Εδώ και μήνες, κάθε Τρίτη απομεσήμερο όταν το σχολείο άδειαζε, μια ομάδα 15 μαθητριών και μαθητών της Γ’ Γυμνασίου ανέβαιναν στον 1ο όροφο. Εκεί, μαζί με τον καθηγητή τους διάβαζαν ποιήματα του Νίκου Γκάτσου και άκουγαν τις θεσπέσιες μουσικές του Μάνου Χατζηδάκι. Δεν ήταν ώρα για μάθημα, αλλά για ένα ταξίδι λέξεων, νοημάτων, μελωδιών, ονειροπόλησης και κάποιες φορές εσωτερικής αναζήτησης και συγκίνησης. Η ομάδα μας γνώρισε δύο σπουδαίους Έλληνες δημιουργούς που για δεκαετίες συντροφεύουν τις δύσκολες αλλά και τις όμορφες στιγμές στις ζωές των ανθρώπων και παραμένουν σήμερα στην κορυφή της καλλιτεχνικής ευαισθησίας. Κάποια στιγμή αποφασίστηκε πως ένα ταξίδι σε ένα όμορφο τόπο με παράδοση στην τέχνη, τα γράμματα, τη μουσική, θα έκλεινε τέλεια την πολιτιστική μας δράση και η Κέρκυρα έλαμψε ως ιδανικός προορισμός.
Έτσι, το βροχερό πρωινό του Σαββάτου 29 Μαρτίου, ξεκινήσαμε για την Ηγουμενίτσα. Η πρώτη μας στάση ήταν το παραδοσιακό πετρόκτιστο Μέτσοβο και η διάσημη πινακοθήκη του Ε. Αβέρωφ-Τοσίτσα, όπου θαυμάσαμε πολλά από τα πιο σημαντικά έργα της ελληνικής ζωγραφικής! Όταν φτάσαμε στην Κέρκυρα φάνηκαν τα πρώτα ανοίγματα στον ουρανό. Η φανερή επιρροή της ιταλικής αρχιτεκτονικής, με τα καντούνια, τις καμάρες και τις μικρές διάσπαρτες πλατείες, έχουν κάνει την Κέρκυρα πραγματικό στολίδι. Η ομάδα ενθουσιάστηκε και δεν σταματούσε να φωτογραφίζει. Απογευματινές ζεστές σοκολάτες στη πλατεία “Λιστόν” και αργότερα βραδινό φαγητό στο ξενοδοχείο. Η νυχτερινή επιτήρηση των καθηγητών στους διαδρόμους του ξενοδοχείου, κατέληξε στην πιο όμορφη και ειλικρινή παρέα, όταν οι μαθήτριες/-τές κάθισαν κατά μήκος του διαδρόμου και άρχισαν να μιλούν για το τι ονειρεύονται να σπουδάσουν στη ζωή τους.
Κυριακή πρωί. Με λιακάδα ξεκίνησε η επίσκεψη στο Κανόνι, απομεινάρι της γαλλικής πυροβολαρχίας του 1798. Κατηφορίσαμε την πλαγιά έως τη θάλασσα στο γραφικό νησάκι με την ιερά μονή των Βλαχερνών. Ακριβώς πίσω του βρίσκεται το άλλο διάσημο νησί, το Ποντικονήσι. Επίσκεψη στους κήπους του Μον Ρεπό με τα αιωνόβια δένδρα και την έπαυλη που έχτισε το 1831 ο Άγγλος αρμοστής Adams για την κερκυραία σύζυγό του. Επίσκεψη στο μουσείο Ασιατικής Τέχνης στο βρετανικό ανάκτορο Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου, με χιλιάδες εκθέματα όπως πανοπλίες Σαμουράϊ, μάσκες θεάτρου, κεραμικά, φορεσιές κ.α., από την Κίνα, Ιαπωνία, Κορέα, Ινδία, Μογγολία. Βόλτες στο κέντρο της πόλης, η λατρεία με τα καντούνια συνεχίζεται και φυσικά οι φωτογραφίσεις. Βραδινή έξοδος για φαγητό, με ζωντανή μουσική και χορό, όπου πάλι αποδεικνύεται πως το σχολείο μας χορεύει καλύτερα από όλα τα άλλα!
Δευτέρα, η πιο γεμάτη μέρα: Πρώτη στάση στην εταιρεία παραδοσιακών ποτών και προϊόντων Λάζαρη, όπου αγοράστηκαν δώρα για γονείς και φίλους. Επίσκεψη στο Παλαιό Φρούριο. Το Ενετικό Παλαιό Φρούριο που θεωρείται ένα οχυρωματικό αριστούργημα, χτίστηκε σε δύο περιόδους από τους Ενετούς, ενώ από τον 16ο αιώνα και μετά δεν έχει ουσιαστικά αλλάξει. Πολύ αργότερα το 1840, έχτισαν εκεί οι Άγγλοι τον ιερό ναό του Αγ. Γεωργίου που εξωτερικά θυμίζει αρχαίο οικοδόμημα. Επόμενη δράση, η επίσκεψη στο Μουσείο Διονυσίου Σολωμού που ήταν το σπίτι του ποιητή για αρκετά χρόνια και ενημέρωση από τους υπαλλήλους για την ζωή και το έργο του. Είδαμε εκθέματα με μερικά χειρόγραφα του, κι επίσης χαρακτικά και ζωγραφικούς πίνακες που απεικονίζουν τον εθνικό ποιητή.
Λίγο αργότερα, στην πλατεία της Ιεράς Μητρόπολης της Κέρκυρας, μπροστά στα χαρούμενα μάτια των πρώτων ευρωπαίων τουριστών, οι μαθήτριες μας χορεύουν εξαιρετικά τον Ζορμπά του Μίκη Θεοδωράκη. Η επίσκεψη στο Casa Parlante, ένα αρχοντικό του 19ου αιώνα πιστής διακόσμησης που έχει κινούμενες “ανθρώπινες” φιγούρες, μας έδωσε μία εικόνα της ζωής από εκείνη την εποχή. Ελεύθερος χρόνος για βόλτα, μεσημεριανό φαγητό και μετά εκδρομή στη πασίγνωστη Παλιοκαστρίτσα. Επίσκεψη στο μοναστήρι της Υπεραγίας Θεοτόκου το οποίο βρίσκεται σε ένα εκπληκτικό σημείο με απίθανη θέα, ένα πραγματικά μαγευτικό τοπίο. Βόλτα κάτω στη παραλία της Παλαιοκαστρίτσας, παιχνίδια, ακροβατικά και τρεξίματα στην άμμο, διαγωνισμός στο ποιος θα πετάξει πιο μακριά την πέτρα στη θάλασσα, γέλια, τραγούδια και προτάσεις να παραμείνουμε στο νησί λίγες μέρες ακόμη!
Την επόμενη μέρα ξεκινήσαμε για την επιστροφή στη Θεσσαλονίκη. Τελευταία στάση για βόλτα και φαγητό στα όμορφα Γιάννενα. Αργότερα καθώς το φως λιγόστευε και η ομίχλη σκέπαζε τα βουνά της δυτικής Μακεδονίας όλοι ένιωθαν πως τελείωνε ένα υπέροχο ταξίδι. Όταν η κ. Νικολαΐδου πήρε το μικρόφωνο και μίλησε από καρδιάς, τα συναισθήματα όλων και η συγκίνηση ξεχείλισε.
Δύο τελευταία σχόλια.
1ο: Οι καθηγητές επισήμως ευχαριστούν τα παιδιά που τους έμαθαν να παίζουν “Παλέρμο”. Κάθε βράδυ ολόκληρη η συνωμοτική ομάδα του 5ου γυμνασίου ξεγλιστρούσε στο λόμπι του ξενοδοχείου για να βρει τους “δολοφόνους”.
2ο: Δεν θα ξεχάσουμε την Έλλη και τον Τάσο να παίζουν κιθάρα και να τραγουδούν. Μαζί τους οι φωνούλες των υπολοίπων συμμαθητών τους. Μας συγκίνησαν. Ίσως να μας γύρισαν στα δικά μας νιάτα. Για όλα αυτά, για την υποδειγματική συμπεριφορά όλων, αλλά και για όλα τα καλά στοιχεία που έχουν μέσα τους, τους ευχαριστούμε. Ήταν η ομορφότερη εκδρομή μας.
Π. Κρανιδιώτης – Μ. Νικολαΐδου
