Η Πρωτομαρτιά είναι μια από τις πιο όμορφες και πιο ξεχωριστές μέρες του χρόνου. Είναι η πρώτη μέρα του Μάρτη, ο μήνας που σηματοδοτεί την έναρξη της άνοιξης. Είναι μια γιορτή που έχει τις ρίζες της στην αρχαιότητα και που μέχρι σήμερα γιορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα σε όλη την Ελλάδα.
Την Πρωτομαρτιά, οι άνθρωποι φορούν το “μαρτάκι”, ένα βραχιολάκι με άσπρη και κόκκινη κλωστή, το οποίο προστατεύει από τον ήλιο και το κακό μάτι. Τα παιδιά πηγαίνουν στα χωράφια και μαζεύουν τα πρώτα αγριολούλουδα, ενώ οι μεγάλοι στολίζουν τα σπίτια τους με πολύχρωμα λουλούδια και στολίδια.
Η φύση οργιάζει, τα δέντρα ανθίζουν, τα πουλιά κελαηδούν και η γη γεμίζει με χρώματα και αρώματα. Η Πρωτομαρτιά είναι μια γιορτή χαράς και αισιοδοξίας, μια γιορτή που μας γεμίζει με ελπίδα και μας θυμίζει ότι η ζωή συνεχίζεται και ανανεώνεται.
Είναι μια ημέρα που μας καλεί να βγούμε από τα σπίτια μας, να απολαύσουμε την ομορφιά της φύσης και να γιορτάσουμε την άφιξη της άνοιξης.
Στον τόπο μου διατηρούμε ένα πολύ όμορφο έθιμο που μας βοηθά να αφήσουμε πίσω κάθε έχθρα πριν ξεκινήσει η νηστεία της Σαρακοστής. Την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς, το κλίμα γεμίζει συγκίνηση καθώς οι πιο νέοι πηγαίνουν στα σπίτια των ηλικιωμένων συγγενών τους για να ζητήσουν την ευχή τους. Κρατώντας ένα μπουκάλι κρασί για το καλό, κάθονται όλοι μαζί γύρω από ένα στρωμένο τραπέζι και μοιράζονται στιγμές χαράς.
Το νόημα αυτής της βραδιάς είναι η αμοιβαία συγχώρεση. Οι άνθρωποι δίνουν τα χέρια, παραμερίζουν τα παράπονα του παρελθόντος και εύχονται να είναι “συγχωρεμένοι” από τον Θεό και τους γύρω τους. Αυτό το ζεστό αντάμωμα εξελίσσεται σε μια γιορτή αγάπης που γιατρεύει τις σχέσεις και διώχνει κάθε πικρία. Έτσι, όταν ξημερώνει η Καθαρά Δευτέρα, οι ψυχές είναι ήρεμες και οι καρδιές ενωμένες, έτοιμες να υποδεχτούν την περίοδο της νηστείας με ομόνοια και πραγματική γαλήνη.
Σύμφωνα με το άρθρο 24 του ν. 5085/2024 (Α΄17), η 1η Φεβρουαρίου ορίστηκε ως Πανελλήνια Ημέρα Φιλάθλου στην Ελλάδα. Η συγκεκριμένη ημέρα αφιερώνεται στη διοργάνωση αθλητικών δράσεων με στόχο την αλλαγή της οπαδικής κουλτούρας και την προώθηση του γενικότερου φίλαθλου πνεύματος.
Οι μαθητές της Δ’, Ε’ και Στ’ Δημοτικού συμμετείχαν με ενθουσιασμό στις δράσεις που οργανώθηκαν για την Ημέρα Φιλάθλου!
Μέσα από μια σειρά από διασκεδαστικές δραστηριότητες, συμμετείχαν σε διάφορα ομαδικά και ατομικά αθλήματα, ανακαλύπτοντας τη χαρά της συμμετοχής και της συνεργασίας.
Κατάλαβαν τη σημασία του να παίζουμε με όλους, να σέβουμε τους αντιπάλους μας και να γιορτάζουμε τις νίκες αλλά και τις ήττες.
Εμψύχωναν τους συμπαίκτες τους με θετικά συνθήματα και χειροκροτήματα, χωρίς να υποτιμούν τους άλλους.
