To σχολείο μας, πιστοποιημένο Αειφόρο Σχολείο, συμμετέχει φέτος στον Διαγωνισμό που προκήρυξε η Aeiforum με θέμα «Όλοι μαζί για τη Γη: Σταθερό κλίμα, Αισιόδοξο μέλλον». Ο Διαγωνισμός περιλαμβάνει τρία πεδία δράσης και δημιουργίας των συμμετεχόντων μαθητών: τοιχογραφία, έμμετρο ποίημα και animation. Το σχολείο μας εκπροσωπεί στον Διαγωνισμό ο μαθητής του Α3 Γιώργος Φούτρηςμε το ποίημά του «Όλοι μαζί για τη Γη», στο πλαίσιο του μαθήματος της Νέας Ελληνικής Γλώσσας και Νέας Ελληνικής Λογοτεχνίας και υπεύθυνη καθηγήτρια την κα Σουρίδη Παναγιώτα. Ευχόμαστε καλή επιτυχία στον μαθητή μας!
Στις 27/3 οι μαθητές της Α τάξης είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν εκπαιδευτικό πρόγραμμα οδικής ασφάλειας με θέμα την ασφαλή ποδηλασία στο εκπαιδευτικό κέντρο του Ινστιτούτου Οδικής Ασφάλεις (Ι.Ο.ΑΣ.) «Πάνος Μυλωνάς», στη Μαλακάσα. Οι υπεύθυνοι του Προγράμματος ανέδειξαν με βιωματικό τρόπο και χρήση ποδηλάτων τη σημασία των καθημερινών επιλογών για την πρόληψη ατυχημάτων αλλά και την αξία του ποδηλάτου ως βιώσιμου μέσου μεταφοράς. Ευχαριστούμε θερμά όλους τους διοργανωτές και εθελοντές του Ινστιτούτου για την εξαιρετική φιλοξενία στον χώρο και την δυνατότητα να αξιοποιήσουμε το Πρόγραμμα «Ασφαλώς Ποδηλατώ».
Ολοκληρώνοντας τις δράσεις φιλαναγνωσίας για τη φετινή χρονιά, οι μαθητές του Α3 παρουσίασαν τα βιβλία που επέλεξαν να διαβάσουν και ανέλαβαν ενεργό δράση δημιουργώντας τις δικές τους πολυτροπικές αφίσεςμε σκοπό να προσκαλέσουν τους συμμαθητές τους ώστε να γνωρίσουν τα συγκεκριμένα βιβλία και να ωφεληθούν με τη σειρά τους από αυτά. Παράλληλα, συνέθεσαν δικές τους αφίσες για την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, 2 Απριλίου, ενδυναμώνοντας το μήνυμα της σημασίας της φιλαναγνωσίας στη σχολική μας κοινότητα (υπ. καθηγ. κα Σουρίδη Π.).
Έφηβοι: Τι χρειάζονται σήμερα για να γίνουν δυνατοί και ανεξάρτητοι
Η εφηβεία είναι μια περίοδος γεμάτη προκλήσεις και έντονα συναισθήματα, τόσο για τα παιδιά όσο και για τους γονείς. Σε μια εποχή όπου κυριαρχεί η ανησυχία για το άγχος και την πίεση που βιώνουν οι έφηβοι, πολλοί γονείς αναζητούν τον καλύτερο τρόπο να τους στηρίξουν.
Σε αυτό το άρθρο, εξετάζουμε πώς οι γονείς μπορούν να ενισχύσουν τη δύναμη και την ανεξαρτησία των εφήβων, προσφέροντάς τους σταθερότητα, καθοδήγηση και εμπιστοσύνη.
Loving mother and daughter embracing on hiking tour
Δύσκολη η δουλειά των γονιών που έχουν εφήβους. Κάθε απόφαση που παίρνουν νιώθουν ότι έχει τεράστια σημασία για τα παιδιά τους, σε μια εποχή που δέχονται καταιγισμό ανησυχητικών τίτλων σχετικά με την ψυχική υγεία των εφήβων: Αυξανόμενο άγχος, μοναξιά και κατάθλιψη. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα smartphone και η ακαδημαϊκή πίεση αναφέρονται συχνά ως αιτίες για όλα αυτά.
