Η 25η Μαρτίου είναι διπλή γιορτή…

Στις 25 Μαρτίου έχουμε διπλή γιορτή. Θρησκευτική και εθνική.

Η εκκλησία μας γιορτάζει τον Ευαγγελισμό της Παναγίας.

Γιορτάζει όμως και η πατρίδα μας, η Ελλάδα, γιατί μια τέτοια μέρα, στις 25 Μαρτίου 1821, οι Έλληνες αποφάσισαν να ξεσηκωθούν, να πολεμήσουν και να διώξουν τους Τούρκους μακριά από την Ελλάδα.

Ξεκινήσαμε να γνωρίζουμε τους ήρωες της Επανάστασης και την προσφορά τους στην πατρίδα.

Παρατηρήσαμε τα χαρακτηριστικά τους ,τα ρούχα τους , τα μαλλιά τους . Είδαμε ότι υπήρχαν και γυναίκες .

Υπάρχουν και σήμερα ήρωες. Ποιον θεωρούν σήμερα τα παιδιά ήρωα και γιατί; …Την μαμά, τον μπαμπά , τον γιατρό, τον αστυνομικό… και πολλές άλλες ιδέες που καταγράψαμε.

Μιλήσαμε για την Φιλική Εταιρεία, τους κώδικες που χρησιμοποιούσε στην επανάσταση και προσπαθήσουμε να βρούμε και εμείς έναν μυστικό κώδικα και να αποκαλύψουμε το μήνυμα.

Αποκαλύψαμε το μήνυμα που κρυβόταν πίσω από τον μυστικό κώδικα: Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ!

Μια τεράστια καρδιά με την σημαία δεσπόζει στο σκηνικό μας .Η καρδιά μου χτυπάει ελληνικά γιατί…

-Είναι όμορφη χώρα

-Έχει ωραίες θάλασσες

-Έχει πολλά μουσεία

-Έχει όμορφες παραλίες…

Μερικές από τις απαντήσεις που έδωσαν τα παιδιά

Μιλήσαμε για το κρυφό σχολειό ,παρατηρήσαμε και περιγράψαμε τον πίνακα ζωγραφικής του Νικόλαου Γκύζη” Το κρυφό σχολειό”.

Κάναμε διάφορες κατασκευές:

Ελεύθερο σχέδιο :  Αντιγραφή  και ζωγραφική από εικόνα

Πήραμε πληροφορίες από τα παρακάτω βιβλία

Ετοιμάσαμε το σκηνικό για τη γιορτή μας

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΕΛΛΑΔΑ !!!

Με κομμένη την ανάσα ο πλανήτης παρακολουθεί τις εξελίξεις στην Ουκρανία. 

Φωτογραφίες και βίντεο κάνουν τον γύρο του διαδικτύου και της τηλεόρασης. Από τις πιο συγκλονιστικές αυτές που δείχνουν μικρά παιδιά. Ο φόβος, η αγωνία, η έκπληξη, δεν κρύβονται.

Ο πόλεμος για τα παιδιά είναι ένας κακός γίγαντας, που σπέρνει παντού το φόβο, τον τρόμο και την καταστροφή.

Τα παιδιά του πολέμου παίρνουν το δρόμο της προσφυγιάς, γιατί κάποιοι αποφάσισαν για τη δική τους μοίρα.

Παιδιά θύματα, που ζούνε τον εφιάλτη του πολέμου, ενώ θα έπρεπε να βρίσκονται στα σχολεία τους, στις πλατείες, στις παιδικές χαρές ,στο σπίτι με την οικογένειές τους.

Τα χαμόγελα έχουν εξαφανιστεί, η ελπίδα έχει χαθεί, τα όνειρά τους έχουν αλλάξει χρώματα και πρωταγωνιστής στα πρόσωπά τους ο ΦΟΒΟΣ

Οι πληγές που αφήνει ο πόλεμος στα παιδιά είναι βαθιές και δύσκολα μπορούν να επουλωθούν, αφαιρώντας τους το δικαίωμα να ζήσουν μία υγιή σχολική και κοινωνική ζωή.

Συζητώντας  εμείς, οι εκπαιδευτικοί με τα παιδιά μας , μπορούμε να τα υποστηρίξουμε, από τον δικό μας  ρόλο,  αξιοποιώντας εκπαιδευτικό υλικό και διδακτικές πρακτικές, με στόχο να τα  βοηθήσουμε να εκφράσουν  τους προβληματισμούς τους για το θέμα του πολέμου. Είναι σημαντικό να αποδεχτούμε τις βαθύτερες ανησυχίες τους και να συζητήσουμε μαζί τους με ειλικρίνεια και  λόγια προσαρμοσμένα στην ηλικία τους.

