Το Γ’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας με πέντε αποφάσεις του (186,188 -191/2013) απέρριψε τις αιτήσεις Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων, αλλά και μεμονωμένων γονέων, που ζητούσαν να ανασταλεί η αρχική απόφαση που καθόριζε τον τρόπο εισαγωγής των μαθητών στα πρότυπα πειραματικά σχολεία για το σχολικό έτος 2013 – 2014.

Κατ’ αρχάς, να επισημανθεί ότι τα πειραματικά σχολεία μετονομάστηκαν σε «Πρότυπα Πειραματικά Σχολεία» και η εισαγωγή των μαθητών στην Α’ Γυμνασίου και Α’ Λυκείου δεν γίνεται πλέον με κλήρωση, αλλά με εξετάσεις (τεστ δεξιοτήτων και γνώσεων) ενώ σύμφωνα με το νέο καθεστώς οι μαθητές των πρότυπων Δημοτικών σχολείων, για να συνεχίσουν τις σπουδές τους στο πρότυπο Γυμνάσιο θα πρέπει να δώσουν εξετάσεις, ενώ με το παλαιό σύστημα δεν χρειαζόταν να υποβληθούν σε δοκιμασία.

Ειδικότερα, οι Σύλλογοι Γονέων ζητούν να ακυρωθεί η από 20.2.2013 απόφαση της Διοικούσας Επιτροπής Πειραματικών Σχολείων με την οποία καθορίστηκε ο τρόπος εισαγωγής των μαθητών στα πρότυπα πειραματικά σχολεία για το ερχόμενο σχολικό έτος 2013 – 2014.

Όμως, στις 12.3.2013 εκδόθηκε από τη Διοικούσα Επιτροπή Πειραματικών Σχολείων νέα απόφαση η οποία επαναλαμβάνει κατά βάση την προγενέστερη από 12.3.2013 απόφαση του ίδιου οργάνου.

Κατόπιν αυτών, οι σύμβουλοι Επικρατείας αποφάνθηκαν ότι οι αιτήσεις των Συλλόγων Γονέων κ.λπ. δεν έχουν πλέον αντικείμενο, καθώς στρέφονται κατά μιας αποφάσεως η οποία έχει αντικατασταθεί.

Και έτσι το Δ’ Τμήμα του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου με τις επίμαχες πέντε αποφάσεις του απέρριψε τις αιτήσεις των γονέων, κ.λπ.

Υπενθυμίζεται ότι στις 18.4.2013 συζητήθηκαν στο ΣτΕ οι αιτήσεις των Συλλόγων Γονέων κ.λπ. με τις οποίες ζητούσαν να ακυρωθεί η δεύτερη απόφαση της Διοικούσας Επιτροπής Πειραματικών Σχολείων και αναμένεται η έκδοση των σχετικών αποφάσεων πριν τις εξετάσεις που θα γίνουν στο τέλος του ερχόμενου μήνα.

Πηγή: thebest.gr

Πριν λίγες μέρες πήρα στα χέρια μου ένα βιβλίο με τίτλο “Ένας απρόσμενος φίλος», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις http://www.kokkiniklostibooks.gr/ .

Συγγραφείς είναι δύο συνάδελφοι ο Βασίλης Κουτσιαρής και ο Γιάννης Διακομανώλης και την πραγματικά υπέροχη εικονογράφηση επιμελείται η Ζωή Λούρα.

Δεν περίμενα ότι πραγματικά αυτό το βιβλίο θα ήταν ένας απρόσμενος φίλος…. Με ένα πολύ ζεστό και ιδιαίτερο τρόπο οι συγγραφείς ασχολούνται με το ζήτημα της φιλίας που αναπτύσσεται ανάμεσα σε ένα παιδί και ένα βιβλίο που βρίσκεται στα ράφια μιας παιδικής βιβλιοθήκης.

