Λήψη αρχείου

Το σχέδιο δράσης του νηπιαγωγείου μας για τη φετινή σχολική χρονιά εστιάζει στην ενίσχυση των σχέσεων μεταξύ των μαθητών και στην καλλιέργεια της ενσυναίσθησης, με στόχο τη δημιουργία ενός κλίματος αποδοχής, συνεργασίας και αλληλοσεβασμού μέσα στην τάξη. Στο πλαίσιο αυτό υλοποιούνται ποικίλες δραστηριότητες που βοηθούν τα παιδιά να αναγνωρίζουν και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους, να κατανοούν τους άλλους και να επιλύουν τις διαφωνίες τους με ειρηνικό τρόπο. Μέρος των δράσεων αποτέλεσε και η συμμετοχή του νηπιαγωγείου μας σε δραστηριότητες κατά της σχολικής βίας με αφορμή την 6η Μαρτίου, Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού. Οι δράσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της συμμετοχής μας στο Δίκτυο Σχολείων Σχολικής Διαμεσολάβησης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ενισχύοντας την προσπάθεια για την ανάπτυξη δεξιοτήτων επικοινωνίας, συνεργασίας και ειρηνικής επίλυσης συγκρούσεων από τα παιδιά.

Πώς νιώθει ο συμμαθητής μου και η συμμαθήτριά μου όταν δέχονται βία ; Οι μαθητές απάντησαν σε αυτό το βασικό ερώτημα κάνοντας διάφορες δραστηριότητες γι’  αυτό (ζωγραφιές, παντομίμα, παιχνίδι ρόλων, κ.λπ.)

Πώς μπορώ να καταλάβω πώς νιώθει ο συμμαθητής μου; Μπαίνω στη θέση του: Οι μαθητές έπαιξαν διάφορα παιχνίδια: ο καθρέφτης (ανά ζευγάρια),  μαντεύω τα συναισθήματα  του άλλου, κ.λπ.

Το σπάσιμο των μπαλονιών από τα παιδιά ήταν ένα ηχηρό μήνυμα ενάντια στη βία και τον εκφοβισμό.

Στο πλαίσιο των δράσεων για την πρόληψη και αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού διαβασαμε το  βιβλίο «Έχω για συμμαθητή έναν πειρατή» του Αντώνη Παπαθεοδούλου, το οποίο αποτέλεσε αφορμή για συζήτηση γύρω από τη διαφορετικότητα, τη συμπερίληψη και τον σεβασμό.

Που μας έκανε να σκεφτούμε και να συζητήσουμε τα παρακάτω:

1. Πώς νιώθει ο συμμαθητής μου και η συμμαθήτριά μου όταν δέχονται βία;

Όταν ένας μαθητής ή μια μαθήτρια δέχεται βία ή εκφοβισμό μπορεί να νιώθει:

• φόβο
• λύπη
• ντροπή
• θυμό
• μοναξιά
• ανασφάλεια

Για να το κατανοήσουν καλύτερα, οι μαθητές σκεφτόμαστε  πώς θα ήταν ανα αυτό συνέβαινε σε εμάς; Με ποιον τρόπο θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε τον φίλο μας που βιώνει μια τέτοια κατάσταση;.

2. Πώς μπορώ να καταλάβω πώς νιώθει ο συμμαθητής μου;

Για να καταλάβουμε τα συναισθήματα των άλλων πρέπει να μπαίνουμε στη θέση τους.

Δραστηριότητες που μας βοήθησαν:

• Το παιχνίδι του καθρέφτη
  Οι μαθητές δουλεύουν σε ζευγάρια. Ο ένας κάνει εκφράσεις ή κινήσεις και ο άλλος τις μιμείται σαν καθρέφτης.
• Μαντεύω το συναίσθημα
  Ένας μαθητής δείχνει ένα συναίσθημα με το πρόσωπο ή το σώμα και οι άλλοι προσπαθούν να το μαντέψουν.

