Επαναληπτική εργασία εν.6-7
Επαναληπτικό φύλλο εργασίας με ασκήσεις και γραμματικά φαινόμενα των κεφαλαίων αυτών
Κριτήρια Διαιρετότητας του 2, 5 και 10
Ασκήσεις στα κριτήρια διαιρετότητας του 2, του 5 και του 10 με επιπλέον προβλήματα και επανάληψη στα πολλαπλάσια-διαιρέτες.
Παγκόσμια Ημέρα ΑμΕΑ
Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες) καθιερώθηκε να εορτάζεται στις 3 Δεκεμβρίου από το 1992, επειδή εκείνη την ημέρα η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε το Πρόγραμμα δράσης για τα ΑΜΕΑ.
Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες δίνει την ευκαιρία στις κυβερνήσεις, στους οργανισμούς και στις κοινωνίες να εστιάσουν την προσοχή τους στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ανθρώπων με αναπηρία.
7-10% του παγκόσμιου πληθυσμού πάσχει από μια αναπηρία, γεγονός που σημαίνει ότι μπορεί να υπάρχουν περισσότεροι από 500 εκατομμύρια άνθρωποι με ειδικές ανάγκες. Το 80% κατ’ εκτίμηση ζει σε αναπτυσσόμενες χώρες.
Βίντεο φίλων ΑμΕΑ με συμμετοχή γνωστών ηθοποιών
Η κιβωτός του Νώε και Η ιστορία του Μωυσή
Με αφορμή τις αναφορές σε αυτά τα 2 γεγονότα στο επόμενο μάθημα, αποφασίσαμε να προβάλλουμε τα 2 επόμενα βίντεο που αναπαριστούν αρκετά αληθοφανώς τα γεγονότα εκείνης της εποχής.
Μετοχές παθητικού παρακειμένου
Οι παρακάτω πληροφορίες προέρχονται από άρθρο συναδέλφου που βρήκαμε εδώ.
Αυτή δείχνει τον τρόπο που εκδηλώνεται η ενέργεια του ρήματος και είναιάκλιτη.Υπάρχει όμως και η παθητική μετοχή (Παρακειμένου), που φανερώνει ότι η ενέργεια του ρήματος έχει επηρεάσει το υποκείμενο σε παρελθόντα χρόνο και είναι κλιτή με τρία γένη και δύο αριθμούς. Κλίνονται δε, όπως και τα ανάλογα επίθετα αφού και πολλές φορές χρησιμοποιούνται και σαν επίθετα (π.χ. δυστυχισμένος αντί δυστυχής)
Η μετοχή παθητικού παρακειμένου έχει διάφορες καταλήξεις. Οι πιο συχνές όμως είναι σε -μένος και -μμένος.
Τα ρήματα που τελειώνουν σε –ώνω σχηματίζουν παθητική μετοχή σε –ωμένος
Π.χ. περικυκλώνω-περικυκλωμένος
Ίδια κατάληξη έχουν και οι μετοχές κάποιων ανώμαλων ρημάτων:
Λέγω – παθητικός αόριστος β΄ ειπώθηκα- μετοχή: ειπωμένος
Τρώω- παθητικός αόριστος β’ φαγώθηκα- μετοχή: φαγωμένος
Είδα – παθητικός αόριστος β’ ειδώθηκα- μετοχή: ιδωμένος
Κάνω – παθητικός αόριστος β’ καμώθηκα- μετοχή: καμωμένος
Τα ρήματα σε –ίζω ακολουθούν τον κανόνα της διατήρησης του φωνήεντος της παραλήγουσας.
Π.χ. ποτίζω-ποτισμένος γυρίζω-γυρισμένος αλλά δανείζω-δανεισμένος, αθροίζω-αθροισμένος
Με 2 (μ) σχηματίζουν τη μετοχή του παθητικού παρακειμένου τα ρήματα της α’ συζυγίας με χαρακτήρα π, β, φ, πτ, φτ:
π. χ. βάφω – βαμμένος, σκάβω – σκαμμένος, βλάπτω – βλαμμένος, εγκαταλείπω-εγκαταλειμμένος
Σημ. Ο παραπάνω κανόνας αφορά μόνο τα παροξύτονα ρήματα εκ των οποίων όμως τα περισσότερα στη νέα ελληνική δεν σχηματίζουν μετοχή.
