Ως Διεθνής Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Ολοκαυτώματος καθιερώθηκε η 27η Ιανουαρίου από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ την 1η Νοεμβρίου 2005.

Η ημερομηνία επιλέχθηκε επειδή στις 27 Ιανουαρίου 1945 τα προελαύνοντα σοβιετικά στρατεύματα απελευθέρωσαν το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Άουσβιτς – Μπίρκεναου στην Πολωνία.

Με τον όρο Ολοκαύτωμα περιγράφεται ο συστηματικός διωγμός και η γενοκτονία διαφόρων εθνικών, θρησκευτικών, κοινωνικών ή/και πολιτικών ομάδων κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που ήταν αποδεδειγμένα υποκινούμενος από τη Ναζιστική Γερμανία.

Αξιοποιώντας διάφορες πηγές- λογοτεχνικά βιβλία, βίντεο, Διαδίκτυο, φωτογραφίες- γνωρίσαμε τα γεγονότα που οδήγησαν στην εφαρμογή του σχεδίου εξόντωσης των Εβραίων και άλλων κοινωνικών ομάδων. Αναφερθήκαμε στους Εβραίους της Ελλάδας και, κυρίως της Θεσσαλονίκης που σχεδόν εξοντώθηκαν, και επικεντρωθήκαμε στο θέμα των παιδιών του Ολοκαυτώματος.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της συζήτησης οι μαθητές και οι μαθήτριες σημείωναν λέξεις που θεωρούσαν κομβικές για να θυμούνται τα γεγονότα. Στο τέλος της ώρας τις γράψαμε όλες μαζί και τις αναρτήσαμε στην τάξη, για να μην ξεχάσουμε.

Μόνο αν καλλιεργήσουμε την ιστορική μνήμη υπάρχει πιθανότητα να μη συμβούν ξανά τα ίδια λάθη.