απ` το πεδίο της σχολικής πράξης – Αναστάσιος Τασινός

ΑΚΟΥ ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΣ ΔΑΣΚΑΛΕ !

Αναστάσιος Αγ. Τασινός

τ. Σχολικός Σύμβουλος Δημοτικής Εκπαίδευσης

Ιωάννινα 22 Ιανουαρίου 2012

Εισαγωγή

Το παρόν άρθρο γράφτηκε με όρους παιδαγωγικής και διδακτικής πράξης, με σκοπό να  προβληματίσει και να βοηθήσει τους εκπαιδευτικούς στο καθημερινό τους έργο.

Γίνεται μια προσπάθεια να τονιστεί η καλή τακτική του δασκάλου να ακούει τους μαθητές του μέσα και έξω από την τάξη, να αναδειχθεί η καλή πρακτική της συνθετικής έκθεσης, να αναφερθεί η αναγκαιότητα της εναλλαγής των μεθόδων διδασκαλίας, να αναλυθεί η τεχνική επίτευξης ήρεμου κλίματος στην τάξη και να επισημανθεί η αξιοποίηση της επικαιρότητας και των ενδιαφερόντων των μαθητών.

Επιπροσθέτως, γίνεται λόγος και για την καλή συνήθεια του δασκάλου να επιβραβεύει την προσπάθεια των μαθητών και όχι την εξυπνάδα.

Διαβάστε την συνέχεια »

ΤΑ ΔΑΣΚΑΛΟΠΑΙΔΙΑ

Αναστάσιος Αγ. Τασινός

τ. Σχολικός Σύμβουλος Δημοτικής Εκπαίδευσης

Ιωάννινα 3 Οκτωβρίου 2011

Εισαγωγή

Το παρόν άρθρο αναφέρεται σε μια ιδιαίτερη «μειονότητα» μαθητών, τα δασκαλοπαίδια. Τα όσα γράφω, προέρχονται από προσωπική έρευνα. Σχετική βιβλιογραφία επί του θέματος αυτού, δεν υπέπεσε στην αντίληψή μου.

Για την ιδιαίτερη σημασία στη διαμόρφωση της προσωπικότητας, που έχει το σχολικό περιβάλλον  για τα δασκαλοπαίδια, όταν βρίσκονται στο ίδιο σχολείο με τους γονείς τους, θα αναφερθώ λεπτομερώς πιο κάτω.

Στόχος του άρθρου αυτού είναι, να βοηθήσει τους εκπαιδευτικούς και τα παιδιά τους, καθώς και να συμβάλει στην καλύτερη λειτουργία των σχολείων.

Ακόμη, μπορεί να  γίνει αφορμή να  προβληματιστούν και τα παιδιά των εκπαιδευτικών, που σήμερα είναι ενήλικες. Πάντα μια νέα ματιά σε παλιά βιώματα, βοηθάει να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας.

Διαβάστε την συνέχεια »

Ο ΖΕΡΒΟΧΕΡΗΣ

Αναστάσιος Αγ. Τασινός

τ. Σχολικός Σύμβουλος Δημοτικής Εκπαίδευσης

Ιωάννινα 25 Ιουλίου 2011

Εισαγωγή

Η καθημερινή πρακτική του εκπαιδευτικού συστήματος πρέπει να δίνει ίσες ευκαιρίες μάθησης σε όλους τους μαθητές, δίχως προκαταλήψεις και αποκλεισμούς.

Παρακάτω θα αναφερθώ σε μια ξεχασμένη «μειονότητα» του σχολείου, τους αριστερόχειρες μαθητές.

Τα 32 χρόνια εργασίας μου στη Δημοτική Εκπαίδευση ( 20 χρόνια ως μάχιμος Δάσκαλος, 8 χρόνια ως Διευθυντής πολυθεσίων σχολείων και 4 χρόνια ως Σχολικός Σύμβουλος) συνέβαλαν στη συγκέντρωση ενός μεγάλου αριθμού εμπειριών και παρατηρήσεων, σχετικών με τους αριστερόχειρες μαθητές.

Αξιοσημείωτο είναι ότι δεν υπήρξε ποτέ, μα ποτέ, ένας σχεδιασμός στήριξης από το Υπουργείο Παιδείας για τους αριστερόχειρες μαθητές.

Ευγενής φιλοδοξία του άρθρου αυτού είναι να προβληματίσει και να βοηθήσει τους δασκάλους, κυρίως τους νεοδιόριστους και τους αναπληρωτές, αλλά και τους γονείς, για τη διαφορετική βοήθεια που πρέπει να δίνουν στους αριστερόχειρες μαθητές. Αν ταυτόχρονα ενεργοποιήσει και το Υπουργείο Παιδείας προς την κατεύθυνση αυτή, τότε θα ολοκληρώσει και τις προσδοκίες του γράφοντος.

