Οι μαθητές και οι μαθήτριες της τάξης μας συμμετείχαν στον διαγωνισμό αφίσας με θέμα τα ζώα στο πλαίσιο του περιβαλλοντικού προγράμματος με τίτλο: «Ζωή που Ανασαίνει: Τα Ζώα στο Αίγιο και σε όλη την Ελλάδα». Ο διαγωνισμός διοργανώθηκε με αφορμή το 1ο Φιλοζωικό Εκπαιδευτικό Συμπόσιο της Πανελλαδικής Φιλοζωικής και Περιβαλλοντικής Ομοσπονδίας, που πραγματοποιήθηκε στις 16 και 17 Μαΐου στον Πειραιά.
Κατά τη διάρκεια του Γ’ τριμήνου, στο πλαίσιο προγραμμάτων ευαισθητοποίησης που αποσκοπούν στην καλλιέργεια της ενσυναίσθησης και συνακόλουθα στην αποφυγή συμπεριφορών που εμπίπτουν στον σχολικό εκφοβισμό, οι μαθητές/τριες των Δ΄, Ε΄ και ΣΤ΄ τάξεων διάβασαν ιστορίες και ποιήματα και, αφού προβληματίστηκαν, συμμετείχαν σε δημιουργικές εργασίες.
Τα παιδιά της ΣΤ΄ τάξης κράτησαν σε ένα χρωματιστό χαρτόνι έναν στίχο από το ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη: «Την άνοιξη εάν δεν τη βρεις τη φτιάχνεις» και το διάβασαν με διάφορους τρόπους (δυνατά, ψιθυριστά) για να αποχαιρετήσουμε την άνοιξη και έτσι να κρατήσουμε το μήνυμά της και τον συμβολικό της χαρακτήρα, όπως μας τα προσφέρει ο ποιητής.
Η ομιλούσα Οδός
Στο πλαίσιο του σχεδίου δράσης της Τοπικής Ιστορίας και κατά τη διάρκεια του Β’ τριμήνου, τα παιδιά έγιναν δημοσιογράφοι και πήραν με μεταφορικό τρόπο συνέντευξη από την Οδό που διαμένουν. Η οδός με τη σειρά της γίνεται αφηγήτρια. Ξεκινώντας σε α΄ πρόσωπο και στη συνέχεια με την τεχνική της εγκιβωτισμένης αφήγησης συνεχίζοντας σε γ΄ πρόσωπο, μας πληροφορεί για την ιστορία του ονόματός της. Τα παιδιά συνέταξαν κείμενα, έχοντας στον νου τους ότι η Οδός αφηγείται. Με αυτό τον τρόπο προέκυψε η εργασία με τίτλο: “Η ομιλούσα Οδός”.
Από την ελιά στον έλατο
Η τάξη μετατράπηκε σε ένα λογοτεχνικό χριστουγεννιάτικο σαλόνι! Οι συμμετέχοντες της λογοτεχνικής αυτής τερτούλιας διάβασαν χριστουγεννιάτικες ιστορίες από το βιβλίο «Επτά ιστοριούλες γιορτινές και παράξενες επτά» και επέλεξαν αυτή που είχε πρωταγωνιστή ένα δάσος με έλατα γιατί είχαν σκοπό να δημιουργήσουν μία ιστορία με αφορμή τη φράση “τα δέντρα του τόπου μου μοιράζονται τις σκέψεις τους”. Μάθαμε πληροφορίες για τα έθιμα του στολισμού του δέντρου της ελιάς, της μυρτιάς και της δάφνης από έντυπο υλικό του Μουσείου Μπενάκη. Συζητήσαμε πώς από τον στολισμό της ελιάς φτάσαμε στο βαυαρικό έθιμο, την εποχή του Όθωνα, με τον στολισμό του έλατου στην πλατεία Συντάγματος και άλλες πλατείες, και αργότερα και μέσα στα σπίτια μας. Αναβιώσαμε το έθιμο δημιουργώντας στολίδια εκείνης της εποχής (αποξηραμένα φρούτα, πορτοκάλια διακοσμημένα με γαρύφαλλα, καρύδια τυλιγμένα σε ασημόχαρτο) και τα κρεμάσαμε σε κλαδιά ελιάς που στήσαμε δίπλα στο στολισμένο έλατο. Κοιτάξαμε τα δύο στολισμένα φυτά και φανταστήκαμε τι θα μπορούσαν να λένε εάν είχαν φωνή. Ίσως η ελιά να ήταν λυπημένη γιατί πλέον κανένας δεν τη στολίζει τα Χριστούγεννα ή οποιαδήποτε άλλη σκέψη. Κάναμε μία μικρή αποδόμηση της ιστορίας «Το δάσος που ταξίδευε» του Χρήστου Μπουλιώτη και δημιουργήσαμε δικές μας ιστορίες με βασικούς ήρωες μια ελιά και ένα έλατο. Παράλληλα γνωρίσαμε τους τρόπους φροντίδας της ελιάς και των εργασιών που απαιτούνται κατά τη διάρκεια της χειμωνιάτικης περιόδου.
