Εργαστήρια Δεξιοτήτων 

^4ος θεματικός κύκλος:

«Ενδιαφέρομαι και ενεργώ-Κοινωνική συναίσθηση και ευθύνη»

«Καραβάνια χωρίς σύνορα: Αναζητώντας την πατρίδα της καρδιά μας»

1^ο Εργαστήριο 

Δέσιμο και συνοχή ομάδας.

• Παιχνίδια ενεργοποίησης- δέσιμο και συνοχή της ομάδας
  -Τα παιδιά περπατούν αργά στο χώρο ακούγοντας μουσική και κινούνται κοιτώντας πάντα στα μάτια όποιον συναντούν χωρίς να μιλάνε, μέχρι να συναντήσουν τον επόμενο σαν το βλέμμα τα ενώνει με ένα αόρατο νήμα. -Στη συνέχεια, με τη συνοδεία κατάλληλης μουσικής τα παιδιά περπατούν στο χώρο, κάνουν ζευγάρι με άλλο παιδί και συστήνονται.  Στο σταμάτημα της μουσικής κάνουν το σήμα της καρδιάς.

• Μία μεγάλη καρδιά

Φτιάξαμε μία μεγάλη καρδιά με τις φωτογραφίες των παιδιών, μία καρδιά όπου χωρά όλα τα παιδιά.

2^ο Εργαστήριο 

Χωρίς νερό, τροφή και στέγη…μας χρειάζονται!

Με αφορμή ένα pdf  με εικόνες της unicef που υπήρχε στο νηπιαγωγείο ακολούθησε συζήτηση για την καθημερινή ζωή πολλών παιδιών του τρίτου κόσμου, την έλλειψη σε αγαθά που είναι αναγκαία για την επιβίωση, όπως το καθαρό/πόσιμο νερό, την επαρκή και ποιοτική τροφή, την πρόσβαση τους στην εκπαίδευσή, τη δωρεά υγειονομική περίθαλψη καθώς και για τα προβλήματα στέγασης και τον αγώνα να επιβιώσουν από τους πολέμους.

Δείξαμε στα παιδιά την παρακάτω εικόνα και τους ρωτήσαμε αν την έχουν ξαναδεί.

Τους εξηγήσαμε ότι πρόκειται για μία ομάδα ανθρώπων που βοηθάνε τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη, την ομάδα αυτή τη λένε Unicef. Διαβάσαμε την ιστορία της unicef με λόγια και εικόνες.

Δημιουργήσαμε ένα νοητικό χάρτη όπου καταγράψαμε τις πρότερες γνώσεις των παιδιών σχετικά με τις ανάγκες των παιδιών και γενικά των ανθρώπων.

Ότι έχουμε ανάγκη είναι και δικαίωμα μας να το έχουμε.

Είδαμε το παρακάτω βίντεο με τα δικαιώματα των παιδιών, στην αρχή χωρίς να διαβάζουμε τους υπότιτλους.

Ακολουθεί συζήτηση σχετικά με το περιεχόμενο του βίντεο. Τα παιδιά κατάλαβαν αμέσως περί τίνος πρόκειται.

Συγκρίναμε αυτά που είδαμε στο βίντεο με αυτά που γράψαμε στον νοητικό χάρτη και συνειδητοποιήσαμε ότι ήταν σωστά.

3^ο Εργαστήριο 

Δικαιώματα των παιδιών.

• Είδαμε την ταινία “Ειρήνη“, η ιστορία μιας μικρής προσφυγοπούλας.

Μετά το τέλος της ταινίας ακολούθησε συζήτηση για τους όρους “δικαίωμα¨, υποχρέωσης”, ¨ανάγκες”. Γιατί σε κάποιες χώρες τα δικαιώματα των ανθρώπων κινδυνεύουν; Προβληματισμός και διατύπωση υποθέσεων.

• Επίσης, διαβάσαμε το παραμύθι “Το χαρούμενο λιβάδι”. Το παραμύθι μπορείτε να το βρείτε και να το διαβάσετε και από το διαδίκτυο.

Η ιστορία αφορά ένα λιβάδι από μαργαρίτες όπου ξαφνικά ξεφύτρωσε ανάμεσά τους μία παπαρούνα. Καλούνται οι μαργαρίτες να συζητήσουν μεταξύ τους, να ακούσουν όλες τις απόψεις και να αποφασίσουν αν θα την δεχτούν στην ομάδα τους ή θα την διώξουν.