Το μήνυμα που παίρνουν πολλοί γονείς είναι: Μην κάνετε τα πράγματα χειρότερα. Αφού το ακούσουν αρκετά συχνά, πολλοί γονείς αρχίζουν να ανησυχούν ότι μια λάθος κίνηση θα μπορούσε να κάνει τα πράγματα χειρότερα. Προσπαθούν να μην πιέζουν υπερβολικά ή να επιβάλλουν πάρα πολλούς κανόνες, φοβούμενοι ότι κάτι τέτοιο μπορεί να αυξήσει το άγχος των παιδιών τους.
Όμως, στη διαδικασία αυτή, κάτι σημαντικό μπορεί να χαθεί. Στη σημερινή κουλτούρα της γονικής μέριμνας, πολλοί γονείς έχουν αρχίσει σιωπηλά να φοβούνται να διεκδικήσουν την εξουσία τους.
Αν θέλετε να μεγαλώσετε «πιο δυνατά και πιο ανεξάρτητα» παιδιά, δώστε τους κάτι που χρειάζονται «τώρα περισσότερο από ποτέ», λένε οι ψυχολόγοι.
Αυτό που χρειάζονται οι έφηβοι από τους γονείς
Μία από τις πιο σταθεροποιητικές δυνάμεις στη ζωή ενός εφήβου είναι η γνώση ότι το σύστημα γύρω του έχει δομή και ότι ικανοί ενήλικες το διατηρούν.
Όταν οι γονείς παρέχουν αυτή τη δομή, οι έφηβοι νιώθουν αυτό που οι ψυχολόγοι αποκαλούν μερικές φορές «περιεκτικότητα»: Την αίσθηση ότι τα έντονα συναισθήματα και οι δύσκολες στιγμές περικλείονται μέσα σε κάτι σταθερό και αξιόπιστο. Χωρίς αυτό, όλη αυτή η ένταση μπορεί να αρχίσει να τους κάνει να νιώθουν εκτεθειμένοι. Είναι σαν ένα αυγό χωρίς προστατευτικό κέλυφος.
Η εφηβεία είναι μια περίοδος κατά την οποία τα συναισθήματα γίνονται πιο έντονα πριν ο αυτοέλεγχος προλάβει να αναπτυχθεί πλήρως. Οι έφηβοι νιώθουν τα πράγματα έντονα και αντιδρούν γρήγορα. Δίνουν μεγάλη σημασία στη φιλία, στην αίσθηση του ανήκειν, στο κύρος και στην ανεξαρτησία.
Αυτό σημαίνει ότι τα έντονα συναισθήματα αποτελούν μέρος της εφηβείας. Οι έφηβοι υποτίθεται ότι πρέπει να δοκιμάζουν τα όρια και να αμφισβητούν τους κανόνες. Μπορεί να χτυπούν πόρτες ή να συμπεριφέρονται σαν το όριο που τους θέτετε να είναι το πιο παράλογο πράγμα που τους έχει συμβεί ποτέ.
Τα έντονα συναισθήματα συχνά οδηγούν σε έντονες συμπεριφορές. Ο ρόλος ενός γονιού είναι να παραμείνει σταθερός εσωτερικά.
Ακολουθούν μερικοί τρόποι που μπορείτε να εφαρμόσετε:
Παραμείνετε ήρεμοι. Αυτό σημαίνει να θυμάστε: Εγώ είμαι ο ενήλικας εδώ. Ο έφηβός σας μπορεί να είναι ταραχώδης, αλλά εσείς δεν χρειάζεται να είστε.
Μερικές φορές βοηθά να κάνετε μια παύση, να πάρετε μια ανάσα και να υπενθυμίσετε στον εαυτό σας: Εγώ είμαι ο πιλότος, όχι η αναταραχή.
Αναγνωρίστε το συναίσθημα διατηρώντας παράλληλα το όριο. Μπορείτε να πείτε: «Ξέρω ότι είσαι πολύ αναστατωμένος, αλλά η απάντηση παραμένει όχι». Δύο πράγματα μπορούν να ισχύουν ταυτόχρονα: Τα συναισθήματα του εφήβου σας είναι αληθινά και τα όριά σας παραμένουν.
