Βόλτα στη χώρα των σχημάτων κάναμε αυτή την εβδομάδα με τους μικρούς μας φίλους παίρνοντας αφορμή από τον φανταστικό βιβλίο “Αχ Όλιβ”
Η Όλιβ είναι η πιο υπέροχη και καταπληκτική καλλιτέχνης σε όλο τον κόσμο. Οι γονείς της είναι επίσης αναγνωρισμένοι και σοβαροί καλλιτέχνες. Ζωγραφίζουν τρίγωνα ,κύκλους και τετράγωνα και μάλιστα ασπρόμαυρα. Η Όλιβ όμως έχει άλλα σχέδια……..
Γνωρίσαμε κι εμείς τα σχήματα όχι μόνο αυτά που ζωγράφιζαν οι γονείς της Όλιβ αλλά πολύ περισσότερα.
Ζητήθηκε από τα παιδιά να φέρουν από την τάξη αντικείμενα που έχουν το ίδιο σχήμα με τα δικά μας.
Στη συνέχεια με τη συνοδεία μουσικής τα παιδιά έτρεχαν στο χώρο στον οποίο ήταν διασκορπισμένα διάφορα σχήματα και με το σταμάτημα της μουσικής σταματούσαν σε συγκεκριμένο σχήμα.
Μάθαμε αινίγματα για τα σχήματα και προσπαθήσαμε να δώσουμε απαντήσεις
Σκεφτήκαμε πράγματα που μοιάζουν με τα σχήματα
Τα παιδιά προσπάθησαν να γίνουν σοβαροί ζωγράφοι και με σχήματα να φτιάξουν τις δικές τους δημιουργίες. Έφτιαξαν σπίτια, ήλιο παιδάκι, βιβλίο με σελιδοδείκτη……
Έπειτα στο άλλο μισό κάνσον ζωγράφισαν όπως η Όλιβ
Διαβάσαμε το παραμύθι “Ο κύκλος και το τρίγωνο μαλώνουν”
Την έννοια της αποταμίευσης προσπαθήσαμε να κατανοήσουμε μέσα από το γνωστό παραμύθι του Αισώπου “Τζίτζικας και μέρμηγκας” .
“Κάποτε ήταν ένα τζιτζίκι που είχε φτιάξει την φωλιά του στα κλαδιά ενός δέντρου και όλη τη μέρα, έπιανε το τραγούδι που μερικές φορές το συνέχιζε ακόμα και μετά τα μεσάνυκτα. Εκτός από το να τρώει και να τραγουδάει δεν έκανε τίποτα άλλο.
Στη ρίζα του δέντρου είχαν τη φωλιά τους κάτι μυρμήγκια Πριν ακόμα ο ήλιος βγει ξεκινούσαν την εργασία τους. Έβγαιναν από την φωλιά τους και έψαχναν να βρουν διάφορους σπόρους . Εργαζόταν από την ανατολή μέχρι την δύση του ηλίου.
Έτσι περνούσαν οι μέρες η μία μετά την άλλη και ήρθε ο καιρός που έφυγε το καλοκαίρι και έδωσε την θέση του στο φθινόπωρο. Ο ουρανός συννέφιασε, ψιλή βροχή άρχισε να πέφτει και τα φύλλα τον δέντρων ένα ένα ξεράθηκαν και έπεσαν στην γη.
Το μυρμήγκι έχοντας αρκετές προμήθειες για να περάσει μέχρι την άνοιξη, καθόταν και απολάμβανε τον ήχο που έκαναν οι σταγόνες της βροχής καθώς έπεφταν πάνω στα ξερά φύλλα.
Από την άλλη μεριά, το τζιτζίκι έψαχνε απεγνωσμένα να βρει κάτι να φάει αλλά δεν υπήρχε τίποτα αφού όλα τα φύλλα, όπως είπαμε, είχαν ξεραθεί. Μην αντέχοντας άλλο την πείνα, πήγε στον γείτονα του, το μυρμήγκι, και του είπε:
– Καλέ μου γείτονα, σε παρακαλώ, δώσε μου κάτι να φάω γιατί όλα τα φύλλα έχουν ξεραθεί και δεν υπάρχει τροφή πουθενά.
– Καλά, όλο το καλοκαίρι τι έκανες;
…ρώτησαν τα μυρμήγκια.
