Feed
Άρθρα
Σχόλια

Για την Ημέρα της Μητέρας θα πω μόνο αυτό για μια μητέρα που με έχει σκλαβώσει από τότε που τη γνώρισα.

Γιορτή της Μητέρας: Για τη Νίκη η υιοθεσία δεν ήταν σωτηρία, αλλά οικογένεια (Ladylike, 9/5/2021)

«Απροσδόκητη βοήθεια: Γυναίκες και ετερόθρησκοι φιλέλληνες»

Το making off μιας γιορτής

Eισήγηση του “Βλέμματος εφήβων” στο διαδικτυακό μαθητικό συνέδριο «21 ερωτήματα για το ’21» Διοργάνωση: Ελληνογαλλική Σχολή Ευγένιος Ντελακρουά υπό την αιγίδα της Δ.Δ.Ε. Β’ Αθήνας, Τρίτη, 23/3/2021

Με τη στήριξη των Εκδόσεων Μεταίχμιο και του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου

Το πρόγραμμα έχει ενταχθεί στις δράσεις για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση, που σχεδίασε το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Ιστορική Έρευνα, Διδακτική και Νέες Τεχνολογίες» του Ιονίου Πανεπιστημίου σε συνεργασία με την επιστημονική ένωση «Νέα Παιδεία».

Όλη η Ελλάδα, ένας Κυνόδοντας.

Παρακάτω θα βρείτε την εισήγηση και την καταγραφή του εργαστηρίου “Γράφοντας με την κάμερα: ένα δείγμα μεταφοράς λογοτεχνικού έργου στον κινηματογράφο”, όπως παρουσιάστηκαν και υλοποιήθηκαν στο Forum Νέων Επιστημόνων, 4-7/12/2008, σε διοργάνωση του Εργαστηρίου Τέχνης και Λόγου του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Συνηθίζονται οι απολογισμοί ανά 12 μήνες, ιδίως φέτος, σε μια προσπάθεια να μην ακυρωθεί οτιδήποτε θετικό μπροστά σε ογκώδη αρνητικά. Υπάρχουν, όμως, πολλά δηλητηριώδη, που δε θα εξαλειφθούν νοερά ούτε μόνο με τον αναστοχασμό. Την ανάλυση, όταν δεν οδηγεί σε παράλυση, την κυρώνει η εφαρμογή, η δράση. Και οι δικαστικές αποφάσεις.

Ορόσημο, η καταδίκη της «Χρυσής Αυγής». Στοίχημα, η αναχαίτιση των  όμορων «ιδεολογιών». Οι συνθήκες εξαιτίας του Covid-19 μπορεί να είναι για εμάς πρωτόγνωρες. Ο αντισημιτισμός, η ακροδεξιά, ο φασισμός, ο λαϊκισμός και τα συμπαρομαρτούντα τους, όχι. Όσοι τα έχουν ζήσει και υποστεί στο ιστορικό παρελθόν είναι ακόμα στη ζωή και μιλούν γι’ αυτά.

Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στη σελίδα της “Νέας Παιδείας”.

 

Οι εννιά επιβάτες συνεχίζουν να ταξιδεύουν στον ωκεανό των συνθέσεων του Θάνου Μικρούτσικου, με το ατμόπλοιο S/S «Μουσικές Ιστορίες», τιμώντας τον ένα χρόνο από την αναχώρησή του. Σήμερα είναι η σειρά μου: Ο Σταυρός του Νότου.

 

Οι έφηβοι απέναντι στην Ιστορία: 

200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση

Το φετινό μεγάλο στοίχημα από το “Βλέμμα εφήβων” στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Το Covid-19 free πρόγραμμα θεατρικής παιδείας «Βλέμμα εφήβων» για τη χρονιά 2020-2021 περιλαμβάνει εργαστήρια Ιστορίαςεργαστήρια Θεάτρου, μαθητική θεατρική παράσταση (documentary theatre) και συζήτηση-συμπόσιο γύρω από τον προβληματισμό που αναδεικνύεται από το φετινό θέμα.*

  • Πώς διδάσκεται η περίοδος προετοιμασίας και το ίδιο το ιστορικό γεγονός στο σχολείο;
  • Τι αποσιωπάται;
  • Τι προβάλλεται;
  • Πόσο εμβαθύνουμε στη σχολική τάξη σε ακανθώδη ζητήματα της Επανάστασης;
  • Καλλιεργείται η ιστορική συνείδηση ή η διδασκαλία διολισθαίνει σε άλλα μονοπάτια;

Πληροφορίες για το πρόγραμμα, τις συναντήσεις, τα δίδακτρα, στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης.

