Στις 11 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε στο νηπιαγωγείο μας η γιορτή λήξης της φετινής σχολικής χρονιάς. Ήταν μια ξεχωριστή και όμορφη μέρα γεμάτη χαρά, τραγούδια, χορούς και χαμόγελα!

Τα παιδιά τραγούδησαν αγαπημένα τραγούδια, χόρεψαν με ενθουσιασμό και παρουσίασαν τη θεατρική παράσταση «Το καφενείο, η Ωραία Ελλάς», εντυπωσιάζοντας όλους τους γονείς και τους καλεσμένους με το ταλέντο και τη ζωντάνια τους.

Η γιορτή μας έκλεισε με συγκίνηση αλλά και πολλές όμορφες αναμνήσεις από όσα ζήσαμε μαζί αυτή τη σχολική χρονιά.

Ευχόμαστε σε όλα τα παιδιά και στις οικογένειές τους ένα όμορφο και ξέγνοιαστο καλοκαίρι!

Καλό καλοκαίρι! ☀️🏖️

Ο κύριος στόχος του συγκεκριμένου εργαστηρίου δεξιοτήτων ήταν οι μικροί μας μαθητές και οι μικρές μας μαθήτριες να αποκτήσουν γνώσεις για το ηλιακό μας σύστημα. Σε μια πρώτη φάση θέλαμε να δούμε τι γνωρίζουν τα παιδιά για το διάστημα, τους πλανήτες και γενικά να πουν αυθόρμητα ότι γνωρίζουν για το σύμπαν. Οι απαντήσεις των παιδιών περιορίστηκαν στην ύπαρξη πλανητών, όπως είναι η Γη, σε πέτρες, εξωγήινους δηλαδή περίεργα πλάσματα σε μορφή τεράτων με πολλά μάτια, αλλά και σε διαστημόπλοια που φεύγουν από τη Γη.

Προσφέροντας πλούσιο εκπαιδευτικό υλικό στα παιδιά όπως βιβλία, εικόνες και πολλά βίντεο, μπορέσαμε να οπτικοποιήσουμε την αόριστη και απροσδιόριστη έννοια του διαστήματος. Ξεκινήσαμε τη γνωριμία μας από το ηλιακό μας σύστημα. Είδαμε σε βίντεο, αλλά και σε εικόνες πως φαίνεται από μακριά το ηλιακό μας σύστημα. Παρατηρώντας όλο και πιο κοντινές εικόνες, εντοπίσαμε τον ήλιο και πολλούς πλανήτες, για τους οποίους μάθαμε πολλά πράγματα, όπως είναι η θέση του καθενός, η απόστασή τους από τον ήλιο, το μέγεθός τους, η διαφορετική τους τροχιά, αλλά και για την ύπαρξη ή όχι ζωής σε αυτούς. Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν. Θέλησαν να μάθουν το όνομα των πλανητών και στη συνέχεια, με τη δική τους συμβολή φτιάξαμε τη γωνιά του διαστήματος, όπου εκεί βάλανε με φωτογραφίες τον ήλιο στο κέντρο και τον κάθε πλανήτη με τη σωστή σειρά.

Έπειτα, ζωγράφισαν με ευφάνταστο τρόπο το ηλιακό μας σύστημα στο δικό τους χαρτί και ονομάτισαν τους πλανήτες. Σε ατομικό φύλλο εργασιών ένωσαν τον κάθε πλανήτη με το όνομά του, θέλοντας να τους βοηθήσουν να βρουν τις καρτέλες τους που είχαν μπερδευτεί. Ακόμη, έφτιαξαν το δικό τους ξεχωριστό παζλ με τρία διαφορετικά ουράνια σώματα. Συγκεκριμένα, σε κάποια παιδιά έτυχε ο Ήλιος, σε άλλα η Γη και σε κάποια άλλα η Σελήνη. Με την βοήθεια σχετικών εικόνων, τα παιδιά ολοκλήρωσαν το παλζ και αφού κόλλησαν τα κομμάτια, έγραψαν και το σωστό όνομα.

Με αφορμή το μύθο του Φαέθοντα, γνωρίσαμε τις πεποιθήσεις των ανθρώπων της αρχαιότητας για τον ήλιο. Τα παιδιά ζωγράφισαν το αγαπημένο τους σημείο από τον μύθο και έβαλαν σε σωστή χρονική ακολουθία τις τέσσερις εικόνες που τους δώσαμε. Βέβαια, ως σύγχρονοι ερευνητές τα παιδιά άρχισαν να προβληματίζονται για τη σύσταση και τη χρησιμότητα του ήλιου. Μέσα από εκπαιδευτικά βίντεο και σχετικό υλικό από τη γωνιά της βιβλιοθήκης συγκεντρώσαν πολλές πληροφορίες. Μάθανε ότι παρόλο που είναι μια πύρινη μπάλα με πολλές εκρήξεις και καυτή λάβα, ο ήλιος είναι αυτός που μας δίνει ζέστη, φως και ότι χωρίς αυτόν δε θα υπήρχε ζωή στον πλανήτη μας.

Παρατηρώντας τις αποστάσεις των πλανητών μεταξύ τους, αλλά και φυσικά από τον ήλιο, συζητήσαμε για τα υπέρ και τα κατά της θερμότητάς του τόσο για τον πλανήτη μας όσο και για τους υπόλοιπους του ηλιακού μας συστήματος στους οποίους δεν υπάρχει ίχνος ζωής. Τα μέτρα που παίρνουμε εμείς οι άνθρωποι, για να προστατευθούμε από την ακτινοβολία του, δηλαδή να φοράμε αντηλιακό, γυαλιά, να καθόμαστε στη σκιά, να καλύπτουμε με ρούχα μεγάλες επιφάνειες του σώματος μας και να πίνουμε νερό ήταν ήδη γνωστά στα παιδιά.

