Με αφορμή το βιβλίο “Το τερατάκι των χρωμάτων” που διαβάσαμε και επεξεργαστήκαμε για τη συμμετοχή μας στη code week ανοίξαμε ένα παράθυρο στα συναισθήματά μας. Συζητήσαμε για τα συναισθήματα και μοιραστήκαμε τις εμπειρίες μας.
Χωρίσαμε τα συναισθήματα σε θετικά και αρνητικά.
Ζωγραφίσαμε τη χαρά και τη λύπη
Είπαμε τι κάνουμε για να ηρεμήσουμε όταν θυμώνουμε
Κοιτάζοντας τον εαυτό μας στον καθρέφτη κάναμε θυμωμένες φατσούλες και στη συνέχεια ζωγραφίσαμε τον Κύριο Θυμωμένο!
Το παγόβουνο του θυμού
Ο θυμός μοιάζει με ένα παγόβουνο. Ένα τεράστιο κομμάτι πάγου που επιπλέει στον ωκεανό. Το μεγαλύτερο μέρος του είναι κρυμμένο κάτω από την επιφάνεια του νερού. Όπως στο παγόβουνο φαίνεται μόνο η κορυφή, η οποία είναι ένα πολύ μικρό μέρος του παγόβουνου, ενώ το κυρίως μέρος του παραμένει κρυμμένο κάτω από τη θάλασσα, έτσι παρομοιάζουμε το θυμό με παγόβουνο, γιατί βλέπουμε το θυμό ενός ατόμου, μια συμπεριφορά, ενώ κρύβονται από κάτω άλλα συναισθήματα, βαθύτερες και μεγαλύτερες αιτίες.
Έτσι και εμείς προσπαθήσαμε να βρούμε τις αιτίες που μας κάνουν να θυμώνουμε, αυτές που βρίσκονται κάτω από το παγόβουνο και τους τρόπους μα τους οποίους εκφράζουμε το θυμό μας, την κορυφή δηλαδή του παγόβουνου.
Αποφασίσαμε με ποιούς τρόπους θα διώχνουμε το θυμό μας μακριά.
Παρομοιάσαμε την ηρεμία μας με μια ήρεμη θάλλασα και το θυμό μας με μια φουρτουνιασμένη θάλασσα έτσι χρησιμοποώντας ένα γαλάζιο πανί ανάλογο με τον ήχο που ακούγαμε κάναμε τη θάλασσα πότε ήρεμη και πότε αγριεμένη.
