Στο μάθημα της Έκφρασης-Έκθεσης της Α΄Λυκείου
Οι μαθητές του Α1 και Α2 συγκεντρώθηκαν στο αμφιθέατρο του σχολείου μας για να συζητήσουν.
Πολλές οι δυσκολίες (μεγάλος αριθμός, άβολες θέσεις, κακή ακουστική, πρωινό με καθυστέρηση λόγω αιτήματος εκδρομής) ΟΜΩΣ το θέμα συζήτησης ενδιαφέρον, άμεσο, καυτό!
Χ Α Σ Μ Α Γ Ε Ν Ε Ω Ν;;;;;;;;;;;;
Κατόπιν κλήρωσης ,το Α1 ορίστηκε στο ρόλο των γονιών ενώ το Α2 στο ρόλο των εφήβων.
Οι μαθητές χωρίστηκαν σε ομάδες αναλαμβάνοντας ένα θέμα:
ΟΜΑΔΑ Α΄κάπνισμα ΟΜΑΔΑ Β΄αλκοόλ ΟΜΑΔΑΓ΄φίλοι-ψυχαγωγία-έξοδοι-ελεύθερος χρόνος
ΟΜΑΔΑ Δ΄ενδυμασία-εξωτερική εμφάνιση-δερματοστηξία- σκουλαρήκι
ΟΜΑΔΑ Ε΄κινητό- face book –Η/Υ ΟΜΑΔΑ ΣΤ΄διάβασμα –βαθμοί-επαγγελματικοί στόχοι
ΟΜΑΔΑ Ζ΄κατανομή ρόλων στο σπίτι
Οι συντονίστριες –δημοσιογράφοι είχαν το δυσκολότερο ρόλο: να θέτουν ακριβοδίκαια τα όρια χρόνου και ρόλου στους ΄΄γονείς΄΄- ΄΄παιδιά΄΄ (συμμαθητές τους). Οι ομάδες είχαν έτομες τις απορίες, τους προβληματισμούς ,τις συμβουλές, τις ενστάσεις τους…
ΚΑΙ η Γ. Δ. του Α1 προλόγισε:
Από την αρχή περίπου της ύπαρξης των ανθρώπων υπάρχει ένα χάσμα γενεών ανάμεσα στους ώριμους (γονείς)και στους νέους. Οι γονείς ή αλλιώς οι ώριμοι προσπαθούν πάντα ,επειδή έχουν διαμορφώσει τη δική τους βιοθεωρία, να συνετίσουν και να κάνουν τους νέους ,οι οποίοι ετοιμάζονται να διαδεχθούν τους ώριμους στο προσκήνιο της κοινωνικής δραστηριότητας, πιο προσγειωμένους και ορθολογιστές. Φυσικά οι νέοι καταφεύγουν σε στείρες μορφές αμφισβήτησης που δεν επιλύουν και κανένα πρόβλημα. Αντ΄αυτού θα έπρεπε να αναγνωρίζουν τους αγώνες και τις θυσίες των γονιών που καθημερινά παλεύουν για ένα πιο δημοκρατικό και φιλελεύθερο “αύριο” για τα παιδιά τους.
Και η Α. Κ. του Α2 σημείωσε:
Αγαπητοί γονείς και παιδιά,
Σας ευχαριστούμε που ανταποκριθήκατε στην πρόσκληση και που τιμήσατε με την παρουσία σας την προσπάθειά μας να βελτιώσουμε τις σχέσεις γονέων και παιδιών. Πόσες φορές εσείς τα παιδιά δεν αναρωτηθήκατε << γιατί δεν καταλαβαίνουν τώρα οι γονείς μου; >> Ή εσείς οι γονείς πόσες φορές δεν αγανακτήσατε με την επιπόλαιη συμπεριφορά των παιδιών σας; Δύο ηλικίες, δύο κόσμοι, δύο κοσμοθεωρίες. Από την μία η επαναστατικότητα, η ορμή, η ζωντάνια, αλλά και η αλαζονεία των νιάτων και από την άλλη η ωριμότητα, ο ρεαλισμός, η σύνεση, αλλά και ο συντηρητισμός των μεγάλων. Ασυμβίβαστοι οι νέοι, έμπειροι οι μεγαλύτεροι και ανάμεσά τους ένα χάσμα, που μοιάζει αγεφύρωτο. Στόχος μας σήμερα εδώ δεν είναι να ενώσουμε τις δύο άκρες του γκρεμού, αυτό δεν γίνεται, μην έχετε αυταπάτες. Στόχος μας είναι να πλησιάσουν τόσο πολύ οι δύο πλευρές που να μπορούν ν’ ακούσουν η μία την άλλη. Αν εσείς οι γονείς αφουγκραστείτε τα παιδιά σας κι εσείς τα παιδιά ακούσετε τους γονείς σας τότε οι σχέσεις σας θα γίνουν καλύτερες.
Ο διάλογος ξεκίνησε ……….
ΔΕΝ προλάβαμε ούτε να μιλήσουμε όλοι, ούτε να εξαντλήσουμε τους θεματικούς μας άξονες.
ΟΜΩΣ κερδίσαμε ως μαθητές και δάσκαλοι
ως γονείς και παιδιά
μια βασική αλήθεια: δύσκολο να αιτιολογείς την άποψή σου
και ακόμη δυσκολότερο ν α α κ ο ύ ς την άποψη του άλλου.
Αναγκαία και επαρκής συνθήκη ΄΄ σ ε β α σ μ ό ς ΄΄. Υ Π Α Ρ Χ Ε Ι ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