Μιλήστε λιγότερο. Όταν οι έφηβοι κλιμακώνουν την κατάσταση, οι περισσότερες λέξεις συχνά προσθέτουν περισσότερο χάος. Αντισταθείτε στην παρόρμηση να εξηγήσετε, να υπερασπιστείτε ή να κάνετε κήρυγμα. Ένα απλό «Σε ακούω» ή «Είσαι πραγματικά θυμωμένος» μπορεί να έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο από ένα μακρύ κήρυγμα.
Δώστε χώρο όταν αυτό βοηθά. Μερικές φορές, το πιο σταθερό πράγμα που μπορείτε να κάνετε είναι να κάνετε ένα βήμα πίσω. Μπορείτε να πείτε: «Είμαι εδώ όταν είσαι έτοιμος να μιλήσεις», και στη συνέχεια να τους αφήσετε χώρο. Το να δίνετε χώρο μπορεί να βοηθήσει όλους να ηρεμήσουν.
Η αυτονομία είναι δουλειά του εφήβου αλλά η δομή, του γονιού
Πολλή σύγχυση σήμερα προέρχεται από τον τρόπο που σκεφτόμαστε την αυτονομία. Αυτονομία σημαίνει να μαθαίνεις σταδιακά να παίρνεις αποφάσεις μέσα στην ασφάλεια μιας σαφούς, σταθερής δομής.
Οι έφηβοι πιέζουν για αυτονομία. Οι γονείς διατηρούν τα όρια που την καθιστούν δυνατή. Οι έφηβοι δοκιμάζουν τα όρια, διαπραγματεύονται την ευθύνη και μαθαίνουν να ανέχονται την απογοήτευση, εμπειρίες που χτίζουν κρίση και ανθεκτικότητα με την πάροδο του χρόνου.
Χωρίς αυτή τη δομή, οι έφηβοι δεν ασκούν πραγματικά την ανεξαρτησία τους. Είναι απλώς ασταθείς. Και βαθιά μέσα τους, ακόμα και όταν πιέζουν τα όρια, οι περισσότεροι έφηβοι αισθάνονται πιο ασφαλείς όταν ένας γονιός είναι πρόθυμος να διατηρήσει τη γραμμή με ηρεμία και φροντίδα.
Γιατί τα όρια εξακολουθούν να έχουν σημασία
Η δομή κάθε οικογένειας είναι διαφορετική. Μπορεί να περιλαμβάνει το πού βρίσκονται τα κινητά μετά τις 9:30 το βράδυ, τι σημαίνει πραγματικά το «θα γυρίσω αργότερα» ή αν μια συγκέντρωση απαιτεί την παρουσία ενός γονέα.
Περιλαμβάνει επίσης τους κανόνες που διαμορφώνουν την οικογενειακή ζωή, όπως το πώς οι άνθρωποι συμπεριφέρονται ο ένας στον άλλο, πώς αντιμετωπίζονται οι συγκρούσεις και πώς εκφράζεται η υπευθυνότητα.
Να θυμάστε, η δομή δίνει στους εφήβους ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορούν να αναπτυχθούν, το κέλυφος που κρατά τα πράγματα ενωμένα, την ώρα που κάτι ισχυρότερο και πιο ανεξάρτητο διαμορφώνεται στο εσωτερικό του.
Με αφορμή την Ημέρα της Γης (22/4/20026 Earth Day- Our Power ,Our Planet), οι μαθητές του Β1 τμήματος του Γυμνασίου μας συμμετείχαν σε μια δημιουργική και ουσιαστική μαθησιακή εμπειρία στο πλαίσιο του μαθήματος των Αγγλικών. Εργαζόμενοι σε ομάδες, σχεδίασαν και παρουσίασαν projects, posters και παρουσιάσεις PowerPoint με θέμα την προστασία του περιβάλλοντος και τη βιώσιμη ανάπτυξη.