Εξειδικεύοντας λίγο παραπάνω τις κινήσεις της Γης, μάθαμε αφενός ότι χρειάζεται έναν ολόκληρο χρόνο να γυρίσει γύρω από τον ήλιο και αφετέρου ότι ασταμάτητα και με πολύ αγρό ρυθμό γυρίζει γύρω από τον άξονα της μέσα σε 24 ώρες. Το φαινόμενο της μέρας και της νύχτας έγινε κατανοητό στα παιδιά μέσα από παιγνιώδη τρόπο. Μοιράστηκαν ρόλοι στα παιδιά. Ένα παιδί ήταν ο Ήλιος και τα υπόλοιπα ήταν οι πλανήτες που γυρίζουν γύρω από αυτόν, μόνο που το παιδί που ήταν η Γη γυρνούσε ταυτόχρονα και γύρω από τον εαυτό του. Με αυτό τον τρόπο τα παιδιά κατάλαβαν ότι το μέρος που βλέπει ο ήλιος έχουμε μέρα και ταυτόχρονα το άλλο μέρος που δεν βλέπει ο ήλιος έχουμε νύχτα. Σε αυτή τη φάση τα παιδιά δημιούργησαν ένα ατομικό κολλάζ με δραστηριότητες που κάνουμε τη μέρα και τη νύχτα. Ακόμη, τα παιδιά παρατήρησαν τη σκιά των σωμάτων τους, αλλά και των δέντρων της αυλής ανάλογα με τη θέση του ήλιου στον ουρανό και συμπλήρωσαν ένα σχετικό με το διάστημα φύλλο εργασίας.

Σε μια πρώτη προσπάθεια να εξηγήσουμε την ύπαρξη των εποχών, βασιστήκαμε και πάλι στη μυθολογία, διαβάζοντας στα παιδιά τον μύθο της Περσεφόνης. Προσεγγίζοντας όμως το θέμα επιστημονικά, εντοπίσαμε ότι η ύπαρξη των εποχών είναι αποτέλεσμα μιας κλίσης της Γης, φαινόμενο που ήταν λίγο δύσκολο να κατανοήσουν τα παιδιά. Ωστόσο, οι φωτογραφίες και η καθημερινή παρατήρηση της φύσης καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, ήταν στοιχεία που βοήθησαν τα παιδιά να ζωγραφίσουν ένα ίδιο τοπίο και στις τέσσερις εποχές. Κάτω από κάθε εικόνα γράψανε την αντίστοιχη εποχή και σε άλλο ατομικό φύλλο εργασίας ζωγράφισαν την αγαπημένη τους εποχή. Μιας και πλησιάζουμε στο καλοκαίρι, παρατηρήσαμε ότι το καλοκαίρι ήταν η αγαπημένη εποχή όλων των παιδιών.

Σε ένα επόμενο στάδιο, γνωρίσαμε τη Σελήνη, τον φυσικό δορυφόρο της Γης. Εξηγήσαμε ότι τη Σελήνη εμείς οι άνθρωποι την ονομάζουμε κι αλλιώς φεγγάρι. Είδαμε βίντεο με ανθρώπους που πάτησαν στην επιφάνεια της Σελήνης και στη συνέχεια, με τέμπερες και ασημόσκονη φτιάξαμε το δικό μας ατομικό σεληνιακό τοπίο. Μέσα από συζήτηση και παρατήρηση εικόνων,  συμπεράναμε  ότι το φεγγάρι δεν είναι πάντοτε το ίδιο, ούτε το βλέπουμε πάντα στον ουρανό. Μάθαμε ότι κάποιες μέρες γεμίζει, γίνεται ολόγιομο και λέγεται πανσέληνος και μετά σιγά-σιγά αρχίζει και μικραίνει. Στο τέλος, ζωγραφίσαμε τις φάσεις της Σελήνης που είναι ορατές από τη Γη.

Καθ’ όλη τη διάρκεια του εργαστηρίου διαβάσαμε πολλά βιβλία, είδαμε μύθους, εκπαιδευτικά βίντεο με χρήσιμες πληροφορίες, ακούσαμε και μάθαμε το τραγούδι: «Του ήλιου τη γειτονιά» και φυσικά φτιάξαμε όμορφες κατασκευές. Μέσα από όλη αυτή την πολύπλευρη προσέγγιση του συγκεκριμένου θέματος, τα παιδιά κατανόησαν την ύπαρξη του σύμπαντος και τη θεώρησαν κάτι πολύ σημαντικό για την συνέχιση του κόσμου. Στο τέλος, με σκοπό την ενημέρωση των γονέων τους, έφτιαξε το κάθε παιδί την δική του ατομική αφίσα για το διάστημα, με σύνθημα «Αγαπώ το Διάστημα».

Το δάσος είναι ένα μοναδικό οικοσύστημα και η παρουσία του συντελεί στη διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας. Δεδομένου ότι είναι μια πηγή υγείας, χαράς και ομορφιάς για τον άνθρωπο, δηλαδή ένα πολύτιμο αγαθό με ανυπολόγιστη αξία για την ψυχική υγεία και ισορροπία του ανθρώπου, παράλληλα υπολογίζεται και ως ένας σπουδαίος παράγοντας της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής του ανάπτυξης. Το δάσος είναι ένας πολύτιμος φυσικός πόρος, ο οποίος εκμεταλλεύεται και αξιοποιείται πολύπλευρα από τον άνθρωπο. Πολλές φορές, όμως, αυτή η αλόγιστη ανθρώπινη δραστηριότητα προκαλεί αφενός, την συνεχή υποβάθμιση και τον περιορισμό των δασών και αφετέρου αλλοιώνει και καταστρέφει το φυσικό περιβάλλον.

Η καταστροφή ενός δάσους επιφέρει ανυπολόγιστες συνέπειες στο περιβάλλον, στην οικονομία και στη ζωή μας. Η λήψη μέτρων για τον περιορισμό των καταστρεπτικών επεμβάσεων, την διατήρηση των δασών και γενικότερα των φυσικών πόρων κρίνεται απαραίτητη και είναι υποχρέωση όλων μας, και των μικρών αλλά και των μεγάλων. Για αυτό τον λόγο, είναι σημαντικό τα παιδιά μας ως αυριανοί πολίτες, να αναπτύξουν έναν υψηλό βαθμό περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης. Το κλειδί της επιτυχίας βρίσκεται στην αλλαγή συμπεριφοράς σε θέματα που αφορούν το φυσικό περιβάλλον, αλλά και στη δημιουργία καλύτερων συνθηκών ζωής.

