Ο Αγιος Βασίλης έχει αρχίσει τις ετοιμασίες του. Όμως η φετινή χρονιά είναι δύσκολη και περίεργη.
Σκέφτηκε λοιπόν φέτος να θυμίσει σε όλους τους ανθρώπους κάποια άλλα δώρα, τα δώρα που προσφέρουμε από την καρδιά μας. Αυτά που μας κάνουν να ξεχωρίζουμε από όλα τα άλλα πλάσματα του πλανήτη μας. Αυτά που μας κάνουν να νιώθουμε σημαντικοί και χρήσιμοι.
ΕΥΧΕΣ ΛΟΙΠΟΝ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΤΗΣ ΤΑΞΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ
Ας φτιάξουμε το όμορφο παζλ , 20 κομμάτια
Όλα τα αγαπημένα μας Χριστουγεννιάτικα τραγούδια μαζεμένα σε ένα thinklink
Τα Χριστούγεννα έφτασαν και μας βρήκαν σε καραντίνα, ο καθένας στο σπίτι του. Όμως εμείς δημιουργούμε με έμπνευσή μας τα παιδιά.
Στη συνέχεια του προγράμματος υγείας που έχουμε αναλάβει εφέτος , ασχοληθήκαμε με τις αισθήσεις μας. Πειραματιστήκαμε, δοκιμάσαμε, ψάξαμε, παίξαμε , νιώσαμε , μυρίσαμε, ακούσαμε, είδαμε, πόσα και πόσα πράγματα για να μπορέσουμε να βιώσουμε τις αισθήσεις μας.
Πατώντας στα πιο κάτω σταυρουδάκια θα δείτε τον τρόπο που δουλέψαμε με τις αισθήσεις μας
Στα πλαίσια του προγράμματος που έχουμε αναλάβει σαν τμήμα, ¨Γνωρίζω τον εαυτό μου και σέβομαι το συνάνθρωπό μου» κάνουμε διάφορες δραστηριότητες για να γνωρίσω τον εαυτό μου. Τώρα ήρθε η ώρα να δω πώς μπορώ να μετρήσω το ύψος μου και πώς το βάρος μου. Στη συνέχεια καταγράφονται και κάνουμε συγκρίσεις.
Στο νηπιαγωγείο μιλήσαμε για το σεισμό και για να εμπεδώσουμε καλύτερα το τι πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση σεισμού. κάναμε ασκήσεις ετοιμότητας. Μέσα στην τάξη όσο και έξω από αυτή. Γιατί μπορεί να μην υπάρχει πάντα κάτι για να προφυλαχτούμε από κάτω. Τώρα όμως ξέρουμε.
Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος ασχοληθήκαμε και τα γεγονότα της 28ης Οκτωβρίου 1040.
Μέσα από διάφορες δραστηριότητες προσπαθήσαμε να δώσουμε στα παιδιά να καταλάβουν τη σημαντικότητα της ειρήνης και τα αποτελέσματα του πολέμου.
Επίσης είδαμε ότι τα άλογα έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο: μετέφεραν στρατιώτες, πυρομαχικά, τρόφιμα, πληγωμένους. Δε μπορέσαμε λοιπόν να μην ασχοληθούμε και με αυτά.
Φτιάξαμε μία όμορφη ιστορία , που την εμπνεύστηκαν τα παιδιά από τη φωτογραφία.
ΤΟ ΑΛΟΓΟ ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
Μια φορά, σε ένα χωριό ήταν ένα άλογο. Ήταν ένα μεγάλο γρήγορο αρσενικό, μαύρο , με ένα άσπρο σημάδι δίπλα στο αριστερό του μάτι. Το έλεγαν Μαυράκη , ένα όνομα που άρεσε στο αφεντικό του .
Έμενε σε ένα στάβλο , σε ένα κτήμα και έτρωγε φρέσκο χορταράκι κάθε μέρα. Εκεί ήταν πολλά ζώα . Έπαιζε μαζί τους κάθε πρωί αλλά και τα απογεύματα. Το μεσημέρι κοιμόνταν ή πήγαινε βόλτα με το αφεντικό. Ήταν χαρούμενο άλογο και του άρεσε η ζωή του στο κτήμα.
Ήταν χειμώνας . Μία μέρα ένας ταχυδρόμος έφερε ένα γράμμα στο αφεντικό του , τον κο Λούη. Το άνοιξε και εκεί διάβασε ότι έγινε πόλεμος. Αυτός έπρεπε να φορέσει αμέσως τη στολή που είχε, όταν ήταν φαντάρος, να φύγει από το σπίτι του και να πάει να πολεμήσει.