Διαβάστε την συνέχεια »

ΚΑΛΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΑΣΚΑΛΟ

1^η «Αρχή ήμισυ παντός»

2^η «Δάσκαλε, η έδρα της τάξης είναι και για τους μαθητές σου»

Αναστάσιος Αγ. Τασινός

Σχολικός Σύμβουλος 2ης Περφέρειας Δημοτικής Εκπαίδευσης Γρεβενών

Γρεβενά 11 Αυγούστου 2010

Εισαγωγή

Εργάζομαι  31 χρόνια  στη Δημόσια Εκπαίδευση, εκ των οποίων  20 χρόνια ως μάχιμος Δάσκαλος, 8 χρόνια ως Διευθυντής πολυθεσίων σχολείων  και 3 χρόνια ως Σχολικός Σύμβουλος.  Οι τρεις αυτές διαφορετικές οπτικές γωνίες, μου έδωσαν τη δυνατότητα να έχω μια συνθετική άποψη για τις καλές πρακτικές του εκπαιδευτικού μέσα στην τάξη.

Καταθέτω δύο καλές πρακτικές που εφήρμοσα με επιτυχία ως μάχιμος δάσκαλος, ανταποκρινόμενος στη δημόσια και ανοιχτή  πρόσκληση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου προς όλους τους εκπαιδευτικούς, για κατάθεση καλών πρακτικών μέσω του Διαδικτύου :

1. Την καλή πρακτική «Αρχή ήμισυ παντός» και

2. Την καλή πρακτική «Δάσκαλε, η έδρα της τάξης είναι και για τους μαθητές σου»

Ελπίζω να φανούν χρήσιμες στο «Μείζον Πρόγραμμα Επιμόρφωσης των Εκπαιδευτικών» και να συμβάλλουν στον προβληματισμό για την καλύτερη απόδοση του εκπαιδευτικού  μέσα στην τάξη.

Σήμερα με την προσθήκη της Ευέλικτης Ζώνης στο Ωρολόγιο Πρόγραμμα, υπάρχει η δυνατότητα της στέγασης και καλών πρακτικών, που μερικές φορές απαιτούν πρόσθετο χρόνο για την εφαρμογή τους. Έτσι οι εκπαιδευτικοί έχουν και το θεσμικό πλαίσιο της νομιμότητας στις καινοτομίες που κάνουν και δεν είναι πλέον εκτεθειμένοι να κατηγορηθούν ότι κινούνται έξω από τα πλαίσια του εβδομαδιαίου ωρολογίου προγράμματος. Οι εκπαιδευτικοί στο παρελθόν δεν είχαν αυτή τη δυνατότητα. Ενώ   αφιέρωναν χρόνο και μόχθο σε  καινοτομίες με τους μαθητές τους, πάντα ελλόχευε ο κίνδυνος  να δεχθούν παρατηρήσεις απ` τις προϊστάμενες αρχές, όταν κάποιοι, για διαφόρους λόγους υπονόμευαν το έργο τους. Και ήταν πράγματι πολύ οδυνηρό για ένα δημιουργικό εκπαιδευτικό, να εισπράττει αυτήν την «αμοιβή».

Διαβάστε την συνέχεια »

ΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΝΕΤΟΙΜΟ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΕΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΗΣ ΕΥΕΛΙΚΤΗΣ ΖΩΝΗΣ

Αναστάσιος Αγ. Τασινός

Σχολικός Σύμβουλος 2^ης Περφέρειας Δημοτικής Εκπαίδευσης Γρεβενών

Ιανουάριος 2009

Εισαγωγή

Κάνοντας μια αναδρομή στα ωρολόγια προγράμματα του Δημοτικού Σχολείου της τελευταίας τριακονταετίας, με σκοπό να ιδούμε ποιες διδακτικές ώρες την εβδομάδα έδιναν ελευθερία στο δάσκαλο και τους μαθητές να επιλέξουν οι ίδιοι το θέμα ενασχόλησής τους,  θα παρατηρήσουμε τα εξής:

Στο εβδομαδιαίο ωρολόγιο πρόγραμμα μαθημάτων προβλέπονται δύο ώρες την εβδομάδα για  «Πολιτιστικές Εκδηλώσεις». Σε αυτό το δίωρο ο δάσκαλος και οι μαθητές του ήταν ελεύθεροι να επιλέξουν και να υλοποιήσουν ένα πολιτιστικό θέμα.