Στόχος μας ήταν να δείξουμε στα παιδιά ότι ο αθλητισμός είναι πάνω απ’ όλα ένα παιχνίδι και ότι μπορούμε να απολαμβάνουμε τον αγώνα χωρίς να χάνουμε την ψυχραιμία μας.
Πρόκειται για τη μεγάλη γιορτή της Υπαπαντής Του Κυρίου μας. Αυτή τη μέρα για πρώτη φορά η Αγία Μητέρα όλων μας και του Χριστού μας, βγαίνει στον κόσμο σαν Μανούλα και πηγαίνει στον ναό για να αφιερώσει τον Υιό της στον Θεό. Αυτό που κάνουν και οι Ελληνίδες Ορθόδοξες Μανούλες του τόπου μας παίρνοντας ευχές και οι ίδιες και τα παιδιά τους.
Αυτή λοιπόν η Τέλεια και Αγία Μάνα, η Μάνα όλων των ανθρώπων τιμάται σήμερα και μαζί της τιμώνται και όλες οι Ελληνίδες Ορθόδοξες Μητέρες. Τη σημερινή ημέρα της 2 Φεβρουαρίου κάθε έτους από το 1929 έχει καθιερώσει η Ελληνορθόδοξη παράδοσή μας, σαν Γιορτή της Μητέρας τιμώντας τους κόπους, τις θυσίες της και την ανεκτίμητη προσφορά της στην οικογένεια και την κοινωνία μας.
Μάνα – Μητέρα – Μανούλα ….
Είναι το όνομα του Θεού στα χείλη και στις καρδιές των μικρών παιδιών.
Σήμερα 30 Ιανουαρίου η Εκκλησία γιορτάζει τους τρεις Ιεράρχες, τους προστάτες των Γραμμάτων.
Χρόνια πολλά σε όλους τους διδάσκοντες και διδασκόμενους!
Η γιορτή των Τριών Ιεραρχών είναι μια σημαντική ημέρα για την εκπαίδευση και τη γνώση. Οι Τρεις Ιεράρχες, ο Μέγας Βασίλειος, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ήταν σπουδαίοι λόγιοι και θεολόγοι, που άφησαν το στίγμα τους στην ιστορία της χριστιανικής σκέψης. Η σοφία και το έργο τους συνέβαλαν στην ανάπτυξη της ελληνικής παιδείας και γραμματείας.
Η γιορτή των Τριών Ιεραρχών είναι επίσης μια ευκαιρία για να τιμήσουμε τους διδάσκοντες και τους διδασκόμενους. Οι δάσκαλοι είναι οι πυλώνες της εκπαίδευσης, που μορφώνουν τις νέες γενιές και τους βοηθούν να αναπτύξουν τις ικανότητές τους. Οι μαθητές, από την άλλη πλευρά, είναι το μέλλον της χώρας και της κοινωνίας. Η μόρφωση τους είναι απαραίτητη για να δημιουργήσουν έναν καλύτερο κόσμο.
Η σχέση μεταξύ δασκάλων και μαθητών είναι αμφίδρομη. Οι δάσκαλοι μαθαίνουν από τους μαθητές τους, καθώς τους βλέπουν να αναπτύσσονται και να εξελίσσονται. Οι μαθητές, από την άλλη πλευρά, μαθαίνουν από τους δασκάλους τους, καθώς τους μεταφέρουν γνώσεις και εμπειρίες.
Ποιοι ήταν όμως οι τρεις Ιεράρχες και γιατί τους τιμούμε; Με τον όρο Τρεις Ιεράρχες, αναφερόμαστε συνοπτικά στους τρεις επιφανείς Αγίους και θεολόγους, Βασίλειο τον Μέγα, Ιωάννη τον Χρυσόστομο και Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό.
Βασίλειος ο Μέγας Ο Άγιος Βασίλειος ή Βασίλειος Καισαρείας, ήταν επίσκοπος της Καισαρείας. Αυτός έγραψε τη «θεία λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου». Σπούδασε στην Αθήνα και θεωρούσε πολύ σημαντική τη μελέτη των κλασσικών συγγραφέων και της ελληνικής φιλοσοφίας. Ο Μέγας Βασίλειος είναι ο Αϊ-Βασίλης για τον οποίο τραγουδάνε τα παιδιά στα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς.
