Η κυρά Σαρακοστή μας!

Μιας και μπήκαμε στην όμορφη περίοδο της Σαρακοστής, είπαμε με τη σούπερ “ομάδα” του ολοήμερου να δημιουργήσουμε … και πάλι! Έτσι λοιπόν, λίγες μέρες πριν ξεκινήσει η Σαρακοστή φτιάξαμε, οι μικρότεροι της παρέας, όμορφες καρτούλες με την κυρία Σαρακοστή και γράψαμε – αλλά και μάθαμε –  ένα πολύ ωραίο ποιηματάκι προς τιμήν της, ενώ οι μεγαλύτεροι -συμπεριλαμβανομένης της κυρίας βεβαίως! – συνεργαστήκαμε και φτιάξαμε μια “επιβλητική” κυρία Σαρακοστή και την κρεμάσαμε στον τοίχο της τάξης, με σκοπό να κόβουμε κάθε Παρασκευή ένα – ένα ποδαράκι μέχρι να φτάσουμε λίγο πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα! Μιλήσαμε φυσικά για τη σημασία της νηστείας της Σαρακοστής παίρνοντας αφορμή από το ότι … της λείπει το στόμα! ναι! Πολύ καλά διαβάσατε! Η κυρά Σαρακοστή δεν έχει στόμα! Κι αυτό για να μας υπενθυμίζει πως η Σαρακοστή είναι περίοδος νηστείας! Συζητήσαμε ακόμα για το πώς αναπαριστούν τη Κυρά Σαρακοστή σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Εντύπωση μας έκανε ότι στα πιο παλιά χρόνια την έφτιαχναν κυρίως από αλεύρι και νερό ( από ζυμάρι δηλαδή ) και την κρεμούσαν στον τοίχο . Κάθε Σάββατο της έκοβαν κι από ένα πόδι μέχρι να φτάσουν στο Μεγάλο Σάββατο. Με αυτόν τον τρόπο μετρούσαν τις μέρες μέχρι το Πάσχα μιας και δεν είχαν τότε ημερολόγια. Τη ζυμαρένια αυτή Σαρακοστή την ονόμαζαν “μετρητάρι” γιατί ακριβώς αντικαθιστούσαν με αυτό το σημερινό ημερολόγιο. Τέλος αξίζει να αναφέρουμε πως σε άλλες περιοχές αντί για Σαρακοστή έπαιρναν μια πατάτα ψημένη και της έβαζαν απάνω της επτά φτερά κότας και την κρεμούσαν στο ταβάνι. Κάθε Σάββατο λοιπόν έβγαζαν κι από ένα φτερό φτιάχνοντας ένα δικό τους αυτοσχέδιο , αλλιώτικο μετρητάρι!