ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΑΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Σας καλωσορίζουμε κάθε χρόνο τέτοια εποχή στο σχολείο μας με χαρά .

Οι λόγοι είναι εμφανείς.

Θα ξαναδούμε τους παλιούς μαθητές..

θα γνωρίσουμε καινούριους..

θα ξανανταμώσουμε με τους συναδέλφους.

Σας προσκαλούμε λοιπόν στον Αγιασμό

την Δευτέρα και ώρα 10.30 π.μ.

και σας ευχόμαστε

ΚΑΛΗ , ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΉ, ΚΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΗ

ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ

Μια εμπειρία πρωτόγνωρη  βίωσαν την Πέμπτη και την Παρασκευή 26 και 27 ΜαΪου  τα νήπια του Νηπ/γείου Αγίου Κων/νου Τρικάλων μαζί με νηπιαγωγούς της περιφέρειάς μας. Καλεσμένος της σχολικής συμβούλου κ.Λίλιαν Μπεαζίζου, ήταν ο Δημήτρης Αβούρης ,από την Ακαδημία Ποίησης και Παραμυθιού ,υπό την αιγίδα της ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ & ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΤΡΙΚΑΛΩΝ

Ο συγγραφέας παραμυθάς  κατάγεται από την Ζάκυνθο ,είναι δημιουργός της Μ.Κ.Ο.

<<ΟΝΑΡ ΜΕΣΩ ΤΕΧΝΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΡΩΣΤΟ ΠΑΙΔΙ>>

και διευθυντής του περιοδικού ΠΑΡΑΜΥΘΙ

και εδώ και πολλά χρόνια εργάζεται στα παιδιατρικά νοσοκομεία της χώρας και στα ειδικά σχολεία μέσω της τέχνης

Η τέχνη της αφήγησης των παραμυθιών έχει αποδειχθεί πως συμβάλλει στην εκτόνωση και ανακούφιση του αφηγητή και του ακροατή. Η συμμετοχή στη ροή του μύθου και η ταύτιση με τους ήρωες επιτρέπουν στο παιδί να αντλήσει κουράγιο, δύναμη και γνώση. Η επιλογή των κατάλληλων παραμυθιών, ο τρόπος απόδοσης και αφήγησής τους ανάλογα με την κάθε περίπτωση και οι δυσκολίες που καλείται να… αντιμετωπίσει ο “παραμυθάς” στο χώρο της αφήγησης ήταν τα βασικά σημεία, στα οποία επικεντρώθηκε ο Δημήτρης Αβούρης.
“Ο αφηγητής αναγνωρίζει την ύπαρξη του κάθε ανθρώπου στην κοινωνία, όχι μόνο ως αυτόνομης οντότητας, αλλά και σε συνάρτηση με το κοινωνικό σύνολο, μέσα στο οποίο ζει και με το οποίο συναλλάσσεται. Ως μέρος αυτού του συνόλου, τα παιδιά μαθαίνουν να κάνουν χρήση του λόγου, αλλά και της μη λεκτικής επικοινωνίας, όπως π.χ. κινήσεις σώματος ή εκφράσεις προσώπου, για να έρθουν σε επαφή με συνομηλίκους τους κι ενήλικες, να αποκτήσουν γνώσεις, να μιλήσουν για προσωπικές τους εμπειρίες, να χρησιμοποιήσουν τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους και να κοινωνικοποιηθούν. Μέσω της χρήσης της μεθόδου της βιωματικής επικοινωνίας στην αφήγηση παραμυθιών, μύθων, θρύλων και ευτράπελων διηγήσεων, άτολμα και συνεσταλμένα παιδιά, που εν γένει δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν, παρουσιάζουν αυξημένη προσήλωση κι έντονη εκδήλωση ενδιαφέροντος για τα δρώμενα επί σκηνής, επιδιώκοντας να εξασφαλίσουν τη συμμετοχή τους σ΄ αυτό”, επισημαίνει

ο Δημήτρης Αβούρης

Το παιδί μέσα από τα παραμύθια μαθαίνει να παρατηρεί τις συμπεριφορές των ηρώων, τα κρυμμένα κίνητρα, τους σκοπούς, την αλήθεια τους, το δημιουργικό δυναμικό τους. Μελετώντας τη συμπεριφορά των ηρώων του παραμυθιού, κατανοεί καλύτερα τον εαυτό του, αλλά και το περιβάλλον του, λαμβάνει απαντήσεις για ζητήματα που μπορεί να το προβληματίζουν, να το στεναχωρούν ή να του προκαλούν ανησυχία ή φόβο. Ο τρόπος που ο ήρωας καταφέρνει να υπερβεί τα εμπόδια και να πραγματώσει το όνειρό του, ενεργοποιεί την εσωτερική δύναμη και το θάρρος του παιδιού, του μεταδίδεται το μήνυμα ότι μπορεί και αυτό να τα καταφέρει, να ξεπεράσει όλες τις δυσκολίες και τα εμπόδια που ως δοκιμασίες εμφανίζονται στη ζωή, όπως και στα παραμύθια.

