Το  Εργαστήριο Δεξιοτήτων,με τίτλο «Βλέπω με τα μάτια της καρδιάς μου»,είχε ως στόχο να γνωρίσουν τα παιδιά την καθημερινότητα των ανθρώπων με προβλήματα όρασης και να καλλιεργήσουν την αξία της συμπερίληψης.

 Βιωματικές Δράσεις

Προκειμένου να κατανοήσουν  τις  δυσκολίες και τα προβλήματα  που συναντούν καθημερινά  οι άνθρωποι με προβλήματα όρασης παίξαμε παιχνίδια ρόλων, που προκάλεσαν το ενδιαφέρον και τον ενθουσιασμό των παιδιών, καθώς και άλλα αισθητηριακά παιχνίδια.

• Το παιχνίδι της τυφλόμυγας: Ένα παιδί με κλειστά τα μάτια καλείται να αναγνωρίσει ποιο παιδί έπιασε, ψηλαφίζοντας με τα χέρια του τα χαρακτηριστικά του προσώπου του.  Με αφορμή το παιχνίδι της τυφλόμυγας συζητήσαμε με τα παιδιά για το πώς είναι να μην μπορείς να δεις τον άλλον και με ποιον τρόπο μπορείς να καταλάβεις κάποια πράγματα γύρω σου.
• Αναγνώριση αντικειμένων: Τα παιδιά με κλειστά τα μάτια τοποθετούσαν τα χέρια τους μέσα σε ένα κουτί, όπου υπήρχαν διαφορετικά αντικείμενα και προσπαθούσαν να καταλάβουν ποιο αντικείμενο κρατούσαν στα χέρια τους.
• Ο Φίλος-Οδηγός: Τα παιδιά χωρίστηκαν σε ζευγάρια. Ο ένας έκλεινε τα μάτια και ο άλλος, ως «οδηγός», τον καθοδηγούσε με ασφάλεια μέσα στην τάξη. Μια άσκηση που ενίσχυσε την εμπιστοσύνη και την υπευθυνότητα.
• Βόλτα με το Μπαστούνι: Χρησιμοποιώντας ένα αυτοσχέδιο μπαστούνι, οι μαθητές προσπάθησαν να εντοπίσουν εμπόδια στο χώρο με κλειστά μάτια, κατανοώντας τη σημασία αυτού του εργαλείου για την αυτονομία των τυφλών ατόμων.
• Προσανατολισμός στον χώρο με την βοήθεια της ακοής: Αφού γνωρίσαμε την Φένια και τους ήχους, που της αρέσουν, παρακολουθώντας το σχετικό βίντεο, συζητήσαμε με τα παιδιά για την σημασία των υπόλοιπων αισθήσεων και πως αυτές οξύνονται όταν κάποια άλλη στερείται. Στη συνέχεια για να το κατανοήσουν καλύτερα τα παιδιά παίξαμε ένα παιχνίδι, όπου δύο παιδιά στεκόντουσαν σε διαφορετικά σημεία μέσα στην τάξη και έπαιζαν διαφορετικά όργανα το καθένα, ενώ ένα τρίτο με τα μάτια του κλειστά έπρεπε να οδηγηθεί στο μουσικό όργανο, που του είχε ζητηθεί.
• Ζωγραφική στο Σκοτάδι: Με κλειστά μάτια, τα παιδιά άφησαν τη φαντασία τους ελεύθερη στο χαρτί, ανακαλύπτοντας πώς η τέχνη μπορεί να γεννηθεί μέσα από την αφή και το συναίσθημα, χωρίς την ανάγκη της όρασης.

Ανακαλύπτοντας τον Κώδικα Braille

Η επαφή με τη γραφή των τυφλών ήταν μια αποκάλυψη.

• Αλφάβητο και Γραφή: Τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με τον Κώδικα Braille. Χρησιμοποιώντας πλαστελίνη, δημιούργησαν το δικό τους αλφάβητο και πειραματίστηκαν με τη γραφή των ονομάτων τους, κατανοώντας πώς οι τελείες μετατρέπονται σε γράμματα και γνώση.

Δημιουργία 3D πίνακα για το «Μουσείο Αφής» και Δημιουργία ενός βιβλίου ζωγραφικής για την Φένια.

Μετά από μία εικονική περιήγηση στο Μουσείο Αφής, του Φάρου Τυφλών της Ελλάδος, η τάξη μας μετατράπηκε σε καλλιτεχνικό εργαστήρι. Φτιάξαμε έναν συλλογικό πίνακα με έντονες υφές, σχήματα και υλικά, προσκαλώντας όποιον τον πλησιάζει να τον «δει» όχι με τα μάτια, αλλά με τα χέρια. Επιπλέον, τα παιδιά δημιούργησαν από το μηδέν ένα βιβλίο ζωγραφικής για την Φένια, το οποίο περιελάμβανε ζωγραφιές τους, τις οποίες έπρεπε να εμπλουτίσουν με διαφορετικές υφές, έτσι ώστε να μπορούν να τις κατανοήσουν και άνθρωποι με προβλήματα όρασης.

Συζήτηση και Προβληματισμός

Το εργαστήριο ολοκληρώθηκε με μια ανοιχτή συζήτηση. Τα παιδιά εντόπισαν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι τυφλοί στην πόλη (έλλειψη οδηγών όδευσης, παράνομο παρκάρισμα σε πεζοδρόμια) και πρότειναν λύσεις, όπως η χρήση ηχητικών σημάτων στα φανάρια και ο σεβασμός στους κοινόχρηστους χώρους.

Μέσα από αυτές τις δράσεις, τα παιδιά κατάλαβαν ότι η όραση δεν είναι ο μόνος τρόπος για να γνωρίσεις τον κόσμο.