Συμβουλευτική ενημέρωση προς γονείς για το μάθημα Φυσικής Αγωγής στο Γυμνάσιο

Συμβουλευτική ενημέρωση προς γονείς για το μάθημα Φυσικής Αγωγής στο Γυμνάσιο

Τα μαθήματα Φυσικής Αγωγής (ΦΑ) αποτελούν σημαντικό μέρος της σχολικής εκπαίδευσης, καθώς συμβάλλουν ουσιαστικά στην ολόπλευρη ανάπτυξη των μαθητών/μαθητριών. Όταν το μάθημα της ΦΑ διεξάγεται σε κλίμα συμπερίληψης, υποστήριξης και αμοιβαίου σεβασμού, δίνεται η δυνατότητα σε όλους τους μαθητές/μαθήτριες, με διαφορετικές ικανότητες και χαρακτηριστικά, να συμμετέχουν ενεργά και να βιώνουν θετικές μαθησιακές εμπειρίες.

Μέσα από τη συστηματική κινητική δραστηριότητα, οι μαθητές/μαθήτριες έχουν την ευκαιρία να βελτιώσουν τις κινητικές τους δεξιότητες, να ενισχύσουν τη φυσική τους κατάσταση και να υποστηρίξουν τη σωματική τους υγεία, η οποία συνδέεται και με τη διατήρηση της πνευματικής διαύγειας και της ψυχικής ισορροπίας. Παράλληλα, η συμμετοχή στο μάθημα της Φυσικής Αγωγής βοηθά τους μαθητές/μαθήτριες να αναπτύξουν κοινωνικές δεξιότητες, να καλλιεργήσουν το πνεύμα συνεργασίας και ομαδικότητας και να μάθουν να αναγνωρίζουν, να εκφράζουν και να διαχειρίζονται τα συναισθήματα και τις συμπεριφορές τους, ενισχύοντας τη συναισθηματική και κοινωνική τους ευεξία.

Ιδιαίτερα σημαντική είναι η αξία της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης, καθώς η ενεργός συμμετοχή και η επιτυχής εμπλοκή των μαθητών/μαθητριών με διαφορετικές ικανότητες στο μάθημα της Φυσικής Αγωγής συμβάλλει στη διαμόρφωση θετικότερων στάσεων και αντιλήψεων από τους μαθητές/μαθήτριες χωρίς διακρίσεις απέναντι στη διαφορετικότητα. Με αυτόν τον τρόπο καλλιεργούνται αξίες σεβασμού, αποδοχής και ισότιμης συμμετοχής, οι οποίες αποτελούν θεμέλια για μια υγιή σχολική και κοινωνική ζωή.

Η συνεργασία σχολείου και οικογένειας είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς ενθαρρύνει τους μαθητές/μαθήτριες να συμμετέχουν ενεργά στο μάθημα της Φυσικής Αγωγής και να αποκομίζουν τα μέγιστα οφέλη για την υγεία, την ανάπτυξη και την προσωπική τους εξέλιξη. Η συστηματική συμμετοχή σε φυσικές δραστηριότητες συμβάλλει επίσης στην πρόληψη του άγχους και στην προαγωγή της ψυχικής υγείας των μαθητών/μαθητριών.

Με εκτιμηση

Παχουντης Νικήτας ΠΕ 11

Περιβαλλοντική Δράση Ανακύκλωσης στη Β΄ Γυμνασίου

🏫✨ Το σχολείο μας σε δράση για το περιβάλλον

Στο πλαίσιο της περιβαλλοντικής αγωγής και της καλλιέργειας οικολογικής συνείδησης, οι μαθητές και οι μαθήτριες των τμημάτων της Β΄ Γυμνασίου συμμετείχαν σε μια 45λεπτη βιωματική και διαδραστική διδακτική παρέμβαση με θέμα την ανακύκλωση.

eikona Viber 2026 02 16 12 06 01 682

🎥 Αφετηρία: Ο Πέρι το Περιβάλλον
Η δράση ξεκίνησε με την προβολή του εκπαιδευτικού βίντεο «Ο Πέρι το Περιβάλλον», το οποίο αποτέλεσε αφορμή για συζήτηση σχετικά με τη σημασία της προστασίας του περιβάλλοντος και τη σωστή διαχείριση των απορριμμάτων.

eikona Viber 2026 02 16 12 06 40 940

💻 Μαθαίνοντας μέσα από τη διάδραση
Στη συνέχεια, μέσα από την αξιοποίηση της εκπαιδευτικής πλατφόρμας «Φωτόδεντρο», οι μαθητές γνώρισαν τα βασικά σήματα ανακύκλωσης και συμμετείχαν σε διαδραστικές ερωτήσεις, ελέγχοντας άμεσα την κατανόησή τους.
Ακολούθησε το ψηφιακό παιχνίδι «Ανακύκλωση Τώρα», όπου κλήθηκαν να επιλέξουν τον σωστό κάδο για διαφορετικά υλικά, ενισχύοντας τη σωστή λήψη αποφάσεων και τη συνεργασία.

eikona Viber 2026 02 16 12 06 55 275

🎲♻️ Μαθαίνουμε παίζοντας
Η διδακτική ώρα ολοκληρώθηκε με το βιωματικό παιχνίδι “Let’s Recycle Right” Bingo, στο οποίο οι μαθητές, με ενθουσιασμό και ενεργή συμμετοχή, αναγνώριζαν υλικά και τα αντιστοιχούσαν στη σωστή κατηγορία ανακύκλωσης.
Μέσα από το παιχνίδι, η γνώση μετατράπηκε σε εμπειρία, καλλιεργήθηκε η ομαδικότητα και ενισχύθηκε η περιβαλλοντική υπευθυνότητα.