Σκέφτηκε λίγο και αποφάσισε ότι έπρεπε να πάρει μαζί το άλογό του, το Μαυράκη. Πώς αλλιώς θα πήγαινε πάνω στα βουνά;
Μάζεψε τα πράγματά του: φαγητό, ζεστά ρούχα, παπούτσια, νερό και το όπλο που είχε όταν πήγαινε για κυνήγι. Φυσικά δεν ξέχασε να πάρει φαγητό για το άλογό του.
Προχωρούσε μέρες πολλές και τα βράδια ξεκουράζονταν , αφεντικό και άλογο.
Κάποια μέρα έφτασαν ψηλά στο βουνό. Παντού χιόνια και κρύο. Φόρεσε κάτι ζεστό και πάνω στο άλογό του έριξε μια κουβέρτα.
Στο δρόμο τους συνάντησαν έναν άλλο άντρα, με στολή και αυτός στρατιωτική, πάνω στο δικό του άλογο.
Χαιρέτησαν ο ένας τον άλλον, αλλά και τα άλογα έκαναν το ίδιο μεταξύ τους, στη δική τους γλώσσα.
Όταν τελείωσε η συζήτηση αποφάσισαν να πάνε μαζί πιο πάνω στα βουνά, να βρούνε τους άλλους στρατιώτες.
Σε λίγο άκουσαν μια φασαρία, πυροβολισμούς, βόμβες να πέφτουν, φωνές που φώναζαν :
«ΑΕΡΑ» . Είχαν βρεθεί ήδη μέσα σε μία μάχη. Οι άντρες κατέβηκαν από τα άλογά τους, τα άφησαν σε μια άκρη και πολέμησαν μαζί με τους άλλους. Εκεί ο άντρας που είχαν συναντήσει τραυματίστηκε στο πόδι από μία σφαίρα. Του πόναγε πολύ το πόδι και άρχισε να φωνάζει και να κλαίει.
Ο Λούης τον τράβηξε και τον βοήθησε να σηκωθεί και να το βάλει στο άλογό του. Ρώτησε κάποιον στρατιώτη που ήταν το νοσοκομείο. Αυτός του έδειξε. Κρατώντας τα σχοινιά και από τα δύο άλογα προχώρησε. Έφτασε μετά από ώρα. Έδεσε το Μαυράκη σε ένα δέντρο καθώς και το άλλο άλογο. Πήγε αμέσως να βρει γιατρό. Του είπε ότι κάποιος είχε χτυπηθεί και ότι χρειάζεται βοήθεια. Δύο νοσοκόμες πήγαν αμέσως με ένα κρεβάτι και πήραν τον τραυματία. Το αφεντικό του Λούη τώρα ήταν σε θέση να πάει πάλι πίσω στη μάχη. Αλλά όχι μόνος του , αλλά με το Λούη, το αγαπημένο του ζώο. Ένα ζώο τόσο υπομονετικό αλλά και δεμένο με το αφεντικό του… Πόσες περιπέτειες θα ζούσαν άραγε μαζί ακόμα…
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2020
Επίσης μέσα από διάφορες δραστηριότητες δημιουργήσαμε δύο βίντεο:
και ένα όμορφο παζλ
Στο σχολείο αποφασίσαμε να φτιάξουμε λιποζάν. Ο καιρόν αρχίζει να κρυώνει και θελήσαμε να προλάβουμε τα σκασίματα στα χειλάκια των παιδιών. Επίσης η πολύωρη χρήση μάσκας κάποιες φορές συμβάλλει στο να δημιουργηθούν σπυράκια και ερεθισμοί. Με αυτή τη δραστηριότητα όχι μόνο θα προλάβουμε αλλά και θα θεραπεύσουμε ό,τι μας παρουσιαστεί.
Στο πιο κάτω βίντεο θα δείτε όλη τη διαδικασία, που έγινε μέσα στην τάξη μας:
Τα καρύδια είναι από τους πιο νόστιμους και υγιεινούς καρπούς , για μικρούς και μεγάλους.
Αφού ήρθαν στο σχολείο αποφασίσαμε να τα βρούμε τρόπο για να τα σπάσουμε. Αφού πειραματιστήκαμε στο τέλος καταλήξαμε στο γνωστό μας “καρυοθραύστη”.
Τη συνέχεια απολαύστε τη στο βίντεο που ακολουθεί:
Αγαπάμε και φροντίζουμε τα ζώα. Τα παιδιά δείχνουν την αληθινή αγάπη τους γι αυτά κάθε στιγμή. Έτσι και η στιγμή που η μικρή Ελπίδα φόρεσε τις όμορφες κάλτσες της με τα γατάκια και μιλήσαμε για αυτά, σκεφτήκαμε να τα κρατήσουμε σαν εικόνα όσο γίνεται περισσότερο. Φτιάχτηκε λοιπόν το πιο κάτω παζλ.
Και ο πιστός φύλακας του σπιτιού μου , ο Ερμής , έγινε και αυτός ένα όμορφο παζλ