Έλα βρε Χαραλάμπη
να σε παντρέψουμε,
να φάμε και να πιούμε
και να χορέψουμε!
Δεν την θέλω!
Θα την πάρεις!
Άλλα λόγια πέστε βρε παιδιά…
Τι καμώματα είναι τούτα;
Με το ζόρι παντρειά;
Πάρτηνε, Χαραλάμπη
κι είναι νοικοκυρά:
Σκουπίζει, ξεσκονίζει
τον χρόνο μια φορά!
Φωνάξτε τους παπάδες
κι ανάψτε τα κεριά
γιατί ο Χαραλάμπης
δεν θέλει παντρειά!!!!!
Αν όλα τα παιδιά της Γης…
Παιχνίδι: “Γυρίζει, γυρίζει η Γη… να μείνει να μείνει στο τρύπιο το καμίνι…” με τις ηπείρους.
Ταυτίσαμε χώρες και πόλεις με τα σύμβολα και τα αξιοθέατά τους
Παίξαμε κάρτες μνήμης με σημαιούλες από διάφορες χώρες της Ευρώπης:
Δείξαμε στον χάρτη της Ευρώπης χώρες τις οποίες κάποια παιδιά έχουν επισκεφτεί:
Και φτιάξαμε τη σημαία της Ευρώπης:
Οι Χόκλα – Μπόκλα ήταν μια ομάδα παιδιών σαν κι εμάς, μόνο που δεν είχαν πατρίδα και αποφάσισαν να βρουν μία. Έτσι, ντυμένοι με απλά ρούχα και με καρδούλες στα μάγουλα για να δείχνουν ότι τους οδηγεί η αγάπη, ξεκίνησαν το μεγάλο τους ταξίδι.
Πρώτος σταθμός τους ο καταυλισμός των Τσιγγάνων. Οι Χόκλα – Μπόκλα είδαν μια ομάδα Τσιγγάνων που είχε μαζευτεί γύρω από μια φωτιά. Ο Αρχηγός τους καλωσόρισε και αφού τα παιδιά εξήγησαν πού πηγαίνουν και τι ψάχνουν, ο Αρχηγός τους είπε πως κι οι Τσιγγάνοι έχουν τον ίδιο σκοπό. Έτσι, έγιναν όλοι μια παρέα κι άρχισαν οι χοροί που κράτησαν μέχρι αργά. Μετά κοιμήθηκαν και την επόμενη μέρα ξεκίνησαν όλοι μαζί τραγουδώντας και χορεύοντας για την άγνωστη γη…
Το παρδαλό καραβάνι λοιπόν κάποια στιγμή βρέθηκε στην περιοχή των Ινδιάνων. Και ο θόρυβος που προκαλούσαν οι χοροί και τα γέλια τους ξύπνησε τους Ινδιάνους. Ο Αρχηγός, ο Ελεύθερος Αετός, κάλεσε έκτακτο συμβούλιο τους Ινδιάνους και καπνίζοντας την πίπα του τους είπε να πάνε να τους φέρουν εκεί μπροστά του.
Και έτσι οι Χόκλα – Μπόκλα με τους Τσιγγάνους βρέθηκαν μπροστά στον Αρχηγό, ο οποίος κατάλαβε πως έρχονταν με καλό σκοπό και άρχισαν όλοι μαζί να χορεύουν. Αφού συζήτησαν, κατέληξαν όλοι πως αναζητούν μια πατρίδα που θα βασιλεύει η αγάπη, η ελευθερία και ο αλληλοσεβασμός. Και η μεγάλη πλέον παρέα ξεκίνησε για μια νέα πατρίδα.
Και έφτασαν στους Κινέζους. Έβαλαν τα χέρια τους στο μέρος της καρδιάς για να δείξουν πως έρχονται με καλό σκοπό και οι Κινέζοι υποκλίθηκαν και όταν έγιναν όλοι μαζί μια παρέα, οι Κινέζοι τους ρώτησαν πού πηγαίνουν. Και όταν άκουσαν την απάντησή τους τούς είπαν πως κι οι ίδιοι αναζητούν ακριβώς τα ίδια πράγματα!
Και όλοι μαζί πια, Οι Χόκλα – Μπόκλα, οι Τσιγγάνοι, οι Ινδιάνοι και οι Κινέζοι, σχημάτισαν μια μεγάλη αλυσίδα μπλέκοντας τα χέρια τους και το έριξαν στο τραγούδι, έχοντας βρει πλέον αυτό που έψαχναν!
