Σήμερα επισκέφθηκε το σχολείο μας η κυρία Κωνσταντίνα Ρεντίφη στα πλαίσια δραστηριοτήτων του κοινωνικού παντοπωλείου της Τ.Κ. Φυτειών με σκοπό να μιλήσουμε στους μαθητές μας για την αξία της συνεργασίας κυρίως και της αλληλοϋποστηριξης μέσα από ένα σχετικό παραμύθι και δραματοποίηση.Μαθαμε τις λέξεις τράπεζα τροφίμων και κοινωνικό παντοπωλείο και δώσαμε έμφαση στην έννοια του μοιραζόμαστε.
Δημιουργήσαμε ένα βιβλίο με την ιστορία που μας αφηγήθηκε η κυρία Κωνσταντίνα και της την κάναμε δώρο.
Ενημερώσαμε τους γονείς μας για τη δράση του κοινωνικού παντοπωλείου και συγκεντρώσαμε τρόφιμα με σκοπό να τα διαθέσουμε σαν προσφορά.
Ευχαριστούμε θερμά την κυρία Κωνσταντίνα Ρεντίφη καθώς και όλους τους γονείς για την προσφορά τους.
Αυτά τα Χριστούγεννα,με αφορμή την ημέρα των δικαιωμάτων των παιδιών,οι μαθητές μας αποφάσισαν να στείλουν το δικό τους μήνυμα και να ταξιδέψει παντού σε όλο τον κόσμο.
Όλοι μαζί σε ομάδες στόλισαν το σύμβολο της ειρήνης και έκαναν προτάσεις για το κείμενο που θέλουν να γράψουν….Κι αφού το μήνυμα θα ταξιδέψει τότε πρέπει να το γράψουμε και σε μια γλώσσα που γνωρίζουν όλοι!
Ένα μήνυμα ειρήνης ώστε κάθε παιδί να μπορεί να την απολαμβάνει.
Με αγάπη και ενσυναίσθηση από τους μαθητές του Νηπιαγωγείου Φυτειών Αιτωλοακαρνανίας.
Σήμερα 3/12/2025, με αφορμή την ημέρα ΑΜΕΑ προσπαθήσαμε να μπούμε στον κόσμο των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν προβλήματα κινητικά και όρασης μέσα από παιγνιώδεις δράσεις.
Προσπαθήσαμε να ζωγραφίζουμε με το πόδι και το στόμα ενώ περπατήσαμε χωρίς να βλέπουμε με οδηγό έναν φίλο μας.
Είδαμε σχετικά βίντεο,αναφερθηκαμε σε Έλληνες Παραολυμπιονικες και εμπλουτισαμε το λεξιλόγιο μας με νέους όρους.
Κάθε χρόνο στις 20 Νοεμβρίου είναι η γιορτή των δικαιωμάτων των παιδιών για αυτό κ εμείς τη γιορτάσαμε με ένα τραγούδι, παραμύθι, συζήτηση, χορό και κατασκευή.
Ταξίδι στη χώρα των συναισθημάτων….με ποιον;Με την Άννα που κάποιες φορές δεν ξέρει τι είναι αυτό που νιώθει.
Ο παππούς της μια μέρα της έδωσε ένα πολύχρωμο πουλόβερ και της είπε πως είναι μαγικό και πως όταν το φορέσει κάτι θα συμβεί….Και έτσι έγινε!
Η Άννα το φόρεσε και μαζί με τα παιδιά ταξίδεψαν και έφτασαν στα σπίτια των συναισθημάτων.
Κάθε σπίτι και ένα Τοκ,τοκ,τοκ στην πόρτα του ουρανού!
Πρώτη στάση στο σπίτι της χαράς.
Δεύτερη, στο σπίτι του θυμού.
Τρίτη, στο σπίτι του φόβου.
Τέταρτη, στο σπίτι της λύπης .
Πέμπτη στο σπίτι της ηρεμίας.
Μοιραστήκαμε συναισθήματα και σκέψεις.Χορεψαμε,αγκαλιαστήκαμε,ζωγραφίσαμε, φωνάξαμε,θύμωσαμε,χαρήκαμε, κλάψαμε, φοβήθηκαμε και στο τέλος ηρεμήσαμε….
