Οι μαθητές της πέμπτης και έκτης τάξης με την εκπαιδευτικό γερμανικής γλώσσας, κα Χατζόγλου Ελένη, την 11η Νοεμβρίου που γιορτάζει ο Άγιος Μαρτίνος έμαθαν έθιμα γερμανικά για αυτή τη γιορτή που στη Γερμανία γιορτάζεται με φαναράκια και παιχνίδια τα οποία έφτιαξαν και έπαιξαν. Έτσι έμαθαν πολλά και για τις συνήθειες και τις γιορτές των Γερμανών εκτός από τη γλώσσα τους….ακολουθούν βίντεο, φωτογραφίες και λίγα λόγια για τη γιορτή και τα έθιμά της….
Martinstag Ο Άγιος Μαρτίνος (Sankt Martin)
Στις 11 Νοεμβρίου γιορτάζεται στη Γερμανία (και σε άλλες περιοχές) ο Άγιος Μαρτίνος (Sankt Martin), που ήταν ένας ρωμαίος στρατιώτης στην υπηρεσία του Καίσαρα. Είχε καταταγεί πολύ μικρός, μόλις 15 χρονών. Μια κρύα χειμωνιάτικη μέρα έπρεπε να μεταφέρει ένα μήνυμα σε μία άλλη πόλη. Χιόνιζε πολύ! Καβάλησε το άλογό του, φορώντας ένα ζεστό κόκκινο χιτώνα. Έκανε πολύ κρύο! Ξαφνικά, βλέπει στο δρόμο του ένα φτωχό άντρα, ο οποίος πεινάει, κρυώνει και ζητάει βοήθεια. Χωρίς δεύτερη σκέψη κόβει το ζεστό του χιτώνα στα δύο και τον μοιράζεται με τον φτωχό. (Έτσι παριστάνεται και στην αγιογραφία: σαν Ρωμαίος ιππέας που σκίζει με το σπαθί το χιτώνα του στα δυο και χαρίζει τον μισό σε έναν ζητιάνο.) Τότε καταλαβαίνει ότι δεν θέλει να είναι πλέον στρατιώτης. Από εδώ και πέρα θέλει να βοηθάει μόνο τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Έτσι, φεύγει από τον στρατό και βαφτίζεται Χριστιανός. Γίνεται Επίσκοπος και για 30 χρόνια κάνει αγαθοεργίες και βοηθάει θεραπευτικά πολλούς αρρώστους. Πέθανε στις 11 Νοεμβρίου του 397 σε ηλικία 81 ετών. Μετά τον θάνατο του αγιάστηκε και τιμάται κάθε χρόνο αυτή την ημέρα.
Martinsumzug (Η παρέλαση του Αγίου Μαρτίνου)
Κάθε χρόνο στις 11 Νοεμβρίου, όταν νυχτώσει, στη Γερμανία –κυρίως στις περιοχές γύρω από τον Ρήνο– παιδιά όλων των ηλικιών διασχίζουν τις συνοικίες ακολουθώντας τον Σανκτ Μάρτιν, έναν καβαλάρη ντυμένο με τη ρωμαϊκή στολή του λεγεωνάριου, σε μια πομπή (Laternenumzug) με χρωματιστά φαναράκια (Laterne) και τραγουδάνε παραδοσιακά τραγούδια αφιερωμένα στον Άγιο Μαρτίνο (Martinslieder). Τα φαναράκια είναι φτιαγμένα από τα ίδια τα παιδιά, τα οποία φτιάχνουν μαζί με τους δασκάλους τους από διαφανές χρωματιστό χαρτί για να τους φωτίζουν το δρόμο στην παρέλαση.
Η πομπή τελειώνει συνήθως σε μια πλατειά οπού ανάβουν μια μεγάλη φωτιά (Martinsfeuer) και τα παιδιά χορεύουν γύρω από την φωτιά τραγουδώντας τα παραδοσιακά τραγούδια. Μετά την πομπή (Martinszug), τα παιδιά πηγαίνουν σε ομάδες 4-5 παιδιών από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας ένα από τα παραδοσιακά τραγούδια στους νοικοκύρηδες και μαζεύουν γλυκά, καραμέλες, φρούτα ή μπισκότα ως ανταμοιβή για το τραγούδι τους.
Εκτός όμως από την παρέλαση με τα φαναράκια και τις φωτιές, τρώνε «γλυκά του Αγίου Μαρτίνου» και τη «χήνα του Αγίου Μαρτίνου». Η παράδοση λέει ότι ο Σανκτ Μάρτιν όταν ήταν στρατιώτης κρύφτηκε σε ένα στάβλο με χήνες για να μην τον βρουν οι εχθροί, αλλά οι χήνες έκαναν τόσο θόρυβο που τον πρόδωσαν. Λένε πως γι` αυτό τον λόγο στις 11 Νοέμβριου ένα από τα πολλά φαγητά που μαγειρεύονται είναι και η χήνα, για να τιμωρηθεί ο προδότης.
Αυτό το γερμανικό έθιμο έχει ως σκοπό να μας μάθει τη σημασία του να μοιράζεσαι και να προσφέρεις χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα. Ένα νόημα τόσο επίκαιρο στις μέρες μας, αφού όπως λέει και μια γερμανική παροιμία: «Μοιρασμένη χαρά, είναι διπλή χαρά, μοιρασμένος πόνος, είναι μισός πόνος».
(Πηγές: http://www.dw-world.de, http://de.wikipedia.org)