8 Νοεμβρίου!!! Η γιορτή των αρχαγγέλων και της πολεμικής μας αεροπορίας!!
Περιγράφουμε εικόνες…
Βλέπουμε τα βίντεο…
Ζωγραφίζουμε…
Χρόνια Πολλά στην πολεμική μας αεροπορία!!!
Γιατί αυτά τα πρότυπα θέλουμε!!!!
Τιμώντας το έπος του ’40…
Ξεκινάμε αποτυπώνοντας τι γνωρίζουμε για την 28η Οκτωβρίου…
Βρίσκουμε στον χάρτη τις χώρες και γνωρίζουμε τις σημαίες τους….
Μαθαίνουμε μέσα από το παρακάτω βίντεο…
Γνωρίζουμε τους αγώνες των Ελλήνων ηρώων μέσα από φωτογραφικό υλικό… περιγράφουμε τις εικόνες και προσπαθούμε να συνδέσουμε τα γεγονότα!!
Τι συναισθήματα μας προκαλούν οι εικόνες;
Τι μπορεί να σκέφτονται οι ήρωες στις εικόνες;
Μιλήσαμε για τη σημαία μας. Από πού πήρε τα χρώματά της; Γιατί έχει εννιά λωρίδες; Παρακολουθήσαμε με μεγάλο ενδιαφέρον την παρακάτω παρουσίαση….
Βρίσκω την ελληνική σημαία στο παρακάτω παιχνίδι…
Συνεχίζουμε με την προσφορά των γυναικών της Πίνδου… βλέπουμε βίντεο…
και μαθαίνουμε το τραγούδι…
κι εμείς με τη σειρά μας τις τιμούμε με τις εργασίες μας…
Ομαδική εργασία “Οι Έλληνες στην Πίνδο”
Μάθαμε το “ΟΧΙ” Λέξη τόσο μικρή και συνάμα τόσο μεγάλη… Μάθαμε τα τρία γραμματάκια της και ετοιμάσαμε τους φαντάρους μας…
Όμως σήμερα όλοι θέλουμε ειρήνη και αγαπημένους τους λαούς… στέλνουμε, λοιπόν, μηνύματα ειρήνης σε όλο τον κόσμο!!!
Η ειρήνη είναι χρώματα πολλά ζωγραφισμένα μέσα στην καρδιά…
Πάντα όμως ομορφότερες είναι οι δημιουργίες των παιδιών στις ελεύθερες δραστηριότητες.
Και βέβαια είπαμε τα ποιήματά μας σήμερα στη γιορτή κι αύριο θα καταθέσουμε στεφάνι και θα παρελάσουμε…
Τι μάθαμε φέτος για την 28η Οκτωβρίου;
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΠΑΤΡΙΔΑ!!!! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ!!!
Το σχολείο μας συμμετείχε στην εβδομάδα Code Week με τη δραστηριότητα “10 years Code Week Celebration”…
Ξεκινήσαμε πρώτα με τα νήπια ενώνοντας τις τελίτσες με τους αριθμούς, ώστε να εμφανιστεί το δώρα μας για το Code Week!
Επόμενη δραστηριότητα η αποκρυπτογράφηση του δώρου, όπου τα παιδιά ζωγράφισαν με κόκκινο χρώμα τα κουτάκια με τα δύο σημεία και με μπλε τα κουτάκια με το ένα σημείο…
Σειρά είχε η ρομποτική και η μελισσούλα μας, η αγαπημένη Bee Bot μας… Ξεκινήσαμε βιωματικά και γίναμε εμείς οι ίδιοι τα ρομποτάκια, που ήθελαν να φτάσουν στο δώρο… επιτρέπονται μόνο κινήσεις μπροστά, πίσω, δεξιά και αριστερά… κάνοντας ένα βήμα αφήναμε στο πλακάκι το σχετικό βελάκι, ώστε να μπορέσουμε μετά να καταγράψουμε σε ένα χαρτί τις κινήσεις που κάναμε…
Σε επόμενη δραστηριότητα μεταφερθήκαμε στο ταμπλό της μελισσούλας μας, όπου και πάλι αφού σκεφτόμασταν που πρέπει να πάει το ρομποτάκι αφήναμε τις κατάλληλες καρτελίτσες. Μετά βλέποντας τις καρτέλες πατούσαμε τα κατάλληλα πλήκτρα με τα βελάκια πάνω στο ρομποτάκι και του δίναμε την εντολή “GO”… Ο ενθουσιασμός μας όταν έφτανε η μελισσούλα στο δώρο δεν περιγράφεται… η τάξη πλημμύριζε φωνές και παλαμάκια!!!