Η μέρα μας έκλεισε με ζωγραφική σε ομάδες όπου τα παιδιά κλήθηκαν να δημιουργήσουν το δικό τους πολύχρωμο πουλόβερ με τα χρώματα των συναισθημάτων που επισκ φθηκαμε.
Πριν φύγει η Άννα με τη φίλη της τη Χαρά, της προσφέραμε ένα μικρό δώρο από τα χέρια των παιδιών για να μας θυμάται και να την ευχαριστήσουμε που ήρθε σήμερα στο Νηπιαγωγείο μας.
Αφού αποχαιρετήσαμε ο ένας τον άλλο να,θυμηθηκαμε τα λόγια του παππού της Άννας.”Όλα τα συναισθήματα έχουν χώρο μέσα μας.Δεν υπάρχουν καλά και κακά συναισθήματα.”
Στο κλείσιμο της ημέρας δημιουργήσαμε το δικό μας πίνακα συναισθημάτων για να δηλώνουμε με ποιο συναίσθημα φεύγουμε από το σχολείο μας.
Εδώ Νηπιαγωγείο!Εδώ Νηπιαγωγείο! Τα χεράκια μας τα μαγικά δημιουργούν τη δική μας Ντενεκεδουπολη με αφορμή το πάντα αγαπημένο παραμύθι της Ευγενίας Φακίνου.
Μιλήσαμε για τη συνεργασία και τη δύναμη της.
Κορδέλες,κουμπιά,σχοινακι,τούλια,χρωματιστά χαρτιά,διακοσμητικά πήραν θέση πάνω στο τενεκεδακι μας.
https://youtu.be/stkwJn-v88o?si=eZOo-TNLDNS6-Pfg
Κι υστερα μιλήσαμε για το Πολυτεχνείο και βρήκαμε τις ομοιότητες με την Ντενεκεδουπολη.
Παίξαμε το Πολυτεχνείο και ύστερα αποτυπώσαμε τις εντυπώσεις μας στο χαρτί.
Μιλήσαμε για την έννοια των λέξεων Ψωμί -Παιδεία-Ελευθερία.
Διαβάσαμε το παραμύθι “Η κυρά Δημοκρατία” και είδαμε την ιστορία της .Γνωρίσαμε Κ τη κυρά Δικτατορία κι έπειτα ψηφίσαμε,με ανοιχτή ψηφοφορία,που επιλέγουμε να ζήσουμε.Στο σπίτι της Δημοκρατίας ή της Δικτατορίας.
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ποιητής (ποιηματής,όπως είπαν τα παιδιά!)που δεν τον άφηναν να γράφει όσα ήθελε Κ έτσι τον έκλεισαν στη φυλακή.Εκει δεν είχε χαρτιά για να γράφει τα ποιήματα του.Εβρισκε πεταμένα μικρά χαρτιά ομως,είχε Κ ένα μικρό μολυβάκι Κ έγραφε όσα σκεφτοταν.Τα έκρυβε στη τσέπη του Μια μέρα όμως αρρώστησε και τον πήγαν στο νοσοκομείο.Οταν πήγε η κόρη του να τον δει,της έδωσε τα μικρά χαρτάκια του Κ της είπε να τα πάει στον Μίκη Θεοδωράκη για να τα κάνει τραγούδια.Κ έτσι έγινε.
Τα όπλα τους οι στίχοι,η μουσική,το μολύβι,το χαρτί,η καρδιά και το μυαλό τους.
Αναφερθηκαμε στο μνημείο που υπάρχει στο Πολυτεχνείο όπου οι άνθρωποι αφήνουν ένα κόκκινο λουλούδι και σε παραλληλισμό με το κεφάλι -μνημειο,δημιουργήσαμε τη κατασκευή μας σε μαύρο και κόκκινο χαρτόνι,με κιμωλία, μαρκαδόρους,κόλλα και ψαλίδι.
Με τούτα και με κεινα,στη τάξη ετοιμαζόμαστε για εκλογές για να δούμε πως διαλέγουν σήμερα οι άνθρωποι αυτό που θέλουν πιο πολύ.
Ταυτότητες,ψηφοδέλτια,κατάλογοι ονομάτων,κάλπη και παραβάν μας περιμένουν!
Η τάξη ψήφισε τη Μηλίτσα ως την πιο αγαπημένη ηρωίδα και με διάφορα δύο ψήφων ο ΟΚ Μπαμ Μπαμ ήταν ο δεύτερος πιο αγαπημένος ήρωας της Ντενεκεδουπολης.
