Στην Ε΄τάξη του Σχολείου μας φοιτά ο Κωνσταντίνος Κατσαούνης. Είχαμε καταλάβει ότι έχει ιδιαίτερες κλίσεις και ευαισθησίες, αφού ζωγραφίζει καταπληκτικά, διαβάζει πολλά βιβλία λογοτεχνικά, είναι καλός στις χειροτεχνικές κατασκευές.
Τον πείσαμε τελικά να μας δώσει ένα δείγμα από τη δουλειά του, επειδή δεν το έκανε λόγω συστολής, για να το δημοσιεύσουμε στην ιστοσελίδα του Σχολείου.
ΠΟΙΗΜΑΤΑ
Μια βάρκα στη φεγγαράδα
Τι πλέει στα βαθιά
με ελεύθερα κουπιά
το φεγγάρι λαμπυρίζει
το χάραμα αρχίζει.
Τα αστέρια τρεμοσβήνουν
σε ολάνοιχτο ουρανό
σαν λαμπάκια που φωτίζουν
της βάρκας τον προορισμό.
Σε μέρη μακρινά πηγαίνει
με πανσέληνο που λάμπει
τα ταξίδια της αρχίζει
τον προορισμό αντικρίζει.
Η ζωή των φυτών
Μέσα στο χώμα
φυτρώνει σαν μια ρίζα
ένα λεπτό, μικρό φυτό
που αρχίζει σιγά σιγά ν΄ απλώνει το βλαστό του το μικρό.
Αρχίζει να μεγαλώνει
και να ανθίζει
τα μπουμπούκια του να βγάζει
σαν τον ήλιο που φωτίζει.
Το νερό το μεγαλώνει
κι ο αέρας το δυναμώνει
ο μικρός, λεπτός κορμός του πρασινίζει
και το άνθος τους γεμίζει.
Σιγά σιγά φωτίζει
και τη δίψα του γεμίζει
το νερό όλα τα ταίζει
και το άνθος του καρπίζει.
Ο πλανήτης γη
Στον πλανήτη γη
όλοι οι άνθρωποι
κατοικούν εκεί
κι ο κάθε ένας με εθνικότητα διαφορετική.
Αν από ψηλά κοιτάξεις
χρώματα διαφορετικά θα δεις
καφέ και πράσινο η εμπειρία
κίτρινο και άσπρο η μοναξιά.
Πάνω σε βουνά και δάση
εμπειρίες πολλές θα πάρεις
μέσα σε ερήμους και άλλα μέρη
τη μοναξιά θα καταλάβεις.
Σε κάθε μέρος και πολιτεία
κάθε άνθρωπος έχει διαφορετική ζωή
αλλά με τα δικαιώματα του ίδια
όμως με την εθνικότητα του διαφορετική.
Τα αστέρια του ουρανού
Ψηλά στον ουρανό
υπάρχει κάτι μαγικό
σαν μικρά λαμπάκια
φωτίζουν τα μικρά αστεράκια.
Κάποια είναι μεγάλα, φωτεινά
αλλά κάποια άλλα πιο μικρά
όλα μοιάζουν οικογένεια
που εμφανίζονται στη νυχτιά.
Φωτίζουν τη νυχτιά
που βρίσκεται στη σκοτεινιά
σαν κεράκια μες στο λιμάνι
που πλέουν βάρκες με φεγγάρι.
Βγάζουν φως από τις μεγάλες φλόγες
για να μπορούν να κοιτάνε οι βάρκες
τον μακρινό νυχτερινό προορισμό
να πλέει με λαμπερή πανσέληνο.
Το ταξίδι του νερού
Το ταξίδι στο νερό
είναι ένα ταξίδι μακρινό
περνάει από κάθε τόπο
και καταλήγει στο νερό.
Περνάειμέσα από δάση
βουνά και άλλα μέρη
καταλήγει σε ρυάκια
και διασχίζει βουναλάκια.
Τα λουλούδια τα ποτίζει
και τα χόρτα πρασινίζει
δίνει νερό στη φύση
και εντολή αυτή να ανθίσει.
Έξω από φάρμες και λιβάδια
μέσα σε αγρούς και περιβόλια
δίνει νερό σε κάθε ζωντανό
και κάνει καθετί μοναδικό.
ΠΑΡΑΜΥΘΙ
“ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΧΩΡΙΟ”
Μια φορά κι ένα καιρό σ΄ένα δάσος μακριά, υπήρχε ένα μικρό χωριό.
Σ΄αυτό το μικρό χωριό, οι κάτοικοί του ήταν πάρα πολύ
μικροσκοπικοί. Ήταν τόσο μικροσκοποικοί όσο ένα μεγάλο μυρμήγκι. Οι μικροσκοποικοί κάτοικοί του ήταν νάνοι, νεράιδες, ξωτικά, αλλά και άνθρωποι. Οι άνθρωποι ήταν φυλήσυχοι, ζούσαν ειρηνικά και συνεργάζονταν με όλους υπόλοιπους τους κατοίκους του χωριού.
Νάνοι, νεράιδιες, ξωτικά και άνθρωποι ζούσαν στις ίδιες γειτονιές, περπατούσαν στους ίδιους δρόμους, διασκέδαζαν μαζί και
μαζί αντιμετώπιζαν λύπες και χαρές. Ενώ όλα κυλούσαν όμορφα στο μαγικό χωριό, κάποια μέρα ήρθε έξω από το χωριό και έφτιαξε
το σπίτι του ένας μάγος. Ο μάγος όμως ήταν άσχημος, και οι άλλοι ήταν όμορφοι γι’αυτό ήθελε να τους κάνει ίδιους με αυτόν.
Έτσι μία μέρα, πήγε κρυφά στο σπίτι μιας νεράιδας. Στο σπίτι της η νεράιδα είχε πολλά και διάφορα φίλτρα. Εκείνη τη μέρα έλειπε. Τότε ο μάγος άρχισε να ψάχνει παντού για να βρει το ειδικό φίλτρο. Έψαξε σε όλα τα ντουλάπια και σε όλα τα ράφια
Πέρασε πολλή ώρα και τελικά το βρήκε. Το πήρε και βγήκε από τη πίσω πόρτα. Αμέσως άρχισε να τρέχει γρήγορα για να μην τον δει κανείς. Την επόμενη μέρα ήταν η γιορτή ενός νάνου και θα έτρωγαν όλοι από την τούρτα του. Ο μάγος έφτιαξε το φίλτρο και σκέφτηκε να το βάλει μέσα στα υλικά της τούρτας. Ο μάγος για να πάει εκεί έπρεπε να μεταμφιεστεί. Ετσι φόρεσε μία στολή σκύλου. Σιγά σιγά προχωρούσε χωρίς να τον πάρει κανείς είδηση. Μπήκε στο σπίτι του κρυφά και έβαλε το φίλτρο μέσα στη κρέμα της τούρτας. Την ώρα που το πάρτι είχε αρχίσει, όλοι όσοι έτρωγαν την τούρτα μεταμορφώνανταν τα πρόσωπά τους σιγά σιγά σε γουρούνια. Οι άνθρωποι ήταν λυπημένοι. Δεν ξαναμίλησαν στο νάνο γιατί νόμιζαν πως το έκανε αυτός. Η ζωή στο χωριό άλλαξε κι ήταν όλοι λυπημένοι. Αυτό δεν άρεσε τελικά ούτε στο μάγο, παρόλο που νόμιζε ότι αυτό ήθελε, δηλαδήνα τους κάνει όλους λυπημένους. Έτσι όπως τους έβλεπε κάτι άσχημο πλάκωνε την ψυχή του. Κατάλαβε το λάθος του.
Έτσι έφτιαξε το φίλτρο ομορφιάς και ομολόγησε ότι το έκανε αυτός. Ο μάγος έκανε ξανά τους ανθρώπους να γίνουν όπως ήταν.
Οι κάτοικοι όμως δεν τον μάλωσαν για αυτό που έκανε και τον συγχώρεσαν. Μόνο του είπαν αν θέλει να γίνει φίλος τους. Γιατί κατάλαβαν πως ένιωθε ο μάγος. Ο μάγος με χαρά δέχτηκε τη φιλίας τους και τη συγχώρεσή τους και στο μαγικό χωριό δεν ξανά έγινε κάτι τέτοιο.
”Και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα”.
ΖΩΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑΝΤΊΝΟΥ ΕΜΠΝΕΥΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ Δ΄ΤΑΞΗΣ
