Στα πλαίσια των εργαστηρίων δεξιοτήτων διαβάσαμε στα παιδιά το βιβλίο “Το δώρο των λέξεων”

Ο Τζερόμ βγήκε βόλτα στους χιονισμένους δρόμους μαζί με τον σκύλο του, τον Έκο. Ήθελε να συλλέξει λέξεις, γιορτινές, ελπίδας, χαράς, για να τις δώσεις σε όσους αγαπούσε. Κι άρχισε να το κάνει σε όλη την πόλη. Πολλές απ’ όσες διάβαζε γύρω του δεν τον ενέπνεαν, δεν ήταν γιορτινές: Εκπτώσεις! Ευκαιρία! Προλάβετε! Άλλες ήταν ψυχρές, ηχηρές: λειψυδρία, νέα φτώχεια. Λίγο πριν απογοητευτεί, του ήρθε μια ιδέα: να βρει έναν τρόπο να δώσει στους ανθρώπους τις λέξεις που χρειάζονταν. Πήγε σπίτι του και πήρε τη συλλογή του με τις λέξεις που μάζευε προσεκτικά εδώ και χρόνια κι άρχισε να καλεί τον κόσμο να έρθει να στολίσουν ένα δέντρο με τις δικές τους αγαπημένες λέξεις. Κι έφτιαξαν ένα δέντρο για όλους. Με λέξεις, ένα δώρο για όλους.

Το δέντρο, ως αρχαιότατος κάτοικος της γης, με ρίζες βαθιές, με κορμό, με φύλλωμα, με διακλαδώσεις, υποδέχεται τις λέξεις ως καρπούς, ως θεμέλια συγκρότησης του κόσμου κι όπως οι αρχαίοι Έλληνες στόλιζαν τα δέντρα με καρπούς του σπιτιού και οι σύγχρονοι δυτικοί τα στολίζουν με μπάλες, ο Ρέινολντς μετασχηματίζει αυτή την προσέγγιση του δέντρου με μια δική του ιερότητα όπου οι λέξεις μετά τη συλλογή τους γίνονται στολίδια γεμάτα φως που φεγγίζουν τις ιδέες του κόσμου. (Από elniplex)

Τα παιδιά έφτιαξαν τα δέντρα με λέξεις που είτε τις έγραψαν, είτε τις ζωγράφισαν.(ιδέα από mamaoftwo_stories).

Από Ζουμπουλή-Ματέλη Μυρσίνη.