Άρθρα κατηγορίας Τάξη Ε

Δράση για την Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας

Την Τετάρτη 4 Μαρτίου 2026, η Ε.Δ.Υ. του Δημοτικό Σχολείο Σούρπης πραγματοποίησε μια ξεχωριστή δράση με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού. Στη δράση συμμετείχαν όλοι οι μαθητές και οι μαθήτριες του σχολείου (Α΄–ΣΤ΄ τάξη), με στόχο την ενημέρωση, την ευαισθητοποίηση και την ενδυνάμωσή τους απέναντι στο φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού.

Εισαγωγή στο θέμα και συζήτηση

Η δράση ξεκίνησε με εισαγωγή στο θέμα και προβολή σχετικού βίντεο. Ακολούθησε συζήτηση, όπου τα παιδιά εξέφρασαν σκέψεις και συναισθήματα απαντώντας σε ερωτήματα όπως:

  • Τι συνέβη στο παιδί του βίντεο;

  • Πώς ένιωσε;

  • Ήταν αστείο ή κάτι που το πλήγωσε;

  • Ποιος μπορούσε να βοηθήσει;

Μέσα από τον διάλογο, τα παιδιά κατανόησαν ότι ο εκφοβισμός δεν είναι «πλάκα», αλλά μια κατάσταση που πληγώνει και επηρεάζει βαθιά όποιον/α τον βιώνει.

Μορφές σχολικού εκφοβισμού

Στη συνέχεια παρουσιάστηκαν οι βασικές μορφές εκφοβισμού:

  • Λεκτικός εκφοβισμός (κοροϊδία, παρατσούκλια, βρισιές, απειλές)

  • Σωματικός εκφοβισμός (σπρωξίματα, χτυπήματα, καταστροφή αντικειμένων)

  • Κοινωνικός/έμμεσος εκφοβισμός (αποκλεισμός, διάδοση φημών, αγνόηση)

  • Ηλεκτρονικός εκφοβισμός (cyberbullying) μέσω κινητού ή διαδικτύου

  • Σεξιστικός και ρατσιστικός εκφοβισμός, που στοχεύει το φύλο, την καταγωγή, την εμφάνιση ή τη θρησκεία κάποιου/ας

Τονίστηκε ιδιαίτερα πως για να χαρακτηριστεί μια συμπεριφορά ως εκφοβισμός, συνήθως:

  • γίνεται επίτηδες,

  • επαναλαμβάνεται,

  • υπάρχει ανισορροπία δύναμης.

Παράλληλα, συζητήθηκαν οι ρόλοι που εμφανίζονται σε τέτοιες καταστάσεις: θύμα, θύτης, συνεργός, παρατηρητής και ενισχυτής. Τα παιδιά συνειδητοποίησαν ότι ακόμα και ο παρατηρητής έχει δύναμη και μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Η «Κυρά Μαχητική» – Μια συμβολική κατασκευή

Το πιο δημιουργικό και βιωματικό μέρος της δράσης ήταν η κατασκευή της «Κυράς Μαχητικής».

Η φιγούρα αυτή είχε επτά χέρια που της έκλειναν το στόμα. Κάθε χέρι συμβόλιζε μια μορφή εκφοβισμού, ενώ το κλειστό στόμα συμβόλιζε τη σιωπή.

Τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες:

  • Κάθε ομάδα ανέλαβε ένα «χέρι» και έγραψε πάνω του μια μορφή εκφοβισμού.

  • Στη συνέχεια, κατέγραψαν στρατηγικές αντιμετώπισης, όπως:

    • «ΣΤΑΜΑΤΑ! Αυτό που κάνεις με πληγώνει.»

    • Φεύγω και ζητώ βοήθεια.

    • Στέκομαι δίπλα στον/στη συμμαθητή/τριά μου.

    • Παραμένω ψύχραιμος/η.

    • Μιλάω σε γονέα ή εκπαιδευτικό.

Κάθε εβδομάδα, ένα «χέρι» αφαιρείται από το στόμα της Κυράς Μαχητικής και τα παιδιά δραματοποιούν ένα σχετικό σενάριο, εφαρμόζοντας μια στρατηγική αντιμετώπισης.

Μαθαίνουμε να μιλάμε – Δεν μένουμε σιωπηλοί

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο μήνυμα ότι η σιωπή δεν βοηθά. Συζητήθηκε πότε μπορούμε να αντιμετωπίσουμε μια κατάσταση μόνοι μας και πότε είναι απαραίτητο να ζητήσουμε βοήθεια από έναν ενήλικα.

Μέσα από παιχνίδια ρόλων, συζήτηση και δημιουργική έκφραση, οι μαθητές και οι μαθήτριες έμαθαν:

  • Να αναγνωρίζουν τον εκφοβισμό.

  • Να τον ονοματίζουν.

  • Να τον αντιμετωπίζουν με θάρρος.

  • Να ζητούν βοήθεια χωρίς φόβο.

Η δράση ολοκληρώθηκε με ένα αισιόδοξο μήνυμα: όταν μιλάμε, όταν στηρίζουμε ο ένας τον άλλον και όταν δεν ανεχόμαστε τον εκφοβισμό, το χαμόγελο επιστρέφει — όπως ακριβώς και στο πρόσωπο της Κυράς Μαχητικής.