Άσκηση κατανόησης κειμένου: “Απάντησε στις ερωτήσεις και γέμισε το λιβάδι“.

Ζωγραφίσαμε το δικό μας «χαρούμενο λιβάδι» όπου όλα τα λουλούδια είναι ΙΣΑ και ζούνε όλα
μαζί αρμονικά και ευτυχισμένα ανεξαρτήτως ΧΡΩΜΑΤΟΣ, ΓΛΩΣΣΑΣ, ΣΩΜΑΤΙΚΩΝ
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ, ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑΣ, ΟΝΟΜΑΤΟΣ κ.ά.!!!

• Δημιουργήσαμε τη γωνιά του πρόσφυγα, όπου εμπλουτιζόταν κατά τη διάρκεια των εργαστηρίων.

4^ο Εργαστήριο 

Τα δικαιώματα ανήκουν σε όλους.

• Τα δικαιώματα του κουνελιού. Τη δραστηριότητα αυτή τη βρήκαμε στο COMPASITO, εγχειρίδιο εκπαίδευσης στα ανθρώπινα δικαιώματα για παιδιά. Μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν από  εδώ. Σύνδεση των ανθρώπινων αναγκών με τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ζητήσαμε από τα παιδιά να φανταστούν πως έχουν να φροντίσουν ένα κουνέλι ή ένα οποιοδήποτε άλλο κατοικίδιο. Συζητήσαμε με τα παιδιά για το ποιος ή ποιοι είναι υπεύθυνοι για να εξασφαλίσουν αυτά που έχει ανάγκη το κουνέλι για να ζήσει. Αν τα έχει ανάγκη, τότε έχει ΔΙΚΑΙΩΜΑ σ’ αυτά. Τα ρωτήσαμε “Ποια είναι όλα όσα χρειάζεται ένα κουνέλι;” Γράψαμε τις απαντήσεις στον πίνακα.

Τέλος, τέθηκε το ερώτημα “αν τα δικαιώματα είναι  κοινά σε κάθε ύπαρξη πάνω στη γη“.

Καταγράψαμε τις απόψεις των παιδιών. Ακολούθησε συζήτηση για τα κοινά δικαιώματα.

• Παρουσιάσαμε τα δικαιώματα των παιδιών με εικονογραφημένες καρτέλες (συνήγορος του πολίτη: Σύμβαση του ΟΗΕ).

• Τα παιδιά αποτύπωσαν εικαστικά τα δικαιώματα των παιδιών και δημιούργησαν μια ομαδική αφίσα.

5^ο Εργαστήριο 

A) Οι φόβοι των παιδιών, φόβοι όλων μας.

• Με αφορμή την ταινία “Ειρήνη” που είχαμε δει στο 3ο εργαστήριο και έχοντας επεξεργαστεί και εξοικειωθεί με τις έννοιες τα παιδιά, εστιάσαμε στα συναισθήματα που βίωσε η μικρή προσφυγοπούλα στο ταξίδι της για μια νέα πατρίδα…

Υπενθυμίσαμε την ιστορία και συζητήσαμε για τους λόγους που κάποιοι άνθρωποι αναγκάζονται να φύγουν από την πατρίδα τους.

Ζητήθηκε από τα παιδιά να κλείσουν τα μάτια τους, να μπουν στη θέση της Ειρήνης και να εκφράσουν  τους δικούς τους φόβους.

Στη συνέχεια αποτύπωσαν εικαστικά τους  δικούς τους φόβους και τους καταγράψαμε.

Έπειτα τους έκαναν μπάλες και τους πετάξανε μακριά έτσι ώστε να μην τους ενοχλούν.

• “Η βάρκα της ελπίδας”

Ανάγνωση του παραμυθιού “Το Σανταλάκι”.

Μια κούκλα είναι ο σύντροφος ενός παιδιού στο δρόμο της φυγής. Την πιο δύσκολη στιγμή η κούκλα πέφτει στα κύματα για να σώσει το φίλο της. Στα χέρια του παιδιού, έμεινε μόνο το Σανταλάκι της.
Θα δει άραγε ξανά τη χαμένη κούκλα;
Θα της φορέσει το σανταλάκι για να γυρίσουν πίσω στο σπίτι τους;
Θα βρει το παιδί ένα νέο φίλο να το βοηθήσει και να κάνει μαζί του την ευχή:
“Να γίνουν φίλοι οι εχθροί Ειρήνη να ‘χει όλη η γη” γιατί κάθε παιδί έχει δικαίωμα να μεγαλώνει στο σπίτι του με ασφάλεια, σ’ έναν κόσμο δίκαιο, με φίλους και παιχνίδια, σ’ έναν κόσμο χωρίς βία και φτώχεια.