Η παράσταση έχει ήδη ενταχθεί στις δράσεις για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση, που σχεδίασε το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Ιστορική Έρευνα, Διδακτική και Νέες Τεχνολογίες» του Ιονίου Πανεπιστημίου σε συνεργασία με την επιστημονική ένωση «Νέα Παιδεία».

Θα προστεθούν και άλλες δράσεις υπό την προϋπόθεση της άρσης των περιοριστικών μέτρων λόγω πανδημίας.

Φωτογραφία: Γεωργία Οικονόμου (2019)

Αν πεθάνω,
δε θα ξανάρθει ο ταχυδρόμος
δε θα μου στείλεις πια βιβλία
ή την καρδιά σου σ’ ένα φάκελλο
δε θα σε δω να φεύγεις
ή να έρχεσαι

δε θα καθίσω πια ποτέ στο μπαρ
και συ στο πλάι μου
ή απέναντι κατάμονος
να με κοιτάς.

Τασία – έναν καφέ παρακαλώ

Θ’ ανάψω τη ζωή μου
και θα κάψω τα βιβλία

τι όμορφα που καίγεται
η φράση “σ’ αγαπώ” – αναδιπλώνεται στον εαυτό της
σαν να βάζει στο πρόσωπο το χέρι της
από ντροπή

λίγο νερό παρακαλώ
και πλένε το ποτήρι μου καλύτερα
κυρά μου

εγώ έριξα προχθές νερό
κι έσβησα τα όνειρά μου

ο καφές σας κύριε

η στάθμη της αγάπης σου
κατέρχεται
διψάω

λίγο νεράκι κύριοι
λίγο νερό καλοί μου κύριοι

και είναι λέει ποιητής

η ποίηση φίλε πέθανε

βρέχει
πότε θα πάψει πια να βρέχει;
αφ’ ότου έφυγες
δεν έπαψε να βρέχει

ήσουν περίεργος να μάθεις
τι υπάρχει πίσω από το θάνατο

θάνατος
τι άλλο θέλεις να υπάρχει;

Κώστας Ταχτσής

Σαν σήμερα, το 1988, έφυγε από τη ζωή.
…………………………………………………………………………………………………..
Απόσπασμα από το ποίημά του “Η συμφωνία του ‘Μπραζίλιαν‘”

Ο τόπος μας
Γιάννης Ρίτσος

Ανεβήκαμε πάνω στο λόφο να δούμε τον τόπο μας —
φτωχικά, μετρημένα χωράφια, πέτρες, λιόδεντρα.
Αμπέλια τραβάν κατά τη θάλασσα. Δίπλα στ’ αλέτρι
καπνίζει μια μικρή φωτιά. Του παππουλή τα ρούχα
τα σιάξαμε σκιάχτρο για τις κάργιες. Οι μέρες μας
παίρνουν το δρόμο τους για λίγο ψωμί και μεγάλες λιακάδες.
Κάτω απ’ τις λεύκες φέγγει ένα ψάθινο καπέλο.
Ο πετεινός στο φράχτη. Η αγελάδα στο κίτρινο.
Πώς έγινε και μ’ ένα πέτρινο χέρι συγυρίσαμε
το σπίτι μας και τη ζωή μας; Πάνω στ’ ανώφλια
είναι η καπνιά, χρόνο το χρόνο, απ’ τα κεριά του Πάσχα —
μικροί μικροί μαύροι σταυροί που χάραξαν οι πεθαμένοι
γυρίζοντας απ’ την Ανάσταση. Πολύ αγαπιέται αυτός ο τόπος
με υπομονή και περηφάνεια. Κάθε νύχτα απ’ το ξερό πηγάδι
βγαίνουν τ’ αγάλματα προσεχτικά κι ανεβαίνουν στα δέντρα.

Κεχριές, Ιούλιος 2020

« Πιο πρόσφατα Άρθρα - Παλιότερα Άρθρα »

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων