Την Τετάρτη 4 Μαρτίου 2026, η Ε.Δ.Υ. του Δημοτικό Σχολείο Σούρπης πραγματοποίησε μια ξεχωριστή δράση με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού. Στη δράση συμμετείχαν όλοι οι μαθητές και οι μαθήτριες του σχολείου (Α΄–ΣΤ΄ τάξη), με στόχο την ενημέρωση, την ευαισθητοποίηση και την ενδυνάμωσή τους απέναντι στο φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού.
Εισαγωγή στο θέμα και συζήτηση
Η δράση ξεκίνησε με εισαγωγή στο θέμα και προβολή σχετικού βίντεο. Ακολούθησε συζήτηση, όπου τα παιδιά εξέφρασαν σκέψεις και συναισθήματα απαντώντας σε ερωτήματα όπως:
-
Τι συνέβη στο παιδί του βίντεο;
-
Πώς ένιωσε;
-
Ήταν αστείο ή κάτι που το πλήγωσε;
-
Ποιος μπορούσε να βοηθήσει;
Μέσα από τον διάλογο, τα παιδιά κατανόησαν ότι ο εκφοβισμός δεν είναι «πλάκα», αλλά μια κατάσταση που πληγώνει και επηρεάζει βαθιά όποιον/α τον βιώνει.
Μορφές σχολικού εκφοβισμού
Στη συνέχεια παρουσιάστηκαν οι βασικές μορφές εκφοβισμού:
-
Λεκτικός εκφοβισμός (κοροϊδία, παρατσούκλια, βρισιές, απειλές)
-
Σωματικός εκφοβισμός (σπρωξίματα, χτυπήματα, καταστροφή αντικειμένων)
-
Κοινωνικός/έμμεσος εκφοβισμός (αποκλεισμός, διάδοση φημών, αγνόηση)
-
Ηλεκτρονικός εκφοβισμός (cyberbullying) μέσω κινητού ή διαδικτύου
-
Σεξιστικός και ρατσιστικός εκφοβισμός, που στοχεύει το φύλο, την καταγωγή, την εμφάνιση ή τη θρησκεία κάποιου/ας
Τονίστηκε ιδιαίτερα πως για να χαρακτηριστεί μια συμπεριφορά ως εκφοβισμός, συνήθως:
Παράλληλα, συζητήθηκαν οι ρόλοι που εμφανίζονται σε τέτοιες καταστάσεις: θύμα, θύτης, συνεργός, παρατηρητής και ενισχυτής. Τα παιδιά συνειδητοποίησαν ότι ακόμα και ο παρατηρητής έχει δύναμη και μπορεί να κάνει τη διαφορά.
Η «Κυρά Μαχητική» – Μια συμβολική κατασκευή
Το πιο δημιουργικό και βιωματικό μέρος της δράσης ήταν η κατασκευή της «Κυράς Μαχητικής».
Η φιγούρα αυτή είχε επτά χέρια που της έκλειναν το στόμα. Κάθε χέρι συμβόλιζε μια μορφή εκφοβισμού, ενώ το κλειστό στόμα συμβόλιζε τη σιωπή.
Τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες:
-
Κάθε ομάδα ανέλαβε ένα «χέρι» και έγραψε πάνω του μια μορφή εκφοβισμού.
-
Στη συνέχεια, κατέγραψαν στρατηγικές αντιμετώπισης, όπως:
-
«ΣΤΑΜΑΤΑ! Αυτό που κάνεις με πληγώνει.»
-
Φεύγω και ζητώ βοήθεια.
-
Στέκομαι δίπλα στον/στη συμμαθητή/τριά μου.
-
Παραμένω ψύχραιμος/η.
-
Μιλάω σε γονέα ή εκπαιδευτικό.
Κάθε εβδομάδα, ένα «χέρι» αφαιρείται από το στόμα της Κυράς Μαχητικής και τα παιδιά δραματοποιούν ένα σχετικό σενάριο, εφαρμόζοντας μια στρατηγική αντιμετώπισης.
Μαθαίνουμε να μιλάμε – Δεν μένουμε σιωπηλοί
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο μήνυμα ότι η σιωπή δεν βοηθά. Συζητήθηκε πότε μπορούμε να αντιμετωπίσουμε μια κατάσταση μόνοι μας και πότε είναι απαραίτητο να ζητήσουμε βοήθεια από έναν ενήλικα.
Μέσα από παιχνίδια ρόλων, συζήτηση και δημιουργική έκφραση, οι μαθητές και οι μαθήτριες έμαθαν:
-
Να αναγνωρίζουν τον εκφοβισμό.
-
Να τον ονοματίζουν.
-
Να τον αντιμετωπίζουν με θάρρος.
-
Να ζητούν βοήθεια χωρίς φόβο.
Η δράση ολοκληρώθηκε με ένα αισιόδοξο μήνυμα: όταν μιλάμε, όταν στηρίζουμε ο ένας τον άλλον και όταν δεν ανεχόμαστε τον εκφοβισμό, το χαμόγελο επιστρέφει — όπως ακριβώς και στο πρόσωπο της Κυράς Μαχητικής.
Γιατί στο σχολείο μας επιλέγουμε να είμαστε μαχητές και μαχήτριες της καλοσύνης, του σεβασμού και της αποδοχής.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟ ΕΠΙΣΥΝΑΠΤΟΜΕΝΟ:
ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ
