Την Πέμπτη 2 Απριλίου, ημέρα των γενεθλίων του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου, πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας μια μικρή γιορτή αφιερωμένη στην αξία του βιβλίου και της φιλαναγνωσίας.
Ο Διευθυντής του σχολείου μίλησε στους μαθητές για την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, τη σημασία της ανάγνωσης και την αξία των βιβλίων. Παρουσίασε επίσης τη φετινή αφίσα και το μήνυμα της ημέρας, τα οποία είχαν δημιουργηθεί από το Κυπριακό Τμήμα της IBBY (Κυπριακός Σύνδεσμος Παιδικού και Νεανικού Βιβλίου), με κεντρική φράση: «Φυτέψτε ιστορίες και ο κόσμος θα ανθίσει». Το φετινό μήνυμα παρουσιάστηκε δραματοποιημένο από την εκπαιδευτικό Θεατρικής Αγωγής και το τμήμα Δ1. Το τμήμα Δ2 παρουσίασε το δεκάλογο του καλού αναγνώστη.
Παρουσιάστηκε επίσης ένα παλαιότερο μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου, το οποίο δραματοποίησαν οι μαθητές του Β1.
Τις προηγούμενες ημέρες, οι μαθητές, με τη βοήθεια της εκπαιδευτικού Εικαστικών του σχολείου, είχαν δημιουργήσει δύο αφίσες αφιερωμένες στην Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, οι οποίες εκτέθηκαν στον χώρο της εκδήλωσης.
Το φετινό μήνυμα έγραψε η συγγραφέας Έλενα Περικλέους ενώ την αφίσα δημιούργησε η εικονογράφος Σάντρα Ελευθερίου.
Μήνυμα Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου 2026
«Φυτέψτε ιστορίες και ο κόσμος θα ανθίσει»
Μια φορά και έναν καιρό, γεννήθηκε ένα παιδί το οποίο ήθελε να ζήσει καλύτερα από τους ήρωες των παραμυθιών που ζούσανε απλώς καλά.
Μεγάλωνε και άλλαζε. Διάβαζε και μεταμορφωνόταν.
Γινόταν Δον Κιχώτης και πολεμούσε τους ανεμόμυλους.
Γινόταν Αλίκη και ζωντάνευε τα θαύματα.
Γινόταν Ρομπέν και έσωζε τα δάση.
Γινόταν λύκος και έφτιαχνε αγέλες που τραγουδούσαν στο φεγγάρι.
Περνούσαν τα χρόνια, μα ο κόσμος δεν άλλαζε όπως ποθούσε.
Κατάφερε όμως να φτιάξει έναν δικό του κόσμο. Σε μια αυλή με κήπο. Έβαλε μέσα ό,τι αγαπούσε. Πέρασαν κι άλλα χρόνια, και αφού γινόταν ολοένα και σοφότερος με τα διαβάσματά του, βρήκε τη λύση.
Ήρθε φθινόπωρο. Όργωσε καλά τη γη και φύτεψε.
Χειμώνιασε. Περίμενε να λιώσει το λευκό χαλί. Βιβλιοπαρέα είχε εκλεκτή και έκανε υπομονή.
Την άνοιξη πετάχτηκαν τα πρώτα φυλλαράκια. Μεγάλωσαν κορμοί, κλαδιά, ξεπρόβαλαν μπουμπούκια. Γέμισε η ψυχή με χρώματα και αρώματα.
Το καλοκαίρι; Βάρκες, ιστιοφόρα, αερόστατα, ποδήλατα… Ταξίδευε παντού!
Ήξερε πια με βεβαιότητα πως μόνο έτσι θα τον άλλαζε τον κόσμο.
Έγινε φυτευτής.
Φυτευτής ιστοριών μαγικών.
Έσπερνε λέξεις, λίπαινε εικόνες, σκάλιζε μαγεία, πότιζε φαντασία και φύτρωναν ιστορίες. Μετά; Κλάδευε αγάπη και χάριζε μπουκέτα στους περαστικούς.
Μπουκέτα ειρήνης, ελπίδας, δύναμης, πίστης στο αδύνατο. Μπουκέτα μικρών θαυμάτων για τον καθένα.
Κάθε άνοιξη, στις 2 του Απρίλη, οι ιστορίες που φύτευε άνθιζαν τον κόσμο.
Α, και με τα εργαστήρια κηπουρικής μοιραζόταν τη γνώση του φυτέματος με μεγάλους και μικρούς.
Και έγινε ο κήπος του ο Κήπος της Ελπίδας και η αυλή του η Αυλή των Θαυμάτων, με τον θαυματοποιό πάντα εκεί, να ξετυλίγει κόκκινες κλωστές ιστοριών.
Έλενα Περικλέους