Μέσα από το εν λόγω εργαστήριο «Προστάτεψε το δάσος – Είναι πηγή ζωής», τα παιδιά μπόρεσαν να αντιληφθούν την αξία της ύπαρξης του φυσικού περιβάλλοντος τόσο για τα ζώα όσο και για τους ανθρώπους. Μέσα από την εξερεύνηση, την παρατήρηση και τη συλλογή πολύτιμων πληροφοριών για το δάσος τα παιδιά ανακάλυψαν τον τρόπο ύπαρξης και διατήρησης του φυσικού περιβάλλοντος χωρίς την ανθρώπινη παρέμβαση. Η δράση μας ξεκίνησε με έναν περίπατο στην αυλή του σχολείου μας, παρατηρώντας τα δέντρα που συναντήσαμε. Μαζέψαμε φύλλα, καρπούς, ξυλαράκια, ξερά χόρτα κι ό,τι άλλο βρήκαμε ενδιαφέρον. Χρησιμοποιώντας βιβλία και εκπαιδευτικά βίντεο μιλήσαμε για το δέντρο και κυρίως για τα μέρη από τα οποία αποτελείται.

Με αφορμή τους σπόρους της φακής που είχαμε φυτέψει νωρίτερα στη σχολική χρονιά παρατηρήσαμε τα διάφορα μέρη του φυτού και κυρίως τις ρίζες που είναι κρυμμένες στο χώμα. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε σημαντικό ερέθισμα ενεργοποίησης  της φαντασίας των παιδιών ως προς την χρησιμότητα των δέντρων ή των φυτών, αλλά και ως προς τη σύνθεση του δασικού οικοσυστήματος. Η προσπάθεια αυτή φυσικά και αποτυπώθηκε στο χαρτί, καθώς οι μικροί μας μαθητές και οι μικρές μας μαθήτριες ζωγράφισαν μοναδικά και χρωματιστά δασικά οικοσυστήματα με ευφάνταστο τρόπο.

Ακόμη, μιλήσαμε για τα αειθαλή και τα φυλλοβόλα δέντρα που υπάρχουν στο δάσος και παρατηρήσαμε τις αλλαγές της φύσης στο πέρασμα των εποχών. Συλλέξαμε και παρουσιάσαμε στην ολομέλεια διάφορους καρπούς όπως καρύδια, φουντούκια, βελανίδια, κουκουνάρια, κάστανα, κυπαρισσόμηλα, τα ονοματίσαμε και μάθαμε από ποιο δέντρο προέρχονται. Επιπλέον, ασχοληθήκαμε και με τα αγριολούλουδα και τα βότανα. Την άνοιξη, στην αυλή του σχολείου μας φύτρωσε χαμομήλι, το οποίο το μυρίσαμε και προσπαθήσαμε να το αποξηράνουμε. Μέσα από πλούσιο εποπτικό υλικό είδαμε τα ιδιαίτερα χρώματα των αγριολούλουδων και προσπαθήσαμε να μαντέψουμε το ιδιαίτερο άρωμά τους. Μάθαμε για την χρησιμότητά τους στον άνθρωπο, τις θεραπευτικές τους ιδιότητες και την χρήση τους στην ιατρική και την φαρμακευτική. Φυσικά, δεν παραλείψαμε να γνωρίσουμε και τα όμορφα μανιτάρια. Διαβάσαμε σχετικό παραμύθι με τον κύκλο ζωής των μανιταριών, είδαμε διάφορες εικόνες μανιταριών και μιλήσαμε για τους κινδύνους που κρύβουν.

Μιλώντας για την πανίδα του δάσους παρουσιάσαμε στα παιδιά εκπαιδευτικά βίντεο,  βιβλία και εικόνες με ζώα, πουλιά και έντομα που ζουν στο δάσος. Συζητήσαμε για τις συνήθειες, τη διατροφή, τις φωλιές τους, αλλά και την ανάγκη τους να ζουν ελεύθερα στο φυσικό τους περιβάλλον, χωρίς την παρέμβαση του ανθρώπου. Σε αυτό το σημείο μας δόθηκε η ευκαιρία να συζητήσουμε και για τους κινδύνους που μπορεί να έχει ένα δάσος και να ανακαλύψουμε τα αίτια της καταστροφής των δασών, είτε είναι φυσικά όπως ένας κεραυνός, είτε είναι από την απρόσεκτη ή κακόβουλη ενέργεια των ανθρώπων. Κρίθηκε αναγκαίο να μιλήσουμε για τον ρόλο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, αναγνωρίσαμε το σήμα της και μάθαμε να γράφουμε σωστά το τηλέφωνο έκτακτης ανάγκης. Μάλιστα τα παιδιά με πολύ ενθουσιασμό δραματοποίησαν έναν πιθανό διάλογο με κάποιον πυροσβέστη όπου θα του έδιναν τις κατάλληλες πληροφορίες, για να φτάσει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα στο σημείο της φωτιάς.