Η δράση αυτή συνδέεται άμεσα με τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ, ενισχύοντας ιδιαίτερα την Ποιοτική Εκπαίδευση (SDG 4), καθώς οι μαθητές αξιοποίησαν την αγγλική γλώσσα ως εργαλείο διερεύνησης σύγχρονων ζητημάτων. Παράλληλα, μέσα από τη μελέτη θεμάτων όπως η κλιματική αλλαγή, η ανακύκλωση και η προστασία των οικοσυστημάτων, καλλιέργησαν περιβαλλοντική συνείδηση, συνδέοντας τη μάθηση με τους στόχους για Δράση για το Κλίμα (SDG 13), Υπεύθυνη Κατανάλωση και Παραγωγή (SDG 12).
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε επίσης στη συνεργασία και την ομαδικότητα ενώ η χρήση ψηφιακών εργαλείων ενίσχυσε τον ψηφιακό γραμματισμό των μαθητών. Μέσα από τη διαδικασία αυτή, οι μαθητές ανέπτυξαν όχι μόνο γλωσσικές δεξιότητες, αλλά και κριτική σκέψη, δημιουργικότητα και υπευθυνότητα ως ενεργοί πολίτες. Με συνεργασία, φαντασία και ενθουσιασμό, απέδειξαν ότι όταν οι ιδέες μοιράζονται, μπορούν να γίνουν δύναμη. Και κάπως έτσι, το μάθημα των Αγγλικών έγινε κάτι περισσότερο: έγινε μια πρόκληση, ένα παιχνίδι γνώσης και δημιουργίας, ένα βήμα προς έναν καλύτερο κόσμο.
Συγχαρητήρια σε όλους τους μαθητές για την εξαιρετική τους προσπάθεια και την έμπνευση που μας χάρισαν!
Στον σύγχρονο ψηφιακό κόσμο, τα παιδιά μεγαλώνουν μέσα σε ένα περιβάλλον όπου η πληροφορία είναι άμεσα προσβάσιμη, αλλά όχι πάντα αξιόπιστη. Η διάκριση ανάμεσα στο αληθινό και το ψευδές γίνεται όλο και πιο δύσκολη, ιδιαίτερα με την εξάπλωση των ψευδών ειδήσεων (fake news) και των λεγόμενων deepfakes.
Η κατανόηση αυτών των προκλήσεων είναι ιδιαίτερα σημαντική για όλους τους ενήλικες που υποστηρίζουν και καθοδηγούν τα παιδιά στην καθημερινότητά τους. Το παρακάτω άρθρο επιχειρεί να εξηγήσει με απλό τρόπο τι είναι η παραπληροφόρηση, πώς επηρεάζει την καθημερινότητά μας και, κυρίως, πώς μπορούμε να προστατευτούμε.
Παραπληροφόρηση στον ψηφιακό κόσμο: Από τα fake news στα deepfakes
Η παραπληροφόρηση σήμερα είναι ένα μείζον ζήτημα για τη ψηφιακή κοινωνία. Τα fake news και τα deepfakes διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο για τη σκέψη και τη δράση των ανθρώπων. Τα fake news αποτελούν ψευδείς ειδήσεις ή πληροφορίες, οι οποίες παρουσιάζονται ως αληθείς που εντοπίζονται στον πραγματικό κόσμο. Συνήθως έχουν ως σκοπό τη χειραγώγηση και την αλλοίωση δεδομένων για ζητήματα ζωτικής σημασίας. Χωρίς να το κατανοούν οι χρήστες συμμετέχουν στην ταχύτατη διάδοση των fake news μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, μη ελέγχοντας το κατά πόσο είναι έγκυρο το περιεχόμενο. Κατά συνέπεια, η κριτική σκέψη θεωρείται αναγκαία, προκειμένου να αποφευχθεί η επικάλυψη του αληθούς από το ψευδές (Broda & Strömbäck, 2022).
Για να αξιολογήσει ένας χρήστης την αξιοπιστία και την εγκυρότητα μιας είδησης ως αφετηρία τίθεται η πηγή, δηλαδή από που προέρχεται η είδηση. Κρίσιμο είναι οτιδήποτε αναφέρεται σε ένα άρθρο να τεκμηριώνεται επαρκώς. Επιπλέον, ο χρήστης μπορεί να προχωρήσει σε διασταύρωση των πληροφοριών που παρατίθενται σε μία πηγή με αυτές που παρατίθενται σε μία άλλη, η οποία θεωρητικά είναι αξιόπιστη. Συνήθως μία είδηση που υφίσταται στην πραγματικότητα εντοπίζεται σε πολλές διαφορετικές πηγές. Σε κάθε περίπτωση η λογική είναι το βασικότερο εργαλείο αξιολόγησης του περιεχομένου (UNICEF, 2025).