eikona Viber 2026 02 16 12 07 02 301

🌍💚 Μάθηση με νόημα και δράση
Η δράση ανέδειξε ότι η μάθηση μπορεί να είναι ταυτόχρονα ουσιαστική, ευχάριστη και ενεργητική, ενθαρρύνοντας τους μαθητές να υιοθετήσουν υπεύθυνες στάσεις και συμπεριφορές στην καθημερινότητά τους.
Το σχολείο μας συνεχίζει να επενδύει σε καινοτόμες παιδαγωγικές πρακτικές που συνδυάζουν τη γνώση με τη βιωματική εμπειρία και τη δράση.

eikona Viber 2026 02 16 12 07 48 607eikona Viber 2026 02 16 12 08 10 915

👨‍🏫🌱 Υπεύθυνος Δράσης
Η δράση σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε από τον εκπαιδευτικό του σχολείου μας
κ. Παχούντη Νικήτα,
Καθηγητή Φυσικής Αγωγής και μέλος της Περιβαλλοντικής Ομάδας του σχολείου μας.

🌿👥 Τα μέλη της Περιβαλλοντικής Ομάδας

Με τη συνεργασία και τη στήριξη των μελών της Περιβαλλοντικής Ομάδας του σχολείου μας:

 

• Διακάτου Ε.
• Φλάμμου Ι.
• Γριβοκωστοπούλου Κ.
• Παχούντης Ν.
• Ιφόγλου Α.
• Σπανού Γ.

The Tipping Point – «Σχεδιάζοντας τις Πόλεις του Μέλλοντος: Αρχιτεκτονική και Βιωσιμότητα»

Στο πλαίσιο του προγράμματος The Tipping Point – Αυτοπεποίθηση και ψυχική ανθεκτικότητα στους εφήβους – Mental Health & Self Identification Journey, την Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2026 πραγματοποιήθηκε διαδικτυακή συνεδρία με τίτλο «Γνωρίζω ακαδημαϊκούς τίτλους και επαγγελματικούς τομείς που μου ταιριάζουν», με τους μαθητές/τριες του τμήματος Α2 του Γυμνασίου Κρεμαστής.

Η συνεδρία επικεντρώθηκε στη γνωριμία με τη σύγχρονη αρχιτεκτονική, τον αστικό σχεδιασμό και τις βιώσιμες πόλεις.

1 1

Προσκεκλημένος ομιλητής ήταν ο αρχιτέκτονας και ερευνητής Αχιλλέας Ψυλλίδης, καθηγητής στο Πολυτεχνείο του Ντελφτ (TU Delft) στην Ολλανδία, με ερευνητικό αντικείμενο τη βιώσιμη κινητικότητα και τον σχεδιασμό πόλεων φιλικών προς τον άνθρωπο.

2

Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας, οι μαθητές/τριες γνώρισαν τον πολυδιάστατο χαρακτήρα της αρχιτεκτονικής, ως ένα πεδίο που συνδυάζει επιστήμη και τέχνη, τεχνικές γνώσεις και δημιουργική έκφραση. Αναδείχθηκε ο ρόλος του αρχιτέκτονα όχι μόνο στον σχεδιασμό κτιρίων, αλλά και στη διαμόρφωση του δημόσιου χώρου, της καθημερινής μετακίνησης και της ποιότητας ζωής στις σύγχρονες πόλεις.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη σημασία της αγάπης για το αντικείμενο ως βασικής πυξίδας στις εκπαιδευτικές επιλογές. Ο ομιλητής ενθάρρυνε τους μαθητές να εστιάζουν στα προσωπικά ενδιαφέροντα και τις δεξιότητές τους, τονίζοντας ότι οι επαγγελματικές διαδρομές εξελίσσονται συνεχώς.

3

Στο πλαίσιο της συζήτησης, παρουσιάστηκαν βασικές αρχές του αστικού σχεδιασμού και της βιώσιμης κινητικότητας, με παραδείγματα από ευρωπαϊκές πόλεις που επενδύουν σε πεζοκεντρικές υποδομές, ποδηλατόδρομους και συμπεριληπτικό σχεδιασμό για όλους τους πολίτες.

Η συνεδρία συνέβαλε ουσιαστικά στη σύνδεση των δημιουργικών σπουδών με πραγματικές επαγγελματικές διαδρομές, ενισχύοντας τη διερεύνηση επιλογών που ανταποκρίνονται στα ενδιαφέροντα των μαθητών/τριών.

Η δράση αποτέλεσε μια ακόμη σημαντική εμπειρία στο πλαίσιο του The Tipping Point, ενισχύοντας τη βιωματική μάθηση και υποστηρίζοντας τους μαθητές/τριες στη σταδιακή διαμόρφωση της προσωπικής και επαγγελματικής τους ταυτότητας.