Βέβαια, πολύ σημαντικό ερέθισμα ήταν και η επίσκεψη μας στην Πυροσβεστική Υπηρεσία της περιοχής όπου εκεί τα παιδιά μίλησαν με πυροσβέστες, ρώτησαν πολλά πράγματα σχετικά με τον εξοπλισμό, τον ρουχισμό και τα μηχανήματα που χρησιμοποιούνται για την κατάσβεση. Οι πυροσβέστες πρόθυμα απαντούσαν στις ερωτήσεις των παιδιών, έδειξαν όλα τα πιθανά μέσα κατάσβεσης και φυσικά άφησαν τα παιδιά να ρίξουν νερό με την μάνικα ενός πυροσβεστικού οχήματος. Τα παιδιά κατενθουσιάστηκαν και την επόμενη ημέρα αποτύπωσαν στο χαρτί όλα εκείνα τα μέσα κατάσβεσης που είδαν, αλλά και άκουσαν και δημιούργησαν τον δικό τους κατάλογο με τις δράσεις ενός καλού επισκέπτη στο δάσος. Στο τέλος, προς ενημέρωση των πολιτών ζωγράφισαν την δική τους αφίσα με θέμα το δάσος και με σύνθημα «ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΔΑΣΟΣ». Ακόμη, μιλήσαμε για την αναδάσωση και για την σπουδαιότητά της στην συνέχιση των δασών. Μάλιστα, φυτέψαμε και το δικό μας φυτό στην αυλή του σχολείου μας, το οποίο τα παιδιά το φροντίζανε καθημερινά.

Η επίσκεψή μας στον «Πράσινο Κήπο», ένα πάρκο της περιοχής γεμάτο δέντρα και λουλούδια, αποτέλεσε για τα παιδιά ένα πεδίο εξερεύνησης και ανακάλυψης. Τα παιδιά είδαν από κοντά ζωάκια. Τα χάιδεψαν και τα τάισαν. Οι κομμένοι κορμοί δέντρων, έδωσαν ένα δυνατό ερέθισμα προς συζήτηση για το ξύλο και την ξυλεία, τους ξυλοκόπους και το ρόλο του Δασαρχείου, τον τρόπο χρονολόγησης των δέντρων και φυσικά για την χρήση των κορμών στην βιομηχανία με σκοπό την παραγωγή επίπλων και κάθε είδους χαρτί. Δεν παραλείψαμε να μιλήσουμε για την ανακύκλωση και τη σπουδαιότητά της στη προστασία και τη διατήρηση του δασικού οικοσυστήματος. Τα παιδιά έπαιξαν, φάγανε, αλλά και ξεκουράστηκαν κάτω από την σκιά των δέντρων απολαμβάνοντας την ηρεμία της στιγμής.

Καθ’ όλη τη διάρκεια του εργαστηρίου τα παιδιά έπαιξαν διάφορα ομαδικά παιχνίδια. Βοήθησαν το μικρό σκιουράκι να πάει τα βελανίδια στη φωλιά του και για να μη χάσει τη διαδρομή βάζανε ξερά φύλλα, ανάλογα με τον αριθμό που έφερνε κάθε φορά το ζάρι. Ακόμη, τα παιδιά γίνανε ζωάκια του δάσους κρυμμένα στις φωλιές τους και παίξανε το παραδοσιακό παιχνίδι «Λύκε-λύκε είσαι εδώ;».

Δεν έλειψαν και οι όμορφες κατασκευές σε κάθε φάση του εργαστηρίου:

Στις 26 Μαΐουπραγματοποιήσαμε την εκπαιδευτική μας εκδρομή στο κτήμα «Πράσινος Κήπος» και ζήσαμε μια μοναδική εμπειρία γεμάτη παιχνίδι, ανακάλυψη και επαφή με τη φύση.

Τα παιδιά διασκέδασαν στα φουσκωτά, έπαιξαν, γέλασαν και πέρασαν όμορφες στιγμές με τους φίλους τους μέσα σε ένα ασφαλές και καταπράσινο περιβάλλον. Στη συνέχεια, περιηγηθήκαμε στους χώρους του κτήματος και γνωρίσαμε από κοντά τα ζωάκια που φιλοξενούνται εκεί. Είδαμε κατσίκες, ένα ελάφι, κότες, γαλοπούλες και πάπιες. Τα παιδιά παρατήρησαν τα ζώα με μεγάλο ενδιαφέρον, συζήτησαν για τα χαρακτηριστικά τους και έμαθαν χρήσιμες πληροφορίες για τη ζωή τους.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η εξερεύνηση της φύσης με τους μεγεθυντικούς φακούς μας. Μικροί εξερευνητές, παρατηρήσαμε προσεκτικά φύλλα, κορμούς δέντρων και μικρά έντομα που συναντήσαμε στον χώρο. Ανακαλύψαμε λεπτομέρειες που δεν φαίνονται με γυμνό μάτι, συγκρίναμε σχήματα, χρώματα και υφές και ήρθαμε πιο κοντά στον θαυμαστό κόσμο της φύσης.

Η εκδρομή μας συνδύασε τη μάθηση με το παιχνίδι και έδωσε στα παιδιά την ευκαιρία να αποκτήσουν νέες εμπειρίες, να συνεργαστούν, να παρατηρήσουν και να ανακαλύψουν τον φυσικό κόσμο γύρω τους. Επιστρέψαμε στο σχολείο γεμάτοι όμορφες εικόνες, χαμόγελα και αξέχαστες αναμνήσεις από μια υπέροχη ημέρα στο κτήμα «Πράσινος Κήπος».

Η πρώτη μας εκδρομή ήταν μια εμπειρία μοναδική, γεμάτη ενθουσιασμό, γνώση και χαμόγελα! Με ανυπομονησία και λαμπερά μάτια, τα παιδιά ξεκίνησαν για να γνωρίσουν από κοντά έναν χώρο γεμάτο δράση και προσφορά: την Πυροσβεστική Υπηρεσία.

Κατά την άφιξή μας, οι πυροσβέστες μάς υποδέχτηκαν με ζεστασιά και προθυμία να μοιραστούν μαζί μας το σημαντικό έργο τους. Με λόγο απλό αλλά ουσιαστικό, μίλησαν στα παιδιά για την αποστολή της υπηρεσίας, τονίζοντας την αξία της βοήθειας προς τον συνάνθρωπο και της προστασίας του περιβάλλοντος. Τα παιδιά έμαθαν για τις δεξιότητες που χρειάζεται να έχει ένας πυροσβέστης: θάρρος, υπευθυνότητα, συνεργασία και ετοιμότητα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκάλεσε η παρουσίαση της στολής, που τα παιδιά παρατήρησαν με θαυμασμό, ενώ η επίδειξη του πυροσβεστικού οχήματος ενθουσίασε μικρούς και μεγάλους. Η πιο συναρπαστική στιγμή, όμως, ήταν όταν τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να κρατήσουν τη μάνικα και να ρίξουν νερό, νιώθοντας για λίγο μικροί «ήρωες» εν δράση!

