Ο Σύλλογος Παραπληγικών και Κινητικά Αναπήρων Ν. Πέλλας ευχαριστεί όλη την εκπαιδευτική μας κοινότητα για τη συλλογή και την αποστολή των “11 στρουμπουλών εθελοντών,, ” γεμάτους με πλαστικά καπάκια (πατήστε στην Ε΄τάξη) , με την πώληση των οποίων αγοράζονται αμαξίδια σε αυτούς που τα έχουν ανάγκη!

     Το σχολείο μας συνεχίζει τη συλλογή των καπακιών με την επιμέλεια της κ. Μπέλμπα Μαρίνας, καθηγήτριας Αγγλικών του σχολείου μας.

        Στα πλαίσια της Γλώσσας στη Γ΄τάξη και της ενότητας: Άνθρωποι και Μηχανές , καλέσαμε στο σχολείο μας τον κ. Παντελή Κ., πατέρα μαθήτριάς μας. Μας έδειξε τις δυνατότητες ενός αυτόνομου οχήματος που επινόησε στη διάρκεια μεταπτυχιακής εργασίας του με θέμα: Εφαρμοσμένα Πληροφοριακά Συστήματα του Τμήματος Ηλ/κών Υπ/κών Συστημάτων ΤΕΙ Πειραιά.

     Δείτε την περιγραφή από τον δημιουργό του και εικόνες από την επίδειξη του αυτόνομου οχήματος και των ικανοτήτων του μέσα στην τάξη!

Ευχαριστούμε τον κ. Παντελή Κ. για το χρόνο και τις γνώσεις που μας πρόσφερε.

Τάξη Γ΄2 , εκπ/κός Βορεοπούλου Κατερίνα

Δείτε περισσότερα: https___doc-14-60-apps-viewer.googleusercontent

Το όχημα ακολουθεί αντικείμενα με αποχρώσεις του κόκκινου χρώματος!

Το κινητό “κατέγραψε” πληροφορίες “χρώματος κόκκινου” μέσα στο χώρο της αίθουσας!

Σχηματοποιήματα με τα μέσα μεταφοράς.

   Τα παιδιά του Γ₁ εμπνεύστηκαν κι έγραψαν σχηματοποιήματα με τα  μέσα μεταφοράς που ζωγράφισαν. Το μέσο όμως που προτιμούν και τα ενθουσιάζει περισσότερο είναι το ποδήλατο. Θα το καταλάβετε και εσείς από τα δημιουργήματά τους!

     Εκπαιδευτικοί: Βασαλάκη Μαρία, Ρωμούσης Κάρολος καθηγητής Εικαστικών

 Δείτε το βίντεο:  PhotoStory2

Τραγούδια (youtube): Η ποδηλάτισσα-Οδυσσέα Ελύτη με την Αφροδίτη Μάνου  και μουσική Μιχάλη Τρανουδάκη, Το γρανάζι με τη Δήμητρα Γαλάνη, Το ποδήλατο με τον Κώστα  Μακεδόνα

 Ο Στράτος, ο Άγγελος και ο Απόλλωνας δημιούργησαν ποιήματα για τα Μέσα Μεταφοράς!

       Την Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου οι μαθητές της Α΄τάξης παρακολούθησαν στην αίθουσα Εκδηλώσεων το κουκλοθέατρο “Το παπάκι … πάει στο σουπερμάρκετ”. Η κ.Μαρίνα Καβαλλιεράκη, η κ. Ρεγγίνα Καραντινού και η κ. Ράνια Παπαδοπούλου, ψυχολόγοι από το Χαμόγελο του Παιδιού, έπαιξαν  κουκλοθέατρο και βοήθησαν τα παιδιά να εντοπίσουν μέτρα πρόληψης και ενέργειες που μπορούν να κάνουν όταν χαθούν σε άγνωστο χώρο!

   Στις 12, 17 και 19 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας σεμινάριο Πρώτων Βοηθειών μετά το πέρας των μαθημάτων.

  Υπεύθυνη Εκπαιδεύτρια ήταν η κ. Μούρου Ευαγγελία Νοσηλεύτρια Εκπαιδεύτρια στο Περιφερειακό Τμήμα Πειραιά του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.

   Οι εκπαιδευτικοί που παρακολούθησαν το σεμινάριο, μετά την παρουσίαση και τις κατάλληλες οδηγίες από την κ. Μούρου, εκπαιδεύτηκαν βιωματικά στην αντιμετώπιση έκτακτων τραυματισμών ή ασθενειών παρέχοντας πρώτες βοήθειες μέχρι να φθάσει η κατάλληλη βοήθεια.