• Διακάτου Ελένη
• Ελσαγιέντ Μαριάννα
• Καρέλου Χριστίνα
• Μιχαλάκη Δέσποινα
• Σύρμου Ελένη
• Τζαβέλλα Μαριάννα

Πώς η εφηβεία αλλάζει τα παιδιά μας

 

Συζήτηση για την εφηβεία με την ψυχολόγο Θέκλα Πετρίδου

https://youtu.be/u-sdlFc86F0 video

 

Συμμετοχή του σχολείου μας στην Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας

Skrolarontas thn Ellhnikh Glossa

Το Γυμνάσιο Κρεμαστής συμμετείχε στις δράσεις της 1ης Μαθητικής Συνάντησης για την ελληνική γλώσσα, που διοργάνωσε η Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Νοτίου Αιγαίου.

Συγκεκριμένα, τη Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου, οι μαθητές της Γ’ Γυμνασίου Μαρία Γρηγορά, Σωτηρία Καστανάκη και Γιάννης Τσισιμοίρης συμμετείχαν, μαζί με μαθητές άλλων σχολείων των Δωδεκανήσων, στην παρουσίαση δραστηριότητας για τη γλώσσα των νέων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με τίτλο «Σκρολάροντας τη Γλώσσα».

Μπορείτε να παρακολουθήσετε το βίντεο με τις εργασίες των μαθητών της Γ΄ Γυμνασίου στον παρακάτω σύνδεσμο:

https://youtu.be/DEI2OGfUHjQ

Ημέρα ασφαλούς πλοήγησης στο διαδίκτυο

download

Στο πλαίσιο εορτασμού της Ημέρας Ασφαλούς Πλοήγησης στο Διαδίκτυο, οι μαθητές και οι μαθήτριες του τμήματος Γ3 παρακολούθησαν την Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026, online ενημέρωση από το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου SaferInternet4Kids.gr. Παρουσιάστηκαν διάφορα θέματα, έγιναν ερωτήσεις εκ μέρους των μαθητών πάνω στην ασφαλή πλοήγηση των ανήλικων στο διαδίκτυο  και με ειδικότερη θεματολογία:

  • Την πρόληψη και την αντιμετώπιση των κινδύνων που σχετίζονται με τις νέες τεχνολογίες,
  • Τις παγίδες που ελλοχεύουν στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης,
  • Τον διαδικτυακό σεξουαλικό εξαναγκασμό και εκβιασμό,
  • Το φαινόμενο του διαδικτυακού εκφοβισμού,
  • Τα διαδικτυακά παιχνίδια και τον εθισμό σε αυτά,
  • Την προστασία από διαδικτυακά ψεύδη (fake news και deep fake news),
  • Τον σεβασμό των πνευματικών δικαιωμάτων στο διαδίκτυο.

Με τη συνεχώς αυξανόμενη αρνητική επιρροή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης σε όλο και νεαρότερες ηλικίες, στον ιστότοπο του SaferInternet4Kids υπάρχουν πληροφορίες για τους γονείς/κηδεμόνες και τηλέφωνα για άμεση επικοινωνία σε περίπτωση ανάγκης.

The Tipping Point – «Γνωρίζω ακαδημαϊκούς τίτλους και επαγγελματικούς τομείς που μου ταιριάζουν»

Στο πλαίσιο του προγράμματος The Tipping Point – Αυτοπεποίθηση και ψυχική ανθεκτικότητα στους εφήβους – Mental Health & Self Identification Journey, την Τρίτη 20 Ιανουαρίου 2026 πραγματοποιήθηκε στο τμήμα Α2 του Γυμνασίου Κρεμαστής διαδικτυακή συνεδρία με θέμα «Γνωρίζω ακαδημαϊκούς τίτλους και επαγγελματικούς τομείς που μου ταιριάζουν».

20260210 1056331

Προσκεκλημένος ομιλητής ήταν ο κ. Νίκος Φόρος, απόφοιτος Διοίκησης Επιχειρήσεων, με εμπειρία στον χώρο του Marketing και της επαγγελματικής ανάπτυξης. Μέσα από την προσωπική του διαδρομή, ανέδειξε τη σημασία της αυτογνωσίας, της συνειδητής επιλογής και της διερεύνησης των προσωπικών ενδιαφερόντων ως βασικά στοιχεία μιας ώριμης εκπαιδευτικής και επαγγελματικής πορείας. Η εμπειρία του στον σχολικό επαγγελματικό προσανατολισμό και στη συμβουλευτική γονέων και μαθητών/τριών συνέβαλε ουσιαστικά στην προσέγγιση των παιδιών με τρόπο κατανοητό και βιωματικό.

20260210 1058241

Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας, οι μαθητές/τριες γνώρισαν βασικές αρχές του Marketing, όπως η δημιουργικότητα, η παρατηρητικότητα, η στρατηγική σκέψη και η σαφής επικοινωνία. Παράλληλα, συζητήθηκε πώς οι προσωπικές δεξιότητες, οι αξίες και τα ενδιαφέροντα μπορούν να συνδεθούν με συγκεκριμένους ακαδημαϊκούς τίτλους και επαγγελματικούς τομείς.

eikona Viber 2026 02 10 11 26 05 764

Η δράση ολοκληρώθηκε με βιωματική ομαδική δραστηριότητα, μέσα από την οποία οι μαθητές/τριες εργάστηκαν συνεργατικά για τη δημιουργία και προώθηση ενός φανταστικού προϊόντος. Η διαδικασία αυτή ενίσχυσε τη συνεργασία, την κριτική σκέψη, την ανάληψη ρόλων και την υπευθυνότητα, καλλιεργώντας παράλληλα στοιχεία που συνδέονται με την ενεργή πολιτειότητα και τη συνειδητή συμμετοχή στη μαθησιακή και κοινωνική ζωή.