– Α! Το καλοκαίρι δεν πρόλαβα να μαζέψω τροφές γιατί είχα πολύ κέφι και τραγούδαγα όλη μέρα.
– Ε! Ας το σκεφτόσουνα αυτό τότε. Τώρα χοροπήδα από την πείνα.”
Τι θα κάνουν τελικά τα μυρμήγκια; Θα τον πάρουν στη φωλιά τους ή θα τον αφήσουν να πεθάνει;
Εδώ οι ομάδες των μερμηγκιών διχάστηκαν…
Κάποια ομάδα αποφάσισε αμέσως να τον φιλοξενήσει και να τον αφήσει να περάσει τον χειμώνα μαζί τους.
Κάποια άλλη ομάδα όμως τον μάλωσε για τα καλά…
και ο τζίτζικας χρειάστηκε να παρακαλέσει αρκετά για να τους πείσει!
Σε κάθε περίπτωση ο τζίτζικας μας, θα περάσει τον χειμώνα στη ζεστή φωλιά των μυρμηγκιών και εμείς το διασκεδάσαμε πολύ!!!
Επίσης ακούσαμε το παραμύθι : “Ένα σκουληκάκι την ημέρα…”της Sarah Yang,
Μετά κατασκευάσαμε τους δικούς μας κουμπαράδες.
Σήμερα 31 Οκτωβρίου γιορτάζεται το Χάλογουιν. Στο Χάλογουιν, τα παιδιά ντύνονται σε κάτι «τρομακτικό» και επισκέπτονται σπίτια μαζεύοντας πολλά γλυκά, γνωστό ως «trick or treat» και στα ελληνικά «φάρσα ή κέρασμα». Επίσης, η κολοκύθα αποτελεί σύμβολο της εορτής. Ακόμη, οι άνθρωποι κάνουν πλάκες, ανάβουν φωτιές, βλέπουν ταινίες με σχετική θεματολογία ή επισκέπτονται “στοιχειωμένα” αξιοθέατα, .
Έτσι και εμείς μελετώντας τα ήθη και έθιμα της Αγγλίας, που μαθαίνουμε τη γλώσσα της, κάναμε κάποιες κατασκευές.
Παίρνοντας αφορμή από τον πίνακα του Πικάσο Γκουέρνικα μας δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσουμε για τα χρώματα και πώς θα ήταν ο κόσμος μας χωρίς αυτά.
Για τον λόγο αυτόν διαβάσαμε “Το παραμύθι με τα χρώματα” του Α.Κυριτσόπουλου
Στη συνέχεια ζωγραφίσαμε την πόλη του παραμυθιού, πολύχρωμη και μετά βγάλαμε φωτοτυπία τις ζωγραφιές μας. Οι φωτοτυπίες μας ήταν ασπρόμαυρες και αυτό δεν άρεσε καθόλου στα παιδιά, γιατί τα χρώματα όπως είπαν ομορφαίνουν τη ζωή μας.
Χρώματα είναι τα φωτεινά κύματα που μπορούμε να δούμε. Το φως του ήλιου περιέχει χιλιάδες χρώματα. Έτσι, όταν αυτό πέφτει πάνω στα αντικείμενα, αντανακλάται.
Τα πολλά χρώματα που έχει το φως τα βλέπουμε στο ουράνιο τόξο.
Παιχνίδια με τα χρώματα και στα αγγλικά
Αφού ακούσαμε το παραπάνω τραγούδι, “Πολύχρωμη αγάπη” του Μ. Φιλλιπάκη και το χορέψαμε…
Ο Ισαάκ Νεύτων υποστήριξε ότι το λευκό φως περιέχει όλα τα χρώματα της ίριδας. Όταν κοιτάζουμε τον χρωματιστό δίσκο ο οποίος περιστρέφεται γρήγορα, δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε τα χρώματα. Αντίθετα, αντιλαμβανόμαστε μια μίξη και μια μπεζ απόχρωση πάνω στο δίσκο.
Κατασκευάσαμε και εμείς τον δικό μας δίσκο και πειραματιστήκαμε με τη δική μας πολύχρωμη σβούρα.