Συνεχίσαμε στον πίνακα, όπου έπρεπε τα παιδιά να ζωγραφίσουν τα βελάκια για την πορεία της μελισσούλας από το δωράκι με τον αριθμό 1, στο δωράκι με τον αριθμό 2 και μετά στο δωράκι με τον αριθμό 3 και στο παιδί…
Κάπως έτσι και με αφορμή τη συμμετοχή μας στην εβδομάδα CODE WEEK ξεκινάμε την προσπάθειά μας στην εισαγωγή των παιδιών στην υπολογιστική σκέψη (computational thinking)!!
Και το ταξίδι στη γνώση συνεχίζεται!!!
Ξεκινήσαμε να μαθαίνουμε τα σημεία και τις γραμμές αρχής γενομένης από την ευθεία, λίγο πριν ξεκινήσουμε σχήματα, αριθμούς και γράμματα. Άλλωστε όλα αυτά είναι γραμμές. Διαφόρων ειδών γραμμές. Αν παίξουμε μαζί τους, όλα θα είναι ευκολότερα…
Σκαρώσαμε το παρακάτω ποιηματάκι:
“Μια φορά κι ένα καιρό
μια τελεία ήτανε θαρρώ.
όμορφη και ζωηρή,
στρόγγυλη και στρουμπουλή.
ΣΗΜΕΙΟ ήταν το όνομά της,
χρυσάφι ήταν η καρδιά της.
Χοροπηδούσε στο χαρτί
και ζωγράφιζε εδώ κι εκεί”
Ζωγραφίσαμε, λοιπόν, κι εμείς τα δικά μας παιχνιδιάρικα σημεία σε μία ομαδική εργασία στο καβαλέτο, παίξαμε βάζοντας πάνω στο σημείο τον μαρκαδόρο μας και πηγαίνοντάς τον βόλτα πάνω στο χαρτί χωρίς όμως να τον σηκώσουμε καθόλου και ζωγραφίσαμε μόνο με τελίτσες ερχόμενοι σιγά σιγά με διάφορα είδη τέχνης, όπως τον πουαντιγισμό…
 |
| pointillism |
“Pointe στα γαλλικά είναι οι κουκκίδα, το στίγμα και pointillism ,ο πουαντιλισμός ή πουαντιγισμός είναι το εικαστικό κίνημα που ξεκίνησε από, τους ιμπρεσιονιστές κυρίως, ζωγράφους στα τέλη του 19ου αιώνα.
Ο Σερά (George Piere Seurat) δημιούργησε έργα με κουκκίδες γεμάτες καθαρά χρώματα που έδιναν τη μορφή στη ζωγραφιά.
Βασίστηκε στην ικανότητα που έχει ο αμφιβληστροειδής να αντιλαμβάνεται ως ενότητα, ως σύνολο τις πολύ μικρές λεπτομέρειες όταν τα μάτια μας κοιτάζουν από κάποια απόσταση.