Η συγκεκριμένη δράση αποτέλεσε μια ουσιαστική εμπειρία βιωματικής μάθησης, ενισχύοντας τον αναστοχασμό των μαθητών/τριών γύρω από τις επιλογές τους και υποστηρίζοντας τη σταδιακή διαμόρφωση της προσωπικής και επαγγελματικής τους ταυτότητας.

 

Υπεύθυνες καθηγήτριες

Διακάτου Έλενα
Ελσαγέντ Μαριάννα
Καρέλου Χριστίνα
Μιχαλάκη Δέσποινα
Σύρμου Ελένη
Τζαβέλλα Μαριάννα

 

 

 

 

Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα Εικονικής Πραγματικότητας στο Τμήμα Β3

cd2e4f8e a098 43ff 9bbb a535636c159426d800c6 e10f 47a9 bf84 4f911eec5b34

Το τμήμα Β3 του Γυμνασίου μας συμμετείχε πρόσφατα σε μια καινοτόμο εκπαιδευτική δράση που αξιοποιεί τις τεχνολογίες Εκτεταμένης Πραγματικότητας (XR), στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού έργου με τίτλο Παιδαγωγική «συμμαχία» για τις τεχνολογίες XR στην εκπαίδευση (των εκπαιδευτικών) – PAX. Η δράση αυτή εντάχθηκε παράλληλα και στο πλαίσιο της Δράσης Ενεργού Πολίτη, με τίτλο: «Ανακύκλωση & Εξοικονόμηση Ενέργειας στο Σχολείο – Μαθαίνω να ζω Υπεύθυνα».

Η εκπαιδευτική παρέμβαση πραγματοποιήθηκε με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Φυσικά και Εικονικά Μονοπάτια: Εξερεύνηση της ανάπτυξης κινητικών δεξιοτήτων και περιβαλλοντικής συνείδησης μαθητών μέσω Συνδυασμένων Διαδρομών Άσκησης και Τεχνολογίας Εκτεταμένης Πραγματικότητας (XR)» και είχε ως στόχο να φέρει τους μαθητές σε επαφή με σύγχρονες παιδαγωγικές πρακτικές που συνδυάζουν την τεχνολογία, τη σωματική δραστηριότητα και την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση.

6a4e673b d796 433a 8f04 712f0348d0a2

Κατά τη διάρκεια του προγράμματος, οι μαθητές:

  • Εισήχθησαν στη χρήση τεχνολογιών XR στην εκπαιδευτική πράξη, γνωρίζοντας νέους τρόπους μάθησης μέσω της εικονικής πραγματικότητας.
  • Συμμετείχαν σε διαθεματικές δραστηριότητες που συνέδεσαν τις Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνιών (ΤΠΕ) με την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση και την Ενεργό Πολιτειότητα.
  • Ενίσχυσαν τη βιωματική μάθηση μέσα από παιχνίδια κίνησης και εικονικές εξερευνήσεις.
  • Ανέπτυξαν περιβαλλοντική συνείδηση, καλλιεργώντας υπεύθυνη στάση απέναντι στο φυσικό περιβάλλον.

Η συμμετοχή των μαθητών ήταν ενεργή και ενθουσιώδης, επιβεβαιώνοντας ότι η αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών, σε συνδυασμό με δράσεις ενεργού πολιτειότητας, μπορεί να λειτουργήσει ως ισχυρό κίνητρο μάθησης και να ενισχύσει ουσιαστικά τις γνώσεις, τις δεξιότητες και τις αξίες των μαθητών.

Το σχολείο μας συνεχίζει να στηρίζει καινοτόμες δράσεις που προάγουν τη σύγχρονη, βιωματική και ολιστική εκπαίδευση, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση ενεργών, υπεύθυνων και ευαισθητοποιημένων πολιτών.

6a4e673b d796 433a 8f04 712f0348d0a2 317ea399 523c 409a 863d 7c6e488e711911517ddc 1819 40c4 8168 6d2699b7c643

 

 

Σχολική άρνηση στην εφηβεία Συμπτώματα, αιτίες, αντιμετώπιση

1

Ο Νίκος, 14 ετών, τους τελευταίους 3 μήνες αρνείται να πάει σχολείο. Εκφράζει δυσφορία και επιθυμία να διακόψει  τη σχολική φοίτηση. Τα αρνητικά του συναισθήματα  εντείνονται  με το πέρασμα του χρόνου. Ο γονείς  εκφράζουν έντονη ανησυχία για τη συμπεριφορά του γιου τους και οι χειρισμοί τους αρκετά συχνά καταλήγουν σε διαπληκτισμούς.

Η σχολική άρνηση είναι μια κατάσταση που διαγιγνώσκεται τόσο κατά την παιδική, όσο και αργότερα κατά την εφηβική ηλικία και αφορά στην ακούσια μη παρακολούθηση του σχολείου, συνοδευόμενη από συναισθήματα άγχους κατά τον αποχωρισμό από τους γονείς ή από το σπίτι (Καραγιάννης, 1994). Ενώ φαινομενικά μπορεί να εμφανίζεται ως πείσμα ή αντίδραση στους κανόνες του σχολείου, κυρίως στην εφηβεία, συνήθως κρύβει βαθύτερα ψυχικά ελλείμματα.