Καταθέσαμε τη συμμετοχή μας, παίρνοντας μέρος στη δράση του Δήμου Μυτιλήνης, με τίτλο «Φροντίζω τα ζώα του τόπου μου – φτιάχνω ταΐστρες και ποτίστρες», στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Ζώων.Τα σχολεία που έλαβαν μέρος ήταν 22 και συγχαίρουμε όλα τα παιδιά που έλαβαν μέρος στη δράση αυτή.
Πριν όμως καταθέσουμε τη συμμετοχή μας, δουλέψαμε σκληρά…
Το νηπιαγωγείο μας τίμησε τους ήρωες του 40 . Τα νήπια είπαν τα ποιήματα τους , η Δόξα στεφάνωσε τους ήρωες και η Ελλάδα αγκάλιασε τα παιδιά της.
Την ημέρα της 28ης παρακολουθήσαμε τη θεία λειτουργία στην εκκλησία και μετά το πέρας αυτής τα παιδιά κατέθεσαν στεφάνι στο μνημείο που βρίσκεται στον αυλόγυρο και μετά είπαν τα ποιήματα τους.
Από Ζουμπουλή Ματέλη Μυρσίνη
Μια αναδρομή στα χρόνια του πολέμου του 1940, έκαναν τα παιδιά, ακούγοντας τραγούδια της εποχής και βλέποντας εικόνες από τις μέρες εκείνες.
Προβληματίστηκαν για τις καταστροφικές συνέπειες του πολέμου και μίλησαν για οφέλη που έχουν οι λαοί από την ειρήνη.
Συζητήσαμε για την φρίκη του πολέμου μελετώντας ο αντιπολεμικό έργο του Πάμπλο Πικάσο “Γκουέρνικα”. Το έργο εμπνεύστηκε από τον βομβαρδισμό της ισπανικής πόλης Γκουέρνικα, όπου σκοτώθηκαν εκατοντάδες αθώοι πολίτες.
Τα παιδιά γνώρισαν μεμονωμένα κομμάτια του πίνακα, τις κυρίαρχες φιγούρες του έργου: ένα ταύρο, ένα άλογο, μια γυναίκα με το παιδί στα χέρια, ένα πουλί, τον ήλιο και έκαναν αποθέσεις για το τι απεικόνιζαν τα σχέδια αυτά και τι συναισθήματα τους γεννούσαν.
Στη συνέχεια παρουσιάστηκε ολόκληρος ο πίνακας.
Μικρή ανάλυση του έργου Η μητέρα που θρηνεί αριστερά: παρατηρούμε το πρόσωπο και το στόμα της μητέρας. Γιατί είναι σηκωμένο προς τα επάνω (θρηνεί, κλαίει). Καταλαβαίνουμε ότι το μωρό της είναι νεκρό καθώς το βάρος του γέρνει προς τα κάτω τα άκρα του.
Ο ταύρος πάνω από το κεφάλι της μητέρας: συμβολίζει τον φασισμό, τη βιαιότητα. Στέκει πάνω από το κεφάλι της μητέρας, υπενθυμίζει την παρουσία του, φοβίζει, ενώ στέκει ατάραχος παρακολουθώντας.
Το πουλί δίπλα στον ταύρο φωνάζει και προειδοποιεί για ό,τι συμβαίνει.
Κάτω από τη γυναίκα και τον ταύρο κείτεται νεκρός άνδρας πολεμιστής (κατ’ άλλους άγαλμα). Η μοναδική ανδρική φιγούρα συμβολίζει όλο τον ισπανικό λαό και τους νεκρούς του πολέμου. Τα ανοιχτά χέρια του θυμίζουν τη σταύρωση.
Στο κέντρο του πίνακα δεσπόζει το πληγωμένο από τη λόγχη άλογο που χλιμιντρίζει και φωνάζει από τον πόνο. Συμβολίζει τον λαό που υποφέρει. Τα πίσω άκρα του δείχνουν την ανημποριά του, το κεφάλι του σηκώνεται δίνοντας ελπίδα.
Πάνω δεξιά βλέπουμε μια γυναίκα με ορθάνοιχτα τα χέρια. Προσπαθεί να γλιτώσει από τον βομβαρδισμό. Απόγνωση.
Τα λευκά και ημίλευκα τρίγωνα στα δεξιά του πίνακα υποδηλώνουν ότι ο χώρος φλέγεται. Ο πόλεμος υπονοείται και με αυτόν τον τρόπο.