  Στο τέλος δόθηκε σε κάθε εκπαιδευτικό το βιβλίο του Ερυθρού Σταυρού “Πρώτες Βοήθειες”, Τομέας Νοσηλευτικής Υπηρεσία Αγωγής Υγείας

Για περισσότερες πληροφορίες: www.edok.gr

Επικοινωνία: info@edok.gr

Ε1

Γ΄3

Γ΄2

Β3

Β1

Α2

Α1

      Οι μικροί δημιουργοί του σχολείου μας, χρησιμοποιώντας διάφορα υλικά, όπως μπαλόνια, διαφορετικά  είδη χαρτονιών, κόλλα και πολύ φαντασία στόλισαν τις αίθουσές τους με όμορφες μάσκες και “ιπτάμενους” χαρταετούς! Τη βοήθειά τους πρόσφεραν οι εκπαιδευτικοί των τμημάτων και ο καθηγητής των Εικαστικών κ. Κάρολος Ρωμούσης

       Η Καθαρά Δευτέρα σηματοδοτεί την έναρξη της Μεγάλης Σαρακοστής (των επτά δηλ. εβδομάδων νηστείας) για την Ορθόδοξη εκκλησία μας, μέχρι την Ανάσταση και το Πάσχα! Ονομάστηκε έτσι γιατί οι Χριστιανοί “καθαρίζονταν” πνευματικά και σωματικά. Είναι μέρα νηστείας αλλά και μέρα αργίας για τους Χριστιανούς. Η νηστεία διαρκεί περίπου 50 μέρες, όσες ήταν και οι μέρες νηστείας του Χριστού στην έρημο.

     Η Καθαρά Δευτέρα ονομάζεται από το λαό μας και Κούλουμα. Κατά τον Νικόλαο Πολίτη, πατέρα της ελληνικής λαογραφίας, η λέξη Κούλουμα  προέρχεται από το λατινικό Cumulus (κούμουλους) που σημαίνει σωρός, αφθονία αλλά και το τέλος. Εκφράζει δηλαδή το τέλος, τον επίλογο της Απόκριας.

  Το τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας περιλαμβάνει νηστίσιμα φαγητά, όπως ταραμοσαλάτα, όσπρια, μαλάκια, οστρακοειδή, τουρσί, ταχίνι και χαλβά κ.α. και την περίφημη λαγάνα, είδος ψωμιού που τρώγεται την ημέρα αυτή.

    Η παράδοσή μας παρομοιάζει  την Σαρακοστή σαν μια κυρία χωρίς  στόμα, λόγω νηστείας, σε στάση προσευχής, με επτά πόδια, ένα για κάθε εβδομάδα της σημαντικής αυτής περιόδου για τη θρησκεία μας!

      Κορυφαίο έθιμο της ημέρας είναι το πέταγμα του χαρταετού στον γαλάζιο ουρανό, μια συνήθεια που μας έρχεται από πολύ παλιά, όταν μικροί και μεγάλοι κατασκεύαζαν οι ίδιοι το χαρταετό τους με μεγάλο ενθουσιασμό. Το πέταγμά του πιθανόν  να σημαίνει ότι απομακρύνουμε κάθε έγνοια του χειμώνα, μια και μπαίνει η άνοιξη και όλα, τουλάχιστον στη φύση, είναι πιο χαρούμενα λόγω της ανθοφορίας και της βελτίωσης του καιρού!

     Ο χαρταετός είναι μια ελαφριά κατασκευή σκοπός της οποίας είναι να πετά με τη βοήθεια του αέρα. Ο χαρταετός κρατιέται από αυτόν που τον πετά μέσω της καλούμπας, ενός λεπτού σχοινιού.

   Η συνήθεια του πετάγματος χαρταετού προέρχεται πιθανότατα από την Κίνα. Είναι δημοφιλής σήμερα στην Κίνα, στην Ιαπωνία, στην Ινδία, στην Ταϊλάνδη και στο Αφγανιστάν.

     Ο σκελετός των χαρταετών κατασκευάζεται είτε από ελαφρύ ξύλο είτε από πλαστικό, ενώ το μέρος που φέρνει αντίσταση στον αέρα είναι από πλαστικό φύλλο ή χαρτί.