Γρηγόριος Ναζιανζινός, ο Θεολόγος Ήταν επίσκοπος στη Ναζιανζό και Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης τον 4ο αιώνα. Ασχολήθηκε με θεολογικά θέματα, ειδικά όσον αφορά τα τρία Πρόσωπα της Αγίας Τριάδας. Ήταν φίλος του Μεγάλου Βασιλείου. Ήταν επίσης πολύ καλός ποιητής, αφού έγραψε αρκετά ποιήματα με θρησκευτικά ηθικά θέματα.
Ιωάννης ο Χρυσόστομος Ήταν Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης και αφιέρωσε τη ζωή του στη φιλανθρωπία οργανώνοντας συσσίτια που έτρεφαν 7.000 ανθρώπους. Καταδίκαζε τους ιερείς που πλούτιζαν και ασκούσε σκληρή κριτική στους αυτοκράτορες, γι’ αυτό και τον εξόρισαν. Λένε πως όταν μιλούσε από το στόμα του ήταν σαν να έτρεχε χρυσάφι, αφού ήταν χαρισματικός ρήτορας.
Για τη σοφία τους και τη χριστιανική τους ζωή, η Ορθόδοξη Εκκλησία τους ονόμασε αγίους και γιορτάζουν ο καθένας ξεχωριστά. Αλλά επειδή δημιουργήθηκε μια διαφωνία μεταξύ των χριστιανών για το ποιος από τους τρεις πρόσφερε τα περισσότερα, αποφασίστηκε και καθιερώθηκε από τα τέλη του 4ου αιώνα να υπάρχει και για τους τρεις μια κοινή γιορτή στις 30 Ιανουαρίου κάθε έτους.
Σήμερα, λοιπόν, ας γιορτάσουμε όλοι μαζί τους Τρεις Ιεράρχες και ας ευχηθούμε στους διδάσκοντες και τους διδασκόμενους να συνεχίσουν να εργάζονται με ζήλο και αφοσίωση για την εκπαίδευση και την πρόοδο της χώρας μας.
Μήνυμα του Υπουργού Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Κυριάκου Πιερρακάκη για την εορτή των Τριών Ιεραρχών Αγαπητές μαθήτριες, αγαπητοί μαθητές, Αγαπητές και αγαπητοί εκπαιδευτικοί, Η 30η Ιανουαρίου αποτελεί μια σπουδαία ημέρα για τον Χριστιανισμό, η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την εκπαίδευση, καθώς γιορτάζουμε τη μνήμη των Τριών Ιεραρχών, των Αγίων που εδώ και αιώνες έχουν ανακηρυχθεί από την Εκκλησία προστάτες των μαθητών και των Γραμμάτων. Με τις διδαχές τους, ο Μέγας Βασίλειος, ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος νοηματοδοτούν διαχρονικά την πρόοδο που περνά μέσα από τη μελέτη, την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης και την προώθηση της επιστήμης. Και, ταυτόχρονα, το παράδειγμά τους φωτίζει τον δρόμο της ατομικής και της συλλογικής ανόδου μέσα από την Παιδεία. Σε ένα περιβάλλον που απαιτεί νέες δεξιότητες και που η μάθηση καθίσταται εξ ορισμού δια βίου, το μήνυμα που εκπέμπει η γιορτή των Τριών Ιεραρχών είναι ότι μέσα από την Παιδεία μπορούμε να πετύχουμε τους προσωπικούς και, πρωτίστως, τους κοινούς μας στόχους: να αναπτύξουμε την προσωπικότητά μας, να διευρύνουμε τους ορίζοντές μας και να είμαστε χρήσιμοι στους γύρω μας. Χρόνια πολλά σε όλες και όλους! Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΠΙΕΡΡΑΚΑΚΗ
Στις 3 Δεκεμβρίου, γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία!
Η 3 Δεκέμβρη θεσπίστηκε το 1992 από τα Ηνωμένα Έθνη (Η.Ε.) ως Παγκόσμια Ημέρα Ανθρώπων με Αναπηρίες με σκοπό την προώθηση της κατανόησης της κοινωνίας σε θέματα αναπηρίας και την κινητοποίηση υπέρ των δικαιωμάτων αξιοπρέπειας και ευημερίας των ανθρώπων με αναπηρία.