Η γυναίκα με τη λάμπα είναι η μόνη μορφή που φαίνεται να μην έχει τραυματιστεί. Αυτή η γυναίκα είναι η τέχνη και η δύναμή της, η ελπίδα και το φως που μπορεί να δώσει στον κόσμο. (https://www.elniplex.com/)
Παρακολουθήσαμε σχετικό βίντεο animation
Μέσα από φωτοτυπία του πίνακα, εντόπισαν μέρη του (ενδεικτικές δράσεις)
Μιλήσαμε για τη σημαία μας, τα χρώματά της και μετρήσαμε τις γραμμές της. Μάθαμε τον εθνικό μας ύμνο.
Tο Νηπιαγωγείο μας συμμετέχει στο EU Code Week – μια σημαντική ευρωπαϊκή εκδήλωση που στοχεύει να ενισχύσει τον ψηφιακό γραμματισμό και να εισάγει τους μαθητές στον προγραμματισμό με διασκεδαστικό και συναρπαστικό τρόπο.
Η δράση ξεκίνησε το 2013, χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, υποστηρίζεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή καικαταγράφονται 4 εκατομμύρια συμμετοχές πανευρωπαϊκά ανά έτος.
– Στόχο να προωθήσει τη δημιουργικότητα, την επίλυση προβλημάτων και τη συνεργασία μέσω του προγραμματισμού και άλλων δραστηριοτήτων του τομέα της τεχνολογίας.
– Όραμα να βοηθήσει όλο και περισσότερους νέους να εξοικειωθούν με τις βασικές έννοιες του προγραμματισμού και της υπολογιστικής σκέψης, με διασκεδαστικό και ενδιαφέροντα τρόπο.
Η εργασία μας αυτή είναι μέρος του σχεδίου δράσης που εκπονεί το Νηπιαγωγείο μας που θέμα του έχει τη διαμόρφωση της αυλής του σχολείου μας και την προώθηση φιλικών στάσεων για το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον και ο κωδικός μας Codeweek for all είναι cw24-T9Wuc.
Συνοπτική παρουσίαση του σεναρίου: ” Την αυλή μου την φροντίζω και λουλούδια την γεμίζω”
Στο πλαίσιο του σεναρίου τα παιδιά θα γνωρίσουν, θα ελέγξουν, θα χειριστούν και θα προγραμματίσουν τη BEE BOT.
Επιπλέον, θα προσεγγίσουν και θα κατανοήσουν τις έννοιες της κατεύθυνσης και του προσανατολισμού (μπροστά – πίσω και αριστερά – δεξιά) βιωματικά και μέσα από την κίνηση του «ρομπότ» στο περιβάλλον.
Τα παιδιά προσπαθούν να αποκρυπτογραφήσουν αυτό που κρύβεται μέσα στα τετραγωνάκια, στο μήνυμα της μαγισσούλας, που δεν είναι άλλο από λουλούδια για την αυλή μας.
Η μαγισσούλα μας παρακινεί να μαζέψουμε τα λουλούδια από την αυλή του κάστρο της.
Η 16η Οκτωβρίου είναι Παγκόσμια Ημέρα Υγιεινής Διατροφής. Η ισορροπημένη διατροφή έχει σαν αποτέλεσμα την προστασία της υγείας μας και όπως έλεγε και ο Ιπποκράτης «Η τροφή είναι το φαρμακείο σου και το φάρμακο σου είναι η τροφή σου!»
Γι αυτό καλέσαμε στην τάξη μας μία ειδικό, την διατροφολόγο κα Ευστρατία Κουνιαρέλλη, για να καταλάβουμε καλύτερα ποιες τροφές πρέπει να τις καταναλώνουμε καθημερινά και ποιες λιγότερο.
Αφού γνωρίσαμε τις ομάδες των τροφών, παίξαμε το “Φανάρι της Διατροφής” και μάθαμε πώς να τρεφόμαστε σωστά.
Τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες…
Η πράσινη ομάδα έψαξε και βρήκε τις τροφές που τρώμε συχνά, η πορτοκαλί τις τροφές που τρώμε μερικές φορές και η κόκκινη ομάδα τις τροφές που δεν πρέπει να τρώμε τόσο συχνά .Το πράσινο φως παίρνουν, φυσικά, τα φρούτα και τα λαχανικά, όπου θα πρέπει να καταναλώνονται καθημερινά. Στο πορτοκαλί χρώμα κολλήσαμε τις τροφές που πρέπει να τρώμε με μέτρο, όπως για παράδειγμα το κόκκινο κρέας, ενώ στο κόκκινο βάλαμε τις λιπαρές τροφές που είναι ανθυγιεινές για την υγεία μας και πρέπει να αποφεύγουμε.