Ο ζωγράφος ήθελε να χρησιμοποιήσει τα χρώματα καθαρά χωρίς να τα αναμίξει στην παλέτα του, για να πετύχει μεγαλύτερη φωτεινότητα, αγνότητα και καθαρότητα χρώματος. Έτσι ζωγραφίζοντας κουκίδες-τελίτσες χρώματος χωρίς περιγράμματα δημιουργούσε την εικόνα που είχε φανταστεί και ήθελε να αποτυπώσει….”
πηγή: http://mammy-on-line.blogspot.com/2014/01/pointillism.html
Ενώσαμε σημεία και δημιουργήσαμε ευθείες γραμμές, με τις οποίες παίξαμε για να τις μάθουμε καλύτερα
Δημιουργήσαμε έργα τέχνης με μεικτή τεχνική χρησιμοποιώντας νερομπογιές για τη δημιουργία γραμμών και την τεχνική κολλάζ με ευθείες γραμμές από χαρτί γλασσέ.
Συμμετέχοντας στη δράση Code Week 2022 με τη δραστηριότητα “10 years celebration Code Week” ανακαλύψαμε το δώρο που κρυβόταν μέσα στα κουτάκια ζωγραφίζοντας κόκκινα τα κουτάκια με τα δύο σημεία και μπλε τα κουτάκια με το ένα σημείο, εξασκώντας την υπολογιστική σκέψη των παιδιών.
Και βέβαια, από την παρέα μας δεν έλειψαν τα αγαπημένα μας Ζουζούνια.
Και συνεχίζουμε παίζοντας με γραμμές !!!
Η σημερινή ημέρα ήταν αφιερωμένη στον Μακεδονικό Αγώνα. Τι μπορεί να σημαίνει “Μακεδονικός Αγώνας”; Ποιες λεξούλες αναγνωρίζουμε; Μα, φυσικά, η λέξη “αγώνας”. Τι αγώνας όμως; αγώνας ποδοσφαίρου, όπως βλέπουμε στην τηλεόραση; Όχι, βέβαια. Αγώνας = προσπάθεια των Ελλήνων να διώξουν τους Βούλγαρους από τα εδάφη της πατρίδας μας. Από τα εδάφη της περιοχής μας, που ονομάζεται Μακεδονία. Αγώνας για την ελληνική σημαία. Βρίσκουμε στον χάρτη της Ελλάδας τη Μακεδονία και συζητάμε για τους γείτονες Βούλγαρους, οι οποίοι ήθελαν να μείνουν εδώ στη δική μας περιοχή, αλλά όχι ειρηνικά. Ήθελαν να μας έχουν αιχμάλωτους και να ανήκουμε στη δική τους χώρα. Μπορούμε όμως εμείς να το δεχτούμε αυτό; Μπορεί ένας λαός να δέχεται να χάνει την ελευθερία του;
Όσοι αγωνίστηκαν για να διώξουν τους Βούλγαρους από τη Μακεδονία ονομάστηκαν Μακεδονομάχοι.
Ο Παύλος Μελάς ήταν ένας από τους Μακεδονομάχους που πρόσφερε πολλά στον δύσκολο αυτό αγώνα. Αγωνίστηκε σκληρά για τη Μακεδονία αφήνοντας την καλή ζωή και τις ανέσεις του στην Αθήνα, όπου ζούσε και σκοτώθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1904 σε περιοχή της Καστοριάς, που σήμερα έχει πάρει το όνομά του και ονομάζεται Μελάς.
Παρακολουθούμε βίντεο για τη ζωή του Παύλου Μελά…
Ακούμε το τραγούδι “Μακεδονία ξακουστή”
Βρίσκουμε τη Μακεδονία παρατηρώντας τον χάρτη στην παρεούλα μας και τη ζωγραφίζουμε.
“Έστιν μεν ουν Ελλάς και η Μακεδονία” Στράβων
Ο δικός μας φόρος τιμής στον Παύλο Μελά.
Να είμαστε γεροί και να τιμούμε τους ήρωες της πατρίδας μας!!