Παρασκευή 29 Μαΐου 2026: Η κοινή πορεία μιας ολόκληρης χρονιάς ολοκληρώνεται δυναμικά! Η σύμπραξη τριών τμημάτων στη θεματική της Φιλαναγνωσίας οδηγεί στη συμμετοχή σε τελική παρουσίαση στο Πολύκεντρο Μυρτιάς.
Με τα παιδιά της Α΄ τάξης έγιναν μεγαλόφωνες αναγνώσεις λογοτεχνικών βιβλίων με τη συμμετοχή των παιδιών. Αναζητήσαμε τεχνικές δημιουργίας παραμυθιού (π.χ. δημιουργία χαρακτήρα, βασικών ηρώων, βοηθούς, ανταγωνιστές, μαγική ιδιότητα, σύγκρουση κ.ά.). Τα παιδιά έβαλαν τις ιδέες τους και δημιούργησαν κείμενα και εικόνες με σκοπό να φτιάξουν το δικό τους παραμύθι. Τα παιδιά της Γ΄ τάξης δραματοποίησαν το τραγούδι ενός θλιμμένου κλόουν και αναζήτησαν τους λόγους που του προξενούν λύπη. Τα παιδιά της Ε΄ τάξης έψαξαν τα συναισθήματα που κουβαλάει το σύννεφο των συναισθημάτων που ακούει και βλέπει τον κλόουν. Διάβασαν μεγαλόφωνα δύο ποιήματα του Κωνσταντίνου Καβάφη καθώς και σκόρπιους στίχους άλλων ποιημάτων που βρήκαν στη “βαλίτσα” του ποιητή. Τα επεξεργάστηκαν ώστε να διακρίνουν μέρη, τόπους, εποχές, πλάσματα, ήχους, μυρωδιές, χρώματα, συγκινήσεις και μπήκαν στη διαδικασία να δημιουργήσουν τα δικά τους ποιήματα. Οι στίχοι που προέκυψαν, μαζί με τους στίχους που είχαν γεννηθεί (σε προηγούμενη δράση) επιλέγοντας ένα έργο του ζωγράφου Πάνου Φειδάκη, αποτέλεσαν το ποίημα του κάθε παιδιού που το τοποθέτησε στη βαλίτσα του. Η δημιουργία της βαλίτσας του κάθε παιδιού, εικαστικά, έχει επιρροές από το έργο του ζωγράφου Αλέξη Ακριθάκη. Στην τελική εκδήλωση στο δίκτυο Φιλαναγνωσίας στο Πολύκεντρο τα παιδιά της Α’ τάξης δραματοποίησαν σε αφηγηματική και διαλογική μορφή το παραμύθι τους, του οποίου οι ήρωες συναντήθηκαν επί σκηνής με τον θλιμμένο κλόουν της Γ’ τάξης και με τους ταξιδευτές της Ε’ τάξης που κρατούσαν τις βαλίτσες τους. Ο τίτλος αυτής της σύμπραξης ήταν «Να δω αν χαμογελάς».
