Με συντροφιά τη μελωδία του Σταύρου Ξαρχάκου (Προσκύνημα, Το Μεγάλο μας Τσίρκο) και υπό την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών Αντριάνας Γκότα (Δ1) και Θεοδωρίδου Κωνσταντίνας (Δ2), οι μαθητές/τριες της Δ’ τάξης παρουσίασαν μια επετειακή αναδρομή, που στόχο δεν είχε μόνο τη σύνοψη των γεγονότων εκείνων των ημερών, αλλά και την ανάδειξη του απόηχού τους στις διάφορες μορφές έκφρασης του πολιτισμού, όπως η λογοτεχνία, η μουσική, η ζωγραφική, το θέατρο, κ.α. Οι μαθητές/τριες υπηρέτησαν με αξιοπρέπεια και σεβασμό τον δύσκολο ρόλο τους χαρίζοντας χαμόγελα ικανοποίησης και περηφάνιας σε γονείς και εκπαιδευτικούς.
Τη γιορτή “έντυσε” με μια εξαιρετική ζωγραφική απεικόνιση του Πολυτεχνείου η ταλαντούχα Εικαστικός του σχολείου μας κα. Μπόμπορη, ενώ καθ’ όλη τη διάρκεια της αφήγησης δεν έλειπαν τα τραγούδια, τα ηχητικά ντοκουμέντα και οι σχετικές φωτογραφίες από τις μέρες της εξέγερσης.
Ιδιαίτερη συγκίνηση στους θεατές προκάλεσε η εναρκτήρια ομιλία της Διευθύντριας του σχολείου κας. Παλαΐνη, η οποία επιχείρησε να αναδιηγηθεί τα γεγονότα της επταετίας και του Πολυτεχνείου μέσα από τα παιδικά μάτια του εξάχρονου εαυτού της. Τέλος, η γιορτή ολοκληρώθηκε με μια σύντομη ομιλία της κας. Θεοδωρίδου για τους νεκρούς του Πολυτεχνείου, η οποία αποκατέστησε την ιστορική αλήθεια και μας υπενθύμισε ότι ο αγώνας για ελευθερία, δικαιοσύνη και δημοκρατία δεν τελειώνει ποτέ.
Εδώ… Και εκεί… Και πάντα και παντού… Πολυτεχνείο!