Τις ημέρες που μας πέρασαν παίξαμε πολύ με τα αρχικά γράμματα των ονομάτων μας, αλλά και με τα ονόματά μας!!! Με μουσική, κινητικά παιχνίδια και πολύ κέφι μάθαμε να ξεχωρίζουμε το αρχικό μας γράμμα, ώστε να βρίσκουμε τη θέση του μπουφάν στις κρεμάστρες, τη θέση της τσάντας στα ντουλαπάκια μας, τις καρτελίτσες που χρησιμοποιούμε στο παιχνίδι στις γωνιές αλλά να είμαστε σε θέση να βοηθάμε και τους φίλους μας.
Ξεκινήσαμε με ένα παιχνίδι που λατρέψαμε κατά τη διάρκεια δημιουργίας των κανόνων. Η μαγική κουβέρτα με τα τερατάκια μάς μεταμορφώνει σε μικρά τερατάκια που ψάχνουν να βρουν το αρχικό τους γραμματάκι….
Αντιστοιχίσαμε το αρχικό μας με τον αντίστοιχο δρόμο… άλλωστε κάθε στόχος έχει ένα δρόμο που πρέπει να διανύσουμε για να τον πετύχουμε… ακολουθήσαμε λοιπόν τον δρόμο που μας οδηγεί στο να μάθουμε να γράφουμε το αρχικό μας…. (οι δρόμοι είναι ιδέα της συναδέλφου Καλλιόπης Παπουτσάκη) εδώ
Μεταμορφωθήκαμε σε Γραμματανθρωπάκια…
Χωροχρονικές έννοιες παίζοντας με τα αρχικά μας…
Συνεργασία ανάμεσα στα ζευγάρια για τα αρχικά μας σε διάφορα μέλη του σώματός μας….
Η Βάγια η Κουκουβάγια μας ήθελε κι αυτή να έχει παρεούλα… κι έχει απόλυτο δίκιο!! Ποιος μπορεί να ζει μόνος του; Πώς θα τη βοηθήσουμε λοιπόν; Πολύ εύκολα… θα κάνουμε κι άλλες κουκουβάγιες…
Συνεχίζουμε δημιουργικά και εικαστικά με τεχνική κιμωλίας… (ιδέα από το pinterest)
Και τώρα ήρθε η ώρα για μια ονοματοσαλάτα!!! Και πάλι με κινητικό παιχνίδι και μουσική βρίσκω το όνομά μου και το τοποθετώ στη σωστή θέση του πίνακα αναφοράς…
Στο ολοήμερο τα παιδιά σχημάτισαν με την κυρία Αλεξία τα αρχικά τους με υλικά της φύσης…
Και έτοιμη η πρώτη εργασία μας για τα portfolios…
Και συνεχίζουμε!!!!!
Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων η σημερινή και το βλέμμα μας είναι κυρίως στα αδέσποτα, που δεν έχουν κάποιον να τα φροντίζει και να νοιάζεται γι’ αυτά.
Ακούμε το τραγούδι
Αρχικά το ακούσαμε μια φορά ολόκληρο χωρίς να διακόπτουμε. Αφού βρήκαμε για ποιους μιλάνε οι στίχοι του άρχισα να σταματώ όπου θεωρούσα σημαντικό και να κάνω ερωτήσεις κατανόησης του στίχου, ώστε να μάθουμε την ιστορία του μικρού μας φίλου. Επιπλέον, επιμέναμε πολύ στο πώς ένιωθαν όλοι οι ήρωες, από πού το καταλάβαμε, τι μπορούσαμε να κάνουμε για να αλλάξει η διάθεσή τους και πώς άλλαξε τελικά.
