ΠΕΡΙ ΑΝΕΜΩΝ ΚΑΙ ΥΔΑΤΩΝ

 Ο πρόεδρος του Τμήματος Μαθηματικών του ΑΠΘ Γιάννης Αντωνίου τιμήθηκε με το Διεθνές Βραβείο Πριγκοζίν 2008, για τη συμβολή του στη μαθηματική θεωρία των πολύπλοκων ανοικτών συστημάτων και του χάους. Το βραβείο απονεμήθηκε την Τετάρτη στο πλαίσιο του διεθνούς συνεδρίου Η Βιώσιμη Πόλη 2008 που πραγματοποείται στη Σκιάθο.

Tο Βραβείο Πριγκοζίν θεσπίστηκε από το Πανεπιστήμιο της Σιένα στην Ιταλία και το Τεχνολογικό Ινστιτούτο του Ουέσεξ στη Βρετανία στη μνήμη του Ρώσου χημικού Ηλία Πριγκοζίν, ο οποίος τιμήθηκε με το Νόμπελ Χημείας το 1977 για τη συμβολή του στη μελέτη της μη γραμμικής Χημείας, της θερμοδυναμικής ανισορροπίας και του ρόλου του χρόνου σε μη αντιστρεπτές βιολογικές διαδικασίες. Το βραβείο απονέμεται κάθε χρόνο σε επιστήμονες με παγκόσμια διάκριση στην έρευνα των πολύπλοκων-οικολογικών συστημάτων.
Ο κ. Αντωνίου είναι καθηγητής και πρόεδρος του Τμήματος Μαθηματικών του ΑΠΘ, καθώς και διευθυντής του προγράμματος μεταπτυχιακών σπουδών του Τμήματος. Επίσης είναι επίτιμος καθηγητής στα Πανεπιστήμια Αγιας Πετρούπολης και Λομονόσωφ Μόσχας και μέλος του επιστημονικού συμβουλίου του Διεθνούς Κέντρου Πυρηνικών Ερευνών στην Ρωσία. Για μια δεκαετία διατέλεσε αναπληρωτής διευθυντής των Διεθνών Ερευνητικών Ινστιτούτων Solvay στις Βρυξέλλες, με διευθυντή τον δάσκαλό του Ιλία Πριγκοζίν, ο οποίος πέθανε το 2003.

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=941706&lngDtrID=252

Στις 26 Σεπτεμβρίου 1905 ο Άλμπερτ Αϊνστάιν διατύπωσε την Ειδική Θεωρία της Σχετικότητας. Η θεωρία στηρίζεται σε 2 αξιώματα:

1. Οι νόμοι της φύσης είναι ίδιοι για όλα τα αδρανειακά συστήματα αναφοράς.

2. Η ταχύτητα του φωτός είναι ίδια σε όλα τα αδρανειακά συστήματα αναφοράς.

Η Θεωρία αυτή ονομάστηκε Ειδική Σχετικότητα, για να δείξει ότι ασχολείται με συστήματα αναφοράς που κινούνται το ένα σχετικά ως προς το άλλο (Σχετικότητα) αλλά δεν θα πρέπει να κινούνται κυκλικά ή με επιταχυνόμενη κίνηση (Ειδική Θεωρία, όχι Γενική).

To 1905 δημοσίευσε τέσσερα άρθρα στο επιστημονικό περιοδικό Χρονικά της Φυσικής (Annalen der Physik) (τόμος 17).

Στο τρίτο από τα άρθρα που δημοσίευσε το 1905 ο Άινσταϊν διατύπωσε την ειδική θεωρία της σχετικότητας και στο τέταρτο έδειξε ότι από αυτήν συνάγεται ο διάσημος τύπος  Ε=mc² που δηλώνει την ισοδυναμία ενέργειας και μάζας.

Παρ’ όλα αυτά πήρε το βραβείο Νόμπελ το 1921 για το πρώτο άρθρο, όπου έδωσε την εξήγηση του φωτοηλεκτρικού φαινομένου.

Η θεωρία της σχετικότητας αποτέλεσε επανάσταση στην φυσική και προκάλεσε τεράστιες αντιδράσεις στον επιστημονικό κόσμο. Μάλιστα, 100 επιστήμονες παγκοσμίου φήμης συγκέντρωσαν τις δυνάμεις τους σε ένα βιβλίο “Εκατό συγγραφείς κατά του Αϊνστάιν” για να αμφισβητήσουν την θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν.

Ο Αϊνστάιν είχε δάσκαλο τον διεθνούς φήμης Έλληνα μαθηματικό Κωνσταντίνο Καραθεοδωρή.  Λέγεται μάλιστα ότι πρώτος αυτός, πριν από τον Αϊνστάιν, διατύπωσε τη θεωρία της σχετικότητας. Το σίγουρο είναι πως επηρέασε τον Αϊνστάιν στη διατύπωσή της, αφού ο Αϊνστάιν δεν ήταν μαθηματικός.