Η 3η Δεκεμβρίου για τα Άτομα με Αναπηρία είναι ημέρα αγώνα, προβληματισμού συμμετοχής και αλληλεγγύης και όχι ημέρα γιορτής οίκτου. Η αναπηρία είναι μια κατάσταση στην οποία μπορεί να βρεθεί ο καθένας. Το άτομα με Αναπηρία έχουν τις ίδιες ανάγκες με όλους τους ανθρώπους τους φίλους, τη χαρά τη μάθηση, την εργασία… Η αναγνώριση των Δικαιωμάτων των ΑμΕΑ είναι αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα κάθε πολιτισμένης κοινωνίας!!!
Το σχολείο μας πιστεύει στην ισότητα και την αξιοπρέπεια όλων των ανθρώπων. Με αφορμή αυτή την σημαντική ημέρα, πραγματοποιήσαμε μια σειρά από δραστηριότητες που στοχεύουν στην ευαισθητοποίηση και την προώθηση της ένταξης.
Η Ε΄τάξη πραγματοποίησε επίσκεψη στο ΔΑΔ Λάρισας , όπου συμμετείχε στη γιορτή του σχολείου και οι υπόλοιπες τάξεις συμμετείχαν σε δραστηριότητες ευαισθητοποίησης…
ΟΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΜΑΣ…
Οι μαθητές στόλισαν τα δέντρα με διάφορες αξίες …..
ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ….
Τις έγραψαν σε χαρτί….
Με μάσκα στα μάτια προσπάθησαν να μαντέψουν τα αντικείμενα που έπιαναν , αντιλαμβανόμενοι έτσι , τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι με προβλήματα στην όραση…
ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ…
Έγραψαν τα ονόματά τους με το γραφή Braille…
Προσπάθησαν να διαβάσουν το στόμα της δασκάλας η οποία μιλούσε χωρίς να ακούγεται….(προσομοίωση κωφών)
Αντιμετώπισαν τις δυσκολίες το να ζωγραφίσουν χωρίς να χρησιμοποιούν τα χέρια, αλλά “κρατώντας” τα πινέλα με το στόμα τους…
Έπαιξαν βόλευ, καθιστοί ….
ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΔΑΔ
Η 3η Δεκεμβρίου είναι μια ευκαιρία να τονίσουμε τη σημασία της ένταξης και της συμπερίληψης. Το σχολείο μας δεσμεύεται να δημιουργήσει ένα περιβάλλον όπου όλοι οι μαθητές μας αισθάνονται αποδεκτοί και εκτιμημένοι.
Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού – 20 Νοεμβρίου
Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού Η Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 20 Νοεμβρίου, με αφορμή την επέτειο υιοθέτησης από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, το 1989, της Σύμβαση…
Κάθε παιδί στον κόσμο είναι ένας σπόρος που περιμένει να ανθίσει. Η 20η Νοεμβρίου, ημέρα υιοθέτησης της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού (1989), μας υπενθυμίζει ότι αυτός ο ανθός έχει απαραβίαστα δικαιώματα.
Δεν είναι απλώς ευχές, αλλά νομικά δεσμευτικές υποχρεώσεις: το δικαίωμα στη ζωή, την εκπαίδευση, την υγεία, την προστασία από τη βία και την εκμετάλλευση, και κυρίως, το δικαίωμα να ακούγεται η φωνή του.
Στον σύγχρονο κόσμο, τα παιδιά αντιμετωπίζουν νέες προκλήσεις, από τον ψηφιακό εκφοβισμό και την κλιματική κρίση, μέχρι τις συνέπειες των πολεμικών συγκρούσεων και της φτώχειας.
Αυτή η ημέρα είναι μια ισχυρή υπενθύμιση ότι όλοι μας—κράτος, οικογένεια, εκπαιδευτικοί και κοινωνία—έχουμε την ευθύνη να δημιουργήσουμε ένα ασφαλές, υποστηρικτικό και δίκαιο περιβάλλον για κάθε παιδί.
Τη μέρα αυτή μιλήσαμε στην πρωινή προσευχή για τα δικαιώματα των παιδιών,αυτό συνεχίστηκε στις τάξεις όπου τα παιδιά δημιούργησαν αφίσες.