Εκτός, όμως από το τραγούδι πού αλλού μπορούμε να ακούσουμε μια ιστορία χωρίς μουσική; Μα, φυσικά, στα βιβλία… για να διαβάσουμε κι ένα εξαιρετικό βιβλίο της αγαπημένης μας Γιολάντας Τσορώνη Γεωργιάδη με τίτλο “Τα αδεσποτάκια” αλλά με έναν άλλο τρόπο…
Τα παιδιά με μεγάλο ενδιαφέρον άκουσαν την υπέροχη ιστορία της Γιολάντας μας και ταυτίστηκαν με τον Αντώνη, όπως ήταν φυσικό, αφού όλοι θέλουμε ένα ζωάκι στο σπίτι μας. Όταν, όμως, αυτό δεν είναι εφικτό, τότε τι μπορούμε να κάνουμε; Βρήκαμε πάρα πολύ ωραία την ιδέα του παππού του Αντώνη κι αποφασίσαμε κι εμείς να βοηθήσουμε κάποια αδεσποτάκια. Αποφασίσαμε, λοιπόν, να συγκεντρώσουμε τρόφιμα και ό,τι άλλο χρειάζεται και να έρθουμε σε επαφή με την Ομάδα Προστασίας Αδέσποτων Ζώων Καστοριάς (ΟΠΑΚ) , ώστε να αποφασίσουμε πώς μπορούμε κι εμείς να βοηθήσουμε στο πολύ σημαντικό έργο τους.
Ετοιμάσαμε μια αφίσα για τα ζώα…
και πήραμε μαζί μας τα γλυκύτατα σκυλάκια μας….
Υποσχόμαστε να μη θυμόμαστε τα ζωάκια μόνο τη σημερινή μέρα που γιορτάζουν αλλά κάθε μέρα γιατί κι αυτά έχουν ανάγκες και δικαιώματα!
Η Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων, γνωστή και ως «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία» εορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου. Υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1990, για να αποτίσει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους ηλικιωμένους, αλλά και να επισημάνει τα προβλήματα, που αντιμετωπίζουν.
Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/56
Βέβαια, οι σημερινοί παππούδες και γιαγιάδες των νηπίων μας ουδεμία σχέση έχουν με τις παραδοσιακές εικόνες των παππούδων και των γιαγιάδων, όπως αυτές κατά κόρον κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Όμως, δεν παύει η 1η Οκτωβρίου να είναι αφιερωμένη σ’ αυτούς και στην αγάπη που δείχνουν στα εγγονάκια τους. Πόσο πρέπει να τους αγαπάμε για τη βοήθεια που προσφέρουν στην οικογένεια… πόσο πρέπει να τους αγαπάμε για την αγάπη και τη ζεστή αγκαλιά που κάνουν στα εγγονάκια τους… πόσο πρέπει να τους αγαπάμε που μας κάνουν όλα τα χατήρια… πόσο πρέπει να τους αγαπάμε που μας κακομαθαίνουν… πόσο πρέπει να τους αγαπάμε που απλά είναι ο παππούς και η γιαγιά μας, όπως πολύ πετυχημένα είπε ένα νηπιάκι μας!!!
Έτσι κι εμείς σήμερα τους αφιερώσαμε ένα πολύ όμορφο τραγούδι…
Συζητήσαμε τις εικόνες του βίντεο και τους στίχους του τραγουδιού και κάπου μέσα εκεί βρήκαμε και τους εαυτούς μας. Τι κάνουμε εμείς με τον παππού και τη γιαγιά; Ας τους συστήσουμε στους φίλους μας κι ας μοιραστούμε μαζί τους στιγμές και συναισθήματα.
Κάποιοι παππούδες, βέβαια, είναι στον ουρανό, αλλά μας αγαπάνε κι από εκεί και είναι οι δικοί μας άγγελοι!!!
Κι αποφασίσαμε να τους κάνουμε ένα δωράκι!! Την καρδούλα μας, που κρύβει μέσα της τον παππού και τη γιαγιά, αλλά κρύβει μέσα της και τις στιγμές που μοιραζόμαστε και μας κάνουν να τους αγαπάμε πάρα πάρα πολύ!!!