Όλοι προσευχόμαστε αυτή η φρικαλεότητα να τελειώσει σύντομα, να μην υπάρξουν άλλα θύματα, τα παιδιά να γυρίσουν στην αγκαλιά των γονιών τους, στο σχολείο τους, στην ρουτίνα τους.

Στα πλαίσια του 3ου Εργαστηρίου δεξιοτήτων ασχολούμαστε  αυτό το διάστημα  με τα «δικαιώματα των παιδιών»  και με αφορμή την επικαιρότητα,   τα παιδιά αποφάσισαν  να στείλουν μια τεράστια κάρτα στα παιδιά της Ουκρανίας, με ζωγραφιές, ευχές και το δικό τους μήνυμα .

 «Σας σκεφτόμαστε, σας αγαπάμε

είμαστε κοντά σας

και φωνάζουμε όλοι μαζί

ΟΧΙ άλλος πόλεμος πάνω στη γη»

Ξεκίνησε ο 3ος κύκλος των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων πάνω στη Θεματική Ενότητα΄΄Ενδιαφέρομαι και Ενεργώ-Κοινωνική Συναίσθηση και Ευθύνη΄΄ με θέμα: ΄΄Τα Δικαιώματα των Παιδιών΄΄

Κύριος σκοπός του προγράμματος με τίτλο «Τα δικαιώματα των παιδιών» είναι η δημιουργία των προϋποθέσεων για μια πρώτη επαφή και γνωριμία των νηπίων με την προώθηση  και προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων και ειδικότερα των παιδιών. Η κατανόηση της  σημασίας τους, η αναγνώριση  της ύπαρξης στη ζωή των ίδιων και η εφαρμογή  τους σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο αποτελεί άλλωστε το βασικό στόχο της εκμάθησης των δικαιωμάτων.

Οι δεξιότητες που θέλουμε να αποκτήσουν τα παιδιά είναι:

Ενσυναίσθηση και Ευαισθησία, Ανθεκτικότητα και Υπευθυνότητα, Επικοινωνία, Συνεργασία, Δημιουργικότητα

Ξεκινήσαμε την αναφορά μας στη λέξη “δικαίωμα” και τη σημασία της. Μιλήσαμε για τα παιδιά και ότι και αυτά έχουν δικαιώματα. Είδαμε εικόνες αναφοράς.

Κάναμε αναφορά στη UNICEF και στο έργο της

Τι χρειάζονται όλα τα παιδιά, για να είναι ευτυχισμένα; Φτιάξαμε το χαρταετό μας. ο οποίος πετάει ψηλά και αγκαλιάζει όλα τα παιδιά της γης.

Ο ήλιος των δικαιωμάτων.

Εργασίες ενδεικτικά: Τα παιδιά ζωγράφισαν ένα  βασικό δικαίωμα

Κάναμε μία κατασκευή, όπου το κάθε παιδί , στη φωτογραφία του, έγραψε το δικαίωμα της επιλογής του και το ζωγράφισε

Ομαδική κατασκευή: Η γη μας μια καρδιά που χωράει όλου του κόσμου τα παιδιά.

Τα παιδιά λένε τις ιδέες τους για το πως θα ήταν ο κόσμος αν ψήφιζαν αυτά και τις καταγράψαμε.

Συνεχίσαμε τις αποκριάτικες δραστηριότητές μας με το γαϊτανάκι. Μιλήσαμε γι΄αυτό το έθιμο, τον συμβολισμό του και στη συνέχεια χορέψαμε με το γαϊτανάκι.

Τα παιδιά έφτιαξαν και μια ομαδική κατασκευή.

Ντυθήκαμε ινδιανάκια…

Και επειδή Απόκριες χωρίς πάρτι και χορό δεν γίνεται…Τα παιδιά μας το ζήτησαν και εμείς χατίρι δεν χαλάμε…

Γέμισε η τάξη μας πολύχρωμους μασκαράδες και διασκεδάσαμε με φαγητό και πολύ, πολύ χορό.

Καλές Απόκριες και του χρόνου!

Τρελό ξεφάντωμα πλησιάζει… Η έναρξη του τριωδίου και τα αποκριάτικα έθιμα που είναι πλούσια στην πατρίδα μας και διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή, μας δίνουν την ευκαιρία για γνώσεις, μα κυρίως για ΠΟΛΥ παιχνίδι με τα παιδιά

Το καρναβάλι έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα. Οι μάσκες που φοράμε τις Απόκριες, δεν είναι άλλο από μια εξέλιξη των αρχαίων προσωπείων που φορούσαν οι ηθοποιοί, όταν έπαιζαν στις θεατρικές παραστάσεις που δίνονταν προς τιμήν του θεού Διονύσου.