Η σχολική άρνηση εμφανίζεται σταδιακά. Αρχικά, με τη μορφή της απροθυμίας του εφήβου να πάει σχολείο, χρησιμοποιώντας παράπονα και δικαιολογίες  και κλιμακώνεται σε μια κατηγορηματική άρνηση. Συχνά συνυπάρχουν και σωματικά συμπτώματα όπως εμετός, ανήσυχος ύπνος, πονοκέφαλος ή κοιλιακός πόνος, ναυτίες, ευερεθιστότητα και μειωμένη όρεξη (Herbert, 1999). Τα συμπτώματα αυτά τείνουν να εξαφανίζονται το Σαββατοκύριακο ή σε περιόδους σχολικών αργιών ή διακοπών, γεγονός που ενισχύει τη σύνδεση τους με τη σχολική άρνηση και ενώ έχει πρωτίστως αποκλειστεί οποιαδήποτε άλλη οργανική αιτία.

Η σχολική άρνηση, είναι σκόπιμο να διαχωρίζεται από το σκασιαρχείο. Το προφίλ των παιδιών με σχολική άρνηση διαφέρει σε επίπεδο δομής της προσωπικότητας, οικογενειακών ή κοινωνικών βιωμάτων και σχολικής επίδοσης (Herbert, 1999). Στην πρώτη περίπτωση, ο μαθητής, λόγω του έντονου άγχους που βιώνει, επιδιώκει να μην πάει καθόλου σχολείο και να μείνει στο  σπίτι. Ειδικά κατά την εφηβεία, η σχολική άρνηση γίνεται δύσκολα αντιληπτή και πολλές φορές συνυπάρχει με κατάθλιψη, φοβίες, διαταραχές προσωπικότητας ή χρήσης ουσιών. Στους εφήβους παρατηρείται μια προσπάθεια να κρύψουν το άγχος τους ενώ η ντροπή τούς οδηγεί συχνά στην απομόνωση. Ταυτόχρονα, τείνουν να εκλογικεύουν τα συναισθήματά τους λέγοντας ότι το σχολείο είναι βαρετό και δεν τους αρέσει (Καραγιάννης, 1994). Το σκασιαρχείο ορίζεται ως «παράνομη απουσία από το σχολείο» (Herbert, 1999), χωρίς την έγκριση των γονιών. Συνήθως, ο μαθητής παριστάνει ότι πηγαίνει σχολείο και τελικά φεύγει και περνά τον χρόνο του εκτός σπιτιού με συμμαθητές. Συχνά το σκασιαρχείο συνδέεται και με άλλες μορφές αντικοινωνικής συμπεριφοράς όπως επιθετικότητα και μικροκλοπές.

Ορισμένοι από τους παράγοντες που σχετίζονται με τη σχολική άρνηση μπορεί να είναι οι εξής:

  • Ασθένεια ή ατύχημα του εφήβου που τον ανάγκασαν για κάποιο διάστημα να νοσηλευτεί ή να μείνει στο σπίτι.
  • Θάνατος, αρρώστια γονέα ή συγγενικού προσώπου.
  • Διαζύγιο ή συγκρουσιακή κατάσταση στο οικογενειακό περιβάλλον.
  • Αλλαγή σχολικού πλαισίου.
  • Σχολικός εκφοβισμός.
  • Φόβος για σχολική αποτυχία, καθώς ορισμένοι μαθητές έχουν υψηλούς στόχους και απαιτήσεις από τον εαυτό τους, με αποτέλεσμα να μην είναι ποτέ ευχαριστημένοι. Συχνά, ο βαθμός που επενδύουν τα παιδιά στο σχολείο, ταυτίζεται με τις υψηλές απαιτήσεις των γονέων και τις δικές τους προσδοκίες. Ο φόβος ότι θα απογοητεύσουν τον γονέα, οδηγεί τον έφηβο στην παραίτηση από κάθε προσπάθεια.
  • Μαθησιακές δυσκολίες που η μη έγκαιρη διάγνωση και αποκατάστασή τους, ενδεχομένως να συνδέεται με συναισθήματα απογοήτευσης και ματαίωσης.

Σχετικά με την αντιμετώπιση της σχολικής άρνησης, καθοριστικό ρόλο παίζει η επικοινωνία μεταξύ των γονιών και του εφήβου, που θα βασίζεται στον σεβασμό και στην κατανόηση. Πρωταρχικός στόχος των γονιών δεν είναι η άμεση επιστροφή στο σχολείο, άλλα η δημιουργία  ενός κλίματος αποδοχής και εμπιστοσύνης, όπου ο έφηβος θα μοιραστεί τα άγχη και τις ανησυχίες του (Gil, 1996). Οι γονείς, ως συνοδοιπόροι στην πορεία του παιδιού τους, καλό είναι να προσπαθήσουν να αντιληφθούν και να αντιμετωπίσουν προσωπικά, σχολικά ή οικογενειακά εμπόδια στην προσπάθεια κατάκτησης των στόχων και των ονείρων των παιδιών. Είναι χρήσιμο να ενθαρρύνουν τη συστηματική παρακολούθηση του σχολείου χωρίς να γίνονται επικριτικοί ή επίμονοι. Να εξηγήσουν με ήρεμο τρόπο τις προοπτικές που μπορεί να προσφέρει το σχολείο στην μετέπειτα επαγγελματική και προσωπική του εξέλιξη, καθώς και συνέπειες που μπορεί να έχει στο μέλλον η εγκατάλειψή του. Επίσης, εποικοδομητική είναι η παράλληλη παρακολούθηση κάποιας εξωσχολικής δραστηριότητας από την οποία ο έφηβος θα λαμβάνει ικανοποίηση. Ειδικά για τα παιδιά με χαμηλή σχολική επίδοση και μειωμένες κοινωνικές επαφές στο σχολικό περιβάλλον, η συμμετοχή σε εξωσχολικές ομάδες συμβάλει αρκετά στην ενίσχυση της αυτοεικόνας τους. Τέλος, καθοριστική σημασία παίζει η συνεργασία των γονέων με το σχολείο, έτσι ώστε να προσφερθεί στον μαθητή μια συντονισμένη και πολύπλευρη παρέμβαση τόσο στο σχολικό περιβάλλον όσο και σε οικογενειακό και ατομικό επίπεδο(Herbert, 1998).