-εμένος (δουλεμένος)
-ημένος (πουλημένος)
-ισμένος (φοβισμένος)
-σμένος (κλεισμένος)
-ωμένος (πιωμένος)κλπ
Για επιπλέον πληροφορίες σε σχέση με την ορθογραφία των μετοχών παθητικού παρακειμένου δείτε το παρακάτω αρχείο
Επιπλεον πληροφοριες για μετοχες
Πολλαπλάσια-Διαιρέτες
Εισαγωγή στα πολλαπλάσια και τους διαιρέτες με θεωρία και ασκήσεις
Και ένα δεύτερο φύλλο εργασίας με περισσότερες και πιο εξειδικευμένες ασκήσεις.
Εισόδια της Θεοτόκου
Η Παναγία, η οποία συχνά αναφέρεται με το πραγματικό της όνομα Μαρία (Αραμαϊκά, Εβραϊκά: מרים, Μαριάμ) αλλά και ως Παρθένος Μαρία και Θεοτόκος, ήταν Εβραία από τη Ναζαρέτ της Γαλιλαίας, η οποία σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη ήταν η μητέρα του Ιησού Χριστού. Οι Μουσουλμάνοι αναφέρονται στο πρόσωπό της επίσης αποκαλώντας την Παρθένο Μαρία αλλά και χρησιμοποιώντας τον προσδιορισμό Σαϊντά που σημαίνει Κυρία. Η Παναγία κατέχει ιδιαίτερη θέση στην χριστιανική διδασκαλία και πίστη, ενώ αποτελεί σεβάσμιο πρόσωπο και στο Ισλάμ.
Στον Ελληνικό λαό η επίκληση της Παναγίας είναι η περισσότερο καθιερωμένη για τη Θεοτόκο Μαρία ή Αγία Μαρία, για τους Δυτικούς, που τις περισσότερες φορές ακολουθείται από προσωνύμιο π.χ. η κεχαριτωμένη, Βασίλισσα του κόσμου, ή Παντάνασσα, κ.ά. Τα προσωνύμια αυτά προέρχονται από διάφορους λόγους και αιτίες π.χ. τρόπου αγιογραφίας, ή παράστασης, (Βρεφοκρατούσα, Γλυκοφιλούσα, Θρηνούσα κ.λπ.), ή υπό τη θεολογική ιδιότητα (Ελεούσα, Κυρά, Μεγαλόχαρη, κ.λπ), ή από την παλαιότητα του εικονίσματός της (Μαυριώτισσα, Γερόντισσα, κ.λπ.), ή από τον τρόπο εύρεσης της εικόνας της (Θεοσκέπαστης, Σπηλαιώτισσας, Πλατανιώτισσας, Πορταΐτισσας, Μυρτιδιώτισσας, Φανερωμένης, Φιδού κ.ά.), καθώς επίσης και από τον τόπο προέλευσης της εικόνας π.χ. Αθηνιώτισσα, Αργοκοιλιώτισσα (Νάξου), Βατοπεδινή, Πολίτισσα,Ψαριανή κ.ά., ή ακόμη και από ιδιάζοντα γνωρίσματά της π.χ. Λογγοβάρδα, Παλατιανή, Ολυμπιώτισσα κ.λπ
Ας δούμε τώρα λίγα πράγματα για τη ζωή της.
Η Άννα (η μνήμη της τιμάται στις 25 Ιουλίου), παντρεύτηκε σε ηλικία 20 ετών, τον τριαντάχρονο τότε Ιωακείμ (η μνήμη του τιμάται στις 9 Σεπτεμβρίου μαζί με την σύζυγό του Άννα), ο οποίος καταγόταν απ τη γενιά του Δαβίδ, όπως κι εκείνη. Όμως πέρασαν 40 χρόνια έγγαμου βίου και ο Ιωακείμ και η Άννα δεν είχαν αποκτήσει παιδί. Η ατεκνία στην εποχή τους ήταν μεγάλη ντροπή. Αλλά αυτή τη ντροπή την έφερναν πάνω τους και οι δυό τους αγόγγυστα κι αδιαμαρτύρητα απέναντι στο Θεό. Υπέμεναν το θέλημά Του, Τον θερμοπαρακαλούσαν, πίστευαν με απλοϊκή και πηγαία πίστη στην παντοδυναμία Του και περίμεναν. Ντροπή το ότι δεν είχαν κάνει παιδί, θεωρούνταν γιατί όλοι οι εβραίου περίμεναν να κάνουν παιδιά, καθώς από αυτούς θα γεννιόταν ο μεσσίας.
Απέναντι στη τόση πίστη, υπομονή και προσευχή ο Θεός απάντησε με πολλαπλά μεγάλα θαύματα. Στέλνει τον άγγελό Του και λύει την ατεκνία της Άννας (9 Δεκεμβρίου). Και η γρια και στείρα Άννα, ως άλλη Σάρα, θα μείνει έγκυος και στα 60 της χρόνια θα γεννήσει και θα αποκτήσει (8 Σεπτεμβρίου, ημέρα Δευτέρα του έτους 15 π.Χ.) κόρη. Και τι κόρη(!) τη Μαρία, τη μετέπειτα Παναγία Δέσποινα.
Της έδωσαν τo όνομα της γιαγιάς της, όμως το καθένα από τα πέντε γράμματα του ονόματός της παραπέμπει και σε ένα γυναικείο πρόσωπο τηςΠαλαιάς Διαθήκης το οποίο διακρίθηκε για μία τουλάχιστον αρετή:
η Μ-αριάμ, για την αγνότητά της,
η Α-βιγαία (=πηγή χαράς), για την ταπείνωση & τη σωφροσύνη της,
η Ρ-αχήλ (=αμνάδα), για την ομορφιά της,
η Ι-ουδήθ, για την ανδρειοφροσύνη & την πίστη της,
η Α-ννα (=Θεία Χάρη), για την υπομονή της.
Έτσι το όνομα Μαρία περιγράφει και τα χαρίσματα της Παναγίας.
Στο δώρο αυτό του Θεού οι ευσεβείς γονείς της Μαρίας, απαντούν με αντίδωρο. Προσφέρουν στο Θεό εκείνο που τους πρόσφερε. Φέρνουν στο ναό και αφιερώνουν στο Θεό την τρίχρονη(!) κορούλα τους.
Το τρίχρονο κοριτσάκι τρέχοντας ανέβηκε τα σκαλοπάτια του ναού κι έπεσε στην αγκαλιά του αγίου αρχιερέα Ζαχαρία. Εκείνος προφανώς, γνωρίζοντας ποιό είναι το θέλημα του Θεού γι αυτό το παιδί, γεμάτος χαρά, αφού πρώτα πείθει τον λαό για το σωστό της παράδοξης απόφασής του, οδηγεί (21 Νοεμβρίου) τη μικρή κόρη στα «Άγια των Αγίων» του ναού (!!!), εκεί δηλαδή που μόνο ο αρχιερέας έμπαινε κι αυτός μια φορά το χρόνο. Εκεί φυλάσσονταν από τους ισραηλίτες τα ιερότερα των κειμηλίων τους, η κιβωτός της Διαθήκης που περιείχε τις πλάκες με τις δέκα εντολές, η ράβδος του Ααρών και το δοχείο με το μάννα. Αυτή τη μέρα γιορτάζουμε τα εισόδια της Θεοτόκου.
Εκεί θα παραμείνει επί 12 συναπτά έτη η πιο αγνή ψυχή από την αρχή του κόσμου, η μικρή Μαρία, ζωντας με νηστεία, αγρυπνία, προσευχή, υπακοή και τρεφόμενη από αγγελικά χέρια, καθώς εκείνη έμελλε να αναδειχθεί μεγαλύτερη κι από τα «Άγια των Αγίων» και να γίνει η νέα κιβωτός που μέσα της θα στέγαζε τον Λόγο του Θεού.
Εδώ να αναφέρουμε και μια δογματική διαφορά με τους καθολικούς. Οι καθολικοί διδάσκουν ότι η Θεοτόκος γεννήθηκε χωρίς το προπατορικό αμάρτημα (με τη λεγόμενη «άσπιλη σύλληψη»), ενώ η Αλήθεια της Αγίας μας Εκκλησίας μας Υποδεικνύει, ότι το Άγιο Πνεύμα Την Καθάρισε από κάθε μολυσμό της προπατορικής αμαρτίας, όταν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ είπε κατά τον Ευαγγελισμό Της «Πνεύμα Άγιον επελεύσεται επί σε» (Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον, Κεφάλαιο 1, Εδάφιο 35).
Στα εννέα της χρόνια θα γνωρίσει την πίκρα της ορφάνιας, καθώς θα στερηθεί και τους δυό αγαπημένους γονείς της. Έτσι οι ιερείς του ναού και οι συγγενείς της, όταν πλέον ήρθε η ώρα (σε ηλικία 15 ετών) να αφήσει το ναό και να βγει έξω στον κόσμο, αποφασίζουν να μην την αφήσουν μόνη εκτεθειμένη στους κινδύνους της ζωής, αλλά να την προστατεύσουν.