      Σημαντικά σημεία του χαρταετού για επιτυχημένο πέταγμα είναι:

 τα ζύγια της καλούμπας

 τα ζύγια της ουράς

 το μέγεθος της ουράς

    Οι χαρταετοί φτιάχνονται σε τεράστια ποικιλία σχημάτων. Παραδοσιακό σχήμα στην Ελλάδα είναι αυτό με τον εξάγωνο σκελετό.

Πηγές: el.wikipedia.org/wiki/Χαρταετός, Καθαρά Δευτέρα – Κούλουμα: Τι γιορτάζουμε – Γιατί πετάμε χαρταετό – Τα έθιμα στην Ελλάδα (www.google.gr)

Κέφι,  χορός, μασκαράδες και χειροποίητες νοστιμιές των μαμάδων “έντυσαν” την αποκριάτικη γιορτή του σχολείου μας!

Όλοι οι μαθητές έπλεξαν με το χορό τους τις πολύχρωμες κορδέλες στο γαϊτανάκι και αναβίωσαν αυτό το παλιό έθιμο. Επιμέλεια: Αλουπογιάννη Γεωργία και Μάρκος Ιωάννης, γυμναστές.

     Το γαϊτανάκι είναι ένα από τα λίγα έθιμα που διατηρούνται αυτούσια στις μέρες μας. Το γαϊτανάκι ήρθε στην Ελλάδα από τον Πόντο και την Μικρά Ασία. Οι πρόσφυγες που ήρθαν στην Ελλάδα μετά τον διωγμό που βίωσαν, έφεραν μαζί τους και τα έθιμά τους, κληρονομιά των προγόνων τους.

Η λέξη γαϊτανάκι είναι υποκοριστικό της μεσαιωνικής λέξης γαϊτάνιν που σημαίνει το μεταξωτό  κορδόνι και προέρχεται από την ελληνιστική λέξη γαϊτάνη. Σύμφωνα με την ετυμολογία της λέξης, προέρχεται από την κέλτικη πόλη Γαέτα, όπου παρήγαγαν κορδέλες.

Το γαϊτανάκι χρειάζεται δεκατρείς χορευτές. Ό ένας κρατάει τον μεσαίο στύλο και οι άλλοι κρατούν δώδεκα κορδέλες, κάθε μια σε διαφορετικό χρωματισμό. Οι χορευτές σχηματίζουν έξι ζευγάρια και χορεύουν αντικριστά, περνώντας μία φορά από κάτω από τον συν-χορευτή τους και μια από πάνω. Τραγουδώντας ένα παραδοσιακό τραγούδι, οι κορδέλες μπλέκονται και σχηματίζουν ένα ωραίο σχέδιο. Αφού έρθουν όλοι πολύ κοντά, τότε αρχίζουν και χορεύουν από την αντίθετη φορά, το γαϊτανάκι ξεμπλέκεται και ο χορός τελειώνει.

Τι συμβολίζει όμως το γαϊτανάκι; Σε πολλές κοινωνίες, κυρίως αγροτικές, συμβολίζει την ομόνοια και την συναδέλφωση. Ο κυκλικός χορός κατά περίπτωση, υποδηλώνει τον κύκλο της ζωής, από την ζωή στον θάνατο, από την λύπη στην χαρά και από τον χειμώνα στην άνοιξη. Αυτά τα παραδοσιακά έθιμα σαν το γαϊτανάκι πρέπει να διατηρηθούν ζωντανά διότι είναι πολιτιστική μας κληρονομιά.

Πηγή : Paidorama.com [ http://www.paidorama.com/to-paradosiako-gaitanaki.html ]

ΑΠΟΚΡΙΑ

Με τον ευρύτερο όρο Αποκριά, ονομάζουμε τη χρονική περίοδο τριών εβδομάδων πριν από τη Μεγάλη Σαρακοστή. Ετυμολογικά, «αποκριά» σημαίνει «διακοπή της βρώσης κρέατος», αποχή από το κρέας..

Ξεκινά την πρώτη Κυριακή, που αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του «Τελώνη και Φαρισαίου».

Τη δεύτερη Κυριακή, που αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του «Ασώτου Υιού». Η τρίτη είναι της «Απόκρεω».
Η τελευταία Κυριακή της αποκριάς είναι η «Τυρινή» (τυροφάγου).
Το τέλος της αποκριάς είναι την αυγή της επόμενης μέρας: η πρώτη μέρα της Σαρακοστής, που ονομάζεται Καθαρά ∆ευτέρα

Η ελληνική Αποκριά έχει τις ρίζες της στην αρχαία Ελλάδα και συγκεκριμένα, στη Διονυσιακή λατρεία. Η παράδοση αυτή μας θυμίζει τις παγανιστικές τελετές των αρχαίων Ελλήνων, οι οποίοι μεταμφιέζονταν, έπιναν και γλεντούσαν προς τιμή του Διόνυσου, θεού του κρασιού, της γονιμότητας και του παιχνιδιού.

