Οι μαθητές του Α3 έγραψαν ”λογοτεχνικά” το ημερολόγιο τους:
Όλη την μέρα την περνάω μέσα στο σπίτι τώρα που δεν έχει καλό καιρό και είμαστε υποχρεωμένοι να ζούμε μέσα. Σήμερα το πρωί άργησα να ξυπνήσω οπότε δεν έκανα μάθημα, αφού εγώ είμαι η μεγαλύτερη αδερφή και οι γονείς λείπουν στις δουλειές τους ετοίμασα πρωϊνό στα μικρότερα και πέρασα το υπόλοιπο πρωί μαζί τους. Το μεσημέρι διάβασα, έκατσα στο κινητό και πήγα για ψώνια με την μαμά μου. Έχουμε όλοι βαρεθεί και κουραστεί μέσα στο σπίτι αλλά έχει δημιουργηθεί ένας φόβος μην κολλήσουμε τον φονικό ιό. Το βραδάκι έψαξα μια ταινία και έκατσα με τους δικούς μου να την δω, οι μέρες δεν είναι και πολύ ενδιαφέρουσες αλλά ελπίζουμε σε ένα καλύτερο αύριο!!!!
Τα παιδιά του Α4 έδρασαν σαν ιστοριογράφοι αποδεικνύοντας ότι ο ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ έγραψε για το λοιμό του 430π.Χ. αφήνοντας κτήμα ες αεί:
Ο ιστορικός περιγράφει το λοιμό που χτύπησε την Αθήνα για να δείξει πόσο γρήγορα μια προηγμένη κοινωνία μπορεί να πέσει από την ακμή στην παρακμή .Οι μαρτυρίες του Θουκυδίδη είναι ανεκτίμητες για την μελέτη του γεγονότος, καθώς ο ίδιος ήταν αυτόπτης μάρτυρας και είχε μολυνθεί και αυτός, αλλά κατόρθωσε να επιζήσει…
Οι μαθητές του Β3 διαίρεσαν σε υποκεφάλαια την ΗΘΙΚΗ φιλοσοφία που επιγράφεται Αξιολογώντας την πράξη και κατέληξαν:
Φέτος το Πάσχα … βρισκόμαστε μπροστά από ένα δίλημμα: να σεβαστούμε τους συνανθρώπους μας ή να παραβούμε τα μέτρα για την πρόληψη της «διάσημης» αυτής πανδημίας;
Όχι, σε καμία περίπτωση δε τίθεται θέμα επιλογής. Φέτος το Πάσχα … έχουμε όλοι ευθύνη απέναντι στην κοινωνία. Παρόλο που κανένας μας δεν έχει συνηθίσει στον τρόπο ζωής της «καραμπίνας», στόχο μας πρέπει να αποτελέσει η προσπάθεια καταπολέμησης του κορωνοϊού.
Φέτος το Πάσχα … η καθημερινότητά μας τοποθετείται στο σπίτι. Προκειμένου όμως να μην «πέσει» η ψυχολογία μας, οφείλουμε να σπάσουμε τις αλυσίδες της παραπληροφόρησης που μας δημιουργούν τα ΜΜΕ, όπως οι δεσμώτες του Πλάτωνα οφείλουν να σπάσουν τα δεσμά των αισθήσεων για να αντικρίσουν την αλήθεια έξω από το σπήλαιο. Δεν πρέπει να μας διακατέχει ούτε το άγχος ούτε ο πανικός.
Αντίθετα, πρέπει να βάλουμε το χιούμορ στη ζωή μας. Να βρούμε καινούριες ασχολίες (παζλ, λογοτεχνικά βιβλία, ταινίες) και να αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο για και στον εαυτό μας. Με την ατομική μας αντοχή, το περιβάλλον και ο πλανήτης θα γίνει καλύτερος απ’ όσο τον αφήσαμε.
(Φέτος το Πάσχα … θα προσευχηθούμε από τα σπίτια μας. Για τη σωτηρία τη δική μας και όλου του κόσμου. Ανεξαρτήτως θρησκείας, φυλής, επιλογών. Είναι, τελικά, μία ευκαιρία να συσφίξουμε τις σχέσεις μας όχι μόνο με την οικογένειά μας, αλλά και με τον Θεό.)
ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ. ΟΜΩΣ ΤΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΚΟ…
