ΠΕΡΙ ΑΝΕΜΩΝ ΚΑΙ ΥΔΑΤΩΝ

 64 χρόνια έχουν περάσει από το ηλιόλουστο πρωινό εκείνης της Πέμπτης που οι καμπάνες των ναών της Αθήνας χτυπούσαν χαρμόσυνα.

Όλο το βράδυ, μικρές φάλαγγες γερμανικών αυτοκινήτων ξεκινούσαν προς το βορρά και στις 6.30 το πρωί άρχισε η αποχώρηση του κυρίως σώματος. Στις 8 οι ελάχιστοι γερμανοί που είχαν απομείνει, κατέθεσαν στεφάνι στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Στις 9.15 ένας στρατιώτης κατέβασε τη σβάστικα από την Ακρόπολη, σημαίνοντας το τέλος της γερμανικής κατοχής που διήρκεσε 1625 ημέρες.

Χιλιάδες κόσμου με τη γαλανόλευκη στα χέρια, ξεχύθηκε στους δρόμους, φωνάζοντας “Χριστός Ανέστη” και τραγουδώντας τον Εθνικό Ύμνο

Στις 18 Οκτωβρίου 1944, ο Γεώργιος Παπανδρέου, επικεφαλής της «κυβέρνησης ενότητας», φθάνει  στην Ακρόπολη. Λίγο μετά θα εκφωνήσει την «ιστορική ομιλία» στην πλατεία Συντάγματος.

Καλές και άγιες οι καταλήψεις. Ειδικά όταν σκοπός τους είναι η βελτίωση της παρεχόμενης εκπαίδευσης.

Αλλά όταν σκοπός τους είναι ο χαβαλές, τότε ακολουθούν εικόνες σαν την παρακάτω:

Το κτίριο του πρώην πολυκλαδικού Καλαμάτας, στην οδό Αθηνών τελούσε υπό κατάληψη και οι δράστες κατέστρεψαν ότι βρήκαν μπροστά τους, προκαλώντας ζημιές ανυπολόγιστης αξίας.

Οι βανδαλισμοί έγιναν προχθες το βράδυ παρουσία της αστυνομίας, η οποία αρκέστηκε σύμφωνα με πληροφορίες μόνο στο να πάρει τους αριθμούς κυκλοφορίας των δίκυκλων που βρίσκονταν έξω από το σχολείο.

Επιτέλους ας κάνει κάτι η Πολιτεία. Ας επιβάλλει το νόμο. Ο κόσμος είναι με το νόμο. Αγανακτεί όταν βλέπει αυτές τις καταστροφές. Ας αναγκάσει τους πρωταίτιους της κατάληψης να πληρώσουν τα σπασμένα(κυριολεκτικά).

Ύποπτος βέβαια και ο ρόλος της Αστυνομίας και των Αρχών, τόσα χρόνια που δεν έχει πληρώσει ούτε ένας τις ζημιές που έχουν γίνει σε υπό κατάληψη κτίρα.

Δεν μπορεί ο λαός να πληρώνει τις ζημιές άλλων. Και μην μας πει ο πρώτος διδάξας κ. Τσίπρας ότι άλλοι τα έκαναν. Αν θέλουν οι καταληψίες να τους σεβόμαστε και να τους υποστηρίξουμε στα δίκια τους, ας αναλάβουν τις ευθύνες τους.