Η εκδρομή μας συνεχίστηκε στο αμφιθέατρο, έναν χώρο γεμάτο φύση και ελευθερία. Εκεί, τα παιδιά έπαιξαν, γέλασαν, έτρεξαν και απόλαυσαν τη χαρά της συντροφιάς και του παιχνιδιού. Οι φωνές τους γέμισαν τον χώρο ζωντάνια και η ευτυχία τους ήταν διάχυτη σε κάθε γωνιά.

Η πρώτη μας εκδρομή δεν ήταν απλώς μια έξοδος από την τάξη· ήταν ένα πολύτιμο μάθημα ζωής, γεμάτο εμπειρίες, εικόνες και συναισθήματα που θα μας συντροφεύουν για καιρό. Με ανυπομονησία περιμένουμε την επόμενη μας περιπέτεια!

Το Πάσχα πλησιάζει και η τάξη μας γέμισε χαρά, δημιουργία και όμορφες εμπειρίες! Όλη αυτή η περίοδος ξεκίνησε με τη Σαρακοστή, όπου μιλήσαμε για τη νηστεία και τη σημασία της, μαθαίνοντας με απλό και κατανοητό τρόπο τα έθιμα και τις παραδόσεις μας

Στο πλαίσιο αυτό, φτιάξαμε όλοι μαζί την κυρά Σαρακοστή από ζύμη, δίνοντάς της μορφή και μετρώντας τις εβδομάδες μέχρι το Πάσχα. Ήταν μια δραστηριότητα που μας έφερε πιο κοντά και μας βοήθησε να κατανοήσουμε τον συμβολισμό αυτής της περιόδου.

Η δημιουργικότητά μας δεν σταμάτησε εκεί! Κατασκευάσαμε ομαδικά έναν μεγάλο, πολύχρωμο χαρταετό, γεμάτο σχέδια και χρώματα, που μας θύμισε το πέταγμα και την ελευθερία. Παράλληλα, δημιουργήσαμε το δικό μας πασχαλινό στεφάνι από χάρτινα πολύχρωμα αυγά, το οποίο στόλισε την πόρτα της τάξης μας και έδωσε μια γιορτινή νότα στον χώρο.

Φυσικά, δεν θα μπορούσαν να λείπουν τα πασχαλινά αυγά! Τα βάψαμε κόκκινα, όπως ορίζει η παράδοση, αλλά αφήσαμε και τη φαντασία μας ελεύθερη: κάθε παιδί ζωγράφισε το δικό του αυγό με τέμπερες, δημιουργώντας μικρά έργα τέχνης γεμάτα χρώμα και χαρά.

Οι κατασκευές μας συνεχίστηκαν με χαριτωμένα κοτοπουλάκια και όμορφες πασχαλινές κάρτες με λαγούς, τις οποίες ετοιμάσαμε με αγάπη για να τις χαρίσουμε

Ήταν μια περίοδος γεμάτη δημιουργία, συνεργασία και χαμόγελα. Μέσα από όλες αυτές τις δραστηριότητες, μάθαμε, παίξαμε και νιώσαμε το αληθινό νόημα του Πάσχα.

Καλό Πάσχα σε όλους, με υγεία, αγάπη και φως!

Εργαστήριο Δεξιοτήτων: «Η οικογένεια δεν έχει αριθμητική, είναι απλώς μοναδική!»  

• 1o Εργαστήριο: «Η μονα-δική μου οικογένεια»

Ξεκινώντας το εν λόγω εργαστήριο δεξιοτήτων, ζητήσαμε από τα παιδιά να ζωγραφίσουν μέσα σε ένα σπιτάκι την δίκη τους ξεχωριστή οικογένεια. Το κάθε παιδί αφού ολοκλήρωσε την ζωγραφιά του,  παρουσίασε στην ολομέλεια την μοναδική οικογένειά του. Μέσω αυτής της παρουσίασης τα παιδιά εντόπισαν ομοιότητες, αλλά και διαφορές στην δική τους οικογένεια αναφορικά με την σύνθεσή της και σε σύγκριση με τις  οικογένειες των συμμαθητών/-τριών τους. Στη συνέχεια, παίζοντας ένα παιχνίδι αντιστοιχίας μελών της κάθε οικογένειας και εύρεσης του αντίστοιχου αριθμού από τον φάκελο, είδαμε πως κάποιες οικογένειες είναι πολύ μεγάλες (γιατί μένουν πολλά άτομα σε ένα σπίτι), ενώ κάποιες άλλες είναι πιο μικρές (δηλαδή έχουν λιγότερα μέλη). Το γεγονός αυτό αποτέλεσε και μία πρώτη μικρή διερεύνηση των διαφόρων τύπων οικογένειας που θα συναντήσουμε στη συνέχεια …..

Στην επόμενη συνάντησή μας, θέλοντας να δούμε τις αντιλήψεις των παιδιών για τον θεσμό της οικογένειας, χρησιμοποιήσαμε την τεχνική της ιδεοθύελλας και τους ζητήσαμε να μας δώσουν τις δικές τους αυθόρμητες απαντήσεις στην ερώτηση: «Τι είναι οικογένεια;». Τα παιδιά ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό και όλες οι απαντήσεις τους καταγράφηκαν, δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο τον πρώτο μας εννοιολογικό χάρτη με θέμα την «Οικογένεια». Σε αυτό το σημείο απορία των παιδιών ήταν «Σε ποιο σπίτι ζει η κάθε οικογένεια;»  και θέλοντας να δώσουμε μια απάντηση σε αυτό το ερώτημα, γνωρίσαμε τα διάφορα είδη κατοικίας, όπως μονοκατοικία, πολυκατοικία, βίλα ή καλύβα. Οι επόμενες δράσεις μας ήταν αφενός να δούμε το ψηφιακό παραμύθι: «Η μονα-δική μου οικογένεια» και αφετέρου να ζωγραφίσουμε σε λευκό χαρτί όλους τους ήρωες που συναντήσαμε σε αυτό το παραμύθι.