Το βιβλίο λοιπόν αυτό περιγράφει την ιστορία του, στα ράφια της βιβλιοθήκης. Είναι σαν όλα τα άλλα, απλά και καταφρονεμένα βιβλία που βρίσκονται στα ράφια των βιβλιοπωλείων και κανείς ποτέ δεν τα πιάνει στα χέρια του, δεν τα αγγίζει, δεν τα ξεφυλλίζει. Μόνο οι υπάλληλοι που τα ξεσκονίζουν μπορεί να τα κοιτάξουν.

Όμως πάντα μπορεί να υπάρξει μια πρώτη φορά…

Έτσι ένα Σάββατο, ένας μικρός, ο ήρωας της ιστορίας, ο Φώτης, μπαίνει στη βιβλιοθήκη και κάποια στιγμή τα βήματά του τον οδηγούν μπροστά στο ράφι που βρίσκεται το βιβλίο της ιστορίας μας, στριμωγμένο ανάμεσα σε τόσα και τόσα άλλα…

Τη συνέχεια μπορείτε να τη διαβάσετε στο βιβλίο. Απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 6-9 ετών. Πιστεύω όμως ότι μπορεί να γίνει συζήτηση και με παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας γιατί τα μηνύματα που μεταφέρει είναι σημαντικά.

Το βιβλίο που διαλέγει να ξεφυλλίσει ο Φώτης έχει τίτλο «Η Ζωή είναι Ωραία».

Αλήθεια πόσο σημαντικό είναι  στις μέρες μας, που τα παιδιά βιώνουν καθημερινά στα σπίτια μας τις μικρές ή μεγάλες συνέπειες της οικονομικής (και όχι μόνο) κρίσης, να βρούμε λίγο χρόνο να συζητήσουμε μαζί τους και να τα βοηθήσουμε να πιστέψουν ότι υπάρχει ελπίδα. Ότι η ζωή είναι ωραία. Και η ζωή είμαστε εμείς, οι άνθρωποι, οι γονείς, οι φίλοι, οι συγγενείς. Πάντα υπάρχει ελπίδα, πάντα μπορούμε να κάνουμε κάτι να αλλάξουμε τη ζωή μας, πάντα πρέπει να προσπαθούμε να παίρνουμε εμείς τη ζωή μας στα χέρια μας, πάντα πρέπει να αγωνιζόμαστε, πάντα πρέπει να αγαπάμε και να προσφέρουμε το χαμόγελό μας. Αυτό δεν μπορεί κανείς να μας το πάρει….

Τον Φεβρουάριο του 1994 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου, ως Ημέρας Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο μικρασιατικό Πόντο την περίοδο 1916-1923.

Το βιβλίο του Γιώργου Δημ. Μόσχου «Η Πάτρα στην Κατοχή και στην Αντίσταση» των πατραϊκών εκδόσεων Γιάννης Σκ. Πικραμένος, θα παρουσιαστεί στην δημοτική αίθουσα της Αγοράς Αργύρη, (συμβολή των οδών Αγ. Ανδρέου και Αράτου – Πάτρα), την Παρασκευή 17 Μαΐου 2013, στις 8 μ.μ. από τους Β. Χατζηλάμπρου βουλευτή Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ, Παντελή Κυπριανό, καθηγητή Ιστορίας, αναπλ. Πρύτανη Πανεπιστημίου Πατρών, Βασιλική Λάζου, Δρ Ιστορίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Την εκδήλωση θα χαιρετίσει ο δήμαρχος Πατρέων Γ. Δημαράς και θα συντονίζει ο δημοσιογράφος Δημ. Χωρίτος.

Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου «Η Πάτρα στην Κατοχή και στην Αντίσταση» παρουσιάζεται η αντίσταση των αγωνιζομένων κατά της ιταλογερμανικής Κατοχής, η φλόγα των νέων για τον αγώνα, η δίψα για λευτεριά που οπλίζει έναν μικρό λαό κατά της τυραννίας από το φασιστικό ζυγό.