Το θεατρικό λέγεται «Το Καραβάνι της Ελπίδας» της Γωγώς Αγγελοπούλου, από το περιοδικό «Παράθυρο στην εκπαίδευση του παιδιού» τεύχος 13.
Με αφορμή την αλλαγή του μήνα από τον Ιανουάριο στον Φεβρουάριο, το μεγάλωμα της ημέρας αλλά και τις αλλεπάλληλες κακοκαιρίες των δυο προηγούμενων μηνών, ασχοληθήκαμε με τον καιρό και τις αλλαγές του ξεκινώντας πρώτα με τα σημεία του ορίζοντα και στη συνέχεια με τους ανέμους και τα ονόματά τους ανάλογα από την κατεύθυνση που φυσούν και παίξαμε παιχνίδια προσανατολισμού στον χώρο.
Και ένας μαθητής έφερε μια πυξίδα και έδειξε σε όλους τη βελόνα που δείχνει πάντα τον Βορρά.
Συζητήσαμε για διάφορες καιρικές συνθήκες βλέποντας εικόνες και για την πρόβλεψη του καιρού από τους Μετεωρολόγους, οι οποίοι συμβουλεύονται τον Μετεωρολογικό Δορυφόρο και μας παρουσιάζουν το Δελτίο του Καιρού. Επίσης αναφερθήκαμε στο πόσο δυνατά φυσάνε οι άνεμοι και πως αυτή τη δύναμη την μετράμε σε Μποφόρ. Όσο πιο μεγάλοι οι αριθμοί, τόσο περισσότερη και η ένταση των ανέμων.
Και προσπαθήσαμε να παρουσιάσουμε το δικό μας Δελτίο του Καιρού με την βοήθεια ενός γεωφυσικού και ενός πολιτικού χάρτη της Ελλάδας, στους οποίους τοποθετήσαμε τα σύμβολα των σημείων του ορίζοντα και στη συνέχεια και τα σύμβολα του καιρού σε κάθε περιοχή αλλά και τους βαθμούς των μποφόρ στις θάλασσες!
Και στο τέλος, σε ατομικό φύλλο εργασίας, δημιούργησαν το δικό τους δελτίο καιρού, σχεδιάζοντας τα σύμβολα των καιρικών συνθηκών σε μικρά καρτελάκια, τα οποία στη συνέχεια έκοψαν στο περίγραμμα και κόλλησαν επάνω στον χάρτη τους.
Με αφορμή τα προγράμματα “ο εαυτός μου” και “η υγεία μου”, παίξαμε τρία αγαπημένα παραμύθια:
Τον Πινόκιο:
Και με τον πατέρα του, τον Γερο – Τζεπέτο (με… διαφορετικούς ηθοποιούς!!!)
Την Αλεπού και το Κοράκι:
Και την Έλεν Κέλερ:
(Η νεαρή ‘Ελεν Κέλερ είναι εκ γενετής τυφλή, κουφή και μουγκή κι έτσι ανίκανη να επικοινωνήσει με τους γύρω της, γεγονός που την κάνει να φέρεται βίαια και παράλογα. Οι απεγνωσμένοι γονείς της ζητούν βοήθεια από την δασκάλα ‘Αννι Σάλιβαν. Με την επιμονή και την αγάπη της, αλλά κυρίως με το πείσμα της, η ‘Αννυ καταφέρνει να εισχωρήσει στον μοναχικό κόσμο της ‘Ελεν, να την διδάξει να αυτοεξυπηρετείται, να επικοινωνεί με το περιβάλλον της και να διαβάζει με το Σύστημα Μπράιγ.)
Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον ασχοληθήκαμε και φτιάξαμε ένα μεγάλο παζλ για τη γη. Παρατήρησαν τις ηπείρους και τα χαρακτηριστικά τους.
Μιλήσαμε για την Κίνα και ζωγραφίσαμε έναν κινέζικο δράκο με φωτεινά χρώματα, σύμβολο καλοτυχίας και ευημερίας.
Στο πλαίσιο της ανάπτυξης της θεματικής ενότητας “Ζώα-ταξινόμηση σε βασικές κατηγορίες” μιλήσαμε για τα πουλιά και τις συνθήκες διαβίωσής τους το χειμώνα. Τα παιδιά έφτιαξαν ατομικά κολάζ με εφημερίδες και γλασέ.
Επιπλέον αναπτύξαμε παιχνίδια φωνολογικής επίγνωσης με ονόματα ζώων, όπου συνθέτουμε τις λέξεις και διαβάζουμε μαζί.
Κι ακόμη, φτιάξαμε σκαντζοχοιράκια με λεμόνι κι οδοντογλυφίδες. Και βάλαμε τόσες οδοντογλυφίδες όσες λέει ο αριθμός.