Η παγκόσμια κοινότητα δεσμεύτηκε να προστατεύει τα δικαιώματα των παιδιών με την υιοθέτηση της Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Παιδιού στις 20 Νοεμβρίου του 1989. Από τότε, η 20η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του Παιδιού.
Σήμερα ζούμε σε έναν κόσμο, όπου σχεδόν όλοι συμφωνούν πως οποιοσδήποτε κάτω των 18 ετών είναι παιδί και έχει δικαίωμα σε ειδική φροντίδα και προστασία. Όμως κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε και στο παρελθόν. Μόνο μετά την 20η Νοεμβρίου του 1989, όταν η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών υιοθέτησε τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, άρχισε η ανθρωπότητα να επωφελείται από μια δέσμη δικαιωμάτων για όλα τα παιδιά και τους νέους.
Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού είναι ο πρώτος παγκόσμιος νομικά δεσμευτικός κώδικας για τα δικαιώματα που όλα τα παιδιά πρέπει να απολαμβάνουν. Θέτει στοιχειώδεις αρχές για την ευημερία των παιδιών στα διάφορα στάδια εξέλιξής τους και αποτελείται από 54 άρθρα. Η Σύμβαση ξεκίνησε με πρωτοβουλία της Πολωνικής κυβέρνησης και της UNICEF, υιοθετήθηκε ομόφωνα απο τη Γεν. Συνέλευση του ΟΗΕ στις 20 Νοεμ. 1989 και τέθηκε σε ισχύ το 1990. Μέχρι σήμερα έχει επικυρωθεί σχεδόν από όλες τις χώρες του κόσμου, ενώ στην Ελλάδα επικυρώθηκε το 1992 (ΦΕΚ 192/2.12.92).
Τα άρθρα που περιέχει η Σύμβαση μπορούν να ομαδοποιηθούν σε τέσσερις ευρύτερες κατηγορίες:
Δικαιώματα Επιβίωσης Kαλύπτουν το δικαίωμα του παιδιού για ζωή και τις ανάγκες που είναι πιο βασικές για την ύπαρξή του. Αυτά συμπεριλαμβάνουν ένα επαρκές επίπεδο διαβίωσης, στέγη, διατροφή και πρόσβαση σε ιατρικές υπηρεσίες.
Δικαιώματα Προστασίας Aπαιτούν τα παιδιά να προφυλλάσονται από κάθε είδους κακοποίηση, αμέλεια και εκμετάλλευση. Καλύπτουν θέματα όπως ειδική φροντίδα για προσφυγόπουλα, βασανιστήρια, κακοποίηση στο σωφρονιστικό σύστημα, ανάμειξη σε εμπόλεμες διαμάχες, εργασία ανηλίκων, χρήση ναρκωτικών και σεξουαλική εκμετάλλευση.
Δικαιώματα Ανάπτυξης – Εξέλιξης Συμπεριλαμβάνουν όλα όσα τα παιδιά χρειάζονται για να μπορέσουν να εκμεταλλευθούν στο έπακρο τις δυνατότητές τους. Για παράδειγμα το δικαίωμα της εκπαίδευσης, το παιχνίδι και η αναψυχή, οι πολιτιστικές εκδηλώσεις, η πρόσβαση σε πληροφορίες και η ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας.
Δικαιώματα Συμμετοχής Eπιτρέπουν στα παιδιά να παίζουν ενεργό ρόλο στις κοινωνίες και τα έθνη τους. Αυτά περικλείουν την ελευθερία να εκφράζουν γνώμη, να έχουν λόγο σε ζητήματα που αφορούν στη ζωή τους, να συμμετέχουν σε οργανώσεις και να συναθροίζονται ειρηνικά.
Την Παρασκευή 15 Νοεμβρίου, οι μαθητές της Δ’ τάξης μάς ταξίδεψαν πίσω στο χρόνο, σε μια εποχή που η νεολαία σήκωσε το ανάστημά της για ένα καλύτερο αύριο. Μας παρουσίασαν μια συγκινητική εκδήλωση αφιερωμένη στην επανάσταση του Πολυτεχνείου.
Μέσα από σκετσάκια που μας έκοψαν την ανάσα, τραγούδια που μας έκαναν να τραγουδήσουμε μαζί τους και ποιήματα που μας συγκίνησαν, οι μικροί μας ηθοποιοί μας θύμισαν τις αξίες που αγωνίστηκαν οι προηγούμενες γενιές: την ελευθερία, τη δημοκρατία και την αλληλεγγύη.