Οι Ρωμαίοι σύντομα υιοθέτησαν την ελληνική αυτή παράδοση και τη διέδωσαν σε ολόκληρο τον κόσμο. Κάποιοι υποστηρίζουν πως η Αποκριά προέρχεται από τα Σατουρνάλια ή τα Λουπερκάλια , τις  γιορτές των Ρωμαίων. Αυτή η παράδοση τελικά εξαπλώθηκε και σε άλλα μέρη του κόσμου μέσω της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της ανακάλυψης του Νέου Κόσμου. Ανεξάρτητα από την προέλευσή τους, βέβαια, αποτελούν αγαπημένη γιορτή μικρών και μεγάλων.

Συνώνυμη της λέξης Αποκριά είναι και η λέξη Καρναβάλι (Carnival) που προέρχεται από το λατινικό carnem levare (αποχή από το κρέας).

Την περίοδο της Αποκριάς, διαφορετικής από τις άλλες μέρες του χρόνου, κυριαρχούν το κέφι, οι αστεϊσμοί, τα πειράγματα αλλά κυρίως οι μεταμφιέσεις. Οι συνηθέστεροι τύποι αμφίεσης που συναντούμε την περίοδο αυτή είναι «ο γαμπρός και η νύφη», η καμήλα, η αρκούδα κλπ ανάλογα με την έμπνευση, τις δυνατότητες και τις παραδόσεις του κάθε τόπου.

Από τα πιο συνηθισμένα έθιμα της Αποκριάς είναι οι φωτιές που ανάβονται σε πολλά μέρη, σε πλατείες και σταυροδρόμια κατά τις βραδινές ώρες της τελευταίας Κυριακής. Έχουν διάφορες ονομασίες όπως: φανοί, κλαδαριές, καψαλιές κλπ. Στα Γιάννενα ονομάζονται τζαμάλες.

Σε πολλές περιοχές, ακόμη, πραγματοποιούνται και παρελάσεις από καρναβαλιστές. Άλλοι είναι πεζοί και άλλοι βρίσκονται πάνω σε άρματα, τα οποία κατασκευάζονται κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου μόνο για αυτή ειδικά τη μέρα. Συνήθως  γίνεται βράβευση της  καλύτερης συμμετοχής. Στο τέλος της εκδήλωσης ρίχνεται στη φωτιά ο βασιλιάς Καρνάβαλος.

Τα πιο γνωστά καρναβάλι στην Ελλάδα είναι της Πάτρας, της Νάουσας, της Κοζάνης, της Ξάνθης, της Βέροιας, των Σερρών, της Θεσσαλονίκης, του Τυρνάβου αλλά υπάρχει σε όλες τις πόλεις  και τα χωριά της χώρας.

ΤΟ ΤΡΙΩΔΙΟ

Η περίοδος της Αποκριάς είναι γνωστή και ως Τριώδιο και περιλαμβάνει τις τέσσερις πρώτες Κυριακές πριν τη Μεγάλη Σαρακοστή.

Το όνομα δόθηκε από το Τριώδιο, ένα εκκλησιαστικό βιβλίο το οποίο, αρχικά, περιείχε τρεις ωδές, σε αντίθεση με τα άλλα που έχουν εννιά ωδές. Περιέχει ύμνους που ψέλνονται από την Κυριακή του Τελώνου και Φαρισαίου, την ημέρα δηλαδή που αρχίζει η Αποκριά.

Η ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ

Η Τσικνοπέμπτη είναι η Πέμπτη της δεύτερης εβδομάδας του Τριωδίου, στο μέσο των τριών εβδομάδων του εορτασμού του καρναβαλιού. Πρόκειται για μια ετήσια γιορτή, η οποία, όπως υποδηλώνει και το όνομά της, βασικό χαρακτηριστικό της είναι το «τσίκνισμα», δηλαδή το ψήσιμο κρέατος στα κάρβουνα. Σκοπός της είναι να προετοιμάσει για τη σαρανταήμερη νηστεία πριν από το Πάσχα.

Στο πνεύμα των Αποκρεών  οι εκδηλώσεις του σχολείου μας με τις ταχυδαχτυλουργικές ικανότητες και τα αστεία του Κλόουν ,το κέφι και το χορό.