Για όλους εσάς, λοιπόν, αγαπημένοι μας παππούδες και γιαγιάδες ένα καδράκι με την παιδική μας καρδούλα κι όσα κρύβει μέσα της!!
Σίγουρα δεν θα έχουν κρεμάσει ομορφότερο κάδρο στον τοίχο τους οι παππούδες μας!!!!
Και του χρόνου αγαπημένοι μας!!! Σας ευχαριστούμε για όλα!!!!
“Τα παιδιά έχουν ανάγκη από καθημερινή φυσική δραστηριότητα. Η φυσική δραστηριότητα βοηθά στην ανάπτυξη και βελτιώνει τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική υγεία. Οι έρευνες δείχνουν ότι στην εποχή μας η σημασία της άθλησης είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Θα προσθέταμε ότι είναι και σημαντικότερη από ποτέ.
Σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο, ο αθλητισμός, η αναψυχή και το παιχνίδι βελτιώνουν την υγεία – τόσο την ψυχική όσο και την σωματική. Διδάσκουν σημαντικά μαθήματα ζωής για το σεβασμό, την ηγετικότητα και τη συνεργασία. Προωθούν την ισότητα για όλους και γεφυρώνουν τις διαφορές μεταξύ των ανθρώπων.
Η άθληση για τα παιδιά σήμερα είναι ουσιαστικά το παιχνίδι μιας εποχής όπου οι αλάνες έχουν εξαφανιστεί και δεν υπάρχει πια χρόνος, ευκαιρία ή και ασφάλεια για ελεύθερο παιχνίδι στις γειτονιές. Γι’ αυτό δεν πρέπει κανείς μας να ξεχνά ότι ο βασικός στόχος της άθλησης χρειάζεται να είναι πρωτίστως μια ευχάριστη δραστηριότητα και μια πολύτιμη εμπειρία για το παιδί.
Η συμμετοχή στα οργανωμένα αθλήματα δίνει την ευκαιρία στα παιδιά και στους νέους να βελτιώσουν τη φυσική τους κατάσταση και να συνηθίσουν σ’ έναν τρόπο ζωής και άσκησης που ιδανικά θα συνεχίσουν και στην ενήλικη ζωή τους. Ο αθλητισμός προστατεύει τα παιδιά από την παχυσαρκία και τη γνωστή παγίδα ‘καναπές – τηλεόραση – ψυγείο’. Μειώνει τον κίνδυνο για προβλήματα υγείας (τώρα, αλλά και στη μετέπειτα ζωή), όπως η παχυσαρκία, οι καρδιαγγειακές νόσοι και ο σακχαρώδης διαβήτης, και βοηθά στην απόκτηση υγιεινών συνηθειών. Επιπλέον, συμβάλλει στην ανάπτυξη κινητικών δεξιοτήτων και συντονισμού.
Ο αθλητισμός δεν αφορά μόνο στη σωματική ανάπτυξη και υγεία, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο το παιδί αρχίζει να αντιλαμβάνεται τον κόσμο. Με τη συμμετοχή στα αθλήματα το παιδί γίνεται μέλος μιας ομάδας και μαθαίνει να επικοινωνεί ισότιμα και με κανόνες, να συμμετέχει σε μια κοινή προσπάθεια προς έναν κοινό στόχο. Είναι μια ευκαιρία να κάνει νέους φίλους και να μάθει να συνεργάζεται μαζί τους. Εξίσου σημαντικό, όμως, είναι και το γεγονός ότι μέσα από τον αθλητισμό το παιδί αντιλαμβάνεται και αποδέχεται τη διαφορετικότητα και καλλιεργεί την ιδέα του αλληλοσεβασμού και της ανεκτικότητας.”