Έχω κι εγώ ταυτότητα, με όνομα, επώνυμο και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά!!!
Έχω 1 λαιμό, 2 αυτάκια, 1 κεφάλι, 1 στοματάκι, 2 ματάκια, 2 χεράκια και 2 ποδαράκια!
Έχω και ένα σωματάκι με εξωτερικά χαρακτηριστικά…
Συμπληρώνω ο,τι λείπει:
…Αλλά έχω και εσωτερικά όργανα!
Και για να είμαι καλά θα πρέπει να τηρώ τους κανόνες της υγείας!
Κάρτες Μνήμης
Να επιλέγω τις σωστές υγιεινές τροφές από όλες τις ομάδες των τροφίμων:
Να μαθαίνω να ξεχωρίζω τις υγιεινές από τις μη υγιεινές τροφές:
Και να γνωρίζω την προέλευση των τροφίμων:
Α, α, α αρχίζει η παγωνιά!
Πάει ο ήλιος έχει φύγει
και το κρύο μας τυλίγει.
Α, α, α αρχίζει η παγωνιά!
Ε, ε, ε, χειμώνα παγερέ!
Ξύλα ανάβουν μες τα τζάκια
και ζεσταίνουν τα σπιτάκια.
Ε, ε, ε, χειμώνα παγερέ!
Ι, ι, ι, βοριάδες τσουχτεροί!
Πόρτες παραθύρια κλείστε
τους ανέμους έξω αφήστε.
Ι, ι, ι, βοριάδες τσουχτεροί!
Ο, ο, ο, ζεστά που θα ντυθώ!
Έξω στην αυλή θα τρέξω
και χιονόμπαλες θα παίξω
Ο, ο, ο, ζεστά που θα ντυθώ!
Ου, ου, ου, το κρύο πάει παντού!
Τα χεράκια ξυλιασμένα
και τα πόδια παγωμένα
Ου, ου , ου, το κρύο πάει παντού!
– Μαθαίνουμε το παραπάνω τραγουδάκι και το τραγουδάμε.
– Παίζουμε το παρακάτω παιχνίδι: Έχουμε καρτέλες με τα φωνήεντα, πεζά και κεφαλαία. Ένα παιδί επιλέγει ένα φωνήεν προφέροντάς το δυνατά και ένα άλλο παιδί καλείται να ενώσει τις καρτέλες του πεζού και κεφαλαίου φωνήεντος που επέλεξε το πρώτο παιδί.
Χωριζόμαστε σε ομάδες, τόσες όσες και τα φωνήεντα (και το “ου”!). Τραγουδάμε το τραγουδάκι και όποια ομάδα ακούει το φωνήεν της (τον ήχο), σηκώνεται και χορεύει. Έπειτα τα παιδιά της κάθε ομάδας χρωματίζουν σε Α4 το φωνήεν τους.
Ξανατραγουδάμε το τραγουδάκι αλλά αυτή τη φορά η ομάδα που ακούει τον ήχο από το φωνήεν της, σηκώνεται και χορεύει κρατώντας και το φύλλο Α4 με το χρωματισμένο φωνήεν.
Σε ατομικό φύλλο εργασίας, κυκλώνουμε σε κάθε στίχο και το αντίστοιχο φωνήεν.
Ο Αέρας θύμωσε,
με τον Ήλιο μάλωσε.
Ο Αέρας έλεγε:
– Είμαι δυνατότερος!
Και ο Ἥλιος έλεγε:
– Σε περνώ στη δύναμη!
Ένας γέρος γεωργός
με τη μαύρη κάπα του
στο χωράφι πήγαινε.
Ο Αέρας λάλησε:
– Όποιος έχει δύναμη
παίρνει από τον γέροντα
τη χονδρή την κάπα του!
Φύσησε, ξεφύσησεν,
έσκασε στο φύσημα,
άδικος ο κόπος του.
Κρύωσεν ο γέροντας
και διπλά τυλίχθηκε
στη χονδρή την κάπα του.
Μα κι ο Ήλιος λάλησε:
– Όποιος έχει δύναμη
παίρνει από το γέροντα
τη χονδρή την κάπα του!
Έφεξεν ολόλαμπρος,
καλοσύνη σκόρπισε,
κι έβγαλεν ο γέροντας
τη χονδρή την κάπα του.
Πάλι ξαναλάλησε:
– Άκουσε και μάθε το,
σε περνώ στη δύναμη,
γιατί πας με το κακό
κι εγώ πάω με το καλό!
(Γεώργιος Δροσίνης)
Πρόσφατα σχόλια