Τα deepfakes θα μπορούσαμε να πούμε ότι αποτελούν μία παραλλαγή των fake news, αφού η Τεχνητή Νοημοσύνη κάνει όλο και πιο αισθητή την παρουσία της. Τα deepfakes συνήθως αναφέρονται σε εικόνες, βίντεο ή και αρχεία ήχου, τα οποία διακρίνονται με μεγάλη δυσκολία από το πρωτότυπο υλικό, καθώς δημιουργούνται μέσω σύνθετων αλγορίθμων. Όπως γίνεται κατανοητό η χρήση τέτοιου υλικού μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κακόβουλους σκοπούς, όπως διάχυση ψευδών ειδήσεων, συμβολή σε κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, καθώς και δυσφήμιση προσωπικοτήτων. Αν και συνεχώς το παραγόμενο αποτέλεσμα γίνεται όλο και πιο αληθοφανές, ορισμένα σημεία υφίστανται και καταδεικνύουν το ψευδές. Τέτοια σημεία μπορεί να είναι έλλειψη συγχρονισμού ανάμεσα σε εικόνα και ήχο, έλλειψη λεπτομερειών και χρώματα που χαρακτηρίζονται από ανομοιογένεια ως προς την υφή (Vaccari & Chadwic, 2020).
Πώς μπορεί κάποιος να προστατευτεί από τα fake news και τα deepfakes; Σαφώς είναι αναγκαίο να παραμένει συνεχώς ενημερωμένος και να διατηρεί μία υπεύθυνη στάση στον ψηφιακό κόσμο. Θα μπορούσε ο χρήστης να αποφεύγει την κοινοποίηση ειδήσεων, χωρίς να τις έχει διασταυρώσει. Κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορεί να περιοριστεί η διάδοση fake news. Επιπρόσθετα, μπορεί να μην προχωρά σε αθρόα δημοσίευση προσωπικών πληροφοριών και φωτογραφιών δικών του, ώστε να αποφευχθεί η πιθανή χρήση αυτών για τη δημιουργία deepfakes. Εάν τώρα ο χρήστης εντοπίσει υλικό που υποθέτει ότι είναι αλλοιωμένο, τότε δύναται να προχωρήσει σε αναφορά στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης. Σημαντική θα ήταν και η εκπαίδευση του χρήστη ως προς την έκθεσή του σε τεχνολογίες που μπορεί να αλλοιώσουν περιεχόμενο και σε μηχανισμούς παραπληροφόρησης. Με τις γνώσεις που θα λάμβανε θα ήταν εφικτή η αναγνώριση του ψεύδους και η διαμόρφωση ενός υγιούς ψηφιακού κόσμου για τον ίδιο και για το σύνολο της ψηφιακής κοινότητας (Mustak et al., 2023).
Βιβλιογραφικές αναφορές
Broda, E., & Strömbäck, J. (2024). Misinformation, disinformation, and fake news: lessons from an interdisciplinary, systematic literature review. Annals of the International Communication Association, 48(2), 139–166. https://doi.org/10.1080/23808985.2024.2323736
Mustak, M., Salminen, J., Mäntymäki, M., Rahman, A., & Dwivedi, Y. K. (2023). Deepfakes: Deceptions, mitigations, and opportunities. Journal of Business Research, 154, 113368. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2022.113368
Vaccari, C., & Chadwick, A. (2020). Deepfakes and Disinformation: Exploring the Impact of Synthetic Political Video on Deception, Uncertainty, and Trust in News. Social Media + Society, 6(1). https://doi.org/10.1177/2056305120903408
Η διαπαιδαγώγηση των παιδιών συνοδεύεται από καθημερινές προκλήσεις και συχνά ερωτήματα γύρω από το πώς μπορούμε να στηρίξουμε ουσιαστικά την ανάπτυξή τους. Ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα είναι τα όρια: πότε τα θέτουμε, πώς τα διατηρούμε και ποιον ρόλο παίζουν στη σχέση μας με τα παιδιά.
