Η αρχή έγινε με ένα κείμενο που περιέγραφε τα συναισθήματα και τις δύσκολες στιγμές που βίωνε στην καθημερινή του ζωή στο σχολείο ένας μικρός μαθητής, ο Νίκος. Έτσι ξεκίνησε ο προβληματισμός και η συζήτηση για την ημέρα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού. Όλοι μαζί προσπαθήσαμε να δώσουμε απαντήσεις σε βασικά ερωτήματα του θέματος, όπως ποιος μπορεί να γίνει θύτης και ποιος μπορεί να γίνει θύμα, τι είναι τελικά ο εκφοβισμός, με ποιους τρόπους μπορούμε να βοηθήσουμε το θύμα και γιατί κάποιος γίνεται θύτης. Οι απαντήσεις των παιδιών κάλυψαν το σύνολο των ερωτήσεων. Η συζήτηση ολοκληρώθηκε με τον «κύκλο της αλήθειας». Κάθε παιδί κρατούσε δύο χαρτάκια που ανέφεραν μορφές βίας. Εξηγήσαμε τι σημαίνουν οι λέξεις, δώσαμε παραδείγματα και “αποκαλύψαμε” την αλήθεια μας. Αν, δηλαδή, κάποια στιγμή φερθήκαμε άσχημα ή μας φέρθηκαν άσχημα, έστω και στα πλαίσια του πειράγματος μεταξύ φίλων. Το δίωρο έκλεισε με την υπόσχεση «ποτέ να μην κάνουμε στους άλλους αυτό που δε θα θέλαμε να κάνουν σε εμάς».

Σήμερα, αφιερώσαμε το πρώτο δίωρο στο να γνωρίσουμε καλύτερα μια «μελανή» σελίδα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Μιλήσαμε για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων γενικότερα, αλλά και την Εβραίων της Θεσσαλονίκης ειδικότερα.

Μέσα από βίντεο, μαρτυρίες επιζησάντων, εικόνες και βιβλία, οι μαθητές και οι μαθήτριες έμαθαν τα γεγονότα που οδήγησαν στο να χαθούν έξι εκατομμύρια ζωές στα στρατόπεδα του θανάτου.

Καθ’ όλη τη διάρκεια οι μαθητές και οι μαθήτριες είχαν μπροστά τους ένα λευκό χαρτί στο οποίο σημείωναν λέξεις, συναισθήματα και σχέδια σχετικά με όσα παρακολουθούσαν. Στο τέλος, αποτύπωσαν ζωγραφικά στιγμιότυπα του Ολοκαυτώματος.