Στις 6 Μαρτίου είναι η Πανελλήνια ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού.
Στην ηλικία αυτή, είναι πολύ σημαντικό, τα παιδιά να μάθουν να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους, έτσι ώστε να
αποκτήσουν την ικανότητα να αντιμετωπίζουν διάφορες “δύσκολες” καταστάσεις και να αποφεύγουν δυσάρεστα περιστατικά.
Εξίσου σημαντικό είναι να μάθουν να υπερασπίζονται τον εαυτό τους χωρίς να χρησιμοποιούν βία. Να μάθουν να θέτουν τα όριά τους και
να μιλάνε όταν έρχονται αντιμέτωπα με καταστάσεις που δεν μπορούν να διαχειριστούν μόνα τους. Για όλους αυτούς τους λόγους η
εβδομάδα που προηγήθηκε, ήταν αφιερωμένη στην πρόληψη της βίας και την ψυχική ενδυνάμωση των μικρών μας μαθητών.
Οδηγός μας σε κάθε δραστηριότητα που πραγματοποιήθηκε, το Σχέδιο Δράσης που εκπονείται όλη τη φετινή χρονιά και έχει να κάνει με
την καλλιέργεια θετικών σχέσεων ανάμεσα στους μαθητές/τριες με τίτλο “Εγώ και Εσύ Μαζί”.
Μιλήσαμε για τον θυμό, ξεκινώντας από την ανάγνωση του παραμυθιού “Ωχ! Κοκκίνησα” της Χριστίνας Αποστολίδη, από τις εκδόσεις
Μίνωας:
Στη συνέχεια συζητήσαμε για το συναίσθημα του θυμού και για πράγματα που μας κάνουν να θυμώνουμε. Επίσης τα παιδιά μοιράστηκαν με
τους φίλους τους, τεχνικές που τα βοηθούν να ηρεμούν και να μειώνουν τον θυμό τους. Εξάλλου και ο θυμός είναι ένα δικό μας συναίσθημα,
το οποίο δεν είναι κακό να το νιώθουμε, πρέπει όμως να μάθουμε να το ελέγχουμε γιατί κάποιες φορές μας δίνει λάθος συμβουλές και
μπορεί να κάνουμε πράξεις που όταν ηρεμήσουμε να τις μετανιώσουμε.
Στις 5 Μαρτίου, είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε στο σχολείο μας, μια ψυχολόγος από το κέντρο πρόληψης του Δήμου Αχαρνών
“Διέξοδος”.
Συζητήσαμε, παίξαμε και τραγουδήσαμε και όλα αυτά με κεντρικό άξονα τον Θυμό και τον τρόπο διαχείρισής του.
Αρχικά είδαμε μια αφίσα με τις διαβαθμίσεις του θυμού και τα παιδιά μοιράστηκαν μαζί μας τον δικό τους θυμό, μας μίλησαν για την έντασή
του και για το τι είναι αυτό που τον κάνει να εμφανιστεί.
Στη συνέχεια τα παιδιά χωρίστηκαν σε δυο ομάδες και χρησιμοποιώντας ένα μεγάλο κομμάτι ύφασμα και μια μπάλα, έμαθαν για τα “κύματα”-
την ένταση του θυμού, περνώντας από την ηρεμία στην “τρικυμία”. Σε κάθε κίνηση του υφάσματος (ήρεμα-δυνατά-πολύ δυνατά), έπρεπε να
συνεργαστούν για να μη πέσει κάτω η μπάλα.
Τέλος ακούσαμε το τραγούδι “Φωτεινός Σηματοδότης” της Νίκης Πεντελή-Πεττεμερίδου, ένα τραγούδι για τη διαχείριση του θυμού:
https://www.youtube.com/watch?v=qBzy7KSSANw&list=RDqBzy7KSSANw&start_radio=1
“Κόκκινο, κόκκινο σταματώ!
Κόκκινο, σταματώ και ηρεμώ!
Κίτρινο σκέφτομαι τη λύση για να βρω!
Στο πράσινο επιλέγω και στη λύση προχωρώ!”
Και ακολουθήσαμε τα τρία βήματα σύμφωνα με τον “φωτεινό σηματοδότη του θυμού”
- Σταματώ και ηρεμώ
- Σκέφτομαι τη λύση
- Επιλέγω και προχωρώ
Όλες οι δραστηριότητες ενθουσίασαν τα παιδιά και αποτέλεσαν τον πιο όμορφο τρόπο για να γνωρίσουν και να μάθουν πως να διαχειρίζονται τον θυμό τους.
Την Παρασκευή 6 Μαρτίου εφόσον όλες τις προηγούμενες μέρες είχαμε ασχοληθεί με όλα τα παραπάνω, διαβάσαμε το παραμύθι ¨Όταν
ανοίγω τα φτερά μου”, του Marc Majewski από τις εκδόσεις Διόπτρα και μιλήσαμε για τα συναισθήματα του μικρού ήρωα αλλά και τον
τρόπου με τον οποίο τον αντιμετώπισαν οι άλλοι. Με την στήριξη του μπαμπά του πραγματικά κατάφερε να “ανοίξει τα φτερά του”. Μιλήσαμε
ακόμη μια φορά, για την διαφορετικότητα και για το δικαίωμα του καθενός να ζει και να σκέφτεται με τον δικό του τρόπο, κάνοντας
πράγματα που τον ευχαριστούν, χωρίς φυσικά να επηρεάζει τους άλλους γύρω του.
Παρακολουθήσαμε το βίντεο : Σχολική βία “το παιχνίδι με τα μήλα” https://www.youtube.com/watch?v=sAAUCGUEVN4
το οποίο μας παρουσιάζει, με πολύ ωραίο τρόπο, πως μπορεί να νιώθει μέσα του, κάποιος όταν του μιλούν και του συμπεριφέρονται όμορφα
και πως όταν συμβαίνει το αντίθετο.
Είπαμε “ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΝΑΙ ΣΤΗ ΦΙΛΙΑ” με μια όμορφη κατασκευή
και παίξαμε το παιχνίδι με τις λέξεις που θεραπεύουν και τις λέξεις που πληγώνουν. Κάθε παιδί έπαιρνε μια καρτέλα από το σακουλάκι και
αφού την διαβάζαμε, έπρεπε να την τοποθετήσει στο σωστό κουτάκι.