• 2ο Εργαστήριο:«Πες μας, Πιγκουίνε!» – Πυρηνική Οικογένεια

Στο 2ο Εργαστήριο είδαμε ένα εκπαιδευτικό βίντεο με τη ζωή των πιγκουίνων. Τα παιδιά παρακολούθησαν με ενδιαφέρον όλο το βίντεο, ρουφώντας σαν σφουγγάρι όλες τις ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την ζωή του πιγκουίνου. Έπειτα, κλήθηκαν να ζωγραφίσουν μία οικογένεια πιγκουίνων και να περιγράψουν πως νιώθει το μικρό πιγκουινάκι με τους γονείς του. Χαρακτηριστικά τα παιδιά δήλωσαν ότι «Ο πιγκουίνος νιώθει χαρούμενος!!!». Την επόμενη μέρα ήρθε στο νηπιαγωγείο μας ένας φάκελος από τον Νότιο Πόλο και συγκεκριμένα από μία οικογένεια πιγκουίνων. Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν!!!! Αμέσως ανοίξαμε τον φάκελο και βρήκαμε εικόνες από τα διάφορα στάδια ανάπτυξης των πιγκουίνων, μια χαιρετιστήρια κάρτα, μία καρτέλα με το όνομα ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, μια καρτέλα με ένα πρόβλημα που έχει το πιγκουινάκι, αλλά και μια Πυρηνική Οικογένεια ανθρώπων.

Φυσικά όλα αυτά τα στοιχεία αποτέλεσαν σημαντικά ερεθίσματα για συζήτηση με τα παιδιά. Ειδικότερα, παρατηρήσαμε την σύνθεση της Πυρηνικής Οικογένειας πρώτα στην οικογένεια των πιγκουίνων και ύστερα σε μία οικογένεια ανθρώπων και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η Πυρηνική Οικογένεια απαρτίζεται από γονείς και παιδιά. Ενώ το κυρίαρχο και θετικό στοιχείο της Πυρηνικής Οικογένειας είναι ότι υπάρχει αγάπη μεταξύ των μελών της, το αρνητικό είναι ότι οι γονείς λείπουν αρκετές ώρες στην δουλειά. Και σε αυτό το σημείο, τα παιδιά κλήθηκαν να βρουν λύσεις στο ακόλουθο πρόβλημα: «Στην οικογένεια του πιγκουίνου εργάζονται και οι δυο γονείς πολλές ώρες την ημέρα με αποτέλεσμα να μην μπορούν να είναι κοντά στα παιδιά τους. Ποιες λύσεις προτείνετε;». Ο ρόλος του/της βοηθού πυροδότησε το ενδιαφέρον, αλλά και την φαντασία των παιδιών, δίνοντας πολλές και ευφάνταστες απαντήσεις, τις οποίες τις οπτικοποιήσαμε και τις κολλήσαμε σε ένα φύλλο καταγραφής. Τέλος, θέλοντας να κάνουμε το μικρό πιγκουινάκι να νιώσει πιο όμορφα και ότι το θεωρούμε φίλο μας, κάναμε μια όμορφη κατασκευή πιγκουίνου.

• 3ο Εργαστήριο: «Πες μας, λύκε!» – Εκτεταμένη Οικογένεια

Στο 3ο εργαστήριο γνωρίσαμε την Εκτεταμένη Οικογένεια μέσα από την οικογένεια των λύκων. Αρχικά, το εκπαιδευτικό βίντεο που είδαμε, το οποίο  παρουσίαζε τον τρόπο ζωής των λύκων, αλλά και ο φάκελος που ήρθε στη τάξη μας από το δάσος με το πλούσιο εποπτικό του υλικό, εμπλούτισε τις γνώσεις των παιδιών ως προς τη σύνθεση της συγκεκριμένης οικογένειας ζώων, αλλά και ανθρώπων. Συγκεκριμένα, παρατηρήσαμε πως εκτός από τους γονείς και τα παιδιά, υπάρχουν και άλλα πολλά μέλη στην Εκτεταμένη Οικογένεια όπως παππούδες, γιαγιάδες, θείοι, θείες και ξαδέλφια!!! Έπειτα, τα παιδιά κλήθηκαν να ζωγραφίσουν μία οικογένεια λύκων και να περιγράψουν πως νιώθει το μικρό λυκάκι στην οικογένειά του. Χαρακτηριστικά τα παιδιά δήλωσαν ότι «Ο λύκος νιώθει χαρούμενος και προστατευμένος!!!».

Το συναίσθημα που κυριαρχεί στην Εκτεταμένη Οικογένεια είναι η αγάπη μεταξύ των μελλών της, ωστόσο, δεν λείπουν και οι δυσκολίες. Στην εν λόγω οικογένεια υπάρχει το ακόλουθο πρόβλημα: «Στην οικογένεια του λύκου ζουν πολλοί λύκοι στο ίδιο σπίτι και δεν υπάρχει αρκετός προσωπικός χώρος για το λυκάκι,  να διαβάσει, να παίξει ή να κάνει άλλη δραστηριότητα. Ποιες λύσεις προτείνετε;». Τα παιδιά θέλοντας να βοηθήσουν το μικρό λύκο στο πρόβλημά του, δώσανε τις δικές τους ξεχωριστές λύσεις, τις οποίες φυσικά οπτικοποιήσαμε και κολλήσαμε σε ένα φύλλο καταγραφής. Στο τέλος, φτιάξαμε μια κατασκευή λύκο και γίναμε και εμείς μικρά λυκάκια που ζουν σε μια μεγάλη οικογένεια στο δάσος.