Ευχαριστούμε όλους για την διοργάνωση αυτού του σεμιναρίου και ειδικά την σχολική μας σύμβουλο

κ. Λιλιαν Μπεαζίδου

που για μια ακόμη φορά μόχθησε ακούραστα να επιμορφώσει τις συναδέλφους νηπιαγωγούς

πηγαίνοντας μας σε άλλα μονοπάτια, παραμυθένια αυτή τη φορά !!

Σήμερα είχαμε την ευτυχία στο σχολείο μας να απολαύσουμε την κ. Κατερίνα Παπανικολοπούλου νηπιαγωγό, συγγραφέα και πρώην σχολική σύμβουλο, όπου με το δυνατό αφηγηματικό της ταλέντο και την πολυετή πείρα της μας ταξίδεψε με το βιβλίο της “η Σταρένια”

ένα έμμετρο παραμύθι , αφιερωμένο στη φιλία και στην αγάπη!

Σε μια όμορφη πόλη κάπου κοντά στα Χριστούγεννα άνθρωποι και ξωτικά αγωνίζονται να σώσουν την πριγκίπισσα Σταρένια και το σποράκι της ζωής.

Με μια γαντόκουκλα ,παιχνίδια και ζωγραφισμένες καρτέλες παρέσυρε τα παιδιά να παίξουν βιωματικά και να προσπαθήσουν να σώσουν την Σταρένια.

Την ευχαριστούμε γιατί ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά μας

Δείτε στο Slide.ly

Φέτος εκτός από τα παραδοσιακά καλαθάκια καρτουλες κόκκινα αυγά το οποία φυσικά είχαν την τιμητική τους σκέφτηκα να γνωρίσουμε το Δράμα Του Κυρίου μαζί με τα παιδια μέσα απο την Τέχνη .

Ένας σπουδαίος Έλληνας ζωγράφος που αποτύπωσε στον καμβά του πολύ ρεαλιστικά τα Πάθη του Κυρίου

είναι ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος

Προσεγγίσαμε τα Άγια Πάθη, μέσα από μια άλλη τεχνική μάθησης, την τέχνη. Διάλεξα τον δικό μας Δoμήνικο Θεοτοκόπουλο (El Greco) για την βαθια θρησκευτικότητα των έργων του,και αφού μιλήσαμε για την ζωή (ξεκίνησε ως αγιογράφος) την καλλιτεχνική του πορεία (από την Κρήτη ως την Ιταλία και Ισπανία) και τα χαρακτηριστικά των έργων του(που είναι οι εξαλυωση των μορφών,τα χρώματα που παίζουν με το φως ,η πνευματικότητα των πινάκων) με την τεχνική visible thinking μελετήσαμε τα παρακάτω έργα και γίναμε μικροί ζωγράφοι!!
-Μυστικός Δείπνος(συναισθήματα στα πρόσωπα των μαθητών έκπληξη,στάση του σώματος του Ιούδα)
-Προσευχή στο όρος των ελαιών(τι σημαίνει για μας προσευχή, φτιάξαμε την δική μας προσευχή)
-ο Χριστός με το σταυρό στο χέρι(βλέμμα τρυφερό, τα δύο δάχτυλα ανοιγμένα πιάνει απαλά το σταυρό σαν κάτι πολύτιμο)
-O διαμελισμός των Ιματίων( κόκκινος μανδύας δείχνει την θεϊκή υπόσταση,έκφραση βασανιστών,βία)
-Σταύρωση(αρχοντική στάση Χριστού ενωμένα πόδια,γυρτό κεφάλι)
-Αποκαθήλωση(το πιο γνωστό έργο, δείχνει τον ανείπωτο πόνο της μάνας)
-Ανάσταση(τι είναι ο θάνατος και τι ζωή)
πηγη Elniplex.com

 

Από τους ποιο αγαπημένους ρόλους των παιδιών είναι να υποδύονται την εργασία του μπαμπά τους  και τις ποιο συνηθισμένες ερωτήσεις είναι

“τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;”

Έτσι ξεκίνησε η κουβεντούλα μας με τα παιδιά για τα επαγγέλματα, εκφράσαμε τις εμπειρίες τους, ψάξαμε στο διαδίκτυο για πληροφορίες

εξηγήσαμε τι εννοούμε όταν λέμε επάγγελμα και

παρουσιάσαμε τα επαγγέλματα του σήμερα

τα συγκρίναμε με τα παλιά επαγγέλματα, ώστε να γνωρίσουν την πολιτιστική μας κληρονομιά

(τρόπος μεταφοράς των προϊόντων, ένδυση, τόπος και χρόνος εργασίας..)

