Η Αθηνά, ο Φοίβος, ο ύμνος του Παλαμά που αγγίζουν καρδιές.
Κι όλα όσα μάθαμε έγιναν πια δικά μας άρρηκτα δεμένα με τα μάτια και τα χέρια των μαθητών μας.
Παρακολούθησαν, ταξίδεψαν, ξαναζωντάνεψαν με παιχνίδι και ψυχή τους αρχαίους αγώνες. Γνώρισαν το φως της Ολυμπιακής Φλόγας, την πορεία της στο χρόνο και τον απλό νερουλά από το Μαρούσι που έγινε θρύλος, τον Σπύρο Λούη.
Και τώρα φτάνουμε στο τελευταίο στάδιο του ταξιδιού…
Εκεί όπου η ιστορία ανασαίνει. Εκεί όπου το χθες συναντά το σήμερα.
Ο Ναός της Ήρας μάς περιμένει.
Ακίνητος, αιώνιος, αληθινός.
Για να ανάψουμε όλοι μαζί
το φως που δεν σβήνει ποτέ, το φως που ενώνει λαούς, ανθρώπους, καρδιές.
Οι μαθητές μας, μικροί ταξιδευτές του κόσμου, θα σταθούν μπροστά στη φλόγα
και θα νιώσουν τη σπίθα της παράδοσης να γίνεται όνειρο και ελπίδα.
Κι έτσι θα τελειώσει το ταξίδι της γνώσης και θα ξεπεταχτεί μια μικρή φωτεινή φωνούλα που θα τους λέει
‘’Πιο γρήγορα, πιο δυνατά και πιο ψηλά’’
