι θα επιφέρει σοβαρές καταστροφές στο φυσικό περιβάλλον και σε όλους τους τομείς της ζωής και της καθημερινότητας του ανθρώπου. Μερικοί από τους τομείς, οι οποίοι αναμένεται ότι θα επηρεαστούν περισσότερο είναι οι εξής:
1. Υγεία. Λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας και της υπερθέρμανσης του πλανήτη, το κλίμα θα αλλάξει. Θα γίνει πολύ ζεστό και υγρό. Το φαινόμενο αυτό μπορεί να προκαλέσει: αύξηση της συχνότητας και της έντασης των ασθενειών που υπάρχουν, επανεμφάνιση ασθενειών που έχουν ξεχαστεί (π.χ. διφθερίτιδα) και εμφάνιση ασθενειών που δεν υπάρχουν σήμερα. Επίσης, ενδέχεται να εμφανιστούν καινούρια μικρόβια και βακτηρίδια, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε άγνωστες μέχρι σήμερα λοιμώξεις και επιδημίες.
2. Φυσικό περιβάλλον. Η άνοδος της θερμοκρασίας, σε συνδυασμό με τις αλόγιστες παρεμβάσεις του ανθρώπου προκαλεί σοβαρές αλλαγές στο φυσικό περιβάλλον, π.χ. πυρκαγιές που καταστρέφουν στον Αμαζόνιο, στην Καλιφόρνια, στην Αυστραλία και σε άλλες περιοχές του πλανήτη τεράστιες δασικές εκτάσεις, έλλειψη ή μόλυνση του νερού κ.ά., με απρόβλεπτες συνέπειες στα οικοσυστήματα των περιοχών αυτών, στις καλλιέργειες και στη ζωή του ανθρώπου.
3. Αγροτική παραγωγή. Η αλλαγή του κλίματος και η κατανάλωση ρυπογόνων καυσίμων στις μεταφορές και τη βιομηχανία μολύνουν ολόκληρη την ατμόσφαιρα, ανατρέπουν την θερμοκρασιακή ισορροπία του πλανήτη και επηρεάζουν σοβαρά τις καλλιέργειες και την παραγωγή.
4. Το λιώσιμο των πάγων. Συνέπεια του φαινομένου του θερμοκηπίου είναι το λιώσιμο των πάγων στους πόλους, με αποτέλεσμα την άνοδο της στάθμης της
θάλασσας και τον κίνδυνο όχι μόνο να καταστραφούν τα οικοσυστήματα, αλλά και να εξαφανιστούν χιλιάδες παράκτιες πόλεις και χωριά. Υπολογίζεται, ότι μέχρι το 2070 θα είναι σε κίνδυνο περί τα εκατό πενήντα εκατομμύρια (150.000.000) άνθρωποι, που κατοικούν σε παράκτιες περιοχές. (Κουνάνη, Α, 2019).
5. Ακραία καιρικά φαινόμενα. Στην αλλαγή του κλίματος οφείλονται τα ακραία καιρικά φαινόμενα: θυελλώδεις άνεμοι, πλημμύρες, ανομβρίες, καύσωνες και οι καταστροφές που σημειώθηκαν πρόσφατα στη Θάσο, στην Κρήτη, στη Χαλκιδική και αλλού, με σοβαρές απώλειες σε φυσικούς πόρους και ανθρώπινες ζωές.
Τι προβλέπεται για την Ελλάδα
Οι γρήγορες αλλαγές του κλίματος και τα ακραία καιρικά φαινόμενα προκαλούν εφιαλτική ανησυχία για το σήμερα και το κοντινό μέλλον του ανθρώπου. Ιδιαίτερα η χώρα μας, λόγω της γεωγραφικής της θέσης –βρίσκεται ανάμεσα στη Αφρική και στην εύκρατη Ευρώπη–, σύμφωνα με εκτιμήσεις των ερευνητικών κέντρων της Ακαδημίας Αθηνών, των Πανεπιστημίων και του Εθνικού Αστεροσκοπείου, είναι σε θέση υψηλού κινδύνου. Ειδικότερα, οι κίνδυνοι που αναμένονται για τη χώρα μας, αν δεν ληφθούν έγκαιρα και σοβαρά μέτρα, είναι:
Ακραίες θερμοκρασίες, πυρκαγιές, πολλές βροχοπτώσεις και χαλαζοπτώσεις, ξηρασίες κ.ά.
Σταδιακή ερημοποίηση των νότιων περιοχών ή και ολόκληρης της χώρας.
Καταστροφή των παράκτιων περιοχών και των πόλεων, λόγω της ανόδου της στάθμης της θάλασσας.
Σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία: επανεμφάνιση ξεχασμένων και εμφάνιση νέων ασθενειών, μικροβίων κ.λπ.
Αλλαγές στη θαλάσσια βιοποικιλότητα λόγω της ανόδου της θερμοκρασίας της θάλασσας. Οι ειδικοί και οι ψαράδες μας λένε, ότι κάποια θαλάσσια είδη (πχ οστρακοειδή, αχινοί, συγκεκριμένα είδη ψαριών -αθερίνα κ.λπ.) έχουν εξαφανιστεί, ενώ εμφανίζονται νέα (πχ λαγόψαρο), τα οποία ανταγωνίζονται τα παλιά.
Η αντιμετώπιση του προβλήματος
Είναι σαφές, ότι για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής πρέπει να παρθούν κατάλληλα μέτρα και μάλιστα γρήγορα, πριν είναι αργά. Καιροί ου μενετοί 2. Υπάρχει ελπίδα; Ναι!, με την προϋπόθεση ότι όλες οι κυβερνήσεις θα συνεννοηθούν, θα συνομολογήσουν και θα συνεργαστούν με αποφασιστικότητα και συνέπεια, με κοινά καθορισμένους στόχους.
Με αφορμή την 53η επέτειο της Ημέρας της Γης, η φετινή χρονιά θα μπορούσε να είναι η πιο συναρπαστική στην ιστορία του περιβάλλοντος.
Η χρονιά που όλες οι κυβερνήσεις θα συμφωνήσουν να πάρουν δραστικά μέτρα ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Η χρονιά που πολίτες και οργανισμοί θα εγκαταλείψουν τις πολύτιμες πρώτες ύλες που εξαντλούνται και θα στραφούν σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η χρονιά που η παγκόσμια οικονομία και η βιώσιμη ανάπτυξη θα μπορέσουν να συνδυαστούν. Μπορεί όλα αυτά να μην είναι απλό να εφαρμοστούν, παίζουν όμως καθοριστικό ρόλο για το μέλλον του πλανήτη και την επιβίωση όλων μας.
Εκπαιδευτικά βίντεο και άλλο υλικό
Μία κορόνα για την Παγκόσμια Ημέρα της Γης μας έδωσε ο εκπαιδευτικός ιστότοπος “Υλικό για δασκάλους”. Τα παιδιά χρωματίζουν τις εικόνες και τις φοράνε. Μια καλή ευκαιρία να μιλήσουμε για την προστασία του πλανήτη μας.
ΔΙΕΘΝΗΣ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΓΗΣ
Παρακολουθήστε παρακάτω τη βραβευμένη 3D κινούμενη ταινία μικρού μήκους που ονομάζεται “Hewn”.
Ο ξύλινος πατέρας αγωνίζεται να στηρίξει το μεταλλικό παιδί του που καταναλώνει ξύλο για να επιβιώσει. Καθώς το αγόρι μεγαλώνει, το ποσοστό κατανάλωσης αυξάνεται. Έρχεται μια μέρα που ρίχνει το σπίτι τους στο έδαφος και δεν έχει αφήσει τίποτα. Αργότερα, ο πατέρας ξυπνάει και γεμάτος πανικό αντιλαμβάνεται ότι ο γιος του έχει φύγει. Βρίσκει τελικά το γιο του με τα μάτια κλειστά … Παρακολουθήστε την προσπάθεια του πατέρα να επαναφέρει το γιο του στη ζωή και συσχετίστε τον πατέρα με τη γη και τον γιο με τον άνθρωπο που καταστρέφει τη γη.
Μαζί μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο.
ΑΧ, ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΜΟΥ ΓΛΥΚΟ – Παιδικό τραγουδάκι
Σκέφτομαι, συλλογίζομαι, δεν ξέρω τι θα γίνει
με τον πλανήτη μας τη γη που ο άνθρωπος μολύνει.
Τρέξετε, φίλοι μου καλοί, το πρόβλημα είν’ μεγάλο
κι αν τώρα δεν το λύσουμε, θα μεγαλώσει κι άλλο.
Βγαίνουν τα ψάρια στη στεριά, στη θάλασσα θολά νερά
Ελάτε άνθρωποι μαζί να σώσουμε αυτή τη γη,
Αχ, περιβάλλον μου γλυκό, πόσο μοσχομυρίζεις,
αν σε κρατάμε καθαρό, εσύ τ’ αναγνωρίζεις.
Της φύσης ζώα και φυτά, να τα προσέχετε παιδιά.
Χώμα, αέρα και νερό, διατηρούμε καθαρό.
Το περιβάλλον με υπομονή, μα όχι και παντοτινή.
Κάποτε θα θυμώσει και θα το ανταποδώσει.
ΣΤΙΧΟΙ: ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΕΣ ΤΟΥ 19ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΕΥΟΣΜΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ : ΜΑΡΙΑ ΤΡΑΝΟΥΔΗ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΕΡΜΗΝΕΙΑ : ΠΑΝΟΣ ΓΑΛΗΝΟΣ
Από τον ιστότοπο “Γύρω από τη μουσική” ας απολαύσουμε ένα όμορφο άρθρο με ανάλυση για το τραγούδι Ο Εφιάλτης της Περσεφόνης , ένα από τα τραγούδια της συλλογής Τα παράλογα του συνθέτη Μάνου Χατζηδάκη.
Πατήστε στην παρακάτω εικόνα για να το επισκεφθείτε
mother earth2
Παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος: Τα παιδιά σώζουν τον πλανήτη !
Ημέρα της Γης (παιχνίδι στο Genial.ly – Esape room)
Ολοκλήρωσε τις αποστολές, σώσε τη Γη και θα φτάσεις στον Θησαυρό
Παγκοσμιος Κινδυνος (Ολόκληρη Ταινία Δράσης ) 2013 Ελληνικοί υπότιτλοι
https://youtu.be/dS1_ykYcVTw
Ένας επιστήμονας που εργάζεται σε ένα ενεργειακό έργο ανακαλύπτει ότι η οικογένειά του έχει υποστεί παράξενες αλλαγές στην προσωπικότητά τους, ενώ μια σειρά από φυσικές καταστροφές συμβαίνουν σε ολόκληρο τον κόσμο. Συνειδητοποιεί ότι η δουλειά του ώθησε κατά λάθος τον πλανήτη σε χρόνο επτά δευτερολέπτων – και η απώλεια αυτών των λίγων στιγμών είχε καταστροφικές επιπτώσεις στον κόσμο και στην ανθρώπινη φυλή.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