Το παρακάτω άρθρο αναδεικνύει με απλό και κατανοητό τρόπο τη σημασία των ορίων στη σχέση γονέα–παιδιού, φωτίζοντας πώς μπορούν να λειτουργήσουν ως μια βαθιά πράξη φροντίδας και αγάπης, συμβάλλοντας στη συναισθηματική ισορροπία και την υγιή ανάπτυξη των παιδιών.
Όρια στη σχέση γονέα- παιδιού: εκεί που η αγάπη χρειάζεται πλαίσιο
Τα όρια στη σχέση γονέα–παιδιού δεν μειώνουν την αγάπη, τη σταθεροποιούν. Ένα άρθρο ψυχολογικής ανάλυσης για τον ρόλο των ορίων στην υγιή ανάπτυξη των παιδιών.
Η σύγχυση γύρω από τα όρια στην οικογένεια
Για πολλούς γονείς, η έννοια των ορίων γεννά ενοχές. Φοβούνται μήπως γίνουν αυστηροί, απόμακροι ή «λίγοι» συναισθηματικά. Έτσι, τα όρια συχνά ταυτίζονται με τιμωρία ή έλεγχο. Όμως, στην ψυχολογία και στη συμβουλευτική γονέων, τα όρια δεν έχουν καμία σχέση με σκληρότητα. Είναι ο τρόπος με τον οποίο το παιδί μαθαίνει τον κόσμο και τον εαυτό του.
Χωρίς όρια, το παιδί δεν νιώθει ελευθερία· νιώθει ασάφεια. Και η ασάφεια δημιουργεί άγχος, σύγχυση και συχνά συμπεριφορές που οι γονείς δυσκολεύονται να κατανοήσουν.
Όρια δεν σημαίνει έλλειψη αγάπης
Ένα από τα πιο συχνά λάθη που συναντάμε στη συμβουλευτική γονέων είναι η πεποίθηση ότι «αν βάλω όρια, θα πληγώσω το παιδί μου». Στην πραγματικότητα ισχύει το αντίθετο. Το παιδί χρειάζεται όρια για να νιώσει ότι ο γονέας είναι παρών, σταθερός και αξιόπιστος.
Η αγάπη χωρίς όρια μπορεί άθελά της να γίνει βάρος για το παιδί. Το παιδί τότε καλείται να αποφασίζει, να ρυθμίζει καταστάσεις ή να αντέχει συναισθηματικά πράγματα που δεν του αναλογούν. Τα όρια, αντίθετα, ξεκαθαρίζουν τους ρόλους: ο γονέας φροντίζει, το παιδί μεγαλώνει.
Όταν ο γονέας φοβάται τη σύγκρουση
Πολλοί γονείς αποφεύγουν τα όρια επειδή φοβούνται τη σύγκρουση. Τον θυμό του παιδιού, τα δάκρυα, την απογοήτευση. Όμως η σύγκρουση δεν είναι αποτυχία της σχέσης· είναι μέρος της. Το παιδί χρειάζεται να βιώσει ματαίωση μέσα σε ένα ασφαλές πλαίσιο για να αναπτύξει αντοχή και συναισθηματική ωριμότητα.
Η ψυχοθεραπεία και η συμβουλευτική γονέων βοηθούν τον ενήλικα να ξεχωρίσει τον δικό του φόβο από τις πραγματικές ανάγκες του παιδιού. Συχνά, πίσω από τη δυσκολία να μπουν όρια, κρύβονται προσωπικές εμπειρίες: γονείς αυστηροί, επικριτικοί ή συναισθηματικά απόντες. Έτσι, ο σημερινός γονέας προσπαθεί να κάνει «το αντίθετο», χάνοντας όμως το μέτρο.