Ζωντανεύει η φρίκη των μελλοθανάτων του ναζιστικού στρατοπέδου ομήρων Λυμπερόπουλου, του μόνου στην Πελοπόννησο και χαρακτηρισμένου ως εφάμιλλου αυτών που διατηρούσαν οι ναζί στην Κ. Ευρώπη. Αναδεικνύεται το άγνωστο στρατόπεδο ιταλοκρατουμένων της Αρόης, αναδύεται η μυρωδιά του θανάτου από τον τύφο, που συγκρατούνταν, καλοκαίρι του 1942, από τους τοίχους των μεσαιωνικών φυλακών Μαργαρίτη.

«Οι λαοί των κατεχόμενων χωρών, αναζήτησαν και αναζητούν ακόμα με δίψα να ανακαλύψουν και το παραμικρό στοιχείο, στη βάση του οποίου θα τιμήσουν την μνήμη των νεκρών τους εκείνων, που άδολα και με πίστη στην ελευθερία του ανθρώπου, δώσανε ότι πολυτιμότερο τους χάρισε η φύση. Σίγουρα πρέπει να απορούμε που η δική μας Πολιτεία υστέρησε τόσο στο χρέος της αυτό και τώρα πρέπει να σπεύσει και να επισπεύσει να εκπληρώσει την δεδομένη αυτή υποχρέωσή της. Το στρατόπεδο Λυμπερόπουλου για την πόλη μας, πρέπει να γίνει το ανάλογο μνημείο του Νταχάου, του Μπούχενβαλντ, του Ματχάουζεν και τόσων άλλων που κοσμούνε πολλές πολιτείες των χωρών της Ευρώπης, με την απαραίτητη λεζάντα ”ποτέ πια πόλεμος”. Όποια και εάν είναι τα νομικά και τα οικονομικά εμπόδια κύριε Δήμαρχε, πρέπει να τα ξεπεράσετε.». (Επιστολή του κρατούμενου Θεόφ. Αναγνώστου προς τον Δήμο Πατρέων).

«Η Πάτρα στην Κατοχή και στην Αντίσταση» αποτελεί κραυγή διαμαρτυρίας πατριωτών κατά της αμαύρωσης του Πολιτισμού μας στον εικοστό αιώνα από το ναζιστικό τέρας, που και σήμερα στον εικοστό πρώτο αιώνα, με κοινοβουλευτικό μανδύα βγάζει θρασύτατα την γλώσσα του, γιατί η Πολιτεία μετά την απελευθέρωση από την ναζιστική Κατοχή δεν φρόντισε να διατηρήσει οξυμένη την θύμηση των εγκλημάτων πολέμου που παραμένουν ατιμώρητα έως τις μέρες μας.

Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου του Γιώργου Δημ. Μόσχου, δημοσιοποιούνται για πρώτη φορά τα πλήρη στοιχεία ονομάτων αυτών που εκτελέστηκαν στην μάντρα του Μουρτζούχου από τους Γερμανούς ναζί, πίσω από το ΚΕΤΧ, αλλά και των αμάχων της Πάτρας, που πρόσφεραν τη ζωή τους κατά τις ημέρες των μαχών της απελευθέρωσης της πόλης, όπως και γραπτές αναφορές των πρωταγωνιστών των ημερών και μετά από αυτές, σαν της Γρίβα, της Κακού, του Κοντόγκωνα, του Κένταυρου, του Ζησιάδη, του Ερενστρώλε, αλλά και του ίδιου του Κουρκουλάκου που αυτοεπιγράφεται ως αρχηγός των Ταγμάτων Ασφαλείας, αξιωματικών του και πολλών άλλων.