Πηγή: https://gwgw13.wordpress.com
Σήμερα 30 Σεπτεμβρίου 2022 είναι η ευρωπαϊκή μέρα του σχολικού αθλητισμού και ξεκινήσαμε κουβεντιάζοντας για το τι σημαίνει η λεξούλα “αθλητισμός”… Ποια αθλήματα γνωρίζουμε; Οι πρώτες απαντήσεις αποκαρδιωτικές “το τάμπλετ κυρία… εγώ μόνο αυτό παίζω, ο υπολογιστής κυρία…κι εγώ αυτό παίζω..”…. Ευτυχώς κάποιος ανέφερε ότι πηγαίνει ποδόσφαιρο κι έτσι κουβεντιάσαμε για αυτό, για το μπάσκετ, για το καράτε, για το μπαλέτο, για το τρέξιμο. Αναφερθήκαμε σε λεξούλες όπως ομαδικό, ατομικό, κανόνες, σωστή συμπεριφορά, συνέπειες σε περίπτωση άσχημης συμπεριφοράς.
Παρακολουθήσαμε δύο βίντεο της αγαπημένης των παιδιών Πέππας
και κουβεντιάσαμε για τα βίντεο αυτά τονίζοντας ότι δεν έχει σημασία το να κερδίσουμε αλλά να συμμετέχουμε σε έναν αγώνα!!
Και ξεχυθήκαμε στην αυλή να θυμηθούμε αυτά που έχουμε ξεχάσει λόγω τάμπλετ και τεχνολογίας…
Δέσαμε την ομάδα κάνοντας έναν κύκλο και δίνοντας την μπάλα από τον ένα στον άλλο γρήγορα, ώστε να μπούμε στη λογική της τήρησης των κανόνων.
Συνεχίσαμε με προσπάθεια να πετάξουμε τη μπάλα όσο πιο ψηλά μπορούμε ώστε να φτάσουμε στη μεγάλη μπασκέτα…
Και συνεχίσαμε με σκυταλοδρομίες, όπου περνούσαμε μια πίστα με διάφορες δραστηριότητες, ισορροπία, πηδηματάκια με τα δύο πόδια, υπερπήδηση εμποδίου κτλ, παίρναμε το αρχικό μας γραμματάκι και γυρίζαμε γρήγορα πίσω να χτυπήσουμε το χέρι του επόμενου φίλου μας, ώστε να ξεκινήσει εκείνος.
Οι δύο ομάδες ήρθαν ισόπαλες κι όλοι ήμασταν πάρα πολύ ευχαριστημένοι!!!
Την εβδομάδα που μας πέρασε μας επισκέφθηκε η Βάγια, η σοφή μας Κουκουβάγια, η οποία με ένα γράμμα που μας έστειλε μάς ενημέρωσε ότι θα είναι μαζί μας όλη τη χρονιά, θα μας προτείνει παιχνίδια, θα παίζουμε μαζί της και θα βρίσκεται στην παρεούλα μας…
Αφού συστηθήκαμε λέγοντας το όνομά μας και τι μας αρέσει να κάνουμε, την αγκαλιάσαμε τρυφερά, όπως πρέπει σε όλα τα πουλάκια, μήπως και μπορέσουμε να ελέγξουμε κάπως τη δύναμη και το νεύρο που συνοδεύει όλες μας τις κινήσεις…χαχαχαχαχ
Μαζί της είχε το κουτί των εκπλήξεων μέσα στο οποίο υπήρχαν κάποιες εικόνες…
Αφού γίναμε ζευγαράκια ακούγοντας το τραγούδι της εδώ κλείσαμε τα μάτια μας και τραβήξαμε από το κουτί μία εικόνα. Αφού αποφασίσαμε σε ποια γωνιά έχουμε δει αυτά τα αντικείμενα, πήγαμε εκεί και παίξαμε παρατηρώντας και τα υπόλοιπα αντικείμενα που υπήρχαν στη γωνιά. Μετά το παιχνίδι ζωγραφίσαμε τα όσα είδαμε στη γωνιά και παρουσιάσαμε στην ολομέλεια τις ζωγραφιές μας.