Ξεκινήσαμε με τον στολισμό της τάξης και του ταμπλό. Ανιχνεύσαμε τις πρότερες γνώσεις και εμπειρίες των παιδιών.

Ασχοληθήκαμε ιδιαίτερα με ένα αγαπημένο θέμα των παιδιών . Τον κλόουν, που εμείς τον ονομάσαμε Κάπα, Κάπα ( Κ , κ)

Παίξαμε παιχνίδι περιγραφής για το καπέλο του κλόουν

Κάναμε πόζες ανάλογα με αυτές που μας έδειχνε σε κάρτες ο Κάπα – Κάπα

Το κάθε παιδί έφτιαξε τον δικό του κλόουν

Διαβάσαμε το παραμύθι της Ζωρζ Σαρρή ” Ο Αρλεκίνος¨ και  παρατηρησαμε  τον πίνακα του Πικάσο με το ίδιο θέμα και μιλήσαμε για τα συναισθήματά του.

Ένα αποκριάτικο καπέλο έδωσε την αφορμή για να μαντέψουν και να ζωγραφίσουν τα παιδιά σε ποια στολή ανήκει.

Ο Μάγος Αλέξανδρος επισκέφτηκε το νηπιαγωγείο μας και ο ενθουσιασμός των παιδιών μεγάλος.

Απόκριες σημαίνει διασκέδαση και πολύ παιχνίδι.

Τα παιδιά σε ζευγαράκια. Το ένα τυλιγμένο με σερπαντίνες και το ζευγάρι του προσπαθούσε να τις ξετυλίξει γρήγορα.

Ο κλόουν έχασε τη μύτη του και προσπάθησαν να την βάλουν στην θέση της.

Διαγωνισμός με μπαλόνια. Φυσώντας να φτάσουν το μπαλόνι στο τέρμα.

Σε ζευγάρια μεταφέρουν το μπαλόνι  μέχρι το τέρμα. Χρειάζεται καλή συνεργασία και συντονισμό κινήσεων

Με σερπαντίνες φτιάξαμε ¨λέιζερ” και προσπάθησαν να περάσουν από κάτω χωρίς να κουνήσουν τις σερπαντίνες

Και η διασκέδαση συνεχίζεται την άλλη εβδομάδα…

Οι αιτήσεις εγγραφών στα δημόσια Νηπιαγωγεία Γενικής Παιδείας, για το σχολικό έτος 2022-2023 θα πραγματοποιηθούν ηλεκτρονικά από 1 έως 20 Μαρτίου 2022. Εγγραφές μετά την 20η Μαρτίου θεωρούνται εκπρόθεσμες και χρειάζονται την έγκριση του/της Διευθυντή/τριας Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης

Δείτε την παρακάτω εγκύκλιο:

Λήψη αρχείου

Ένας από τους πιο όμορφους μύθους της Ελληνικής μυθολογίας, είναι η ιστορία της Περσεφόνης, κόρης της θεάς Δήμητρας και του Δία, την οποία ερωτεύτηκε ο θεός Πλούτωνας και την πήρε μαζί του στον Κάτω Κόσμο.

Σύμφωνα με το μύθο..

Η Δήμητρα, η οποία ήταν η θεά της καρποφορίας και της γονιμότητας και υπεύθυνη για την καλή σοδειά και την άνθιση της φύσης, είχε κάνει την όμορφη Περσεφόνη με το θεό Δία.

Όμως μία μέρα που η νεαρή μάζευε λουλούδια παρέα με τις Ωκεανίδες νύμφες, ξαφνικά άνοιξε η Γη, ξεπήδησε από μέσα ο Πλούτωνας με το σκοτεινό του άρμα και την άρπαξε. Όμως  τις κραυγές της δεν τις άκουσε κανείς και ούτε κανείς δεν πρόλαβε να τη σώσει.

Θλιμμένη η Δήμητρα που έχασε την κόρη της, μάρανε την πλάση, οι σοδειές δεν καρποφορούσαν πια και τα λουλούδια δεν άνθιζαν. Τότε ο ήλιος την λυπήθηκε και της είπε ότι την έκλεψε ο Πλούτωνας κι έτσι η Δήμητρα πήγε να τη ζητήσει πίσω.