Τα όρια ως πράξη φροντίδας
Τα όρια είναι μορφή φροντίδας. Λένε στο παιδί: «Σε βλέπω, σε σκέφτομαι, είμαι εδώ». Δεν χρειάζεται να είναι πολλά ούτε άκαμπτα. Χρειάζεται να είναι σταθερά και κατανοητά. Ένα παιδί μπορεί να διαφωνεί με το όριο, αλλά χρειάζεται να το νιώθει σίγουρο.
Όταν τα όρια αλλάζουν συνεχώς, ανάλογα με την κούραση ή την ενοχή του γονέα, το παιδί μαθαίνει ότι δεν υπάρχει συνέπεια. Αυτό συχνά οδηγεί σε έντονες αντιδράσεις, όχι γιατί το παιδί «δεν ακούει», αλλά γιατί προσπαθεί να καταλάβει πού ακριβώς βρίσκεται το πλαίσιο.
Όρια και σεβασμός στη σχέση
Ένα σημαντικό στοιχείο που τονίζεται στη σύγχρονη ψυχολογία είναι ότι τα όρια δεν είναι μονόδρομος. Ο γονέας δεν θέτει όρια μόνο στο παιδί· μαθαίνει και να σέβεται τα όρια του παιδιού. Την ανάγκη του για χώρο, για συναίσθημα, για έκφραση.
Όταν ο γονέας ακούει χωρίς να ακυρώνει, όταν εξηγεί χωρίς να υποτιμά, τότε το όριο γίνεται σχέση και όχι εξουσία. Το παιδί μαθαίνει ότι μπορεί να υπάρχει μέσα στη σχέση χωρίς να φοβάται.
Μαθαίνοντας να λέμε «όχι» με αγάπη
Το «όχι» δεν χρειάζεται να είναι σκληρό για να είναι αποτελεσματικό. Χρειάζεται να είναι καθαρό. Ένα «όχι» που συνοδεύεται από παρουσία, κατανόηση και σταθερότητα διδάσκει στο παιδί ότι τα όρια δεν σημαίνουν απόρριψη.
Η συμβουλευτική γονέων βοηθά τους γονείς να αντέχουν τη δυσφορία που προκαλεί το όριο, χωρίς να το αναιρούν. Να παραμένουν συναισθηματικά διαθέσιμοι, ακόμη κι όταν το παιδί θυμώνει ή απογοητεύεται.
Συμπερασματικά
Τα όρια στη σχέση γονέα–παιδιού δεν μειώνουν τη σύνδεση· τη βαθύνουν. Δημιουργούν έναν χώρο όπου το παιδί μπορεί να μεγαλώσει με ασφάλεια, γνωρίζοντας ότι υπάρχει κάποιος που κρατά το πλαίσιο. Και αυτό, τελικά, είναι μια από τις πιο ουσιαστικές μορφές αγάπης.
Στο πλαίσιο της διαφοροποιημένης εκπαίδευσης, σύμπραξης της γενικής τάξης με το τμήμα ένταξης και τις καινοτόμες εκπαιδευτικές μεθόδους, στα τμήματα Α1 και Α2 στο μάθημα της ΝΕ Γλώσσας εφαρμόσαμε τη μέθοδο EAR-ομόκεντροι κύκλοι, στην οποία επιμορφωθήκαμε μέσω του προγράμματος Acaδimia.
Στη θεματική ενότητα «Διατροφή» οι μαθήτριες/τές συνομίλησαν μεταξύ τους πάνω σε ερωτήματα που τέθηκαν ενεργοποιώντας όλους τους συμμετέχοντες, εξασκούμενοι στη διαλογική αντιπαράθεση και καλλιεργώντας την ευελιξία της σκέψης.
Τι σχέση μπορεί να έχει το σιδέρωμα, το κυνηγητό ενός τυριού σε λόφο και το μάθημα των Αγγλικών; Στην τάξη μας ανακαλύψαμε ότι τα πιο περίεργα αθλήματα του κόσμου μπορούν να γίνουν ένας διασκεδαστικός και δημιουργικός τρόπος μάθησης!
Στο πλαίσιο του μαθήματος των Αγγλικών, οι μαθητές μας είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν μερικά από τα πιο ασυνήθιστα αθλήματα του κόσμου. Μέσα από αυτή τη δραστηριότητα εξάσκησαν το λεξιλόγιό τους στα Αγγλικά, γνώρισαν διαφορετικούς πολιτισμούς και συζήτησαν πως ο αθλητισμός μπορεί να συνδεθεί με βασικές αξίες αειφορίας.
Οι μαθητές ερεύνησαν και παρουσίασαν στα Αγγλικά αθλήματα όπως το Wife Carrying, το Ironboarding, το Bossaball, το Sepak Takraw, το Quidditch και το Cheese Rolling. Με τη βοήθεια εικόνων και σύντομων παρουσιάσεων περιέγραψαν τους κανόνες των αθλημάτων, εμπλουτίζοντας το λεξιλόγιό τους με λέξεις και φράσεις όπως teamwork, creativity, obstacle course και skills.
Παράλληλα, η δραστηριότητα συνδέθηκε με τους δείκτες αειφορίας του σχολείου, καθώς οι μαθητές συζήτησαν πως ο αθλητισμός μπορεί να συμβάλει:
στην Υγεία και Ευεξία (Health & Well-being) μέσω της φυσικής δραστηριότητας
στην Πολιτιστική Συμμετοχή (Cultural Participation) γνωρίζοντας αθλήματα από άλλες χώρες
στην Καινοτομία και Δημιουργικότητα (Innovation) μέσα από πρωτότυπες ιδέες και δραστηριότητες
στην Περιβαλλοντική Ευαισθητοποίηση (Environmental Awareness) όταν τα αθλήματα πραγματοποιούνται σε φυσικούς χώρους ή με απλά υλικά
Η δραστηριότητα αυτή εντάσσεται στις δράσεις του σχολείου μας για την προώθηση ενός Αειφόρου Σχολείου, όπου η μάθηση συνδέεται με την υγεία, τη συνεργασία, τον πολιτισμό και τον σεβασμό προς το περιβάλλον.
Μέσα από το μάθημα των Αγγλικών, οι μαθητές καλλιέργησαν δεξιότητες που σχετίζονται με βασικούς δείκτες αειφορίας, όπως η ενεργός συμμετοχή, η δημιουργικότητα και η υπεύθυνη στάση ζωής. Η σύνδεση της γλώσσας με τον αθλητισμό και τον πολιτισμό συμβάλλει στη διαμόρφωση μαθητών με παγκόσμια συνείδηση και βιώσιμη σκέψη.
Η δραστηριότητα αυτή έδειξε ότι η μάθηση μπορεί να γίνει δημιουργική, συνεργατική και διασκεδαστική. Οι μαθητές συμμετείχαν ενεργά και παρουσίασαν τις ιδέες τους με ενθουσιασμό, αποδεικνύοντας ότι η γνώση μπορεί να συνδυάζεται με παιχνίδι, έρευνα και δημιουργικότητα.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας ( 8 Μάρτη ), οι μαθητές-τριες του Γ΄1 υλοποίησαν δράση με θέμα την Ισότητα των φύλων στον Αθλητισμό. Πιο συγκεκριμένα, αναπτύχθηκε η έννοια του Αθλητισμού ως ένα κοινωνικό φαινόμενο που διατρέχει τις σχέσεις των δύο φύλων καθώς και την συμμετοχή τους σε συγκεκριμένες όψεις του αθλητικού φαινομένου. Οι όψεις αυτές αφορούν την διοίκηση του Αθλητισμού, τον Αθλητισμό ως θέαμα και τις οικονομικές απολαβές των επαγγελματιών αθλητών-τριω. Οι μαθητές-τριες, αφού χωρίστηκαν σε ομάδες αναζήτησαν και κατέγραψαν την συμμετοχή ανδρών-γυναικών στην διοίκηση των Ελληνικών Ομοσπονδιών διαφόρων αθλημάτων, τις αθλητικές τηλεοπτικές από ελληνικά κανάλια ( γυναικείες / αντρικές ), καθώς και την επιλογή από το διαδίκτυο και την παρουσίαση ειδησεογραφικών άρθρων που αφορούν τις αμοιβές επαγγελματιών αθλητών-τριών.
Κατόπιν,ακολούθησε παρουσίαση όλων των αποτελεσμάτων και συζήτηση στην τάξη.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