Για οποιαδήποτε περαιτέρω πληροφορία ή διευκρίνιση μπορείτε να καλέσετε στην «Ευρωπαϊκή Γραμμή Υποστήριξης Παιδιών 116111» ώστε να συζητήσετε με έναν ψυχολόγο όλα αυτά που μπορεί να σας απασχολούν σε σχέση με το παιδί σας.

 

Βιβλιογραφικές αναφορές
Gil E. (1996) Treating Abused Adolescents. New York. Guilford Press.
Herbert M(1998) Ψυχολογικά προβλήματα παιδικής ηλικίας, Α τόμος. Ελληνικά Γράμματα.
Herbert M(1999) Ψυχολογικά προβλήματα εφηβικής ηλικίας. Ελληνικά Γράμματα.
Καραγιάννης Δ. (1994) Σχολική άρνηση, μελέτη των δυναμικών του παιδιού και της οικογένειάς του. Διδακτορική διατριβή. Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.
Παπαγεωργίου Β. (2005) Ψυχιατρική παιδιών και εφήβων. University Studio Press.

 

Πηγή: Χαμόγελο του Παιδιού
https://www.hamogelo.gr/gr/el/
06 Σεπτεμβρίου 2019

 

Έφηβοι, οι μικροί αγαπημένοι Επαναστάτες

CHoris titlo

 

Η εικόνα καθημερινή. Γ΄ Γυμνασίου σε κάποιο σχολείο της Ρόδου, της Αθήνας, της Πάτρας. Παντού η ίδια εικόνα. Ο καθηγητής της Ιστορίας μιλά για την Ελληνική Επανάσταση. Κι ο Άγγελος στο πίσω θρανίο εκδικείται τους Φιλικούς, τον Παλαιών Πατρών Γερμανό και τον Παπαφλέσσα μαζί σκίζοντας με ιδιαίτερη αγαλλίαση σελίδα σελίδα το βιβλίο και στοιβάζοντας χαρτάκια κάτω από το θρανίο που μέλλει να χρησιμοποιηθούν αργότερα  ως «ανταλλαγή γνώσης» στο μάθημα της Μουσικής.

Τη μακαριότητα του Άγγελου διακόπτει η έντονη διαφωνία μεταξύ του συμμαθητή του και του καθηγητή.

-Κινητό μέσα στην τάξη; Απαγορεύεται. Δώσε μου το σε παρακαλώ. Κατέβα κάτω με τον απουσιολόγο.
– Δεν το δίνω! Είναι δικό μου! Δεν έχετε δικαίωμα στην δική μου περιουσία!
– Θα το παραλάβει κάποιος γονέας σου από το γραφείο. Έτσι είναι ο νόμος και ο κανονισμός του σχολείου. Τον ξέρεις. Απαγορεύονται τα κινητά!
– Δεν το δίνω. Όλο μαζί μου τα΄ χετε. Χτύπησε; Δε χτύπησε!
– Παιδί μου, είχες έξω ανοιχτό το κινητό, ναι ή όχι;
– Όχι!!! Ένα λεπτό το΄ βγαλα, γιατί με πήρε κατά λάθος ένας φίλος μου!
Και κάτω δεν πάω. Αν μου βάλετε κι άλλες απουσίες θα μείνω, έχω 45!!!
– Τότε θα ήταν καλύτερα να προσέχεις περισσότερο. Δημιουργείς καθημερινά προβλήματα!
– Ναι, τους άλλους δεν τους βλέπεις! Α Παρατάτε με  όλοι σας!!!
(Φεύγει από την τάξη χτυπώντας με δύναμη την πόρτα πίσω του. Τον ακολουθεί λαχανιασμένος ο απουσιολόγος, που τις τελευταίες ημέρες έχει σπάσει το ρεκόρ στον Μαραθώνιο κάνοντας καθημερινά την ίδια μονότονη διαδρομή, τάξη – γραφείο,  με τον ίδιο άνθρωπο!)

Πριν καλά καλά κοπάσει ο θόρυβος, θα πεταχτεί η Ελένη ως συνήγορος υπεράσπισης:
– Μα τι έκανε το παιδί; Θα χάσει τη χρονιά του γιατί έβγαλε ένα λεπτό το κινητό; Είστε άδικος και πολύ αυστηρός. Εσείς δηλ. δεν ήσασταν παιδί; Θα σας άρεσε να σας κάνουν το ίδιο;
– Κατ΄ αρχήν εγώ δεν είχα κινητό, κανείς μας δεν είχε τότε. Και σε παρακαλώ πολύ δεν θέλουμε δικηγόρους. Είστε μεγάλα παιδιά και πρέπει να αναλαμβάνετε τις ευθύνες των πράξεών  σας.