Μετά την ανάγνωση του παραμυθιού ζητήθηκε από τα παιδιά να ξαπλώσουν  και να προσποιηθούν ότι κοιμήθηκαν  και τους ξύπνησε ένας τρομερός εφιάλτης. Ονειρεύτηκαν ότι στο νησί τους γινόταν πόλεμος και έπρεπε για να γλυτώσουνε να μπούνε σε μία βάρκα και να φύγουν.

Αφού ξύπνησαν καθίσανε οκλαδόν και ακολούθησε συζήτηση για τα συναισθήματά τους.

Τι αισθάνονται;

ΛΥΠΗ γιατί καίνε τα σπίτια τους και πρέπει να φύγουν επειδή τους διώχνουν.

ΘΥΜΟ με αυτούς που τους πολεμάνε

ΦΟΒΟ να μη πεθάνουνε και χάσουνε ότι αγαπούνε.

Για να γλυτώσουμε λοιπόν, φτιάξαμε τη δική μας βάρκα,   .

ζωγραφίσαμε τους εαυτούς μας

και μπήκαμε στη ΒΑΡΚΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ.

Με τη βάρκα μας φτάσαμε σε ένα ξένο τόπο.

Θα μας καλοδεχτούν; Στο παραμύθι υποδέχτηκαν με χαρά τον ήρωα; Αν εμείς είμασταν στη θέση του πως θα θέλαμε να μας αντιμετωπίσουν;

Όλα αυτά τα ερωτήματα έγιναν αφορμή συζήτησης με τα παιδιά. Τα παιδιά ανάφεραν τρόπους με τους οποίους δείχνουν σε γνωστούς και άγνωστους καλοσύνη, φιλικότητα κ.ά.

6^ο Εργαστήριο  

Β) Οι φόβοι των παιδιών, φόβοι όλων μας.

Τι θα πάρω μαζί μου φεύγοντας;

Στα πλαίσια ευαισθητοποίησης των οικογενειών για το προσφυγικό επιλέχθηκε να σταλεί με email στους γονείς

το ομώνυμο παραμύθι     

με τη μορφή ηλεκτρονικού παραμυθιού που δημιουργήθηκε από εμάς χρησιμοποιώντας την εφαρμογή storyjumber.

Η ιστορία που περιγράφεται στο βιβλίο “Τι θα πάρω μαζί μου φεύγοντας” καλεί μικρούς και μεγάλους να ευαισθητοποιηθούν στη σύγχρονη εκδοχή του κοινωνικού ζητήματος της προσφυγιάς, να αποκτήσουν ενσυναίσθηση απέναντι στις δυσκολίες που περνάνε εκατομμύρια συνάνθρωποί μας και να κατανοήσουν το δικαίωμα του καθενός για μια καλύτερη ζωή ανεξάρτητα από τον τόπο καταγωγής ή διαμονής.

Τα παιδιά παρέα με τους δικούς τους έπρεπε να διαβάσουν το παραμύθι και βλέποντας το παρακάτω βίντεο

έπρεπε να ζωγραφίσουν το φύλο εργασίας.

Τα παιδιά φεύγοντας από τον τόπο τους και μπαίνοντας στη ΒΑΡΚΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ  έπρεπε σε λίγο χρονικό διάστημα να βάλουν μέσα σε μια βαλίτσα τα αντικείμενα που ήθελαν να πάρουν μαζί τους.

7^ο Εργαστήριο 

Όλοι μαζί μπορούμε.

• Δραματοποίηση κοινωνικής ιστορίας.
  Διαβάσαμε και δραματοποιήσαμε την ιστορία των φυλών Τσαφ και Τσουφ.  Η ιστορία αφορά δύο φυλές που χωρίστηκαν και υπέφεραν εξαιτίας της διχόνοιας των αρχηγών τους, χάνοντας την πρόσβαση σε στέγη κτλ. Στο τέλος οι φυλές συμφιλιώνονται και βελτιώνουν τις συνθήκες ζωής τους. Ακολούθησε  συζήτηση για τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

• Παρουσίαση των εργασιών μας στους γονείς.

Αξιοποιήθηκαν δράσεις και προτάσεις από το πρόγραμμα της κ. Μαρινάτου Θεοδώρας.