Το σχολείο μας χτίστηκε το 1953, με χρήματα που δώρισε το ζεύγος Μαριγούλας και Ανδριανού Αγγελόπουλου, γι’ αυτό και ονομάζεται Αγγελοπούλειο. Οι δύο αυτοί σπουδαίοι άνθρωποι δημιούργησαν ένα σχολείο πρότυπο για την εποχή τους που εξακολουθεί να γοητεύει τον επισκέπτη ακόμα και σήμερα.
Ως εκπαιδευτικό ίδρυμα, το σχολείο λειτουργούσε παλιότερα ως 3/θέσιο και τα τελευταία χρόνια ως 2/θέσιο. Τον Ιούνιο του 2011 και με τις συγχωνεύσεις των σχολείων που πραγματοποίησε το Υπουργείο Παιδείας, το Δημοτικό Σχολείο Ανυφίου αναβαθμίστηκε σε 4/θέσιο και υποδέχτηκε τους μαθητές των καταργηθέντων σχολείων της Πουλακίδας, του Μάνεση και του Παναριτίου.
Τον Ιούνιο του 2012 το σχολείο προήχθη σε 6/θέσιο.
Ο Αδριανός Αγγελόπουλος, γιος του Αγγελή και της Ελένης, γεννήθηκε στο Ανυφί το 1887. Τα πρώτα γράμματα τα έλαβε στο Δημοτικό Σχολείο του χωριού του, δωρεά του μεγάλου ευεργέτη Αβέρωφ, και συνέχισε τις σπουδές του στο Σχολαρχείο Άργους.
Σε ηλικία 20 ετών μετανάστευσε στις Η.Π.Α., όπου εργάστηκε σε έργα οδοποιίας, και το 1914 επέστρεψε στην Ελλάδα για να προσφέρει στην Πατρίδα του. Το 1922 παντρεύτηκε τη Μαριγούλα Λυκομήτρου και το 1925 έγινε ιδιοκτήτης παντοπωλείου και εκτάσεων στη Yuba City, Καλιφόρνια.
Το 1937, κατά την επιστροφή του στο Ανυφί, συγκλονίστηκε από την άσχημη κατάσταση του σχολείου και αποφάσισε να συμβάλλει στην ανέγερση νέου και σύγχρονου σχολικού κτιρίου για τα παιδιά του χωριού. Από το 1950 έως το 1967, μαζί με τη σύζυγό του, υλοποίησε την ανέγερση πολλών σχολείων στην Αργολίδα, μεταξύ των οποίων το Αγγελοπούλειο Δημοτικό Σχολείο Ανυφίου, το οποίο αποτέλεσε το πρώτο του “πνευματικό παιδί”.
Ο Αδριανός Αγγελόπουλος απεβίωσε στις 6 Φεβρουαρίου 1967 και η τέφρα του εναποτέθηκε στο Αγγελοπούλειο Δημοτικό Σχολείο Ανυφίου. Μαζί με τη σύζυγό του, δημιούργησαν με τη συνδιαθήκη τους (18-12-1959) το «Αγγελοπούλειο Ίδρυμα Σχολικών Κτιρίων και Υποτροφιών» (Π.Δ. 481/28-6-1976), συνεχίζοντας το έργο τους για την υποστήριξη της εκπαίδευσης και της τοπικής κοινωνίας.
Ο Αδριανός και η Μαριγούλα Αγγελόπουλοι δεν απέκτησαν βιολογικά παιδιά, αλλά υιοθέτησαν συμβολικά όλα τα παιδιά της περιοχής, προσφέροντας σε χιλιάδες μαθητές και μαθήτριες ένα καλύτερο μέλλον. Η προσφορά τους παραμένει ζωντανή και αποτελεί φωτεινό παράδειγμα ευεργεσίας και αφοσίωσης στην παιδεία.