3. Τι είναι η ενσυναίσθηση και γιατί είναι σημαντική;

Ενσυναίσθηση είναι η ικανότητα να καταλαβαίνουμε και να νιώθουμε τα συναισθήματα των άλλων, σαν να ήμασταν στη θέση τους.

Η ενσυναίσθηση είναι σημαντική γιατί:

• βοηθά τους ανθρώπους να σέβονται ο ένας τον άλλον
• μειώνει τη βία και τον εκφοβισμό
• δημιουργεί καλύτερες σχέσεις και φιλίες
• κάνει το σχολείο πιο ασφαλές και φιλικό περιβάλλον.

4. Ποιες επιπτώσεις μπορεί να έχει η βία και ο εκφοβισμός στους μαθητές;

Η σχολική βία μπορεί να επηρεάσει πολύ τη ζωή ενός παιδιού:

• χαμηλή αυτοεκτίμηση
• άγχος και φόβος για το σχολείο
• δυσκολία στη συγκέντρωση και στα μαθήματα
• απομόνωση από τους φίλους
• θλίψη.

Γι’ αυτό είναι σημαντικό να μιλάμε για τη βία και να βοηθάμε όσους τη βιώνουν.

Στην συνέχεια διαβάσαμε άλλα δυο βιβλία,  του ιδίου συγγραφέα: “Οι καλοί και οι κακοί ιππότες” και “οι καλοί και κακοί πειρατές”, που  άρεσαν πολύ στα παιδιά! και θαυμάσαμε τον τρόπο που αντιμετώπισαν οι “καλοί” τη βία και τον εκφοβισμό. Ιδιαίτερα το βιβλίο με τους πειρατές έγινε το αγαπημένο μας και για μια εβδομάδα αρμένιζε όλη η τάξη στον κόσμο των πειρατών!

Το κείμενο παρουσιάζει βασικά χαρακτηριστικά μιας ιστορίας για το μπούλινγκ. Η ιστορία δεν έχει αυστηρά καθορισμένο χώρο ή κανόνες και οι πρωταγωνιστές είναι ομάδες, όχι μεμονωμένα άτομα. Οι «θύτες» και τα «θύματα» δεν διαφέρουν σε δύναμη ή χαρακτηριστικά· είναι παρόμοιοι μεταξύ τους. Τα «θύματα» δείχνουν αυτοπεποίθηση, δεν υποχωρούν και απαντούν στις απειλές με χιούμορ και φαντασία αντί για βία. Το χιούμορ λειτουργεί ως τρόπος αποφόρτισης της έντασης και διαφορετικής επικοινωνίας. Στο τέλος, οι συγκρούσεις μειώνονται και αφήνεται ανοιχτό το ενδεχόμενο συμφιλίωσης και ειρηνικής συνύπαρξης. Το βιβλίο προάγει μια αίσθηση “κοινότητας” και όχι αποκομμένων μικρο-ομάδων και οι ομάδες έχουν πάντα περισσότερα να τις ενώνουν παρά να τις χωρίζουν. Αυτή η ομάδα ενισχύεται αν:

-Υιοθετούμε μια κοινή κουλτούρα χιούμορ
-Θέτουμε κοινούς στόχους
-Αναζητούμε και αποτυπώνουμε πράγματα που μας ενώνουν
-Ανοίγουμε προς τα έξω την αντι-bullying δράση.

Ακούσαμε τραγούδια για πειρατές…

 

 

Ζωγραφίσαμε τους εαυτούς μας πειρατές και φτιάξαμε το δικό μας πειρατικό καράβι με  συνθήματα πάνω στις σημαίες του, όπως :

ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ ΝΑΙ ΣΤΗ ΦΙΛΙΑ –

ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ –

ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ

και φυσικά σαν καλοί πειρατές ένα παιχνίδι θησαυρού έπρεπε να το παίξουμε…

από Δήμου Μαρία