Η 21η Ιανουαρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Αγκαλιάς. Μία αγκαλιά είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο πως ωφελεί τη σωματική και πνευματική μας υγεία.
Η ιδέα προήλθε το 1986 από τον φοιτητή Kevin Zaborney, ο οποίος έψαχνε ακόμη έναν τρόπο ώστε να προσφέρουμε αγκαλιές στους ανθρώπους που αγαπάμε. Μπορεί να μην έχει καταγραφεί επίσημα ως παγκόσμια ημέρα από τον ΟΗΕ, αλλά όλες οι χώρες το αναπαράγουν και το υιοθετούν.
Οι ειδικοί τη θεωρούν ως το καλύτερο φάρμακο, αφού τα οφέλη της είναι πολλά και έστω και μία αγκαλιά μέσα στην ημέρα μπορεί να μας χαρίσει μία καλύτερη ζωή.
Όλοι ξέρουμε ότι μια σωστή αγκαλιά μάς κάνει να νιώθουμε όμορφα. Όμως αποδεικνύεται ότι αυτές οι στιγμές τρυφερότητας έχουν πολύ μεγαλύτερη δύναμη απ’ όσο φανταζόμαστε όταν πρόκειται για την ευεξία μας. Ναι, η επιστήμη λέει πως οι αγκαλιές δεν είναι απλώς ένας φιλικός χαιρετισμός – είναι ένα ισχυρό «εργαλείο» για τη μείωση του στρες, την αύξηση της ευτυχίας και την ενίσχυση των ανθρώπινων σχέσεων.
Αλλά πόσες αγκαλιές χρειαζόμαστε πραγματικά; Η διάσημη θεραπεύτρια Virginia Satir είχε πει:
«Χρειαζόμαστε τέσσερις αγκαλιές την ημέρα για να επιβιώσουμε, οκτώ για να διατηρηθούμε και δώδεκα για να αναπτυχθούμε».
Τα οφέλη της αγκαλιάς
- Μειώνει το στρες
- Ενισχύει το ανοσοποιητικό
- Βελτιώνει τις σχέσεις
- Ανεβάζει τη διάθεση
- Κάνει καλό στην καρδιά
Πόσες αγκαλιές χρειαζόμαστε;
Σύμφωνα με τη Virginia Satir:
- 4 αγκαλιές την ημέρα για επιβίωση
- 8 αγκαλιές για συναισθηματική ισορροπία
- 12 αγκαλιές για ψυχολογική ανάταση
https://www.youtube.com/watch?v=O1_E7FwP0dU
Ακούσαμε με τα παιδιά το τραγούδι “Τι να είναι η αγκαλιά”
Και σκεφτήκαμε συναισθήματα που νιώθουμε μέσα στην αγκαλιά. Δύναμη, ηρεμία, χαρά, ανακούφιση, ασφάλεια ,φιλία, κατανόηση ,ευτυχία, παρηγοριά, αγάπη, προστασία, εμπιστοσύνη. Με τη βοήθεια του wordart γράψαμε και εκτυπώσαμε τις λέξεις πάνω στις οποίες ζωγραφίσαμε την αγκαλιά που θέλουμε να χαρίσουμε.

Τονίσαμε ότι η αγκαλιά μιλάει σε όλες τις γλώσσες , είναι δωρεάν και εκφράζει άπειρα συναισθήματα.
Διαβάσαμε τα παραμύθια “Η αγκαλιά που ψήλωνε “.
Ένα κορίτσι που θα ήθελε να είναι πιο ψηλό. Μια γιαγιά που θα ήθελε να είναι πιο πολλά. Ένα φεγγάρι που θα ήθελε να μη νιώθει μόνο του. Κι ανάμεσά τους μπόλικα αστέρια. Μια ιστορία για δρόμους που φωτίζονται, για φόβους που μοιράζονται, μα πάνω απ’ όλα για την αγκαλιά: τη μαγική εκείνη αγκαλιά που λειτουργεί σαν απάντηση σ’ έναν κόσμο με πολλά ερωτήματα.
και “Η μεγάλη αγκαλιά” .Τα αηδόνια περιμένουν να σκάσουν τα αυγά τους στη φωλιά. Ανυπομονούν να πάρουν αγκαλιά τα τρία τους πουλά-κια. Όμως, τι έκπληξη! Από τα τρία αυγά βγαίνουν τέσσερα «παιδιά»! Μετά από μέρες η κίσσα λέει στα αηδόνια πως το πιο θρεμμένο από τα πουλάκια τους δεν είναι δικό τους. Τους παρακινεί να το διώξουν. «Ααα… Όχι! Αυτό δεν μπορούμε να το κάνουμε. Το μεγαλώσαμε και για παιδί μας το ‘χουμε» αρνιέται η αηδόνα. Όταν ξεσπάει πυρκαγιά στο δάσος…
Δυο βιβλία που μα διδάσκουν ότι πρέπει να αγκαλιάζουμε το διαφορετικό.
Και μην ξεχνάμε “Μια αγκαλίτσα την ημέρα, τις σκοτούρες κάνει πέρα”
Από Ζουμπουλή-Ματέλη Μυρσίνη