Οι δικές σας δημιουργίες….

Αγάπες μας γλυκές,δεν φαντάζεστε με πόση χαρά και συγκίνηση μας γεμίζετε,όταν μας στέλνετε τις εργασίες σας!Μπράβο σε εσάς αλλά και στους γονείς σας,που τη δύσκολη αυτή περίοδο στέκονται κοντά σας και σας βοηθούν σε ό,τι χρειάζεστε για να μην χάνετε την επαφή σας με το σχολείο μας! Αυτές είναι μόνο μερικές από τις εργασίες που μας στείλατε…

Σας στέλνουμε πολλά φιλιά και μια μεγάλη αγκαλιά! Συνεχίστε την καλή προσπάθεια!!!

 

ΦΩΝΗΕΝΤΑ

   ΑΓΑΠΕΣ ΜΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΤΕ ΝΑ ΓΡΑΨΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΤΑ ΦΩΝΗΕΝΤΑ.ΤΙΣ ΔΥΝΑΤΕΣ ΦΩΝΟΥΛΕΣ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗ ΦΩΝΗ ΤΟΥΣ!!!!ΚΑΙ ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ: “ΤΑ ΦΩΝΗΕΝΤΑ ΕΙΝΑΙ 7

ΚΑΙ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΔΥΝΑΤΑ!!! Αααα, Εεεε, Ιιιιι. Ηηηηη , Υυυυυ.  Οοοο, Ωωωω”

«Βαθιά στις ρίζες τους, όλα τα φυτά κρατάνε το φως», Theodore Roethke, 1908-1963, Αμερικανός ποιητής

Πικραλίδα ή ταραξάκος ή κλέφτης

«Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα όμορφο και καταπράσινο λιβάδι φύτρωσε ένα βότανο ανάμεσα σε αμέτρητες, κατακόκκινες παπαρούνες. Το χρώμα του ήταν κίτρινο, *με άνθη που μετατρέπονται σε στρογγυλά μπαλάκια από ασημί χρώματος καρπούς. Οι παπαρούνες όταν το αντίκρυσαν έγειραν τους βλαστούς τους και τίναξαν τα πέταλά τους. Καμία δεν ήθελε αυτό το διαφορετικό φυτό στο λιβάδι τους. Μήπως, βέβαια και το λιβάδι τους ανήκει; Μήπως δεν μπορεί να φυτρώσει όποιο φυτό, βότανο ή λουλούδι ήθελε; Κι όμως, εκείνες δεν ήθελαν κανένα άλλο δίπλα τους, κοντά τους.

   Η πικραλίδα, όπως ήταν το όνομα του φυτού, έδειξε τα άνθη της όλο καμάρι νομίζοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα πλησιάσει τις παπαρούνες. Δυστυχώς, εκείνες συνέχισαν να μην της δίνουν σημασία. Η πικραλίδα στεναχωρήθηκε και αποφάσισε πως δεν είχε καμία θέση στο λιβάδι. Τότε ζήτησε από τον άνεμο να φυσήξει δυνατά…και ο άνεμος της έκανε το χατίρι και φύσηξε! Τότε έγινε κάτι που ακόμα και οι παπαρούνες θαύμασαν! Οι καρποί της πικραλίδας διασκορπίστηκαν. Χόρεψαν τρελό χορό μαζί με τον άνεμο, που τις στριφογύριζε από δω κι από εκεί, μέχρι που χάθηκαν. Οι παπαρούνες δεν μπορούσαν να αντισταθούν στον όμορφο αυτό χορό και ξεκίνησαν κι εκείνες να λικνίζονται και να ακολουθούν τον ρυθμό του ανέμου, μέχρι που ο εκείνος κόπασε. Η πικραλίδα έστεκε στην ίδια θέση και οι παπαρούνες κοκκίνισαν ακόμα περισσότερο, δείχνοντάς της πόσο μοναδική είναι και πως τελικά είναι όμορφο να είσαι διαφορετικός! Κι αν αναρωτιέστε τι έγιναν οι καρποί της πικραλίδας, θα σας πω ότι όταν κόπασε ο άνεμος οι καρποί μεταφέρθηκαν και έπεσαν στο χώμα και έγιναν σπόροι και φύτρωσαν πολλές άλλες πικραλίδες…»

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BE%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%82_%CE%BF_%CF%86%CE%B1%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82

 

Αυτή ήταν η ιστορία του φυτού πικραλίδα ή ταραξάκος ή κλέφτης όπως το λέει ο περισσότερος κόσμος. Ένα διαφορετικό φυτό, που οι καρποί του είναι και σπόροι πέφτοντας στο χώμα.

Να σου πω ένα μυστικό;

Όταν βρεις πικραλίδα, μην περιμένεις τον άνεμο…γίνε εσύ άνεμος…κάνε το πείραμα και φύσηξε δυνατά! Δες τους ασημί καρπούς της πικραλίδας να χορεύουν! Παρατήρησε πως στριφογυρίζουν και που θα πέσουν…

Κι επειδή υπάρχουν πολλά και όμορφα λουλούδια, άκουσε την ιστορία, μιας πέρδικας που έφτιαξε τη φωλιά της απάνω σε μια τριανταφυλλιά…

https://safeYouTube.net/w/3GDE

Καλή μέρα όλη μέρα!!!