Όμως ούτε και ο Πλούτωνας ήθελε να χάσει την αγαπημένη του, κι έτσι  με τη βοήθεια του Δία κατέληξαν σε μια συμφωνία.

Η Περσεφόνη να είναι στη Γη 6 μήνες με την μητέρα της και 6 στον Κάτω Κόσμο μαζί με τον Πλούτωνα και μάλιστα για να το εξασφαλίσει αυτό, της έδωσε να φάει καρπό ροδιού για να ξαναγυρίσει.

Έτσι τους 6 μήνες που η Περσεφόνη, σύμφωνα με τον μύθο, βρισκόταν στον Κάτω Κόσμο, στη Γη η Δήμητρα ήταν δυστυχισμένη και πάγωνε την πλάση κι έτσι κυριαρχούσε το φθινόπωρο και ο χειμώνας, ενώ οι υπόλοιποι 6, ήταν μήνες ανθοφορίας γονιμότητας και καλοκαιρίας, αφού η Δήμητρα είχε την κόρη της ξανά.

Αφού διαβάσαμε τον μύθο, έκανα στα παιδιά  διάφορες ερωτήσεις για την κατανόησή του:

– Ποια ήταν η Δήμητρα;

– Ποια ήταν η κόρη της;

– Ποιος άρπαξε την Περσεφόνη;

– Γιατί την άρπαξε;

– Πως ένιωσε η Δήμητρα όταν δεν έβρισκε την κόρη της;

– Τι συνέβη όταν η Δήμητρα στεναχωρήθηκε πολύ;

– Ποια ήταν η λύση που δόθηκε;

Ο μύθος αυτός είναι γεμάτος συναισθήματα!

Καθώς διηγούμαστε το μύθο, τα παιδιά επιλέγουν ποιο συναίσθημα αντιστοιχεί σ’ αυτό που νιώθουν κάθε φορά οι ήρωες.

Αποφασίσαμε να τον δραματοποιήσουμε. Δώσαμε ρόλους ( διαφορετικά παιδιά κάθε φορά) , φορέσαμε τα κατάλληλα αξεσουάρ και ταξιδέψαμε στην αρχαία Ελλάδα!

Η Θεά Δήμητρα λέει στις νύμφες να προσέχουν την Περσεφόνη

Η Περσεφόνη με τις φίλες της χορεύουν στο λιβάδι

Ο Πλούτωνας βλέπει την Περσεφόνη

Την αρπάζει …

Η Περσεφόνη κλαίει που βρίσκεται μακριά από την μητέρα της

Η θεά Δήμητρα ψάχνει απεγνωσμένα την κόρη της

Οι Θεοί στέλνουν τον Ερμή στον κάτω κόσμο και αυτός δίνει το ρόδι στην Περσεφόνη

Η Δήμητρα συναντάει επιτέλους την κόρη της

Στο τέλος τα παιδιά σε ένα φύλλο εργασίας ζωγράφισαν τι τους άρεσε από τον μύθο. Ενδεικτικά:

Στο ελεύθερο παιχνίδι έφτιαξαν με το οικοδομικό υλικό το παλάτι των θεών στον Όλυμπο

Κλείνοντας την μέρα μας αντιστοιχήσαμε κάθε θεό με το αρχικό του γράμμα (φωνολογική ενημερότητα)

Τους 12 θεούς του Ολύμπου  τους γνώρισαν  λίγο τα παιδιά  το προηγούμενο διάστημα , όταν μιλήσαμε για  τα ονόματα των πλανητών.

Στην αρχή  της ενασχόλησής μας με τους θεούς , κάναμε ένα ιδεόγραμμα για να δούμε τι γνωρίζουν τα παιδιά. Είδαμε εικόνες και μέσα από βιβλία επικεντωθήκαμε στα ονόματά τους , τις ιδιότητές τους και τα σύμβολά τους.

Προσπάθησαν να μαντέψουν σε ποιο θεό-α αναφέρονταν διάφορα αινίγματα που είπαμε.

Τους ζητήθηκε, μέσα από ένα φύλλο εργασίας να φανταστούν ποιος θεός θα ήθελαν να γίνουν και γιατί και τι  θα προστάτευαν αν μπορούσαν . Ενδεικτικά:

Αποφασίσαμε να φτιάξουμε και εμείς τον Όλυμπο και να βάλουμε τους θεούς να κατοικούν στο δικό μας βουνό.