Την θέτουν υπό την προστασία του Ιωσήφ, ενός μακρινού συγγενή της (όπως είδαμε ανωτέρω), του οποίου η γυναίκα είχε πεθάνει και του είχε ήδη αφήσει 7 παιδιά, 4 αγόρια και 3 κορίτσια (τα οποία αργότερα θα θεωρηθούν από τον κόσμο και σύμφωνα με το νόμο της εποχής, ως αδέλφια του Ιησού Χριστού). Η απόφασή τους αυτή επικυρώθηκε με θαυμαστό τρόπο, καθώς κατά την εκλογή του Ιωσήφ ως μνηστήρα της Μαρίας, ένα περιστέρι βγήκε από τη ράβδο του και πέταξε πάνω από το κεφάλι του.
Ο Ιωσήφ παρέλαβε τη 16χρονη Μαρία, παρά τους δισταγμούς που είχε, επειδή ήταν χήρος με παιδιά και μεγάλος σε ηλικία (75 ετών).
Η Μαρία δεν πρόλαβε να κλείσει χρόνο στη νέα της ζωή κι ένα ανοιξιάτικο κυριακάτικο απόγευμα στις 25 του Μαρτιού, ενώ με το νου και την καρδιά της ήταν προσηλωμένη στην νοερά προσευχή, με τα χείλη σιγόψελνε ύμνους στο Θεό και με τα χέρια χρυσοκένταγε το νέο «καταπέτασμα» του ναού, άκουσε από τ’ Αρχαγγελικά του Γαβριήλ τα χείλη, την εκπλήρωση του «πρωτευαγγελίου». «Χαίρε, κεχαριτωμένη Μαρία!. Ο Κύριος μετά σου». Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να συμβεί το ποθούμενο, καθώς αγιωτέρα και καθαροτέρα ψυχή δεν υπήρξε μέχρι τότε, ούτε θα υπάρξει σαν αυτή της Παναγίας. «Μη φοβάσαι, Μαρία, θα γεννήσεις το Γιο του Υψίστου. Πνεύμα Άγιο θα σε επισκιάσει». Και η απάντησή της που ακολούθησε τους πρώτους ανθρώπινους δισταγμούς της: «Ιδού, η δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου». Η σωτήρια απάντηση που περίμενε όλος ο κόσμος, δόθηκε.
Η Μαρία έγγυος (και μάλιστα χωρίς να την αγγίξει άνδρας!!!). Δεν το χωράει ο νους του δίκαιου Ιωσήφ. Όμως Άγγελος Κυρίου θα τον ενημερώσει για τα συμβάντα και έτσι εκείνος, μπροστά στα μάτια του κόσμου θα πάρει την ευθύνη και θα καλύψει την Παρθένο.
Η ταπεινή κόρη της Ναζαρέτ θα γίνει μάνα όντας παρθένος. Παρθένος πριν, κατά και μετά τον τοκετό. Αυτή είναι η πίστη της Εκκλησίας. Γι αυτή και στις εικόνες της αγιογραφείται με τρία αστέρια (δυό στους ώμους και ένα στο μέτωπο) πάνω στην εσθήτα της και υμνολογείται ως «Νύμφη ανύμφευτη».
Το γεγονός αυτό βέβαια, δεν μπορεί να το χωρέσει ο νους όχι μόνο του Ιωσήφ, μα και κάθε ανθρώπου. Κι όμως η εξαδέλφη της Μαρίας η Ελισάβετ, φωτιζόμενη από το πνεύμα του Θεού, θα το πει: «ήρθε σε μένα η μήτηρ του Κυρίου μου» και το βρέφος που είχε στην κοιλιά της θα σκιρτήσει με την παρουσία της Παρθένου Μαρίας.
Ακολουθεί το ταξίδι προς την Βηθλεέμ τη γενέτειρα του Ιωσήφ, για να απογραφούν εκεί ο ίδιος και η Μαρία, σύμφωνα με την διαταγή του αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου.
Προσφυγες και μικρασιατική καταστροφή
Δυο ενδιαφέροντα βίντεο που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε στη διδασκαλία της γλώσσας και συγκεκριμένα στην ενότητα “Αιολική Γη”
Το πρώτο βίντεο δείχνει πρόσφυγες από την Αφρική και είναι μια παραγωγή της Υ.Α. του ΟΗΕ
Το επόμενο βίντεο είναι ένα σύντομο ντοκιμαντέρ σπό τη μικρασιατική καταστροφή το Σεπτέμβρη του 1922
Διαίρεση Κλασμάτων (+προβλήματα)
Μερικές ασκήσεις για την Ε Τάξη πάνω στη διαίρεση κλασμάτων. Μαζί και κάποια προβλήματα, επίσης με διαίρεση.
Διαιρεση Κλασματων(+προβληματα)
Η έννοια της μεταβλητής
Ασκήσεις που θα βοηθήσουν τους μαθητές να κατανοήσουν την έννοια της μεταβλητής