Η φωνή τους, αν και παιδική,μας μετέφερε το μήνυμα της ελπίδας και της αλλαγής. Μας έδειξαν ότι ακόμα και τα μικρά παιδιά μπορούν να κατανοήσουν τη σημασία της ιστορίας και να εμπνευστούν από τους αγώνες των προγόνων μας.
Με την εκδήλωσή τους, οι μαθητές της Δ’ τάξης μας αποδεικνύουν ότι το φως της γνώσης και της αλληλεγγύης συνεχίζει να λάμπει, φωτίζοντας το δρόμο μας προς ένα καλύτερο μέλλον. Είμαστε περήφανοι για αυτούς και ευχαριστούμε αυτούς και τις δασκάλες τους που μας έδωσαν την ευκαιρία να θυμηθούμε και να τιμήσουμε αυτή τη σημαντική επέτειο.
Η εκπαίδευση είναι κάτι παραπάνω από ένα επάγγελμα. Είναι μια πράξη αγάπης και μια ατέλειωτη δέσμευση. Είναι εκείνο το μαγικό ταξίδι όπου μια φωνή σπέρνει μια ιδέα και μια καρδιά ανθίζει από την κατανόηση.
Νιώθω βαθιά ευγνωμοσύνη που μου δόθηκε η ευκαιρία να βλέπω τον κόσμο μέσα από τα μάτια των παιδιών. Να είμαι μάρτυρας εκείνης της σπίθας που ανάβει όταν ανακαλύπτουν κάτι καινούργιο, όταν ξεπερνούν έναν φόβο, όταν καταφέρνουν κάτι δύσκολο. Αυτή η σπίθα είναι το πιο όμορφο δώρο.
Για μένα, κάθε παιδί στην τάξη δεν είναι απλώς ένας μαθητής. Είναι ένας άμορφος πηλός. Μια ψυχή γεμάτη δυνατότητες, όνειρα και ανείπωτη ομορφιά που περιμένει να ανακαλυφθεί. Εκεί, ανάμεσα σε βιβλία και μαθήματα, η δουλειά μου δεν είναι να μεταδώσω απλώς γνώσεις. Είναι να εμπνεύσω, να καθοδηγήσω, να “πλάσω” χαρακτήρες, να “διαμορφώσω” το μέλλον.
Δεν είναι πάντα εύκολο. Υπάρχουν στιγμές που ο πηλός δεν συνεργάζεται , που παίρνει άλλη μορφή από αυτή που είχα φανταστεί. Όμως, όπως και στην τέχνη, η υπομονή, η αγάπη και η ακλόνητη πίστη στη μοναδικότητα του κάθε “κομματιού” είναι το κλειδί.
Και στο τέλος; Στο τέλος, κάθε χαμόγελο, που σου λένε με ένα “Σ’ αγαπώ, κυρία”, κάθε ζωγραφιά που σου δίνουν με μια καρδιά, κάθε επιτυχία, κάθε “ευχαριστώ” από ένα παιδί, είναι η πιο όμορφη δημιουργία μου. Είναι η απόδειξη ότι αυτός ο άμορφος πηλός έγινε ένα μοναδικό, υπέροχο έργο τέχνης.
Εύχομαι σε όλους τους συναδέλφους καλή δύναμη στο σπουδαίο έργο τους. Να μην ξεχνάτε ποτέ ότι πλάθετε όχι μόνο γνώσεις, αλλά και ψυχές.
Άρθρο 1 Όλα τα ζώα γεννιούνται με ίσα δικαιώματα στη ζωή και στη δυνατότητα ύπαρξης.
Άρθρο 2 Ο άνθρωπος οφείλει να σέβεται τη ζωή κάθε ζώου. Ο άνθρωπος ανήκει στο ζωικό βασίλειο και δεν μπορεί να εξοντώνει ή να εκμεταλλεύεται τα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Αντίθετα, οφείλει να χρησιμοποιεί τις γνώσεις για το καλό των ζώων. Κάθε ζώο δικαιούται φροντίδας, προσοχής και προστασίας από τον άνθρωπο.