Την απάντηση την πήραμε άμεσα… Ναι, χαμογελάς!
Το πόστερ
Η Δ΄2 τάξη παρουσίασε ένα τετράστιχο ποίημα φτιαγμένο σε δεκαπεντασύλλαβο, που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος και αναφέρεται σε 11 σημαντικά ιστορικά μνημεία του Αιγίου. Η παρουσίαση συνοδεύθηκε από σχετικό φωτογραφικό υλικό.
Η Ε΄2 τάξη διάβασε μια παρουσίαση με πληροφορίες για μνημεία της περιοχής μας με ιστορική σημασία. Έπειτα οι μαθητές με το κοινό έπαιξαν ένα διαδραστικό παιχνίδι γνώσεων (φτιαγμένο με την εφαρμογή Genially) με ερωτήσεις που σχετίζονταν με τις προηγούμενες πληροφορίες.
Η μαθητική παρουσίαση στο φεστιβάλ ολοκληρώθηκε με ένα χορευτικό δρώμενο βασισμένο στο τραγούδι: «Στο Αίγιο απόψε» (το τραγούδι δημιουργήθηκε με την εφαρμογή SUNO).
Κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β΄ τάξης συμμετείχαν σε ένα καινοτόμο πρόγραμμα STEAM, το οποίο ολοκληρώθηκε και παρουσιάστηκε με επιτυχία. Ο τίτλος του ήταν: «Το φως, τα χρώματα και ο ήχος παίζουν παρέα στο σχολείο μας».
Το STEAM συνδυάζει την Επιστήμη, την Τεχνολογία, τη Μηχανική, τις Τέχνες και τα Μαθηματικά, δίνοντας στα παιδιά τη δυνατότητα να μαθαίνουν μέσα από τη διερεύνηση, τη συνεργασία και τη δημιουργία.
Στο πλαίσιο του προγράμματος οι μαθητές εργάστηκαν ομαδικά, πραγματοποίησαν δραστηριότητες και κατασκευές, αξιοποίησαν ψηφιακά εργαλεία και ανέπτυξαν δεξιότητες όπως η πρωτότυπη σκέψη, η επίλυση προβλημάτων και η δημιουργικότητα.
Η τελική παρουσίαση στο Μουσείο Επιστημών και Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 28 Μαΐου, ήταν μια υπέροχη εμπειρία για τα παιδιά, τα οποία παρουσίασαν με ενθουσιασμό στο κοινό την ορχήστρα τους, όπου, αντί για μουσικά όργανα είχαν σχολικά αντικείμενα και μοιράστηκαν όσα έμαθαν κατά τη διάρκεια του προγράμματος για το φως, το ουράνιο τόξο και τον ήχο. Δείτε το βίντεο της παρουσίασης!
Συγχαρητήρια σε όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες για τη συμμετοχή, τη συνεργασία και την εξαιρετική τους προσπάθεια! Ευχαριστούμε επίσης την κα Μαρία Καβούνη και την κα Χρύσα Κουνινιώτη για την αμέριστη στήριξη, τη δημιουργική συνεργασία, καθώς και για τη συμμετοχή τους στην παρουσίαση του προγράμματός μας.
Η Τετάρτη, 27-5-2026, ήταν μια μέρα αφιερωμένη από τους/τις μαθητές/τριες των Ε΄ και ΣΤ΄ τάξεων στη ναυτική ιστορία της χώρας μας, καθώς είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν το Πλωτό Ναυτικό Μουσείο Θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ», καθώς και το υποβρύχιο «Πρωτεύς» (S-113) που λειτουργεί ως το πρώτο επισκέψιμο υποβρύχιο – μουσείο στην Ελλάδα και βρίσκονται ελλιμενισμένα στο Πάρκο Ναυτικής Παράδοσης στη Μαρίνα Φλοίσβου στο Παλαιό Φάληρο. Και τα δύο αποτελούν μουσεία – ζωντανούς χώρους ναυτικής μνήμης, αφιερωμένα στους ανθρώπους που τα υπηρέτησαν εκτελώντας ευσυνείδητα την αποστολή τους.
