Επιστρέψαμε από το Πάσχα και μετά από τόσο καιρό που είχαμε να βρεθούμε, μιλήσαμε για τις εμπειρίες μας, τα όσα είδαμε, ακούσαμε, γευτήκαμε, μυρίσαμε και αγγίξαμε και όσα γενικά μας έκαναν εντύπωση. Έπειτα το κάθε παιδί συμπλήρωσε ένα σχετικό φύλλο εργασίας.

Είδαμε να καίνε τον Ιούδα, γευτήκαμε σοκολατένιο αυγό, ακούσαμε πυροτεχνήματα και τις καμπάνες, αγγίξαμε τις λαμπάδες μας, μυρίσαμε το σουβλιστό αρνί και άλλα πολλά.

Κι έτσι αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με τις 5 μας αισθήσεις που μας βοηθάνε να ανακαλύπτουμε τον κόσμο γύρω μας.

ΟΣΦΡΗΣΗ

Κάθε παιδί έκλεινε τα μάτια του με μαντήλι και καλούνταν να μαντέψει τι ήταν αυτό που μύριζε. Άλλα μύριζαν υπέροχα και άλλα κάπως……άσχημα. Ξύδι, λουλούδι, μωρομάντηλο, κρεμμύδι, δυόσμος, μπανάνα κλπ. Μετά την αποκάλυψη της κάθε μυρωδιάς, το έδιναν σε όλους τους συμμαθητές τους να το μυρίσουν κι εκείνοι.

ΑΦΗ

Πάλι με κλειστά μάτια έπρεπε να μαντέψουν τι αντικείμενο κρατούσαν στα χέρια τους. Άλλοτε σκληρό, άλλοτε μαλακό, άλλοτε τραχύ. Μήλο, κουκουνάρι, μαρκαδόρος, σφουγγάρι, αρκουδάκι κλπ. Έπειτα όλα τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να αγγίξουν τα αντικείμενα αυτά με τα χέρια τους.

Όμως η αίσθηση της αφής λειτουργεί μέσω του δέρματος σε όλο μας το σώμα. Έτσι βγάλαμε τα παπουτσάκια μας και τις καλτσούλες μας και περπατήσαμε πάνω στο αισθητηριακό μονοπάτι ( sensory path) του σχολείου μας με μεγάλη λαχτάρα. Περπατήσαμε πάνω σε καλαμπόκια, σε βότσαλα, σφουγγάρια διαφόρων ειδών, σε πλαστικό γρασίδι, εφημερίδες. Κάποια από αυτά ήταν «γαργαλιστικά», άλλα σκληρά, άλλα μαλακά κλπ.

ΓΕΥΣΗ

Καθώς υπάρχουν παιδιά με αλλεργίες στο σχολείο μας, την γεύση την επεξεργαστήκαμε μόνο με εικόνες και ταξινομήσαμε τα είδη των γεύσεων. Γλυκό, ξινό, αλμυρό, πικρό.

ΑΚΟΗ

Για να επεξεργαστούμε την αίσθηση της ακοής, αξιοποιήσαμε ένα βίντεο στο Youtube με διάφορους ήχους. Κάποιους ήχους από αυτούς δυσκολευτήκαμε να τους αναγνωρίσουμε. Έπειτα παίξαμε με ένα αυτοσχέδιο τηλέφωνο και είδαμε πώς ταξιδεύει ο ήχος μέσα από ένα μακρύ σχοινάκι.

ΟΡΑΣΗ

Τέλος, η πολύτιμη όραση! Την επεξεργαστήκαμε αντίστροφα. Πώς είναι να μην βλέπουμε; Πώς περπατάμε χωρίς να βλέπουμε; Πώς φτάνουμε στον προορισμό μας; Πώς δεν σκοντάφτουμε στα εμπόδια; Κλείσαμε τα μάτια, πήραμε ένα μπαστούνι και περπατήσαμε ανάμεσα από τα εμπόδια. Νιώσαμε, για λίγο, όπως οι άνθρωποι με προβλήματα όρασης. Επιστρατεύσαμε όμως και την αίσθηση της ακοής, όπου κάποιο παιδί μας μιλούσε, μας καθοδηγούσε και φτάναμε κοντά του.

Παίξαμε ελεύθερα κουκλοθέατρο με τις 5 αισθήσεις.

Ολοκληρώσαμε κάνοντας και τον αριθμό «5» συμπληρώνοντας το φύλλο εργασίας.

Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου, υποδεχτήκαμε στο σχολείο μας τη συνάδελφο και συγγραφέα Άννα Στουμπίδη, η οποία μας παρουσίασε το βιβλίο της «Θυμάμαι μόνο ν’ αγαπώ». Πρόκειται για μια τρυφερή ιστορία που αναφέρεται στα άτομα που πάσχουν από τη νόσο Αλτσχάιμερ.

H παρουσίαση πραγματοποιήθηκε με διασκεδαστικό και βιωματικό τρόπο, με τη χρήση κουκλών-ηρώων, βοηθώντας τα παιδιά να κατανοήσουν ένα απαιτητικό θέμα με ευκολία και ευχάριστη διάθεση. Ευχαριστούμε πολύ!!!!!