βρήκαμε αινίγματα για κάποια απ’αυτά και τα ζωγραφίσαμε

παίξαμε στο μαγαζάκι τον παντοπώλη ,γίναμε τσαγκάρηδες και φτιάξαμε παπούτσια

( μάθαμε την έννοια του ζευγαριού)

 γνωρίσαμε σχετικές λέξεις για τον φούρναρη (προγραφικό)

γίναμε γιατροί και νοσοκόμες,

κάναμε μαθηματικά παίζοντας το παιχνίδι “πόσα χρωστάω στο γαλατά,”

φτιάξαμε την αλφαβήτα των επαγγελμάτων

τέλος, ζωγράφισε το καθένα το επάγγελμα που του αρέσει και το παρουσίασε παίζοντας στο κουκλοθέατρο

Εμείς σαν ενήλικες και σαν παιδαγωγοί προσπαθήσαμε να περάσουμε το μήνυμα ότι αξία δεν έχει

το τι θα γίνεις

αλλά το τι θα κάνεις όταν θα μεγαλώσεις

(διαφορά πολύ λεπτή αλλά  ουσιαστική).

Γιατί το πρώτο αναφέρεται στην ετικέτα και στο κυνήγι της κοινωνικής  καταξίωσης

και το δεύτερο στις δραστηριότητες και στις ενασχολήσεις που θα τον κάνουν ευτυχισμένο και ισοροπημμένο

στη ζωή.

Με αφορμή την σημερινή ημέρα  2 Απριλίου ,Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου που καθιερώθηκε από τον ΙΒΒΥ διεθνής οργάνωση νεότητας το 1969( ημέρα γέννησης του Δανού παραμυθά Χάνς Κρίστιανς Άντερσεν, 2 Απριλίου,1805)

προσπαθήσαμε να περάσουμε στα παιδιά την αγάπη για το βιβλίο και να κινητοποιήσουμε την προσοχή των μεγάλων γύρω από το παιδικό βιβλίο.

Σαν παιδαγωγοί και σαν γονείς, είναι ιδιαίτερα σημαντικό ,στην εποχή του διαδικτύου που διανύουμε  να δείξουμε στα παιδιά πόσο σημαντικό είναι το παιδικό βιβλίο για την ανάπτυξη της προσωπικότητά τους.

Ξεκινήσαμε από το πώς φτιάχνεται ένα βιβλίο, και περπατήσαμε στο δρόμο του…

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ – ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΟΣ-ΕΚΔΟΤΗΣ-ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΗΣ

παίξαμε με τις λέξεις… ΕΞΩΦΥΛΛΟ, ΤΙΤΛΟΣ, ΡΑΧΗ, ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ

και σαν μικροί ντεντέκτιβ που είμαστε, βρήκαμε  λέξεις από β

βιβλιοθήκη, βιβλιοθηκάριος, βιβλιοφάγος…και προσπαθήσαμε να βρούμε τα συνθετικά τους

γράψαμε όπως μπορούσαμε τους τίτλους των αγαπημένων μας παραμυθιών

και φτιάξαμε το δικό μας βιβλίο..

Μιλήσαμε για την αξία των βιβλίων και την σωστή συμπεριφορά προς αυτά

και ποιά συναισθήματα νιώθουμε, όταν διαβάζουμε ένα βιβλίο

μάθαμε σαν ποιηματάκι τα “ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ”

και η κατασκευή της ανάλογης αφίσας, γιατί μ’ένα βιβλίο …πετάω ,ταξιδεύω, αγαπώ, ξεχνώ, ονειρεύομαι, χαίρομαι ξεκουράζομαι…

παίξαμε λεκτικά και άλλα παιχνίδια όπως

πόσα ξέρεις για τα παραμύθια; 

πώς πήρε το όνομά της η κοκκινοσκουφίτσα;

τί έδωσε στη χιονάτη η κακιά μητριά ;

τι έχασε η Σταχτοπούτα όταν έφυγε απ’τον χορό;

γίναμε βιβλιοπώλες και στήσαμε το βιβλιοπωλείο μας

τακτοποιήσαμε τα βιβλία ανάλογα με το πάχος τους

λεπτο-παχύ

φτιάξαμε παραμυθοσαλάτα

γίναμε γιατροί και δώσαμε την σωστή δοσολογία

ένα βιβλίο την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα

ζωγραφίσαμε το αίνιγμα

και τα χρωματιστά βιβλία

 φτιάξαμε κατά παράδοση σελιδοδείκτες και ενθύμια για το σπίτι

τέλος,επισκεφθήκαμε την βιβλιοθήκη της πόλης μας, όπου  γνωρίσαμε την  ιστορία της, την διαδικασία του

δανεισμού των βιβλίων, τον αριθμό των  βιβλίων που περιέχει (5000) διαβάσαμε το παραμύθι

και όλοι μαζί το ζωγραφίσαμε

η εκδρομούλα μας ήταν ευχάριστη και δημιουργική

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΑ 

ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