Όταν η διατροφολόγος μας έφυγε σηκώσαμε τα μανίκια μας και φτιάξαμε τα υγιεινά πιάτα της μέρας…
Και μετά από όλα αυτά δεν πιστεύω να υπάρχει κάποιος που να μην τρώει ακόμα λαχανικά και φρούτα;! Για ακούστε την παρακάτω ιστορία με τον φίλο μας τον Χάρη που δεν αγαπούσε τα λαχανικά και τα φρούτα! Βασικά, δεν έτρωγε τίποτα πράσινο που φύτρωνε στο χώμα. Αυτό όμως που δεν γνώριζε ο Χάρης είναι ότι ούτε τα λαχανικά τον συμπαθούσαν!
Είπαμε ότι δεν πρέπει να τρώμε συχνά γλυκά, αλλά σήμερα ήταν τα γενέθλια της Μιχαέλας και δεν μπορέσαμε να πούμε όχι σε ένα κομμάτι από την τούρτα της.
Τί είναι όμως οι φυσικές καταστροφές; Τα παιδιά είπαν τις ιδέες τους και πράγματι ανέφεραν όλες τις περιπτώσεις φυσικών καταστροφών με τις συνέπειές τους.
Παρακολουθήσαμε το παρακάτω βίντεο με μια ιστορία βγαλμένη από την μυθολογία. Τί πίστευαν δηλαδή οι αρχαίοι Έλληνες για τον σεισμό και πού απέδιδαν το φυσικό φαινόμενο αυτό, μιας και δεν μπορούσαν να το εξηγήσουν με τις τότε γνώσεις τους.
Μιλήσαμε για τα στρώματα του εσωτερικού της γης και τις λιθοσφαιρικές πλάκες και κατασκευάσαμε με πλαστελίνη τη γη και το εσωτερικό της.
Η έννοια του σεισμού μέσα από το βιβλίο της Ασημίνας Κούρου, Μαρίας Πανουτσοπούλου και Αγνής Παύλου “Η Γη χορεύει: μύθοι και αλήθειες από όλο τον κόσμο για τους σεισμούς”, σε διασκευή μύθων από τον Φίλιππο Μανδηλαρά (εκδόσεις Πατάκη) διαβάζοντας τον πρώτο μύθο Ο φυλακισμένος γίγαντας (Ελλάδα). Το βιβλίο δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος της Γ.Γ. Έρευνας και Τεχνολογίας του Υπ. Ανάπτυξης “Σεισμόπολις”
Το σημαντικό, συμφωνήσαμε όλοι πως είναι να γνωρίζουμε με ποιον τρόπο θα πρέπει να προστατευτούμε από τον σεισμό. Αν γνωρίζουμε τί πρέπει να κάνουμε δεν έχουμε να φοβόμαστε τίποτα!
Η ιστορία του Ντεσιμπέλ και του μαγικού του μεταλλόφωνου, σας έδωσε την ευκαιρία να μιλήσουμε για την ένταση της φωνής μας μέσα στο χώρο του σχολείου (ιδέα από το Thalia΄s Kinderstories).
Είναι σημαντικό τα παιδιά να μάθουν να αλληλεπιδρούν και να επικοινωνούν με τους άλλους, με τέτοιο τρόπο ώστε να μην ενοχλούν τους γύρω τους, αλλά και να μην δημιουργούν πρόβλημα κατά την εκπαιδευτική διαδικασία. Παράλληλα γνωρίζουν τα τέσσερα χρώματα, ορίζοντας την ένταση της φωνής τους.
Επεξεργαστήκαμε το νόημα της ιστορίας μας με παιχνίδι ερωτήσεων…
Ταιριάζουμε τα χρώματα με τις φωνές των ζώων με το παρακάτω παιχνίδι…
Κατασκευάζουμε χρωματιστούς κύκλους και συμφωνούμε στην ολομέλεια σε ποια σημεία της τάξης μας αντιστοιχεί κάθε κύκλος
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