• 4ο Εργαστήριο: «Πες μας, καγκουρό!» – Μονογονεϊκή Οικογένεια

Στο 4ο εργαστήριο ασχοληθήκαμε με ένα ιδιαίτερο είδος οικογένειας, την Μονογονεϊκή Οικογένεια. Στην προσπάθειά τους τα παιδιά να γνωρίσουν και να κατανοήσουν τη σύνθεση αυτού του είδους οικογένειας, δηλαδή μητέρα και παιδί, μας βοήθησε η οικογένεια του μικρού καγκουρό. Παρακολουθώντας λοιπόν, ένα εκπαιδευτικό βίντεο για την ζωή του καγκουρό, ταξιδέψαμε έως τη μακρινή Αυστραλία, όπου εκεί κατοικεί ο μικρός μας φίλος μαζί με την μητέρα του. Έπειτα, τα παιδιά κλήθηκαν να ζωγραφίσουν μία οικογένεια καγκουρό και να περιγράψουν πως νιώθει το μικρό καγκουρό στην οικογένειά του. Χαρακτηριστικά τα παιδιά δήλωσαν ότι «Το καγκουρό νιώθει χαρά, ασφάλεια, αλλά και λύπη που λείπει ο μπαμπάς!!!».

Στη συνέχεια, ο μικρός μας φίλος  έστειλε στο σχολείο μας ένα φάκελο με δικές του φωτογραφίες, με φωτογραφίες Μονογονεϊκής Οικογένειας στους ανθρώπους, αλλά και με πληροφορίες για τον τρόπο ζωής του. Παρατηρήσαμε ότι αγαπάει πολύ τη μαμά του, αλλά και ότι του λείπει ο μπαμπάς του!!! Αυτή τη στιγμή υπάρχει μια δυσκολία στην οικογένειά του και ζήτησε από τα παιδιά να τον βοηθήσουν στο ακόλουθο πρόβλημα που αντιμετωπίζει: «Στην οικογένεια του καγκουρό, η μητέρα δεν έχει σταθερή εργασία και φοβάται πως αν χάσει τη δουλειά της, δεν θα έχουν καθόλου χρήματα. Ποιες λύσεις προτείνετε;». Τα παιδιά ευαισθητοποιήθηκαν με το πρόβλημα του μικρού τους φίλου και του πρότειναν πολλά όμορφα πράγματα, τα οποία τα οπτικοποιήσαμε και τα κολλήσαμε σε φύλλο καταγραφής. Στο τέλος, φτιάξαμε την δική μας κατασκευή καγκουρό.

• 5ο Εργαστήριο: «Πες μας, κούκε!» – Θετή Οικογένεια

Στο 4ο εργαστήριο ασχοληθήκαμε με τη ζωή του κούκου. Ήδη από την αφήγηση του παραμυθιού, τα παιδιά απορούσαν με το μικρό κούκο που ζούσε στη φωλιά των χελιδονιών και όχι σε μία άλλη φωλιά μαζί με την μαμά και τον μπαμπά κούκο. Η λύση σε αυτό το ερώτημα δόθηκε αφενός από τις πληροφορίες που μας έδωσε το εκπαιδευτικό βίντεο που παρακολουθήσαμε και αφετέρου, από το εποπτικό υλικό που υπήρχε στον φάκελο που έστειλε στο σχολείο μας ένας μικρός κούκος από το δάσος. Τα παιδιά παρατήρησαν πως και στους ανθρώπους υπάρχει αυτό το είδος οικογένειας, δηλαδή της Θετής Οικογένειας και με αυτό τον τρόπο μας δόθηκε η ευκαιρία να συζητήσουμε για το ευαίσθητο θέμα της υιοθεσίας.

Έπειτα, τα παιδιά κλήθηκαν να ζωγραφίσουν μία οικογένεια χελιδονιών όπου στη φωλιά τους οι γονείς χελιδόνια μεγαλώνουν μαζί με τα χελιδονάκια τους και έναν μικρό κούκο. Η ενσυναίσθηση των παιδιών ενεργοποιήθηκε και αυτομάτως μπήκαν στη θέση του κούκου που ζει στην οικογένεια των χελιδονιών, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «Ο μικρός κούκος νιώθει χαρούμενος, αλλά και διαφορετικός!!!». Οι μικροί μας μαθητές και οι μικρές μας μαθήτριες αναγνωρίζουν και κατανοούν πως οι θετοί γονείς αγαπούν το «παιδάκι» τους, αλλά και τα άλλα παιδιά αγαπούν το «αδελφάκι» τους, όμως και πάλι έρχονται αντιμέτωποι με το πρόβλημα του μικρού μας φίλου, το οποίο είναι το εξής: «Ο κούκος δεν μοιάζει πολύ με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του και όταν καμιά φορά οι άλλοι τον κοιτούν παράξενα, νιώθει άβολα! Ποιες λύσεις προτείνετε;». Και εδώ τα παιδιά είχαν όμορφες ιδέες, οι οποίες οπτικοποιήθηκαν και κολλήθηκαν σε φύλλο καταγραφής. Φυσικά, φτιάξαμε και την αντίστοιχη φωλιά των χελιδονιών, αλλά και ενός μοναχικού κούκου.

• 6ο Εργαστήριο: «Πες μας, χελωνάκι!» – Παιδιά Χωρίς οικογένεια

Στο 6ο εργαστήριο, γνωρίζοντας την γεμάτη κινδύνους ζωή της χελώνας Καρέτα – Καρέτα, μάθαμε πως στον κόσμο υπάρχουν παιδάκια που για διάφορους λόγους π.χ. πόλεμος, αρρώστιες, απουσία γονέων, μεγαλώνουν μόνα τους, χωρίς την παρουσία των μεγάλων. Ενώ η ιστορία της χελώνας που είδαμε στο εκπαιδευτικό βίντεο, καθώς και το εποπτικό υλικό που έστειλε στην τάξη μας για την ζωή της άρεσε στα παιδιά, η σκληρή πραγματικότητα στην ζωή των ανθρώπων, ήταν πολύ μακριά από τα βιώματα των μαθητών/-τριών μας. Τα παιδιά προβληματίστηκαν πολύ όταν άκουσαν πως υπάρχουν παιδιά χωρίς οικογένεια. «Που ζουν;», «Γιατί η μαμά τους δεν είναι μαζί τους;» και «Ποιοι είναι αυτοί που τα φροντίζουν σε αυτό το σχολείο/σπίτι που ζουν;», ήταν κάποιες από τις απορίες των παιδιών.