Μια ομαδική κατασκευή με τα σύμβολα των θεών στολίζει τον τοίχο της τάξης μας

Συνεχίζοντας την ενασχόλησή μας με τα συναισθήματα ,διαβάσαμε δύο βιβλία συναισθηματικής αγωγής της κας. Γιολάντας Τσορώνη- Γεωργιάδη.

α) ” Μια θυμωμένη Τίγρη”

Δείχνουμε το εξώφυλλο  και ζητάμε από τα παιδιά να σκεφτούν:

–  Που μπορεί να οφείλεται ο θυμός της;

-Πως αντιδρά κάποιος που είναι θυμωμένος;

-Με ποιο τρόπο μπορεί να ηρεμήσει;

Διάφορες ερωτήσεις για την κατανόηση της ιστορίας και την αποδοχή του συναισθήματος του θυμού.

Στο παράξενο δέντρο κρεμώ συνταγές για να μην έχω θυμό!!!

Φτιάχνουμε και εμείς το δέντρο του βιβλίου και κρεμάμε πάνω του τις ζωγραφιές των παιδιών , που δείχνουν τρόπους αντιμετώπισης του θυμού.

Αν ο θυμός ήταν ζώο, ποιο νομίζεις ότι θα ήταν ; Οι απαντήσεις των παιδιών πολλές και διαφορετικές. Ενδεικτικά:

β) ” Ένα φοβισμένο ελεφαντάκι”

Αναλύσαμε την ιστορία, κάναμε υποθέσεις,μιλήσαμε για τους φόβους μας και βρήκαμε τρόπους αντιμετώπισής τους. Φτιάξαμε την ασπίδα των φόβων μας, πάνω στην οποία  κάθε παιδί ζωγράφισε τι είναι αυτό που το βοηθάει όταν φοβάται.

Ρίξαμε τους φόβους μας σε ένα καζάνι και τους ανακατέψαμε να εξαφανιστούν.

Τα συναισθήματα είναι ένα μεγάλο και σπουδαίο κομμάτι για τη ζωή μας. Λέγοντας συναισθήματα εννοούμε τη χαρά, τη λύπη, το θυμό, την αγάπη, το μίσος, τον ενθουσιασμό, το φόβο, τη φιλία, τη ζήλια, την απογοήτευση, τη μοναξιά, την ικανοποίηση…Είναι συναισθήματα που ο κάθε ένας από εμάς αισθάνεται, κάθε τόσο, ή μπορεί να τα δει στους άλλους. Τα παιδιά επίσης βιώνουν τέτοια συναισθήματα σε καθημερινή βάση  και πρέπει να μάθουν να αναγνωρίζουν τα συναισθήματά  τους καθώς και τα συναισθήματα των άλλων.

Κάναμε συζήτηση για τα συναισθήματα που μπορεί να μας προκαλέσουν διάφορες καταστάσεις στην καθημερινή μας ζωή. Παρατηρήσαμε εικόνες παιδιών(στην παρακάτω εικόνα) και προσπαθήσαμε να καταλάβουμε τα συναισθήματά τους με βάση τις εκφράσεις του προσώπου, και τους πιθανούς λόγους που μπορεί να αισθάνονται έτσι. Τα παιδιά μίλησαν για το τι είναι αυτό που τους προκαλεί κάθε συναίσθημα.

 
Προσπαθήσαμε να μιμηθούμε με τις εκφράσεις του προσώπου μας τα βασικά συναισθήματα(χαρά, λύπη, θυμός, φόβος, ενθουσιασμός, έκπληξη).

Φτιάξαμε τον κήπο των συναισθημάτων .όπου κάθε λουλούδι έχει το πρόσωπο των παιδιών και κάθε χρώμα είναι ένα συναίσθημα.

Διαβάσαμε το βιβλίο ( συναισθηματική  αγωγή) της Γιολάντας Τσορώνη – Γεωργιάδη ” Μια λυπημένη Ζέβρα”.

Αφού το αναλύσαμε,

αποφασίσαμε να το δραματοποιήσουμε. Τα παιδιά ζωγράφισαν τις μάσκες που θα χρειαζόμασταν και είμαστε έτοιμοι!

Η μικρή ζέβρα αποχαιρετά την φίλη της την καμηλοπάρδαλη και είναι πολύ στεναχωρημένη.

Τα ζώα της ζούγκλας προσπαθούν να την παρηγορήσουν και να παίξουν μαζί της  για να την κάνουν χαρούμενη .

Η φίλη της η καμηλοπάρδαλη της γράφει ένα γράμμα .

Τελικά με την βοήθεια όλων των φίλων της, η ζέβρα βρήκε ξανά το χαμόγελό της.

Και συνεχίζουμε….