Άρθρο 3 Κανένα ζώο δεν πρέπει να υποβάλλεται σε κακομεταχείριση ή απάνθρωπη συμπεριφορά. Αν η θανάτωση ενός ζώου θεωρηθεί υποχρεωτική πρέπει να γίνεις στιγμιαία, ανώδυνα και χωρίς καμιά πρόκληση αγωνίας του ζώου.
Άρθρο 4 Κάθε ζώο δικαιούται να ζήσει στο φυσικό του χώρο (γη, θάλασσα, αέρας) και να αναπαράγεται σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους. Η στέρηση ελευθερίας του ζώου ακόμη κι αν γίνεται για μορφωτικούς σκοπούς είναι αντίθετη προς τη διακήρυξη δικαιωμάτων αυτού.
Άρθρο 5 Κάθε ζώο που από παράδοση θεωρείται κατοικίδιο δικαιούται να ζήσει με το ρυθμό και τις συνθήκες ζωής και ελευθερίας που αντιστοιχούν στο είδος του. Η διαφοροποίηση αυτών των συνθηκών από τον άνθρωπο έχει σκοπούς κερδοσκοπικούς και είναι αντίθετη προς τη διακήρυξη.
Άρθρο 6 Κάθε ζώο που αποτελεί σύντροφο του ανθρώπου έχει δικαίωμα διάρκειας ζωής ανάλογης με τη φυσική του μακροβιότητα. Η εγκατάλειψη ενός ζώου θεωρείται πράξη απάνθρωπη και εξευτελιστική.
Άρθρο 7 Αναφορικά με τα ζώα που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον άνθρωπο, η διάρκεια και η ένταση δουλειάς πρέπει να είναι σε λογικά πλαίσια, η διατροφή τους ικανοποιητική και η ανάπαυσή τους υποχρεωτική.
Άρθρο8 Οποιοσδήποτε πειραματισμός πάνω στα ζώα, ιατρικός, επιστημονικός, κ.λπ. αντιτίθεται προς τα δικαιώματα των ζώων, εφόσον προκαλεί πόνο σωματικό ή ψυχικό. Πρέπει να επιδιώκεται η αντικατάσταση του πειραματισμού πάνω στα ζώα, από άλλες υπάρχουσες τεχνικές.
Άρθρο 9 Τα ζώα που εκτρέφονται για τη διατροφή του ανθρώπου πρέπει να στεγάζονται, να τρέφονται, να μετακινούνται και να θανατώνονται χωρίς πρόκληση πόνου και αγωνίας.
Άρθρο 10 Απαγορεύεται η εκμετάλλευση των ζώων για τη διασκέδαση των ανθρώπων. Η έκθεση ζώου και τα θεάματα που χρησιμοποιούν ζώα αποτελούν καταστρατήγηση της αξιοπρέπειας και του σεβασμού προς τη ζωή του ζώου.
Άρθρο 11 Κάθε πράξη που χωρίς λόγο προκαλεί θάνατο ζώου είναι βιοκτονία, είναι έγκλημα απέναντι στη ζωή.
Άρθρο 12 Κάθε πράξη που προκαλεί θάνατο μεγάλου αριθμού άγριων ζώων αποτελεί γενοκτονία, έγκλημα απέναντι στο είδος. Η μόλυνση και οποιαδήποτε καταστροφή του φυσικού μας περιβάλλοντος οδηγούν στη γενοκτονία.
Άρθρο 13 Σεβασμός επιβάλλεται ακόμη και στο νεκρό ζώο. Κάθε σκηνή βίας στην τηλεόραση και το σινεμά, με θύματα ζώα πρέπει να απαγορευτεί και μόνο οι σκηνές που έχουν σκοπό να ενημερώσουν για τα δικαιώματα των ζώων οφείλουν να προβάλλονται.
Άρθρο 14 Οι οργανισμοί προστασίας και προάσπισης των ζώων πρέπει να αντιπροσωπεύονται από κάθε κυβέρνηση. Τα δικαιώματα του ζώου πρέπει να κατοχυρωθούν απ’ τους νόμους, όπως ακριβώς και τα δικαιώματα του ανθρώπου.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Δικαιώματα Επιβίωσης
Δικαιώματα Προστασίας
Δικαιώματα Ανάπτυξης – Εξέλιξης
Δικαιώματα Συμμετοχής