Ολοκληρώνοντας αυτή την ιδιαίτερη συζήτηση, τα παιδιά κλήθηκαν να ζωγραφίσουν πολλά μικρά χελωνάκια Καρέτα – Καρέτα που ετοιμάζονται να κολυμπήσουν στην απέραντη θάλασσα ολομόναχα και φυσικά,  να περιγράψουν το πως νιώθουν σε αυτό το νέο τους ξεκίνημα χωρίς τους γονείς τους. Χαρακτηριστικά τα παιδιά δήλωσαν ότι «Τα μικρά χελωνάκια νιώθουν μόνα και είναι λυπημένα!!!». Το βασικό και θετικό στοιχείο αυτής της ευαίσθητης κατηγορίας είναι ότι κάποια από αυτά τα παιδιά ζουν σε κάποιο σπίτι-ίδρυμα και είναι πιο προστατευμένα από κάποια άλλα που μπορεί να ζουν μόνα τους στο δρόμο. Βέβαια, το κυρίαρχο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν αυτά τα παιδιά είναι το εξής: «Το χελωνάκι και τα αδέλφια του ζουν σε ένα ίδρυμα και δεν νιώθουν πολύ άνετα με τους ανθρώπους που τα φροντίζουν γιατί τους φαίνονται ξένοι! Ποιες λύσεις προτείνετε;». Η καλοπροαίρετη σκέψη των παιδιών έδωσε γρήγορα πολλές όμορφες λύσεις, οι οποίες οπτικοποιήθηκαν και κολλήθηκαν σε ένα φύλλο καταγραφής. Τέλος, ολοκληρώσαμε και την όμορφη κατασκευή μας με τα μικρά χελωνάκια που κολυμπούν στη θάλασσα.

• 7ο Εργαστήριο: Αξιολόγηση

Στο τελευταίο εργαστήριο τα παιδιά αξιολόγησαν το πρόγραμμα σε ένα πίνακα αναφοράς. Ρωτήθηκαν αν τους άρεσε ο τρόπος που γνώρισαν τις διαφορετικές μορφές οικογένειας και αν απόλαυσαν την όλη εκπαιδευτική διαδικασία. Τα παιδιά ήταν πολύ χαρούμενα και ενθουσιασμένα!!! Με αφορμή τα είδη οικογένειας που συναντήσαμε, προτείναμε στα παιδιά μέσα από παιγνιώδη τρόπο να προσδιορίσουν σε ποιο είδος ανήκει η δική τους οικογένεια, ανάλογα με τα μέλη που την απαρτίζουν. Μάλιστα, το κάθε παιδί ξεχωριστά έφτιαξε το δικό γενεαλογικό δέντρο, στα κλαδιά του οποίου ζωγράφισε τους γονείς του, τα αδέλφια του, τους δυο παππούδες του και τις δυο γιαγιάδες του. Στο τέλος, η εκπαιδευτικός ρώτησε ξανά τα παιδιά «Τι είναι Οικογένεια;» και κατέγραψε τις απαντήσεις τους, δημιουργώντας ένα νέο και πιο εμπλουτισμένο εννοιολογικό χάρτη.

Με αφορμή το χαρούμενο κλίμα των Αποκριών, τα παιδιά του νηπιαγωγείου μας συμμετείχαν σε δημιουργικές και παιγνιώδεις δραστηριότητες που συνδύασαν τη μάθηση με τη διασκέδαση!

Αρχικά, τα παιδιά κατασκεύασαν αποκριάτικες φιγούρες, χρησιμοποιώντας χάρτινα πιάτα, πολύχρωμα χαρτόνια και πομ-πον. Με φαντασία και ενθουσιασμό, δημιούργησαν χαρούμενους κλόουν, κολλώντας τα υλικά τους και διακοσμώντας τα έργα τους με έντονα χρώματα. Μέσα από τη δραστηριότητα αυτή, εξάσκησαν τη λεπτή κινητικότητα και ανέπτυξαν τη δημιουργικότητά τους

.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε και η κατασκευή αρλεκίνων με φωτογραφίες των παιδιών . Μέσα από αυτή τη δραστηριότητα ενισχύθηκε το αίσθημα της ομάδας και της συνεργασίας ,ενώ τα παιδιά χάρηκαν ιδιαίτερα βλέποντας τον εαυτό τους να γίνεται μέρος μιας κοινής ,πολύχρωμης δημιουργίας.

Στη συνέχεια, ασχοληθήκαμε με παιχνίδια γλώσσας, όπου τα παιδιά κλήθηκαν να συνθέσουν αποκριάτικες λέξεις. Αναγνώρισαν γράμματα και προσπάθησαν να σχηματίσουν λέξεις σχετικές με το θέμα μας, ενισχύοντας έτσι τις πρώτες δεξιότητες γραφής και ανάγνωσης μέσα από το παιχνίδι

.

Η γιορτή κορυφώθηκε με ένα ξέφρενο αποκριάτικο πάρτι! Τα παιδιά ντύθηκαν με τις αγαπημένες τους στολές, μεταμορφώθηκαν σε ήρωες και φανταστικούς χαρακτήρες και διασκέδασαν με μουσική, χορό και παιχνίδια. Το γέλιο και η χαρά γέμισαν την τάξη μας, δημιουργώντας όμορφες αναμνήσεις για όλους!

Οι δραστηριότητες αυτές έδωσαν στα παιδιά την ευκαιρία να εκφραστούν ελεύθερα, να συνεργαστούν και να χαρούν το αποκριάτικο πνεύμα στην τάξη μας!

Καλές Απόκριες σε όλους με υγεία, χαρά και δημιουργία! 🎭