Αργότερα, όταν οι «Πολιτιστικές Εκδηλώσεις» αφαιρούνται απ` το εβδομαδιαίο ωρολόγιο πρόγραμμα μαθημάτων, έχουμε την ώρα της « Σχολικής Ζωής ». Και πάλι ο δάσκαλος και οι μαθητές του ήταν ελεύθεροι μία ώρα την εβδομάδα να επιλέξουν και ν` ασχοληθούν  με ένα θέμα.

Όποτε, όμως, υπήρχε ανάγκη διδακτικών ωρών στο ωρολόγιο πρόγραμμα, είτε για τα κλασικά μαθήματα είτε λόγω της προσθήκης των Αγγλικών ή της Ολυμπιακής Παιδείας, οι ώρες που δίχως δεύτερη σκέψη θυσιάζονταν ήταν αυτές που έδιναν μια ανάσα ελευθερίας στο δάσκαλο και στους μαθητές στην επιλογή κάποιου θέματος. Άρα, οι ώρες της ελευθερίας παρέχονταν αποσπασματικά, όταν περίσσευαν από τα κλασικά μαθήματα, και δεν είχαν σχέση με κάποια καινοτόμο προσπάθεια. Εκτός αυτού, λίγοι δάσκαλοι τις αξιοποιούσαν δημιουργικά. Βιβλία που να στήριζαν τις «Πολιτιστικές Εκδηλώσεις» και τη «Σχολική Ζωή» δεν υπήρχαν.

Κρίνοντας από το αποτέλεσμα οι ώρες των « Πολιτιστικών Εκδηλώσεων» και της «Σχολικής Ζωής» στην ουσία ποτέ δε λειτούργησαν. Οι ίδιοι οι δάσκαλοι στην πλειονότητά τους χρησιμοποιούσαν τις ώρες αυτές για το κυνήγι της διδακτέας ύλης.

Οι γονείς ποτέ δεν αντιλήφτηκαν ότι κάτι γίνεται στο Σχολείο ( εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις) και ότι τα παιδιά τους εργάζονταν δημιουργικά σε θέματα και σε κατευθύνσεις που δεν υπήρχαν στα σχολικά  βιβλία τους.

Σήμερα έχουμε στο εβδομαδιαίο ωρολόγιο πρόγραμμα την Ευέλικτη Ζώνη, όπου  διατίθενται δύο ώρες την εβδομάδα  για τις τάξεις Ε` και ΣΤ` και τρεις ώρες την εβδομάδα  για τις τάξεις Α`, Β`, Γ` και Δ`, όπου μπορούν ο δάσκαλος  και οι μαθητές να υλοποιήσουν  ένα θέμα δικής τους επιλογής.

Διαβάστε την συνέχεια »

ΖΩΣΙΜΑΙΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ

Ιστορικό διατηρητέο κτίριο της πόλης των Ιωαννίνων επί της οδού Δωδώνης 6.   Ονομάστηκε Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία προς τιμή των μεγάλων Ηπειρωτών ευεργετών, αδελφών Ζωσιμάδων, από την κληρονομιά των οποίων, κυρίως, χτίστηκε το κτίριο.

Το 1927 η Εφορεία των Αγαθοεργών Καταστημάτων της Ιεράς Μητρόπολης Ιωαννίνων, ανέθεσε στον αρχιτέκτονα Αριστοτέλη Ζάχο την εκπόνηση σχεδίου για την κατασκευή του κτιρίου και στο μηχανικό Περικλή Μελίρρυτο την επίβλεψη του έργου.

Το κτίριο θεμελιώθηκε το 1930 και εγκαινιάστηκε το 1938 επί Μητροπολίτη Ιωαννίνων Σπυρίδωνος Βλάχου.

Από το 1938 έως το 1982 το κτίριο στέγασε τη Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία, η οποία είχε ιδρυθεί το 1934.

Η Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία επιτάχτηκε στον πόλεμο του 1940 και λειτούργησε ως Στρατιωτικό Νοσοκομείο. Μετά τη λήξη του πολέμου ένα μέρος του κτιρίου – η νοτιοδυτική πτέρυγα – στέγασε το 406 Στρατιωτικό Νοσοκομείο Ιωαννίνων μέχρι το 1981.

Το 1964 – 1965 το κτίριο στέγασε τη νεοϊδρυθείσα Φιλοσοφική Σχολή Ιωαννίνων.

Από το 1982 έως και σήμερα στεγάζονται σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ιωαννίνων.