Για πρώτη φορά τεκμηριώνεται ο τρόπος διάσωσης του λιμανιού της Πάτρας από τις δυνάμεις τους ΕΛΑΣ με την συμβολή του εκπροσώπου του ΔΕΣ Χανς Ερενστρώλε και καταρρίπτεται ο μύθος περί πλοηγού που συντήρησαν ανιστόρητοι από άγνοια ή σκοπιμότητα.

Για περισσότερα: www.independent.gr

Η πρόληψη της χρήσης ναρκωτικών στην Ελλάδα υλοποιείται κυρίως από τα 71 Κέντρα Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας.

Τα Κέντρα Πρόληψης λειτουργούν σε όλη την Ελλάδα για περισσότερα από 10 χρόνια καλύπτοντας τις 13 Διοικητικές Περιφέρειες και τους 49 από τους 51 νομούς της χώρας. Επιχορηγούμενα από το Υπουργείο Υγείας και το Υπουργείο Εσωτερικών (μέσω των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων της Αυτοδιοίκησης) αποτελούν ένα αποκεντρωμένο δίκτυο υπηρεσιών πρώτης γραμμής με στόχο την ενίσχυση των τοπικών πληθυσμών για την αποτροπή κάθε μορφής εξάρτησης και την προαγωγή της ψυχοκοινωνικής υγείας των πολιτών, μέσα από την επιστημονικά τεκμηριωμένη ενημέρωση και εκπαίδευσή τους.

Το έργο αυτό, μάλιστα, επιτελείται σε συνθήκες υποχρηματοδότησης και υποστελέχωσης (σήμερα εργάζονται στα Κέντρα Πρόληψης λιγότεροι από 400 εργαζόμενοι, ώστε η αναλογία εργαζομένων προς τον πληθυσμό υπολείπεται του 1/25.000).

Εξαιτίας του παρωχημένου, ιδιότυπου θεσμικού καθεστώτος τους, τα Κέντρα Πρόληψης απέχουν πολύ από το να είναι μόνιμες δομές, με σαφή, πάγια και κεντρική κρατική χρηματοδότηση που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες τους. Η ισχύουσα «Προγραμματική Σύμβαση για την Λειτουργία των Κέντρων Πρόληψης» είναι το μόνο “έδαφος” υποτυπώδους ρύθμισης μιας σειράς λειτουργικών, επιχειρησιακών και άλλων ζητημάτων. Η Σύμβαση αυτή λήγει εντός του 2013 και ακόμη δεν έχει υπάρξει έμπρακτο ενδιαφέρον για τη διαδικασία ανανέωσής της από τους συναρμόδιους Φορείς (Υπουργείο Εσωτερικών, Υπουργείο Υγείας, ΚΕΔΕ, ΟΚΑΝΑ, ΕΕΤΑΑ ΑΕ).

Τα τρία τελευταία χρόνια τα Κέντρα Πρόληψης λειτουργούν με λιγότερο από το 35% της -προϋπολογισμένης και κοινά συμφωνημένης με βάση τις ανάγκες τους- χρηματοδότησης. Εξ αιτίας της ακραίας υποχρηματοδότησης τα Κέντρα Πρόληψης, αδυνατώντας να αντεπεξέλθουν στα πάγια έξοδά τους, κινδυνεύουν σοβαρά με διακοπή της λειτουργίας τους. Μάλιστα, ήδη υπάρχουν στις δομές εργαζόμενοι απλήρωτοι ως και 6 μήνες.

Sign the Petition

http://www.gopetition.com/petitions/%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CE%AD%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%B1-%CF%80%CF%81%CF%8C%CE%BB%CE%B7%CF%88%CE%B7%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BE%CE%AC%CF%81%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%B6%CF%89%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%AC.html

Όσες/όσοι θέλετε να βοηθήσετε περισσότερο, μπορείτε να βρείτε και να προωθήσετε την εκδοχή στην αγγλική:

See also http://www.avaaz.org/en/petition/Keep_Greek_Prevention_Centers_and_their_services_alive/?cgSNHab