Χτυπά το κουδούνι. Πάνε κι οι Φιλικοί κι ο Παπαφλέσσας. Ένα μπαφιασμένο λεφούσι ορμά έξω από την τάξη…. χωρίς να ρωτήσει…χωρίς να περιμένει κανενός την άδεια… χωρίς να νοιαστεί αν το επαναστατικό κίνημα του Κατσώνη πέτυχε ή όχι. Είναι το δικό τους δεκάλεπτο…. Δε θα τους το φάει κανείς, πολύ περισσότερο οι πεθαμένοι ήρωες.

Τι συμβαίνει; Ποιος φταίει; Γιατί τα παιδιά μας δεν έχουν διάθεση να μάθουν; Γιατί τόσα παιδιά αισθάνονται το σχολείο ωσάν φυλακή και τους δασκάλους τους ωσάν δεσμοφύλακες; Είναι η εφηβεία, θα πουν πολλοί. Μα ναι, έχει τέτοια ξεσπάσματα. Και μεις έτσι ήμαστε στην ηλικία τους.

Το σχολείο βέβαια αποτελεί έναν οριοθετημένο χώρο όπου οι μαθητές/μαθήτριες έχουν τόσο δικαιώματα όσο και υποχρεώσεις. Ιδιαίτερα σήμερα, που τα παιδιά του Γυμνασίου λογίζονται ως αυτόνομες προσωπικότητες, με τα δικά τους μοναδικά χαρακτηριστικά. Σκοπός του σημερινού σχολείου έπαψε πλέον να είναι η απλή μετάδοση γνώσεων και επικεντρώνεται πια στο να συνδράμει στη δημιουργία των αυριανών ενεργών σκεπτόμενων πολιτών. Τα ίδια τα Προγράμματα Σπουδών προωθούν με όλους τους τρόπους δράσεις και πρωτοβουλίες που διαμορφώνουν ανθρώπους με κριτική σκέψη και αμφισβήτηση σε κάθε τι που τους σερβίρεται έτοιμο.  Ο δάσκαλος – αυθεντία, που αντιδρούσε σε όποιον τον αμφισβητούσε, έδωσε τη θέση του στον δάσκαλο – συνομιλητή, του οποίου ο ρόλος στην τάξη έχει καταστεί περισσότερο διευκολυντικός σε ένα πλαίσιο συνεργατικό, σε ένα παιχνίδι που παίζεται με ίσους όρους.

Η εικόνα του σχολείου μπορεί να άλλαξε με τα χρόνια και να έγινε ή τουλάχιστον να προσπάθησε και να προσπαθεί να γίνει πιο φιλικό προς τους/τις  μαθητές/μαθήτριες, τα βασικά χαρακτηριστικά όμως της περιόδου εκείνης της ανθρώπινής ανάπτυξης που λέγεται εφηβεία, δεν έχουν αλλάξει. Το βασικότερο από όλα είναι πως ο έφηβος/η έφηβη προσπαθεί να ανακαλύψει τη δική του/της ταυτότητα, να ανακαλύψουν τον εαυτό τους ξεχωριστά από τους γονείς τους, να διαμορφώσουν τη δική τους άποψη και στάση για πράγματα και καταστάσεις. Είναι η εποχή που αρχίζουν να αντιλαμβάνονται πως υπάρχει κι ένας άλλος κόσμος πιο έξω από το ασφαλές οικογενειακό περιβάλλον. Θα έρθουν σε επαφή με άλλους ανθρώπους, θα ακούσουν κι άλλες απόψεις, οι οποίες μπορεί να συμπίπτουν με τους οικογενειακού τους περιβάλλοντος, μπορεί και όχι. Θα έρθουν σε επαφή και με άλλους συνομηλίκους τους, κάποιες φορές η άποψη του φιλικού κύκλου θα υπερεκτιμάται, ενώ των γονέων και γενικά των μεγαλύτερων θα αμφισβητείται. Στην καλύτερη των περιπτώσεων ο 15χρονος/η 15χρονη θα αναρωτηθεί ποιος έχει δίκιο, θα αναρωτηθεί για πρώτη φορά αν οι γονείς κάνουν λάθος.

Θέματα όπως  η επαγγελματική τους αποκατάσταση, η σεξουαλικότητα, η θρησκεία ή η πολιτική αρχίζουν να τους απασχολούν. Και είναι απόλυτα φυσιολογικό να αναζητούν λύσεις, να αποκρυσταλλώνουν άποψη, ιδέες, αξίες, με λίγα λόγια να αναζητήσουν και να δημιουργήσουν εν τέλει τη δική τους ταυτότητα. Και για να γίνει αυτό, ο έφηβος/η έφηβη θα περάσουν πρώτα από την αμφισβήτηση, την απόρριψη του παλιού τους παιδικού κόσμου. Αυτό, βέβαια, τους γονείς τους ξαφνιάζει πάντα αρνητικά. Το καμάρι τους, που πάντα ήταν ευγενικό και συζητήσιμο, ξαφνικά μετατρέπεται σε ένα αγενές πεισματάρικο πλάσμα που φωνάζει, απαιτεί, βγάζει γλώσσα με το παραμικρό, παραμελεί τα καθήκοντά του, κάνει κοπάνες στο σχολείο και άλλα πολλάαα!

