Η Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών που γιορτάζετε κάθε χρόνο στις 5 Οκτωβρίου καθιερώθηκε το 1994 από την UNESCO για να μας υπενθυμίσει τον καθοριστικό ρόλο που παίζει ο δάσκαλος μέσα στην κοινωνία, είτε εργάζεται σε μία πλούσια πόλη της Δύσης, είτε σε μια αυτοσχέδια σχολική αίθουσα κάποιου στρατοπέδου προσφύγων. Καθιερώθηκε τιμώντας την ελεύθερη διδασκαλία η οποία υπογράφηκε το 1966 μέσω της απόφασης της UNESCO/ΔΟΕ για τη Σύσταση σχετικά με το Καθεστώς των Εκπαιδευτικών, που αναφέρεται στην κατάσταση και στις συνθήκες των εκπαιδευτικών σε όλο τον κόσμο.
Οι μαθητές μας, με αφορμή την ημέρα αυτή, έστειλαν από μία κάρτα με ένα «Ευχαριστώ» στους καθηγητές και μας έδωσαν την ευκαιρία να αντιληφθούμε τι είναι αυτό που θεωρούν ότι τους προσφέρουμε. Οι ευχαριστήριες κάρτες τους έγιναν αφίσα η οποία αναρτήθηκε σε εμφανές μέρος του σχολείου.
Στον ∆άσκαλο
Σµίλεψε πάλι, δάσκαλε, ψυχές!
Κι ότι σ’ απόµεινε ακόµη στη ζωή σου,
Μην τ’ αρνηθείς! Θυσίασέ το ως τη στερνή πνοή σου!
Χτισ’ το παλάτι, δάσκαλε σοφέ!
Κι αν λίγη δύναµη µεσ’ το κορµί σου µένει,
Μην κουρασθείς. Είν’ η ψυχή σου ατσαλωµένη.
Θέµελα βάλε τώρα πιο βαθειά,
Ο πόλεµος να µη µπορεί να τα γκρεµίσει.
Σκάψε βαθειά. Τι κι’ αν πολλοί σ’ έχουνε λησµονήσει;
Θα θυµηθούνε κάποτε κι αυτοί
Τα βάρη που κρατάς σαν Άτλαντας στην πλάτη,
Υποµονή! Χτίζε, σοφέ, της κοινωνίας το παλάτι …
(Κωστής Παλαμάς)
Αν σκέφτεσαι για έναν χρόνο, φύτεψε έναν σπόρο.
Αν σκέφτεσαι για δέκα χρόνια, φύτεψε ένα δένδρο.
Αν σκέφτεσαι για 100 χρόνια, δίδαξε ανθρώπους.
(Κομφούκιος)
Ιδανικός δάσκαλος είναι εκείνος που γίνεται γέφυρα για να περάσει αντιπέρα ο μαθητής του. Και όταν πια του διευκολύνει το πέρασμα, αφήνει χαρούμενα να γκρεμιστεί ενθαρρύνοντας τον μαθητή του να φτιάξει δικές του γέφυρες.
(Νίκος Καζαντζάκης)