Γιατί στο σχολείο μας επιλέγουμε να είμαστε μαχητές και μαχήτριες της καλοσύνης, του σεβασμού και της αποδοχής.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟ ΕΠΙΣΥΝΑΠΤΟΜΕΝΟ:

ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ

 

Ημέρα Φιλάθλου: Αθλητισμός, συνεργασία και ευ αγωνίζεσθαι

Με ιδιαίτερη επιτυχία και ενθουσιασμό γιορτάστηκε η Ημέρα Φιλάθλου από το Δημοτικό Σχολείο Σούρπης, την Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2026, στο γήπεδο 5×5 της Αγίας Τριάδας. Η σχολική κοινότητα έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα υπέρ του σεβασμού, της ευγενούς άμιλλας και της ομαδικότητας, μέσα από μια σειρά οργανωμένων αθλητικών δράσεων.

Οι μαθητές δεν συμμετείχαν απλώς ως παίκτες, αλλά χωρίστηκαν σε ρόλους, προκειμένου να βιώσουν ολοκληρωμένα την εμπειρία ενός αθλητικού γεγονότος. Συγκεκριμένα, ανέλαβαν ρόλους διαιτητών, αθλητών, φιλάθλων και γραμματείας, κατανοώντας στην πράξη τη σημασία κάθε θέσης στη διεξαγωγή ενός αγώνα.

Οι «διαιτητές» φρόντισαν για την τήρηση των κανόνων με υπευθυνότητα και δικαιοσύνη, οι «αθλητές» αγωνίστηκαν με πάθος και σεβασμό, οι «φίλαθλοι» ενθάρρυναν με κόσμιο και θετικό τρόπο, ενώ η «γραμματεία» κατέγραφε τα αποτελέσματα και συνέβαλε στην ομαλή διεξαγωγή των αγώνων.

Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν σε κλίμα χαράς και συνεργασίας, αναδεικνύοντας νικητές, χωρίς όμως να λείπει το χειροκρότημα και η επιβράβευση για όλους τους συμμετέχοντες. Ξεχωριστή στιγμή της ημέρας αποτέλεσε η απονομή του κότινου στους νικητές — ενός συμβολικού στεφανιού ελιάς, εμπνευσμένου από τους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ο κότινος είχε κατασκευαστεί με μεράκι και δημιουργικότητα από τους ίδιους τους μαθητές, προσδίδοντας ιδιαίτερη αξία στη βράβευση.

Η δράση αυτή υπενθύμισε σε όλους πως ο αθλητισμός δεν είναι μόνο ανταγωνισμός, αλλά κυρίως παιδεία, σεβασμός και χαρά συμμετοχής. Το Δημοτικό Σχολείο Σούρπης απέδειξε για ακόμη μία φορά ότι μέσα από βιωματικές δραστηριότητες καλλιεργεί αξίες που συνοδεύουν τα παιδιά σε όλη τους τη ζωή.

Η Ημέρα Φιλάθλου έκλεισε με χαμόγελα, χειροκροτήματα και την υπόσχεση πως το πνεύμα του «ευ αγωνίζεσθαι» θα παραμένει ζωντανό σε κάθε σχολική δράση.

C’est la chandeleur !!!

Oι μαθητές των Γαλλικών σε μια γευστική και βιωματική μάθηση!!

Η chandeleur, η γιορτή της κρέπας γιορτάζεται στη Γαλλία στις 2 Φεβρουαρίου, σαράντα μέρες μετά τα Χριστούγεννα και αντιστοιχεί στην μέρα της Υπαπαντής του Χριστού και την υποδοχή του στον ναό. Η γιορτή πήρε την ονομασία της από τη λέξη “chandelle” που σημαίνει κερί. Από πολύ παλιά οργανώνονταν λιτανείες και κρατώντας λαμπάδες, κάθε πιστός έπρεπε να ανάψει μια λαμπάδα στην εκκλησία. Αργότερα, εμφανίζεται μια νέα παράδοση με την κρέπα. Από τότε κάθε χρόνο σε κάθε σπίτι της Γαλλίας αναβιώνει το έθιμο της Παρασκευής της κρέπας όπου η ετοιμασία της ακολουθούσε το έθιμο του χρυσού νομίσματος. Στα χωριά γύριζαν την πρώτη κρέπα με το δεξί χέρι και στο αριστερό κρατούσαν ένα νόμισμα. Αν γύριζαν σωστά την κρέπα και δεν έπεφτε κάτω,  η οικογένεια θα είχε τύχη για όλη τη χρονιά. Παρόλο που η λιτανεία με τα κεριά δεν έχει διατηρηθεί στις μέρες μας, η παράδοση της κρέπας συνεχίζεται κάθε χρόνο! Η γαλλική περιοχή Βρετάνη ( Bretagne) θεωρείται η πόλη της κρέπας λόγω της βαθιάς παράδοσης της περιοχής με την παρασκευή της κρέπας η οποία αποτελεί και ένα βασικό στοιχείο της τοπικής ταυτότητας και του πολιτισμού της.