Και…τι κάνουμε τότε; Πώς βοηθάμε τα παιδιά μας να περάσουν αυτή τη φάση της ζωής τους όσο γίνεται πιο ανώδυνα;

  1. Για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε, είναι αναγκαίο να κατανοήσουμε πως το παιδί μας δεν στρέφεται ξαφνικά εναντίον μας. Δεν μας απορρίπτει σαν γονείς του (ή σαν καθηγητές), αμφισβητεί συγκεκριμένες στάσεις και συμπεριφορές μας, συγκεκριμένες ιδέες που μέχρι τώρα ακολουθούσε τυφλά. Και πρέπει να γίνει αυτό. Βλέπουμε πόσο δυστυχισμένα γίνονται τα παιδιά που δεν έχουν αποκτήσει δική τους ταυτότητα και ζουν μόνο για να ικανοποιούν τους γονείς τους, συνεχίζουν χωρίς να το επιθυμούν οι ίδιοι/οι ίδιες τη δουλειά του μπαμπά, κάνουν γάμο από συμφέρον επειδή το λέει η οικογένεια, επιλέγουν να ζουν με τους άρρωστους γονείς χωρίς να λαμβάνουν υπόψη την προσωπική τους ζωή, κ.ά.
  2. Συζητάμε, συζητάμε, συζητάμε. Ακόμη κι αν νιώθουμε πως δεν έχει νόημα, ακόμη κι αν ακούμε πράγματα που μας βγάζουν από τα ρούχα μας. Εφηβεία σημαίνει αν είσαι γονέας «ξεχνώ τον χρόνο, αφήνω πίσω πολλά πράγματα και πολλές υποχρεώσεις, αρκεί να έχω πάντα χρόνο για το παιδί μου». Ξέρετε, σ΄ αυτές τις ηλικίες, τα παιδιά αποζητούν την προσοχή μας όποτε εκείνα θελήσουν. Εγωιστικό; Ναι, είναι, αποτελεί χαρακτηριστικό της εφηβείας και ο εγωισμός. Οι μεγαλύτεροι λοιπόν, τόσο οι γονείς όσο και οι δάσκαλοι (στον βαθμό που μας επιτρέπει το σχολικό ωράριο), οφείλουμε να τους ακούσουμε προσεκτικά, χωρίς διακοπές, χωρίς κριτική, χωρίς να υποτιμήσουμε το πρόβλημά τους και να τους προσφέρουμε ειλικρινείς απαντήσεις και βοήθεια όταν εκείνα το ζητήσουν, όχι απρόσκλητοι!
  3. Ακόμη κι αν τα παιδιά αποφεύγουν τη συζήτηση, οι γονείς μπορούν να κάνουν πράγματα μαζί, π.χ. να καθιερώσουν ένα καφέ έξω μαζί τους σταθερά μια φορά τη βδομάδα. Να τους ενθαρρύνουν να μιλήσουν, χωρίς όμως περιέργεια, χωρίς να ζητούν να μάθουν τα προσωπικά τους. Μιλώντας για άλλα άσχετα θέματα, ζητώντας τη γνώμη του εφήβου/της έφηβης για διάφορα καθημερινά ζητήματα, από τη μόδα μέχρι τον προορισμό των διακοπών.
  4. Σημαντικό είναι επίσης  να μην συνδέουμε την απόδοσή τους στο σχολείο ή τις επιλογές τους με τη δική μας αποδοχή προς το άτομό τους. Μπορεί οι μικροί μας Επαναστάτες να μας αμφισβητούν, αλλά παραμένουν πολλοί ευάλωτοι στην ιδέα της απόρριψης από εμάς. Παραμένουν πάντα οι γονείς το δεδομένο λημέρι τους και δεν αντέχουν στην ιδέα ότι δεν είναι ανοιχτό γι  αυτούς. Για τούτο πρέπει να αισθάνονται πάντα την ασφάλεια πως τους αγαπάμε και είμαστε εκεί. Τόσο οι γονείς όσο και οι καθηγητές οφείλουμε να τους διευκρινίζουμε πως απορρίπτουμε μια συγκεκριμένη συμπεριφορά τους, όχι εκείνους!!!
  5. Αξίζει, τέλος, να τονιστεί πως για να νιώθουν ασφαλή τα παιδιά μας, είτε στην οικογένεια είτε στο σχολείο, είναι απαραίτητο να βάζουμε όρια. Αν δεν υπάρχουν όρια και νιώθουν ότι μπορούν να κάνουν τα πάντα χωρίς καμία συνέπεια, τότε δυστυχώς μεγαλώνουμε ενήλικες που θα αναπτύξουν κάποια στιγμή παραβατική ή αντικοινωνική συμπεριφορά και θα γίνουν στην καλύτερη περίπτωση δυστυχισμένοι.

Και βέβαια, παρά πολύ σημαντικός παράγοντας στην ομαλή διέλευση από την εφηβεία, παραμένει η σχέση οικογένειας – σχολείου. Όταν γονείς και εκπαιδευτικοί συνεργάζονται ομαλά, τότε είναι πολύ πιο  πιθανό πως θα μπορέσουν να βοηθήσουν αποτελεσματικά το παιδί να εξελιχθεί, να διαμορφώσει τη δική του ταυτότητα και μια  ολοκληρωμένη προσωπικότητα, που θα το μετατρέψει σε αυριανό ενεργό και ωφέλιμο πολίτη.

 

Ψυλλάκη Βασιλική
Εκπαιδευτικός ΠΕ07 (Γερμανικών)

 

 

 

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση