
Η Χαρά ξαναήρθε στο νηπιαγωγείο, για τρίτη φορά. Μοιράστηκε με τα παιδιά εμπειρίες και συναισθήματα από την καραντίνα και τους έδωσε οδηγίες σχετικά με το πώς να παραμείνουν ασφαλείς.
Εκμυστηρεύτηκε το πρόβλημά της στην ομάδα και ζήτησε βοήθεια.
Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει από τότε που ξανάνοιξαν τα σχολεία είναι πως δεν έχει φίλους. Δεν την παίζει κανείς. Όταν πλησιάζει τα παιδιά που παίζουν ή οργανώνουν ένα παιχνίδι, τους προτείνει την δική της ιδέα. Οι άλλοι δεν συμφωνούν και προτιμούν άλλο παιχνίδι. Η Χαρά θυμώνει, φεύγει και πάει και κάθεται μόνη της θυμωμένη και απογοητευμένη. Σκέφτεται πως δεν την αγαπούν, δεν την θέλει κανείς, πως δεν έχει φίλους, και δεν ξέρει τι να κάνει.
Τα παιδιά έδωσαν διάφορες ιδέες. Η ιδέα που κυριάρχησε ήταν πως δεν πρέπει να θυμώνει αλλά να συζητά με τα άλλα παιδιά, να αποδέχεται τις διαφωνίες τους, και να τους προτείνει να παίξουν όλοι μαζί πρώτα την μια ιδέα, και μετά την άλλη, έτσι ώστε να είναι όλοι χαρούμενοι και ικανοποιημένοι.
Η Χαρά ευχαρίστησε τα παιδιά για τις ιδέες που της έδωσαν, και είπε πως θα δοκιμάσει να διαχειριστεί το πρόβλημα, ακολουθώντας τις συμβουλές τους. Τους υποσχέθηκε ότι θα ξανάρθει να τους πει τα νέα, αν θα καταφέρει δηλαδή να βρει και πάλι φίλους στο σχολείο της.