Στη γιορτή του ΟΧΙ, συγκεντρωθήκαμε όλοι μαζί στην τάξη μας για να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους πολέμησαν για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι.
Στο σκηνικό μας τοποθετήσαμε τις ασπίδες Κ τα σημαιάκια μας ενώ η ομαδική μας εργασία για τον πόλεμο Κ την ειρήνη μπήκε στη μέση του σκηνικού Κ όλοι ψηφίσαμε πως θέλουμε να ζούμε με ειρήνη.
Είπαμε τα ποιήματα μας, τραγουδήσαμε και μέσα από θεατρικό δρώμενο με τίτλο “Σαν παραμύθι” είδαμε πως η ψυχή ενός ναού νίκησε τη δύναμη ενός γίγαντα ,όπως οι Έλληνες νίκησαν τους Ιταλούς.
Τέλος,παρακολουθήσαμε την παράσταση κουκλοθέατρου “Το κανόνι της ειρήνης” και είδαμε πως μαλακώνει η καρδιά ενός σκληρού ανθρώπου μέσα από τη φιλία.
Ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά μας που με αγάπη κ σεβασμό συμμετείχαν στην γιορτή μνήμης.
Το πρωί στο σχολείο μας βρήκαμε μια μικρή ξύλινη βαλίτσα. Αφού συγκεντρωθήκαμε όλοι, αποφασίσαμε να την ανοίξουμε, κάνοντας υποθέσεις για το περιεχόμενο της.
Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με την “παρουσία” του παππού Χρόνου και της γυναίκας του της γιαγιά Καλής που μας έφεραν τόσα να δούμε και μας εξιστόρησαν όλα όσα έζησαν πριν χρόνια, στα χρόνια της Κατοχής.
Ακούσαμε το διάγγελμα του πρωθυπουργού.Συζητήσαμε για το ΟΧΙ του Ιωάννη Μεταξά και τα όχι τα δικά μας.Σε τι λέμε όχι και σε τι λέμε ναι.
Σχηματίσαμε τη λέξη ΟΧΙ με πλαστελίνη,με φύλλα,με καπάκια,με τουβλάκια και χρωματιστά χαρτιά από ρόλο υγείας. Συνθέσαμε τη λέξη ΟΧΙ και τη γράψαμε.
Προγραμματίσαμε το beebot να περάσει με τη σωστή σειρά από τα γράμματα της λέξης ΟΧΙ και παίξαμε ανάλογα παιχνίδια στον υπολογιστή.
Παίξαμε με θεματικά αυτοσχέδια παιχνίδια γλώσσας και μαθηματικών.
Δημιουργήσαμε με τα χεράκια μας την ελληνική σημαία και την ασπίδα του στρατιώτη.
Μιλήσαμε για τον πόλεμο και την ειρήνη.
Τους δώσαμε πρόσωπο και ομαδικά τους αποτυπώσαμε στο χαρτί.
Είδαμε πίνακες του Αλέξανδρου Αλεξανδράκη.
Ο Αλέξανδρος Δ. Αλεξανδράκης (1913 – 1968) ήταν Έλληνας ζωγράφος ο οποίος έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό από τις ιδιαιτέρως δυναμικές απεικονίσεις του Ελληνοϊταλικού Πολέμου του 1940. Στον πόλεμο του 1940, ο ζωγράφος και οι πέντε αδελφοί του επιστρατεύτηκαν. Υπηρέτησε στα βουνά της Ηπείρου ως δεκανέας του πυροβολικού και τις εντυπώσεις του τις αποτύπωσε σε μία σειρά σκίτσων και ελαιογραφιών που έγιναν ευρέως γνωστές στο κοινό, μιας και ανατυπώθηκαν σε αφίσες και χρησιμοποιήθηκαν σε πάμπολλες σχολικές εορτές. Περίπου εκατό έργα του από τον πόλεμο δημοσιεύθηκαν επίσης μεταπολεμικά σε ένα λεύκωμα με τίτλο Έτσι πολεμούσαμε(1968).
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Παιχνιδι ερωτήσεων για τα δικαιώματα των παιδιών
Τα χεράκια μας τα μαγικά δημιουργούν τη δική μας Ντενεκεδουπολη με αφορμή το πάντα αγαπημένο παραμύθι της Ευγενίας Φακίνου.
