Τελετή αποφοίτησης, Γιορτή λήξης, Ιούνιος 2020

Οι γιορτές λήξης έχουν μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου αλλά και των μαθητών/μαθητριών  απανταχού των σχολείων… και πέρα από κάθε αμφιβολία είναι οι στιγμές εκείνες της σχολικής ζωής που θα συγκαταλέγονται μεταξύ των καλύτερων αναμνήσεων των παιδικών χρόνων!

Σηματοδοτούν το τέλος μιας προσπάθειας και την αρχή της πιο ξέγνοιαστης περιόδου του χρόνου: των καλοκαιρινών διακοπών!!!

Το φετινό θέμα της γιορτής του σχολείου μας είχε να κερδίσει ένα στοίχημα, ένα στοίχημα με τους εαυτούς μας και με την προσαρμογή στην «καινούρια συνθήκη κανονικότητας – επαναλειτουργίας» του σχολείου στην μετά-καραντίνα εποχή… Κι ένα ακόμη στοίχημα: της πιο γρήγορης προετοιμασίας γιορτής που θα μπορούσε να γίνει!

Το φετινό στοίχημα κερδήθηκε με την άμεση και εκούσια ανταπόκριση όλων των συναδέλφων στον κοινό στόχο μας!

Το φετινό θέμα είχε να κάνει με τον «Αποχαιρετισμό» των μαθητών της Έκτης και  με την ανάγκη να ψιθυρίσουμε στους εαυτούς μας και μέσα απ΄τις φωνές των παιδιών ότι η ΖΩΗ είναι ωραία!!! κι είναι ΕΔΩ!!! ακόμη και με τις «αποστάσεις» της!!!

Είχε να κάνει με το να σκύψουμε μέσα μας και μετά από 111 μέρες εγκλεισμού και απόλυτης απομόνωσης , να  νιώσουμε για κάθε στιγμή που ξαναβλέπουμε αγαπημένους  ανθρώπους και ιδίως τους μαθητές μας ότι ξαναβρίσκουμε το δούναι και λαβείν μαζί τους που μέσα απ΄αυτό «αναπνέουμε» και ξαναβρίσκουμε τις αισθήσεις μας στην γεύση του αγέρα , στην αφή της θάλασσας, στην ακοή των βουνών , στη όψη των τζιτζικιών, στην μυρωδιά των βράχων, στο αιώνιο ελληνικό καλοκαίρι :
Ευγνωμοσύνη προς την ζωή . Ευγνωμοσύνη για κ ά θ ε καλή στιγμή .
Για κάθε αγκαλιά .
Για κάθε αντάμωμα .
Για κάθε : είμαι καλά

Η γιορτή είχε σαν στόχο να γεμίσει με όμορφες στιγμές την ψυχή και το μυαλό των μαθητών/τριών μας και των γονιών και κηδεμόνων τους ώστε να αφήσει γλυκιές αναμνήσεις  κυρίως των μαθητών της Στ΄ τάξης που θ΄αποχαιρετούσαμε φέτος και που συναισθηματικά φορτισμένοι αποχαιρετούσαν στην ουσία την παιδική τους ηλικία. Ήθελα να τους πω ότι τα καλύτερα έρχονται. Γιατί έχουν μάθει να προσπαθούν! Αλλά το τέλος του Δημοτικού είναι το τέλος του Δημοτικού. Κι ένα τόσο σημαντικό τέλος  πονάει – όσο κι αν περιμένει μια νέα αρχή.

Πονάει ίσως γιατί οι σκέψεις είναι πλεγμένες με ένα συνδυασμό αγωνίας και ανησυχίας για το άγνωστο, περιέργειας και γλυκιάς αναμονής για το καινούργιο, ενθουσιασμό για τις περιπέτειες που ανοίγονται  διάπλατα μπροστά μας…

Είναι όμορφο να μεγαλώνεις, είναι ακόμα πιο όμορφο να νιώθεις ευλογημένος από στιγμές μοναδικές, που βαθιά μέσα σου ξέρεις πως δεν θα επαναληφθούν…

«Μα πώς να χωρέσει ο χρόνος σε μια ευχή
παράξενο παιχνίδι είναι η ζωή
την κλεψύδρα να γυρνούσα κι ότι βγει
αρκεί να ξαναρχίζαν όλα απ’ την αρχή…»

«Καλή συνέχεια στην τόσο σπουδαία για τον άνθρωπο σχολική σας ζωή!»

«Μην ξεχνάτε ότι ο Θεός αγαπά ιδιαίτερα εσάς τα παιδιά! Να τον επικαλείστε! Να τον αγαπάτε κι Εκείνος ξέρει…»

«Ευγνωμοσύνη για κάθε μικρό και ταπεινό. Η ζωή είναι ωραία!»

Η Προϊσταμένη και δασκάλα σας

Μ.Κοτσώλη

Δείτε εδώ το 1ο βιντεάκι απ΄την τελετή,  το βιντεάκι της Γ-Δ τάξης, το βίντεο των μικρών μας μαθητών της Α-Β τάξης,  το βίντεο της Στ΄που «ραπάρει», το βιντεάκι με τις αθλητικές δοκιμασίες , το βιντεάκι της Ε τάξης    το χιουμοριστικό μικρό δρώμενο της Ε΄.