Μετά επισκεφθήκαμε όλοι μαζί τις γωνιές, τις ονομάσαμε, παρατηρήσαμε πολύ καλά για να βρούμε τι άλλα αντικείμενα υπάρχουν εκεί, σκεφτήκαμε τι παιχνίδια μπορούμε να παίζουμε, αλλά και πόσοι μπορούμε να παίζουμε για να είμαστε άνετα. Ζωγραφίσαμε τα όσα αποφασίσαμε κι εκεί θα κολλάμε τώρα τις καρτέλες μας για να μετράμε και να ξέρουμε αν μπορεί κάποιο παιδάκι να μπει στη γωνιά ή όχι…
Μέσα στο κουτί των εκπλήξεων της κουκουβάγιας βρήκαμε “δύο χαρτιά με γραμματάκια κι ένα τέρας”… τι να είναι αυτό; τι να γράφει άραγε;
Είναι η ιστορία του μικρού τέρατος που πάει στο νηπιαγωγείο και κάνει πολλές μα πολλές ζαβολιές… Το διαβάσαμε και βρήκαμε πολλές ομοιότητες με τις δικές μας συμπεριφορές, αφού είμαστε μικροί κι ειλικρινείς…. Τι πρέπει να κάνουμε, λοιπόν, για να μη βρεθούμε κι εμείς στη θέση του τέρατος και δε μας θέλουν οι φίλοι μας στο παιχνίδι αλλά και στην παρέα τους;
Κάναμε έτσι την πρώτη μας πολύ όμορφη κατασκευή και βάλαμε τους δικούς μας κανόνες…
(Την ιστορία του τέρατος μου έστειλε μία αγαπημένη συνάδελφος κι ομολογώ ότι δεν την ήξερα, αλλά μου άρεσε πολύ όπως άρεσε και στα παιδιά)
Γράψαμε τους κανόνες της παρεούλας, σύμφωνα με τους οποίους
και τους κανόνες για την κάθε γωνιά….
και ζωγραφίσαμε την ιστορία του μικρού τέρατος…
Ένας από τους πολύ σημαντικούς κανόνες που πρέπει να τηρούμε έχει να κάνει με τα χέρια μας και με το τι μπορούμε να κάνουμε μ’αυτά…
Είδαμε και περιγράψαμε συμπεριφορές που σχετίζονται με τα χέρια μας στις παρακάτω εικόνες, που βρήκα στο ίντερνετ…
Κάναμε την πρώτη μας προσπάθεια καλλιέργειας ακρόασης τραγουδιού ακούγοντας το τραγούδι “Υπάρχουν χέρια” εδώ και παίζοντας παιχνίδι, στο οποίο σταματούσα τη μουσική στο κατάλληλο σημείο και τα παιδιά έβρισκαν την εικόνα στην οποία αναφέρονταν οι στίχοι και βάζοντάς τη στη σειρά…
Κάναμε την πρώτη μας ομαδική εργασία στην οποία κολλήσαμε τις εικόνες στη σωστή θέση ανάλογα με το αν τα χέρια έκαναν σωστή πράξη η όχι…
Συμφωνήσαμε για το τι μπορούν να κάνουν τα χέρια μας και “υπογράψαμε” με τις παλάμες μας… ( όσοι έλειπαν κι ήταν πολλοί θα “υπογράψουν” τη Δευτέρα)
Κάναμε και ατομική κατασκευή με τις παλάμες μας, με τίτλο “τα χέρια δε χτυπάνε, τα χέρια αγαπάνε” ιδέα που είδα στο Pinterest…
Περάσαμε πολύ όμορφα κι αυτή την εβδομάδα!!!
Και συνεχίζουμε!!!!
